41635 resultaten.
pedofiel
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.142 ik heb wel zo mijn twijfels
het is waar ieder over praat
niet 1 minuut uit het oog verliezen
dat vinden wij niet echt vertrouwd
hadden wij het voor het kiezen,
dan hadden wij hem welbeschouwd
veel liever laten verbannen
en hem nooit meer aan de maatschappij toevertrouwd…
muziek
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.397 je keek me aan
ik zag twijfel in je ogen
waarin ik mij in jou zag.
voorbij aan rozen en je wezen
in de zonneschijn van onze ziel
zo intiem
zo ik ben jij.
ontmoet me in de warmte van je armen
laat me vrij in schaduwrijke frasen
van pianospel en dansende violen.
het pianospel en jij
ga toch net me mee
jij
mijn evenknie.…
Hoop
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
765 En zie
De regen daalde neer
Ontfermde zich over
Onwetendheid en twijfel
Vogels verdwenen uit het luchtruim
Terwijl wolken zich samenpakten
En de grijze sluier ons allen omarmde
In zijn kille barmhartigheid
In het hart van deze grauwheid
De eenzame zaal, een tombe
Een troon van afgebladerd goud
Verleden dat nauwelijks meer is
Glazen…
Jij die mijn diepte hebt gekend
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
860 als het oude blad in de rivier
dat na een plotselinge storm
weer ongenood naar boven drijft
zo drijven zinnen door mijn hoofd
ze haken vast en maken
nog geen ruimte
geen licht om helder
zin te geven aan de tijd
*
ik twijfel of het ooit zal lukken
het oude eerst te laten zinken
zo zonder hulp van jou
jij die mijn diepte hebt gekend…
Gat in de emmer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
476 het dorstige land tasten
daklozen in het duister, ze zijn
de stralen van een getergde
zon en goddeloze geloften al
tijden moe, papieren regels
rotten in het hout, een leger
van houtwormen splijt de
wereld open en dekt de zee
met maskers toe, in de vlijt
van alle gestorvenen treft
alleen de hoop geen verwijt, de
nachten woelt de twijfel…
Klokslag twaalf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
632 Enigszins verwonderd
kijkt zij om zich heen
haar grijze ogen gaan
weifelend en twijfelend
naar slanke handen
gevouwen willen zij vasthouden
geknepen willen zij vergeten
ontspannen willen zij vieren
waar fiere schouders
weken dragen van tot hier
laat haar ingetogen lach
rimpeltjes schuchter verschijnen
berustend gooit zij
een hand…
Fall [in love]
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
545 bruine bladeren fluisteren tegen
mijn oude schoenen het verhaal
van verval vermengt met regen
terwijl ik langzaamaan verdwaal
in mijn gedachten snijdt met vlagen
de grijze herfstwind, streng en guur
de twijfel los, stil valt het jagen
op het geluk van korte duur
de omhelzing van mijn wanen
zo verstikkend en doorvoed
wist jij tot kalmte…
Ontlopen ?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
603 Ontloop ik me, dan
ontloop ik vele anderen,
als een boom die ik zie
zich vormt tot bos, in
beken herken ik de spiegel
van een jeugd in een
gevalganiseerde zinken teil
en in de voortgaande oceanen
die ik zag, geen hand die
zich daarin kon wassen van alle
twijfels en nooit gekozen kansen,
als hond die de druppels van zich
schudt, blijven…
GESPOT
hartenkreet
4.1 met 34 stemmen
2.863 Nooit eerder zoiets meegemaakt
getroffen door een flits
geen twijfel mogelijk
ik weet dat het er is
een zonnestraal
in mijn vizier
klik
waar was je voorheen steeds
hoe kom je nu toch zomaar hier
alsof, nooit weggeweest.
