5935 resultaten.
Ritselend blad
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
433 ik voel en
zie je altijd
geniet van je
speelse gedrag
als wij beneden
in het koesterend
zomerse zonnetje
van boven lopen
jij tikt
iedereen aan
licht blonde
krullen op
laat zomerjurken
benen opleuken
in ondeugende
zwierige vlagen
maar deel
ook je rust
tussen van
droogte en zon
ritselend blad
dat in de luwte
wel even alles…
Zinderende warmte
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
465 De wolken de zee de zon en de zwoele wind
ze spelen haasje over gelijk een kind.
Met de kleuren en geuren en felle zon,
te weinig regen waar ook nu droogte mee begon.
Het is een geluk dat de boomrijke plekken
voor ons passanten nog wat schaduw en luwte lekken.…
Osmotische oases
netgedicht
3.9 met 201 stemmen
412 smaller naar hoog
breder naar beneden
waar zij het warm
pulseren van
leven voelden
in de cryptische
communicatie
kon ik jouw taal
nog verstaan maar
voor antwoorden
zou ik eerst de weg
naar haar roots
moeten volgen
om dan via
osmotische oases
langzaam omhoog
te geraken in een
steeds soepelere
bast waar wind
en hemel spelen…
Ballade voor mijn vrouw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
709 Ik ben opmerkzaam voor de zwerm
wervelende en dansende insecten op de polderdijk,
de oude, opgehoogde eksternesten,
de essen, abelen en platanen,
een fazant die parmantig trippelt op de spoorwegberm,
maar ook voor alles wat jij voor mij doet:
koken, wassen, sokken stoppen,
schuren, schrobben, dweilen, gastvrouw spelen,
samen met mij naar de…
Dankbaar
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
691 Het spelen van een kind,
het laat je hart weer leven.
De neiging om te zingen.
Barstens vol herinneringen.
Hoe heerlijk dit gevoel,
dat zich ieder jaar opnieuw onthuld,
het leven doet ontspruiten.
Met nieuwe moed vervult.
Blijheid, goedheid, vrede.…
Wil je een keer komen kijken...in de Jordaan
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
519 Dan zal ik ook voor je spelen
Op de piano
En zingen met mijn stem
Natuurlijk een Jordaan-Kraker!!…
Jonge benen
netgedicht
5.0 met 105 stemmen
430 elkaar in
blijde euforie van
samenzijn na jaren
de tonen dragen
meer bagage dan
voorheen en ook
de uithalen weten
zich nooit alleen
woorden stemmen
overeen geboren
in hetzelfde licht en
streekeigen accent
dat weer snel went
de jaren zijn
verdwenen en
herinneringen krijgen
jonge benen als
de muziek weer als
vanouds gaat spelen…
Het spirituele
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 ik wist dat jij
nog altijd contact
had met boven
door wat restanten
van hoop en geloven
als je soms afwezig
in het kaarsvlammetje
zat weg te dromen
voor jezelf
even de wereld
vergat en een
paar woorden
wijdde aan een
engel waarvan
je geen duidelijk
antwoord kreeg
ik wist dat jij
in het spirituele
geen spelletjes
aan het spelen…
Jongensdromen [2]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Mannen blijven jongens, bange jongens
Met een vragend gezicht pak je hen
bij hun dikke vinger
Die is gauw geknakt
Maar soms gaan ze teveel op in hun spel
Dan slapen ze slecht en schrikken ze
wakker uit de dromen waarin ze oefenen
wat ze van plan zijn
Overdag kan er geen lachje af
Ze zijn druk of afwezig
en bij het weggaan roepen ze
dat…
MEI in Oostvoorne
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
421 Zo licht de klanken van het carillon
Maria vol genade spreidt haar mantel
Over de aarde uit waardoor ik kantel
Vanuit het donker reik ik naar de zon
Kitesurfers stoeien wild met zee en wind
Zo dierbaar is het brede autostrand
Ik duik door golven, blij en bruinverbrand
Ben weer een speels, onwetend mensenkind
Het is de tijd van 's Heren…
Exhibitionistisch genot
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
479 je handen
zijn eigenzinnig
vingers lang
vol speels talent
