6320 resultaten.
Ga maar lieverd..
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
2.621 Ik streel je zachte lichaam
Je ogen kus ik nog een laatste keer
Ik laat je los het moet
Dood..zul je goed voor hem zorgen...?…
Ondraaglijke lichtheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
801 Zij is,
in het raam een meisje, een schatje en ze werkt
je danig op de zenuwen – je hebt een borrel nodig,
denk je, maar bij elke slok wordt je lichaam
weer wat zwaarder, een gapend gravitatieveld.…
wolkenslaap
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
710 de avond liep binnen
met waterige ogen
en schrobde het maanlicht
van mijn zilver bespatte huid
met zorg had ik
sterrenzaad gestrooid
tussen land en hemel
ver van de plaats
waar uren verdwijnen
en de dood zich in mijn
lichaam sleept
boven de horizon
en het slapende zuiden
kromde het licht
met ingehouden adem
toen jij stenen gooide…
Vergankelijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
857 Of huiver met mijn lippen aan je hals,
En aan je borsten, de gebenedijde
Terwijl ik in je lichaam vloei,
Zoals een weinig wijn verdwijnt in rode zijde.…
laat de lente komen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
924 Om onze lichamen te verwarmen
En onze wereld omarmen
Laat nieuw leven groeien,
En nieuwe bloemen bloeien
Het is genoeg geweest,
Winter onze kwelgeest,
Je kunt nu heengaan,
Jouw werk is gedaan
Je mag de staf overgeven,
Aan het nieuwe lenteleven.…
het schooltje van zijn jeugd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
764 het schooltje van zijn jeugd
de zwarte dag toen
angst het dorp verschrikte
en iedereen zich schikte
met het wapen
van vergelding in de rug
hoe moeder vluchtte
hem verzuchtte sneller
mee te gaan
honger dorst de lange
nachten zonder maan
zijn vriend
is ook van ver gekomen
overleefde zonder dromen
hij was er op gebouwd
zijn lichaam…
Sportgek
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.728 Mensen, kijk dan
Zie me gaan
Zie dit lichaam
Toch eens aan!
Wanneer ik hoest
Dan proef ik bloed
Ik wil ook kotsen
Als het moet
Ik ben nu werkelijk
Niet te stuiten
Ik ga mezelf
Totaal te buiten
En precies
Zoals ik train
Haast ik ook
Door ‘t leven heen…
De verrijzenis
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
2.866 het lijkt alsof je graf wat
open gaat jij duidelijk weer
op mijn netvlies staat
niet het moment waarop ik
jouw door ziekte weggevreten
lijf de botten zwaar het
lichaam stijf omarmde zei
ik ga een stukje met je mee
op reis
-------------nee-----------
wat ik vandaag onzichtbaar zie
is die blik waarmee je daags
daarvoor een poging ondernam…
Op vakantie
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.078 Belgische politiemensen troffen woensdag in de Waalse stad de lichamen aan van de stiefzusjes, die bijna drie weken geleden verdwenen. Bron: Telegraaf)…
Bloemen langs de weg
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
1.725 Die bloemen langs de weg
markeren waar een geest
een lichaam verliet
nietsvermoedend en onwetend
ben ik iemand die dat ziet.
Bloemen langs de weg.…
de heide liegt nooit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
599 de heide, waar mensen komen
zwemmen, wandelen, dromen,
staat vandaag niet in brand,
maar in verband met moord
een lichaam werd gevonden
overdekt met wonden maar
het behoefde slechts een lok
haar te identificeren na een jaar
verdwijning in de kanalen
van een lakse maatschappij
de dader werd ook gevonden zoals
in de volksmond was voorspeld…
ik wiegde kind
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
583 rond waar nooit
een eind kon zijn
ik was het kind
ben gestopt
met weg te lopen
verzamel moed en maak
met scherp mezelf bang open
een wiegend kind
ver in de hoek gekropen
ogen dicht de rug
heel licht gebogen
ben zo terug
zeiden mijn moeders ogen
ik keek haar aan en
heb het nooit kunnen geloven
ik wiegde kind
het schokkend lichaam…
Toevallig
netgedicht
4.2 met 67 stemmen
5.255 gloeiden zacht
Jouw ogen boeiden sterk
Je bood mij een boterham
Je taal was zeldzaam rijk
Je interesses boeiden
Mijn ogen meldden
Eensgezind als zelden
Ik weigerde je boterham
Maar slurpte je woorden
Die mij zeer bekoorden
en waar ik de tijd voor nam
je schudde tot afscheid mij de hand
liep haastig voor me uit
soepel bewoog je lichaam…
oorlog
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.595 Het is oorlog in haar lichaam.
