8371 resultaten.
In smeltend samenzijn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
541 een laatst sneeuwgordijn
rafelt losse plukjes
hagelt kleine stukjes
in smeltend samenzijn
de noordooster
klaart de lucht en
na een aard uitstralen
kunnen we de schaatsen halen
wij zijn niet uitgeblust
laten snelheid ons plezier
bepalen op sloten en kanalen
met koek en zopie in de rust
eindelijk gaat de vorst
de erfenis inschalen…
opgevulde kaken
netgedicht
2.3 met 14 stemmen
5.125 het leven is
zoals de zondvloed
in een glas
monumentale afrasteringen
die roestig hun kader omheinen
op een mondiaal niveau, de dood
ontwijkend zoals
een paraplu in ademsnood
opgeklaarde luchten als
honingbrij zo zoet
touwtrekkerclubjes dansfestijnen
mooie hoedjes
en reumatische pijnen
je laten afleggen door een onbekende
en zelfs…
Tumult in Nieuwegein
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
749 Normaliter had ik nu gezucht
onder een vreemsoortig gerucht
van wat ze hoe dan ook had gedaan
edoch toeval heeft anders gewild
Ik liep er overdag tegen aan
mijn Tante Jet in Nieuwegein
die instemmend omhoog getild
hoog in de lucht werd genomen
door een zesvoetig fenomeen
In één oogopslag bleek meteen
sprake van een oude Alexandrijn…
van links
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
979 laten we beginnen met een taal
Chinees ditmaal
lezen van rechts naar links:
zee, branding, golven
het schuim drijft bovenop
hangt te drogen aan de megaribbels zand
groeiringen, knoest in hout
versteent in kiezelgruis
ergens klapwieken engelen
machtig is hun geruis
muziek van cimbalen
harpen en veldleeuweriken
hoog in de lucht
hakketakt…
elspeet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
788 ‘maar ’t vrome volk
in u verheugd
zal huppelen van zielevreugd’
stampend zingt de zwetende
in het zwart gehesen gemeente
in dreunend en slepend walstempo
blijde en hemelse verzen
lange noten hangen onder de gewelven
ontsnappen door een openstaand bovenraam
in blij zonlicht en onder witblauwe luchten
zingen lijsters hun hoogste lied…
o zonneke mijn
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
665 o zonneke mijn
met straalkes fijn
je glans doet plezieren
ranken druifkes vieren
o zonneke mijn
maakt harten zo rein
bloemkes rechten hun steel
tonen hun blaadjes geheel
o zonneke mijn
je verlicht onzichtbare pijn
ontwaakt pret in de ogen
bij een ander mededogen
o zonneke mijn
mijn hemelse baldakijn
over azuren luchten
en bevrijdende…
IJskristallen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
652 Gewoven zwevendzachte zijde
omplooit vervagend schaduwrijk
gefluisterd valse beloftes vervliegen
als slechte dromen van gisteren
lichamen vervloeien intens
zoeken grenzen in liefde
illusies bouwen kastelen
vluchtige luchten het fundament
rozen bloeden zwarte schaduw
in maanlicht ijskristallen koud
diepe haat wortelt in liefde
en bloesem…
Koortsachtig
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.190 langs gebarsten lippen
fluistert een cri du coeur
nauwelijks verstaanbaar
door gloeiende malheur
verstrooid probeer ik te luisteren
naar het raadselachtig klankdicht
onsamenhangend verpakt in lucht
vaag beschenen door wat maanlicht
brandende ogen
zouden liever capituleren
maar haar onderbewustzijn
laat zich niet kalmeren
ze spiegelt…
Rivieren
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
1.149 van hem en haar
geboren uit liefdesvocht
verliefd jong paar
door zonlicht weerspiegeld
stroom langs
inheems geurende bloemensoorten
voel neergebogen varens strelen
zwem met gouden vissen
en beleef
de waterval als
een parelend spetterfeest
de echte watergeest
drijf door regenbogen
onbewogen ontstaan
in lichtbewolkte luchten…
Nachtelijke prooi
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.497 zoals je daar ligt
het laken wat verschoven
in uitgeputte overgave
snakkend naar frisse lucht
