7971 resultaten.
broosheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
588 Meedogenloos
-ook voor jezelf-
stel je een punt
achter de liefde
en krast een kerf
door de toekomst
die wij, dacht ik,
samen droomden.
Je jubelt om de sterkte
die je proeft
in nieuwontdekte
hardheid.
Harder ben je nu dan ik
blijkt uit de diepe kerven
in mijn weke kwetsbaarheid.…
De winter is in ’t groen gekleed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 de winter waait alleen
wat kil achter groene voile
herfst vertrapt door lentetijd
haar strijd heeft aangezet
gewassen jaarlijks sterven
nu zomaar overleven waar
niet altijd het zonlicht straalt
naar buiten snel ter been
groetend naar de bijna kale
wilgen waar al een liaan gedijt
boven gekrokust bloemenbed
wie wil zo’n beeld niet erven…
immaculata
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
603 hospitaalzuster Immaculata
weet van aanpakken
neemt de zaakjes graag in eigen hand
maar nooit zonder handschoentjes
en donkere bril
ter bescherming
van haar maagdelijke preutsheid
ze wil haar onbevlekte naam
verdienen
en zoals men weet
lonkt de satan
achter elk hoekje
en het vlees is zwak
zelfs bij de vrome
'Dochters van Liefde'…
long time... no see
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 vanuit het glazen huis dat vrijheid heet
fluistert een decreet rond veilige besluiten
achter ruiten blinkt slechts zwart
beplakt, waar duister rauw doortrokken
wordt door smart
een hart klopt hoopvol binnen dat
wat zuiver ademend, de roep van leven weet
zelfs nu
na zoveel jaren
onderdrukt het beeld vol gas
met glans de vuile spiegel…
doorkijkjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 zijn gebroken hoofd draagt nochtans
toch standvastig
duizend sporen van verraad
hoeveel kwaad er was geschied
verkwanselt en besmuikt
waar vrijheid naar de rotting ruikt
van duizenden verdoemden
ach daar binnen
ruist zijn frase langs de schotten van de dood
en in zijn nood verkleurt zijn
blikveld niet- daar achter glas
het houdt zijn…
Handvol duisternis van Carolyn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
684 Op de blauwe planeet zijn mensen
bezig met de rookwolkjes van hun bestaan
vrezen de hitte van de zonnestralen
en erger nog wat schuilt achter de zon
en dat daarbij elke vaste vorm van 99,9
procent ledigheid is vervuld.…
Mousse van groene teelballen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
973 Toen Mexico eraan zat te komen
paste ik even niet zo op de kleintjes
en kocht bij AH natuurlijke guacamole
Zeg maar in 'un momento dado'
Na rust met 1 - 0 achter
kwam ik aangeslagen in een dip
maar wat ik ook proefde en rook
niks geen avocado
Standaard toch hoofd ingrediënt
maar AH gaat voor 't recht met 0,7 procent
groene teelbal…
depressie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.088 dat dit een gevaar is
dus ik doe m'n best
om te blijven denken
stel dat je midden in de nacht
opeens de weg kwijt bent
en je hebt geen mobiel
om iemand te bellen
denk dan aan het belangrijkste
en ga precies de mistige weg
terug naar waar je
vandaan kwam en zoek dan opnieuw
ga niet liggen in de struiken
zo van laat mij maar achter…
blikveld
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
474 wijd
om meer te zien dan duizendvoudig
bloemen tellen
alle motten in het licht verkleuren niet
in enkel maar een mager uur
ze ziet de vlinders in hun dans naar
voren hellen,
elk bloemblad vangt er één
haar linkerbeen staat vast,
het rechter hinkt een rechte weg
en sleept de ander mee
een keer of twee nog, kijkt ze om
de zon daalt achter…
Lied van de Betuwe....
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
541 wordt nu pas
-achter de rug
van winter om-
een weg gebaand.
Wind uit
de goede richting
wolken?
ze blijven uit
In bloembeginsel
zet zich het fruit...
waarin we
-in een late zomer-
onze tanden
mogen zetten.…
uitgeschakeld
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
573 er is geen sprake meer
van stilte
al braakt het huis ruimte
en spert het spinrag monden
open
muizen hebben hun nest
verlaten
het geknaag blijft achter de wand
van een verstarde
glimlach
uitgeblust en tentoongesteld
in achterstallige vragen
de man zegt
jouw woorden brengen geen enkel verhaal
zij groeit vast in de regen
die…
slapen of wakker
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
914 de dood sloft onzeker achter me aan
draagt bloemen in zijn hand
en op zijn rug een zak vol aarde
zijn schred lijkt onzeker
in zijn kielzog volgen de huizen
waarin ik heb gewoond, geslapen, geneukt
en gegeten ze lijken kleiner dan toen
de voordeuren staan allen open
als ik zou dromen, zou ik nu slapen, maar
' k voel een erectie in mijn…
Vluchtgedrag
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
446 Kom ga met me mee
even weg van al
die mensen zonder huis
zoekend naar een toekomst
die uitwijken en inboeten
hun leven in de waagschaal
wij zoeken een plekje
zonder krant of journaal
leggen ons
een lange tijd neer
in het gras
dat is wat ik wil
alles even achter ons
laten we de dag
zwijgen we nu stil
willen in onze dromen
vrede…
Liefdeswind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
602 strelende flarden lucht
die haren laten vliegen
als onstuimige golven
hand in hand lieten wij
stappen in het natte zand
achter totdat de vloed
ons samen uitgumde
niets werd uitgesproken
doordat de straffe wind
woorden verwaaide
stil langs de schelpen rand
waar de bries ons verstomde
tot geluidloze gedaanten
die de stilte koesterden…
Als je alles achterlaat
