Alle inzendingen over tijd

23350 resultaten.

Sorteren op:

IJdelheid

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.053
Wij wandlen een poos over de aarde, een ogenblik slechts, een kleine stond; we gaan door de "levensgaarde" en blijven een korte tijd "gezond", we slapen, we praten en eten, och, alles slechts een kleine wijl; 't is gauw weer verdwenen, vergeten... Is 't leven geen snellende pijl?…

op de plaats rust

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 655
rust vinden daar gaat nogal wat aan vooraf een moeizaam leerproces van vallen en opstaan of beter nog van woede uitbarstingen en wroeging... doch eens is het er de rust als een soort van verlamming die je belet om op te staan…

onvoltooid geleden tijd

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 639
hoofd zonder schouder zakt weg alweer ouder de werkelijkheid ontsnapt aan een vergeefse grip struikelend over losse rafeleindjes van wat een tapijt had moeten worden stenen die een huis zouden bouwen woorden die zinnen moesten vormen doden die zouden moeten leven liefde die een leven had kunnen vullen resteren slechts de flarden van illusie…
geeraardt19 augustus 2011Lees meer >

OUDE VERTELLING KOMT WEER

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 630
nachtelijke stad stil in 't einderduister verzonken die haar plaats alleen aanduidt met een zwakke hemelgloed waar slopend werk en drukke pret samen bescheiden rossig glanzen Assepoester Sneeuwwitje Duimpje bestaan voor rijpe mensen als vertrouwde wijze dwaalsterren welke de wereld soms bezoeken d' oneindigheid steeds doorreizen trots alle tijden…
Han Messie20 augustus 2011Lees meer >

Elastiektwist

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
Meters elastiek omspannen kinderenkels hakken haken snaren tenen scharen benen springen in zingend grijswit spreiden, sluiten huppen, draaien nog een keer springen in en uit op swingend twistgeluid floept het wit van enkel naar kuit hakken haken snaren tenen scharen benen springen in zingend grijswit spreiden, sluiten huppen, draaien…

Huis

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 802
De tijd verwelkomen die nog überhaupt gastvrij is? Houvast bieden aan de warmte van de nacht? De kranten beamen een vooruitstrevende oorlog. De koffie heeft van zichzelf nog zoveel te doen.…

zeezicht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
het bonkt springt op in zilverkleurig waas valt neer blijft even stil en kabbelt langzaam terug bereidt zich voor op weer een sprong in zilverkleurig waas ik zie de eeuwigheid vanmiddag kwart voor vier…

Tussentijds

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 733
in tussentijd van doen en denken blijf ik stilstaand nazomeren aan woorden geen gebrek maar toch moeilijk te uiten waarheden op zich zijn de herinneringen als droom vragenstellend en ruimtezoekend was de openstaande keus bij mij zo kwamen antwoorden op de pers en aan het einde van de seizoenen is de balans opgemaakt gedrukt in dankbaarheid…
Elinora30 augustus 2011Lees meer >

Boodschap van de nooit aangespoelde fles

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
Op de eerste kust stond de man met de fles hier waren de verlangens, de wensen de boodschap, de zoektocht naar de mensen vaartuig van de ziel, een diep snijdend mes Gevat in groen glas bereid voor de reis naar zeeën waar de zon nooit ondergaat langs tropische vissen, bergen van ijs tot het land waar water haar achterlaat Op de tweede kust…

tijdloos

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 599
tijdloos op weg in het tijdloze licht als afstand geluid als richting warmte als bron kan alleen de geest zich verplaatsen onmeetbare trilling in het oneindige voorbij het eindige -licht,eeuwigheid- ligt de bron van ons zijn schaduw is een zeldzaamheid weten overbodig…

Steen-voor-steen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
'k Was thuis en Dacht dat ik droomde 'k Was daar en Zei tegen mijzelf: Voor áltijd Nooít meer eenzelfde N-E-G-E-N - E-L-F…

Een te harde kaft

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 524
de ruimte die eens passend en eensgezind mijn onderkomen eerbiedigde slentert nu wezenloos langs torenflats met hoekige muren het glas is levenloos zonder zon het doodt de dagen met het vangen van vage silhouetten die steeds reikend naar de verte hun beelden zien vertragen in de storm het leven vervaagt mijn twijfel nu de herfst de dood…
elze10 september 2011Lees meer >

Ruïne

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 490
ik schrijf mijn tekst hier op de muur in de hoop dat op den duur u het lezen zal de woorden staan er kil en kaal de achtergrond verbrokkeld vaal teken van verval doch eens, keek ik vanaf de toren lachend immer recht naar voren zeker van mijn tijd maar nu de brug is neergelaten straten stoffig en verlaten ga ik in vergetelheid…
Jareru11 september 2011Lees meer >

Gaesatae

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Hel Daar ga jij met al dit afscheid zonder spijt in het wonder land vol met tijd mijn lam een handpalm Ga mijn luit de wereld splits zich, Bliksem Donder Mix M…
lugh16 september 2011Lees meer >