Onder de huid
vechten gevoel en ratio met elkaar
om de overwinning.
In stukken gevallen kan
wilskracht ze niet meer samen brengen
Verstand versus gevoel
in de oorlog van het zijn.
Waarbij haar eigen zelf
verdwijnt, vlucht.
Geen controle is nog mogelijk
in de verwarring van het gevecht.…
Reïncarnatie
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
2.250 weten dat jij alles wist
wachters van geketende vrouwen
wespen in de avondlucht
waarop kan ik nog vertrouwen
mijn leven zweeft in vogelvlucht
de tijd is niet te vangen
eeuwen zijn voorbijgegaan
wolken aan een zwarte hemel
drijven nu voorbij de maan
het aardse is vergeten
mijn naam is weggegaan
energie komt weer tot leven
mijn lichaam…
Licht in de nacht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
636 Voor het kind dat werd geboren
met een lichaam dat verminkt was
Voor de man die schreef niet storen
en de dood zocht aan zijn stropdas
Voor de oma eens trots moeder die
nu kind is maar dat zelf niet weet
Voor de merel die zijn lied zingt
maar als antwoord slechts de stad hoort
Voor de puber die naar rust dingt
want het leven sleept hem voort…
wanneer lippen elkaar raken
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.501 als je bij me bent
valt mijn masker af
geniet ik met volle teugen
van het samenzijn
je blik doet me smelten
aangetrokken als een magneet
opent mijn hart
waar ik je met open armen ontvang
wanneer lippen elkaar raken
komt er een energie vrij
die als een vuurbal explodeert
in de verstrengeling van onze lichamen
uren later kijk ik je…
Hoe lang nog, Nibiru
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
639 Als de speculaties kloppen…
eens in een tienvoud
van aardse cirkelgraden
passeert ijzig de schaamte
een lichaam waarmee wij niet tellen
stelt de mens op de proef
wij zullen droef ten onder gaan
elkaar het gelijk bestrijdend
overweldigt ons een koudste nacht
die alle krachten om doet slaan
in aller gebeden vredesnaam
onttrek aan…
Alarm op de savanne
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Zonnestralen
tergen de savanne
gestreept zwart-wit
begluurd door koningen
in manenkleed
Alarm stoft rood
één stap, twee stappen
geruisloos naar
topsnelheid
stroomlijn in lichamen
achtervolging zet in
op energieën
in dampende vlucht
Wolken stuiven op
rond hongerige geuren
fractie van een seconde
leven of dood
instinct viert hoogtij…
Hyperventilatie
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.581 Gedachten die vertroebelen
werkelijkheid en realiteit
Als een waas uit het niets
bezweet pupillen verwijd
Overvallen door pure angst
het moment van ademnood
Trillend vol verwarde emoties
bang als de dood voor de dood
Vervloekte dichtgeknepen keel
zomaar in het nauw gedreven
Zowel lichaam als geest bekneld
grond zoeken tijdens het zweven…
Wil je...