dat de kleine
kneepjes al
snel herkent
het lijkt je
allemaal vlot
af te gaan maar
jij als perfectionist
is het je eer te na
om zomaar wat
te broddelen
gelikt is je werk
wat jij met pen
en zinnen doet
raakt emoties van
de ziel verschuift
werkelijkheid naar
volmaakte…
De straatjes van mijn jeugd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
436 straatjes van mijn jeugd
ik liep er nooit te kniezen
ik had ze voor het kiezen
dat was een ware deugd
de straatjes van mijn jeugd
daar trok ik aan de bellen
dan vlug de pas versnellen
soms was ik een ondeugd
de straatjes van mijn jeugd
waar ik met vuurtjes speelde
waar mij geen spel…
Jij mijn wonder
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 jou
proeven van
de stilte die
reikt voorbij
het rood van
de avondzon
die golven
glinsterend licht
laat rimpelen
ben bezwaard
met zorgen die
ik niet heb
opgeborgen
ze drukken mij
naar het zwart
van aarde terwijl
jij langs mij ijlt
in volle vrijheid
en ik de
gratie en
schoonheid
van je glijvlucht
bewonder in
haar spel…
Activiste,
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Als hij binnenkort openbreekt,
spel dan zijn beramingen.
Hij weet niet wie hem aldoor dicteert.
Wel ziet hij wat hem hevig triggert:
vensters op een grauwe natuur,
maskers van politiekgetrouwen
rond een niet te peilen pot GIF!
Als we nu geen protesten bouwen,
liggen jij en ik, wij allen
straks in een ONdemocratisch graf.…
Het leven is een kaartspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
955 Tot de stapel op is
En je wijs hebt te spelen,
Met de kaarten in je hand.
Die de tijd en het leven deelden.…
Het komt nooit niet meer terug
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
698 is mijn jeugd
kan ik nog een bloemetje schenken
zo voel ik liefde, zo voel ik deugd
de jaren vliegen en staan soms stil
ik denk dan aan plezier en pijn
mijn hart voelt oud, mijn woorden kil
waar is het leven vol zonneschijn
mijn groot verlangen is nooit vertrokken
bergen beklimmen een heuvel of een brug
luisteren naar het gejubel van speelse…
Nog geen fysieke dreiging
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
460 dagelijkse
souplesse teniet door
zorgen en stemming
veerkracht en alert
reageren namen af
deuren bleven gesloten
de lach gebroken door
gebrek aan perspectief
zacht gefluister
en lichte huiver namen
bezit van menselijk
gedrag in verstolen
groepjes ongezien
het geblèr van valse
info overstemde
de restanten nieuws
brood en spelen…
zon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 dat wat ze zoekt
wie is toch die
gele ploert die
schrijnend de
aarde vloert met
haar schermutselend
riant vermogen om
zonder gedraal
met één ieder
aan de haal gaat
wie is toch dat
ding die daags
naar beneden
loert, soms vind
ik haar een gans,
dan weer een
erotisch speeltje
wanneer ik naakt
in haar stralen lig te
baden en speels…
STORMVREUGDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 brullen golven luid vol schuim
doen het grote zeeschip
wilde steigerdans maken
in de gerieflijke hut
ligt het reislustige echtpaar
naar en draaierig
rusteloos woelend op het bed
hun peuter gniffelt
om pa´s en ma´s geklaag
prevelt onhoorbaar in zichzelf
de zee heeft het hoogste woord
maar praat steeds gedempter
wel blijft ze even speels…
In open mind
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
341 ze spiegelden in vlaagjes
wind het handwerk van
vermoeide ogen aan
lange tafels in een grote
zaal met muren en ramen
en voor ieder een eigen plek
met rasters draad
en bespanningen
tal van kleuren in
vele modellen
ondergrond en de
diverse afkantingen
gezichten in een
rustige concentratie
op de vloer het rustige
spel van mens…
MAKE AMSTERDAM CLEAN AGAIN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
641 Vrijdag 19 september aanstaande
de dag die moest komen
Amsterdam Clean Up Day