Het rad van het leven

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 594
Terwijl de tijd in mij leek stil te staan raasde hij in de buitenwereld voorbij. Het rad van het leven gaat nu te snel voor mij, ik vertraag en kijk toe.…
Katty16 september 2011Lees meer >

Het te volgen spoor

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 758
De trein loopt over de rails, die het land ontsiert de rails met elektriciteitsdraden die in de lucht hangen, kruisen en doorkruisen ons land en vele landen met ons mee. De rails is (lijkt het) oneindig de rails stopt nergens, net als het treinkaartje van het leven, eenmaal door een conducteur van onbestemd beroep ons gegeven. Is ie eenmaal…
An Terlouw17 september 2011Lees meer >

Ach waar ik ga

poëzie
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.270
Ach waar ik ga en wat ik leve, En wat ik schrei en wat ik lijd — ik ben datzelfde kind gebleven Van vroeger tijd! Ach ik ken ál diezelfde zonden, Ach ik lijd ál diezelfde smart — Diezelfde 'andre kindren' wonden Mijn kinderhart!…

Slot

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 616
Spiegels die de tijd weerkaatsen als echo in een slapende stad. Verdwaald tussen haar muren.…

Bij de rozen

poëzie
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.876
‘Zij zijn voor sterven en vergaan geboren,’ zo dacht ik vluchtig toen ik bij de rozen was. Maar schrok, en hoorde dreunen in mijn oren: wat is u zelve, ijdel mens, beschoren, zo kort als gij hier wandelt bij de rozen op het gras?…

Willoos water,

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 552
Uit een pastellen melodie is iets wezenlijks verschoven het lijf is verwaaid als geheim, ik dein open als een symfonie Uit geborgenheid, tevreden ik laat me vloeien, willoos water langs de beschoeiing van de tijd, vraag me niet meer waarheen.…
pama30 september 2011Lees meer >

IJstijd

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 881
de stenen tafel is niet meer, erosie heeft de tekens weggepoetst een god is iemand die zichzelf doceert de mens, hij weegt niet meer of minder dan zijn uitgekauwde ik dan strootjes met zijn nageslacht, dat diepgevroren wacht en wacht…
Hanny5 oktober 2011Lees meer >

Knekels rollen

gedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.532
Klei is eigenlijk het enige dat helpt in een eeuw van afbraak en wederopbouw in een eeuw waarin niet alleen de schoonheid niet schoonheid alleen haar gezicht heeft verbrand in een eeuw die ieder van ons baarde, grootbracht en voedde, een eeuw weer van doorbraak en woede een eeuw die ons doorgaf tot waar we staan, in een moegeprezen moegestreden…

Vandaag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
Weet je Ik ben er nog en blijf nog een beetje Hier Want weet je Je bent er nog blijf nog een beetje Daar Waar we vroeger waren Soms komt alles terug Hier bij mij Daar bij jou En vandaag overal…

De boom voorbij

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 532
Veel te laat om nog te klimmen en bovenin de top te staan. Deinen op de kale takken, zoek raken in de wind, héél zacht vallen in het witte gras ... en weer omhoog! Een onvermoeibaar kind verloren in de wind; takken bre- ken onder mijn gewicht.…
Irma Keck7 oktober 2011Lees meer >

Uren, dagen

gedicht
2.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 7.882
Dat we voorbijgaan en Klaas Pieters Wouda bijna twee eeuwen terug in Wierum is gebleven en aldaar op de wierde nog steeds rust met Evert, Albert, Trijntje, Jan en Annie, en dat daar Rinze Hooijenga nog bij mocht, achttien en wel - hij reed geweldig trekker en kon mijn zoon van nog geen dertig zijn nu -, dat is hoogstaand voor een verhevenheid…

Een nacht in Parijs, 1995

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
( Een herinnering ) De stilte hangt in de Dood van kalende takken De vogels zingen zo frivool niet meer Ik mis de smaak van een nieuwe lente en wist niet of je nog komen zou Je foto’s zijn verkleurd in de schemer der herinnering De kamer is verlaten, het bed ligt er onberoerd Ik veeg mijn tranen van een versteende vloer…

Oude vrouw

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 956
tikt verder elke maaltijd weer Haar hart pompt keer op keer Het heden heeft zij niet meer in machte Was zij maar jong en lachte Oude vrouw ooit een jonge meid Ingehaald door de tijd Het is een onomkeerbaar feit.…

Albasten schemering

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
Beuzelen en talmen met verstilde blikken in half vergaan schemerlicht ze vertoeven hangend in mijn tijd in opgeloste tijden en halve tijden de dis duimendik onder vleugelslag een albasten schemering als enige dimensie rafelig en wazig de kaders waarbinnen alleen fantasieën wonen hullen zich in zweverige sluiers wikkelen mij in weemoed…
Kees Keizer26 oktober 2011Lees meer >

Onderweg

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 655
Blijf staan op het hoge blijf staan te pakken en heen te gaan staand te klein zolang ik groot ben…
Hein Pierik3 november 2011Lees meer >

november

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 673
november je bent er al voor ik ontwaak nog de smaak van de zon in mijn bloed november aanbidder van winter en wee van duister en donker mistige pronker met veren van mei op je hoed…