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
1.959 Wil jij vannacht weer
het bed met me delen
en heel liefdevol
m'n lichaam weer strelen
Wil je me even kussen
voordat we slapen gaan
en kruip je dan voorzichtig
heel dicht tegen me aan
Wil je me nog heel even
zeggen dat je van me houdt
of slaap je als ik boven kom
zo snurkend, zo vertrouwd
Mag ik je nog heel even
voorzichtig wakker…
De gebeurtenis mens
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
658 sporen die ik achter laat
doorheen heel ‘t verleden
het fotoalbum toont de
tijdspoor van m’n lichaam
oude agenda’s verslaan
de historie van m’n geest
gaandeweg de tijd stroomt
de kennis binnen die m’n
oude vragen beantwoordt
als de geest groeit naar
grote hoogte slijt m'n lijf
tot ‘n onbewoonbaar huis
onbegaanbare denkpaden…
Je glimlacht raadsels
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
589 ik heb je stilte gezien
de weggeduwde zorgen
er is voor jou geen morgen
je bent bang voor
flitsen in je ogen
zag schimmen die bewogen
je glimlacht raadsels
en je stem is toonloos
door langdurig zwijgen
ik fluister je een rode roos
je luistert naar mijn dromen
een vogel die voor vliegen koos
als handen langs je lichaam…
Blootsvoets één
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.423 de zonnemond
kust het avondrood minnestrelend
op zachte appelwangen
van bevriendheid
stroomt warmte dorstig
aan de oever van jouw voeten
als je stille paden loopt
waarop dromen verdelen
tussen duizenden zandkorrels
rijs jij op als Afrodite
blootsvoets één met de golven
die je lichaam strelen
vriendschap bindt ons samen
beroert het…
Jackson, Jakhalzen en Jojo’s.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
558 is dood
Nooit tegen het kind opgewassen
gepuberd, adolescent, volwassen
te jong in één keer uit de goot
Zingend gaf zijn ziel maar brood
Dansend weg zijn eenzaam hart
Voor nog meer kamers smart
Geen kunst was voor de fans te hoog
Gegrepen, gegijzeld door hun nood
Gebrek aan god, liefde, werk
Veranderde het gezicht te sterk
En het lichaam…
Drift
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
651 vannacht
als wolken dromen rijgen
rond een volwassen maan
en verlangen
in jouw rusteloze lichaam waakt
zullen mijn vingertoppen zacht
het vurig dagen raken
traag
zoals de zon stijgt
om de baren warm te strelen
zal mijn mond
jou tot verloren drijven
in een bevend eb en vloed
maar ik zal volgen
en me toevertrouwen
aan het ritme van…
Verborgen angsten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
740 Mijn hart slaat als een schip in nood
en ankerloos op drift geraakt
schuwt mijn dood die ter lande
werd geplecht toen ’t zwijgen
me verried en boze tongen
het lichaam wilden vierendelen
doch slechts in daad want
het gericht die mij van ’t leven
wou onthechten sprak geen vonnis
over mij als parvenu die het sterven
aanbad met orgieën en iconen…
Fluister je een rode roos
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
669 ik heb je stilte gezien
de weggeduwde zorgen
er is voor jou geen morgen
je bent bang voor
flitsen in je ogen
zag schimmen die bewogen
je glimlacht raadsels
en je stem is toonloos
door langdurig zwijgen
ik fluister je een rode roos
je luistert naar mijn dromen
een vogel die voor vliegen koos
als handen langs je lichaam gaan
keer…
de doofheid van de leugen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.213 geef me
geen dagen van gebeden
wanneer ik mijn waarheid op de brandstapel werp
maar geef me een lichaam
waarin ik kan wonen
ongewijzigd gillen
tegen de schrijvers
en de makers van een dichtgemetselde
eeuwigheid
waar ik kan rouwen om de leugen
steen per steen
geworpen in woorden van het lot
bewaak mijn huis
en het eenzame…
Ver als de horizon ben je
gedicht
2.1 met 295 stemmen
42.373 ver als de horizon ben je
in de glazen kist van het weer geborgen
beukend op de blikken deksels
van het najaar
ik zie de bliksem langs je lichaam trillen
en de regen loopt onrustig door je ogen
ik kan de afstand die mij van je scheidt
in lichtjaren tellen
en in de meter van het geluid
zoemen de seconden
mijn handen opnieuw in gebruik gesteld…