zo ben jij mijn liefste prooi
door ’t zout prik ik wel heen
daarna smaak je des te zoeter
soms kan ik je bloed wel drinken
maar vannacht zal ik je nippen
als een exquise delicatesse
ik zal voorzichtig zijn
het zal voelen als een streling
en…
jurk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.056 huid
als ze de jurk naar buiten haalt
de voile naast haar schaduw
op de grijze tegels slepend houdt
er is geen hoofd, geen haar, geen steen
nauwelijks ruikt ze bloemen
nergens in de stad een klok die luidt
enkel een zandloper wankelend wit
nu uitgetelde dagen een te breed geworden taille
op dronken benen naar de reling
onder pakken lucht…
Woestenij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 Witte muren
dragen sporen
van raak
etterend in
verdampte jaren
onderhuids
als dat al kan
klinken klanken
als roepende wanhoop
in die éne woestijn
waar zand allang
geen vijand meer is
geschoten in gevangen lucht
vlucht het alfabet
langs kindergeesten
overleven is de
eerste letter
van de schrift
kom maar
kom van links of rechts…
Vluchtig vermogen
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.017 nog even en hij is voorgoed verrekt
de uitgeblazen geldballon
die al chronisch ging verslappen
wij namen veel te gretig happen
met voorspoed opgeklopte lucht
vergaten dat het rijke vet
reeds tienmaal weggezogen was
verdwaasde keizers dragen niets
dan een kaart met plasticwaarde
alsof je daarvan gouddraad spint
geen cent gespaard noch…
Hoe diep
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.213 als zij al dacht
dat het niet dieper kon
en dat de wond
van buitenaf kon helen
weer lucht gekregen
het verdriet kon delen
wat is dan 't definitieve plan?…
Gekerfd hart
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
477 Twee handen in de lucht
smekend voor leven
hartverscheurend gegil
tranen mengen zich met zweet
de dood neemt alles tot zich.
De kerktoren slaat onverwacht
twaalf keer, doodse stilte volgend
het vuur knisperend, blakend
littekens nu zichtbaar zijn
alleen in het donker.…
butterfly
hartenkreet
3.6 met 28 stemmen
4.398 Een vlinder vliegt
door de lucht,
mooi gekleurde vleugels
fladderen door de wind,
hij vliegt
zo licht,
zonder zorgen,
vliegt overal heen
Jij bent mijn vlinder,
jij laat me meevliegen
door weer en door wind,
jij maakt me licht,
zonder zorgen,
jij laat me vliegen
met mooi gekleurde vleugels,
jij maakt mijn vleugels sterk,
zonder jou…
butterfly
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
2.825 Een vlinder vliegt
door de lucht,
mooi gekleurde vleugels
fladderen door de wind,
hij vliegt
zo licht,
zonder zorgen,
vliegt overal heen
Jij bent mijn vlinder,
jij laat me meevliegen
door weer en door wind,
jij maakt me licht,
zonder zorgen,
jij laat me vliegen
met mooi gekleurde vleugels,
jij maakt mijn vleugels sterk,
zonder jou…
Queeste II
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.111 De liefde en ontroering die ontstond
toen haar lichaam in aanraking kwam
met het vooruitstrekkende heiligdom
Neem mijn hand, pak hem goed vast
Ze voelt haar vlinders op zoek naar een
uitweg door de slokdarm om de lucht
te vullen Vlieg Vlucht!…
Aan de overkant
gedicht
1.9 met 14 stemmen
7.261 Aan de overkant
wordt een boom omgezaagd
op de kade liggen takken
de boom ploft neer
het licht valt op de stenen
vier mannen in oranje overalls
leggen stalen kabels om zijn bast
hij wordt opgehesen
de boom komt langs het raam
de kamer verdwijnt in zijn schaduw
de mannen schreeuwen
de boom trekt verder door de lucht
die blauw is als een poppenoog…
parels
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.058 Als ik naar de bomen kijk
met hun groene bladerentooi
besef ik wat zijn ze toch mooi
de toppen hemelwaarts gericht
afstekend tegen de blauwe lucht
blijft het een schitterend gezicht
met hun gratie en schoonheid
de takken wijd gespreid
