inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 40.881):

Willoos water,

Uit de cocon en vaak
verpoppen vlinders zich
in verwijzing naar het doel
als intrede van de winterslaap.

Ik waak in een berg
van witte watten, waar
de zon door straalt en de
frisse wind mij binnenhaalt.

Als een klimmer, die zwemt naar
de top, in de zoete weelde
bovenkomt, ik ontwaak, verstomd
die de diepe nacht met mij deelde.

Uit een pastellen melodie
is iets wezenlijks verschoven
het lijf is verwaaid als geheim,
ik dein open als een symfonie

Uit geborgenheid, tevreden
ik laat me vloeien, willoos water
langs de beschoeiing van de tijd,
vraag me niet meer waarheen.


Zie ook: http://www.pamapoems.nl

Schrijver: pama, 30 september 2011


Geplaatst in de categorie: tijd

2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 195

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Han Messie
Datum:
1 oktober 2011
Email:
hmessielive.nl
Wijsgerig gedicht met heel tastbare beelden om het abstracte aan te duiden.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)