daar speel ik graag op in
als bedenker van de rode pet
met de tekst
MAKE AMSTERDAM CLEAN AGAIN
en die is te koop
en de opbrengst gaat naar
Stichting Vrienden van het Woon- en Logeerhuis de Marius Meijboom
op Amsterdam-IJburg in de Marius Meijboomstraat…
Jeu de Boules
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
328 droge tik van metaal op metaal
de boule van de tegenstander wegschiet
of juist als hij,
doordat de boule met een doffe plof
doelloos is stilgevallen,
heeft gemist,
onder de relatieve koelte van de platanen
die het zonlicht dempen
waarvan hun bladerkroon
aan een gewelf doet denken
en zo de illusie van een theater wekt
waar niet alleen het spel…
Het dansdier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
230 Hoogstens één procent
van de tijd dat we leven
dansen we, en toch
lijken onze armen en benen ervoor
gemaakt te zijn: de mens, het dansdier
van de beheerste vrije balts
het hoge spel van ons leven
op het podium van elkaars ogen
waar we willen bestaan
in de rol die we hebben
bemachtigd en volgehouden
Ongedane zaken en zorgen
vullen de…
Haagse javanezen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
420 Onverwacht weergekeerd
uit toen der tijden
het goud dat blinkt
tussen helmgras en duinen
de hagen en nezen
der indorockjaren
rustend in ons collectief
onbewuste
Javaanse jongens
roken Q65
dragen shocking blue gouden
ringen in oren
hebben geen zin om te gaan
naar hun bazen
spelen anti-autoritair
op gitaren
zijn niet…
Verdrietige makker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
307 Met mooi weer spelen
in regen en wind
kom je er niet makker
het leven is zoals het is
ook verdriet zal jouw deel zijn
positief doen
kan voor een glimlach zorgen
vaak zo oppervlakkig
dom en naïef
terwijl de natuur wegkwijnt
de puurheid verdwijnt
de massa een eenheidsworst
wordt door criminele psychologen
zakenlui en crisismanagers…
Nageest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
204 Ze spelen een toneel vol wroeging,
elke stap een kakofonie van toen.
Gezichten vergelen aan de randen,
in een zaal vol lege stoelen.
Tijd spint draden door de kilte,
een woord sterft voor het adem krijgt.
Ik reik naar wat geen handen heeft,
en zij verwaaien als rook.…
‘Mijn dagen, met haar op grote afstand’
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
140 Mijn dagen, met haar op grote afstand,
Verlopen vlotter dan verwacht, lichter,
Te rap om uit te voeren wat de stand
Rechtvaardigen zou van de verdichter,
Die eeuwig twijfel najaagt en verjaagt,
Die ik meen te zijn; op haar achtergrond,
Waar de zon vrijer, door de tijd vertraagd,
Spel heeft, beklom zij rondom morgenstond
De berg.…
Lichtvoetige vogel
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
184 werkelijkheid spreekt
zich breed uit over nauwe stegen
waar hij de wolken bijna kan aanraken:
De euforie is waanzinnig brutaal
in de argeloze stenen achterbuurt
hij zwerft door de oude straten
onderweg naar de havenwijk
die openligt voor ongelovigen
met hier en daar luid geblaf
van een verdwaalde bruine hond
en blonde kinderen die spelen…
KOFFIEHUIS
poëzie
4.5 met 13 stemmen
5.603 En 't eeuwig spel van spelers schijn en wezen,
vast het gelaat, niet te doorlezen;
behoedzaam defensief, maar de sterkte van hen die niet vrezen.
Solidariteit der spel-geruchten,
van de tragies-ernstige domino's, fatum-zwart
tot der biljartballen rood-wit luchtig vluchten.…
de zwarte dialogen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
786 uitzicht
op de vallei van Castelnuovo di Garfagnana
waar pioenrozen als drachtige vrouwen
in elkaar vallen, praten met gezichten
waar vragen op getekend staan, brengen
vingertoppen naar elkaar toe en spreken
dan in de vorm van een oud gedicht
een veer van een raaf splijt tussen het
ruwe marmer, zwart is met ons in kledij
tijd om het spel…