bomen
altijd in beweging dansend
op de onzichtbare wind
en als je wilt schuilen
je de rust eronder vindt…
Dartelvlucht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
612 Ik wou we waren vlinders
fladderend door de lucht
elkaar beurtelings achtervolgend
van bloesem naar bloem
jij snoept mijn honing
ik lik van jouw nectar
we laten ons meevoeren
op een lange dartelvlucht
vliegen en zweven
tot de zon de maan begroet
dan veranderen we
in vlinders van de nacht
wij zijn de zomerkoningen
van het luchtruim…
Van de toren blazen
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
629 De menigte op afstand
keek ademloos toe
zal hij wel zal hij niet,
’t blazen was ‘r wat ie in de hoogte
daar achterliet,
hij blies zijn wangen op,
tot ze vol waren gelijk een ballon
liet de lucht ontsnappen
en iedereen weet nu
waarom hij hoog van de toren blies.…
~ Hoog daarboven ~
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
889 slingeren verse wolken
hoog aan de blauwe lucht
spelen zwaluwen krijgertje
in groten getale
valt de grijs omrande envelop
geruisloos op de mat
waarvan alleen de naam van
blijft hangen
roepen zwaluwen mij aan
en vraag me af of Rob
net zo zal balanceren
op het wiegen van de wind
*~ Lady Love ~*
~ Rust zacht Lieve Rob 1929…
zware hoge berg
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.449 Zware hoge berg
Het was zo zwaar als lood
De trappen leken van ijs
De lucht van sneeuw
De mentaliteit was laag
Zelfs te laag voor mij,
Want ik leek net een oude opa
Mijn conditieniveau was sloom
Al dagen zat ik op een fiets
Waar ik werd voorgetrokken door een vriend,
Maar vandaag kon ik de hoge trede
Van het hoge gebouw
Niet beklimmen…
Voortvluchtig
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.035 Zojuist ben ik vermoord
Een schot uit een pistool
Wolken sta me bij
Zweef ik door de lucht?
Ik lig hier leeg en koud
Ik werd dus niet zo oud
Maar wat een mooie vlucht
Zuivertransparant
Klinkt iets uit een gewelf
Witter wordt mijn beeld
“Heb jij dit zo gewild?”
Was ik het dan toch zelf?…
Zomaar een dag
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.051 De banden van mijn fiets
Rolden over de weg
Naast mij stonden bosjes
Aan de andere kant een heg
De lucht was pikdonker
Het was ook al wel laat
Ik had nog niks door
Van die vreselijke daad.
De bosjes bewogen?
Er stond geen wind!…
lachen tegen de wolken
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
450 In de schaduw van een grote boom
de ergste hitte wat ontvlucht
leg ik mij neer en tuur wat loom
naar de bijna oneindig lege lucht,
waar net een wolkje de zon passeert
meegedreven op een zachte wind.…
Lachen tegen de wolken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 In de schaduw van een grote boom
de ergste hitte wat ontvlucht
leg ik mij neer en tuur wat loom
naar de bijna oneindig lege lucht,
waar net een wolkje de zon passeert
meegedreven op een zachte wind
ik kijk hem na geamuseerd
het is net een spelend kind,
onwillekeurig lach ik terug
en zwaaide zelfs heel even
maar mijn geesteskind was veel te…
de cirkel van leven
netgedicht
4.7 met 31 stemmen
1.121 vanuit de toekomst
droomt een ver verleden
zich langzaam naar mij toe
terug van weggeweest
na een lang vergeten feest
waar het dromen zag breken
alsof het niets was
op zoek naar het heden
valt het zomaar
uit de lucht
in mijn schoot
met een zucht
naar liefde
en ik wou
dat ik het leven
kon omarmen
om het bevroren verdriet
te verwarmen…
Gewoon gras
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
426 Een waas van dauw
met schaduw kou
bedekt het groene gras
de zon kan hier
niet omheen draaien
de aarde wil hier
niet stil blijven staan
met dit groen kan
het alle kanten opgaan
als de lucht is vervuld
met engelen geduld
kruipt de zon je voelt
aan alles dat zij
terrein heeft veroverd
dan wordt de natte
grasmat betoverd
in een veld…