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.347 Die ik
Zo goed ken
Ik voel me naakt
Steeds naakter
Ze kijken
Met hun argwaan
Ze kijken
Met hun angst
Ze kijken
Met hun ogen
Dwars
Door mijn huid
Ik kwam
Slechts voor
Een bed
Ik kwam
Slechts voor
Wat eten
Ik kwam
Voor even rust
Voor stilte
Om mij heen
Maar ik lees
Hun angst
En argwaan
In hun ogen
Ik liet alles achter…
Van de zandbak naar het elfde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 ben
Dat speelt met
Andere kinderen
In de zandbak
Van onze jeugd -
De meisjes gaan weg
Als de jongens te ruw
Worden en elkaar
Bekogelen met ballen zand,
Er vallen tranen
Als in de kogels van zand
Ook wat steentjes meegaan -
Twee jongetjes huilen,
De rest lacht hen uit
Een droomflits verder
Zit ik in de zandbak
Achter…
Met de billen bloot
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
830 Natuurlijk, in sommige gevallen
blijven er sporen achter,
valt er nog wat weg te poetsen,
maar fier op wat je hebt doorstaan,
om tot hier te komen, van ballast
ontlast, de wind gedraaid naar hoopvol.…
Groeiende geheimen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
739 Wat zit er achter achterdocht en woede,
waarom verdenkt men mij van iets
waarvan ik in de verste verte
niets vermoeden kon, waarom
draaien volwassenen
soms als een boomblad om.…
Als aan het zand genageld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
441 (Voor Martine)
Terwijl ik hier sta zee
als aan zand genageld
trek ik dan naar jou
of neem jij me mee
nu de schelpen kraken
wij elkaar naderen
weet ik van vaste grond
onder mijn voeten
voel me intens rijk
waarom toch verder
willen kijken
achter me de plek
die zo meebepalend was
voor me het nog in damp
gehulde wat toekomt
wat…
Supermarkt caissiere
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.070 ik zie haar wekelijks in
de supermarkt
vriendelijk zit ze dagelijks
achter de kassa
glimlacht steeds naar mij gewis
haar bruine ogen stralen terwijl
soms een rode blos op
haar wangen verschijnt
donkerblonde haren vallen speels
over haar schouders als
ze zich elegant beweegt
fraaie slanke handen met
groene nagels reiken mij…
ik mis je zo
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
854 daar
Ik ben hier
Zo ver weg van elkaar
Zo weinig plezier
Daarvoor mis ik je zo
Mijn gedachten bij jou
Mijn armen klaar
Kon het maar als nou
Je houden zomaar
Daarvoor mis ik je zo
Je lach gewoon jij
met al je gepraat
altijd maak je me blij
geen kans die nu voorbij gaat
Daarvoor mis ik je zo
Ik maak me nu gereed
Laat achter…
Opkroppingen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
504 - en neer-quark
oppervlakkig, op termijn, op
de lange baan, het eeuwige
alles, alles is bedekt onder
een deken van beschutte
eindkleuren, alles neigt tot alles
'streetview spot naakte man'
temidden van aangeslibte
baardgroei ervaar ik kaalheid
als een beladen leegte
donkere manen verdwijnen
in waardeloos gebladerte
als zonnen achter…
Voelden ons goden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
446 ik wist de verte
dichterbij te halen
zon te laten stralen
op het stille strand
we liepen
hand in hand
de wolken voorbij
voelden ons onmetelijk vrij
nog spoelden
schaduwen aan die door
het kuivend wit van
golven werden verzwolgen
de duinrand liet
verrast zijn vlinders gaan
zij dwarrelden al
spelend achter ons aan
we voelden…
Als een rietstengel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
456 Toch wat ging er achter dit jonge kind
schuil. Waren het de mondhoeken die
krampachtig trilden? Was het zijn glimlach
die zich voordeed als een verborgen gehuil?
Hij vreest het antwoord al weer lang te zijn
vergeten. Aan wie hij toen was, een spelend
kind, maakt hij nu zijn handen niet meer vuil.…
De zomerzwaluw.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
454 Op het moment dat de zon zich duistert
achter een regenachtig wolkendek;
en mijn inspiratie weer hart vindt op
een juiste plek, dan voelt de opklaring
in mij vrij; landt als een zwaluw blij
aan mijn zij.…
De Duif is Uitgemolken..
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
552 Daar zat hij achter een duifje aan.
Een met een ring om zijn pootje.
Na een ferme kattensprong,
legde de duif het loodje.
Hij heeft dat "prijzig" duifje opgegeten
en de volgende morgen als poep weer uitgescheten.
Deze mest gebruik ik voor het gazon.
Ohh wat zou het mooi zijn,
als ik mijn gras voor zoveel geld verkopen kon.…
Ik ben telkens weer verbaasd
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
434 Achter de wolken schijnt steeds weer een zon.
Het verbaast mij dat na het leven van gisteren
er toch weer iets nieuws vandaag beginnen kon.…
Aan de kant
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.419 En dan die surfers, gehaakt
aan hun driehoeken, achter hun ramen
geen land ziende, niets dan hun eigen
vaart, het schuim om de planken,
het schuim dat kookt op hun voeten,
vervlokt in de wind, hun zwarte
rubberpakken laat glinsteren.…
Verheven droom,
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
513 Toon mij de mens achter deze mistflard!…
mus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 ekster schreeuwend
klein een kinderstemmetje
hongerig de ouders bedelen
rond huis en haard zoekend
van bessenstruik tot fruitvlieg
zamelen zij het maal
schichtig naar omhoog blikkend
waar zij in het groen verscholen
hun weerloos jong weten
dat - het snaveltje wijd geopend
piept vol verwachting toch
weerloos niets vermoedend
van achter…