Mijn ingebouwde super-lens
heeft jou toch echt gespot.…
Tussen ons gezegd en verzwegen (sonnet)
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
640 Nee, ik was niet zo gecharmeerd
van die dame met haar lange haren
ze was een beetje ondoorgrondelijk
achter die zogenaamde glimlach
dacht: zij hangt er niet zo lokkend bij
in kleine lijst van het Louvre te Parijs
was helemaal niet ondersteboven
met die vraagtekens in haar ogen
begon te twijfelen aan Leonardo
heeft dat mens soms een geheim…
Van boven af
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
464 Meer en meer verschijnen
als krachten van de zwaarte
de fluisteringen in je hoofd
alle keuzes vol met twijfel
verplichtingen als lood
hoger en dikker
zijn ze geworden
in de loop der tijd
en je weet het
pas als je begint
met het slopen
van de blokkades
zet je de eerste stap
om de weg te verlichten
naar een nieuwe realiteit
maar…
Enige oneffenheden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
475 De weg is vlak gebleven
en, tot nu toe althans,
boven rotsvaste twijfel verheven.
Mijn weg is op schrift gesteld
als vermaak doch ook lering,
zo staat ergens vermeld.
Een deviatie van een planetaire twist,
meer stelt mijn weg niet voor, bovendien
in een oogwenk uit eeuwigheid gewist.…
Vooruitgang, God, Diepgang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Vooruitgang
Technische gemakken
routine, vieze lucht, extinctie
positief geduid
geloof in eigen kunnen
ondanks alles rust
God
Het eerste denken
roept nog vragen op
overtuiging van de twijfel
kerk, gebod, valse vrijheid
staat losjes op een voetstuk
Diepgang
Als op drooggevallen
rottend boven grondwater
palen, zwak en niet…
Gespiegeld ?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
488 Gedoopt in trots en twijfel
maakt het subjectief om het
pad alleen te gaan over
de naakte pagina’s van
een laatste hoofdstuk en
dunt mijn taal langzaam uit.…
Even bij me
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
557 gedachten ontstaan na een droom
we liepen samen over de kust
van een emotieloos strand
jij bladerde mijn geheugen terug
naar mijn lijfsbehoud
ik nam een beetje ruimte
uit mijn omgeving
die een zweterige geur had
je vertelde iets
over een gestolen tekening
ik gaf je een leeg vel papier
voor de toekomst
nog voor de maan begon te twijfelen…
Verzoening?
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
543 Angst waarin de deur van een
veilige ruimte niet openslaat
wordt de liefde begrensd
door de smeulende twijfel,
een geur die het heilig vuur
blust in de verlokkende wind
en alleen de as van rossig licht
in het verlangen achterlaat.…
Zwaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 De lucht is verzwaard
van weemoedig verlangen
naar de verlichte dagen
waar elke dood nog ver leek
keuzes luxe problemen waren
liefde lichtvoetig vanzelfsprekend
wensen zelfvervullende voorspellingen
Nachten van de lange twijfel
vullen nu diepe zwarte gaten
alleen de dromen zijn soms wit
met vederlichte beelden
die soms blijven hangen
maar…
(kanker 12) Caya
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
447 ze draagt zijn glimlach op haar vingers
elke top strekt uit tot waar haar schittering beweegt
door haar haren strijkt hij zacht zijn liefdeswensen
en bij nacht verbergt haar hart zich
in het zijne
uit haar ogen veegt ze angst,
ze laat twijfel snel verdwijnen
voorzichtig leg ook ik mijn moederziel
in weggeveegde zorg
ach
haar mooie meisjes-zijn…
Rauwe zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 Alles dat puur is, is rauw
zoals de rauwe zee
in jouw oorspronkelijke dromen
en ik verhef mijn stem niet
er is geen waarheid onder een steen
er is geen stilte in jouw betekenis van zwijgen
ik twijfel niet lang over mijn aarzeling
het is dat onbestemde nee gevoel
van niet willen, niet voelen, niet begrijpen
alsof schoonheid op straat…
De verre blik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 ik heb de lijnen
zien lopen tot
aan de horizon waar
zij samen verdwijnen
er was geen
ander perspectief
het transparante random
bestond toen nog niet
al generaties lang
hadden zij de verre blik
in het zien van
gods oneindigheid
tot hun wereldbeeld
van rechtschapen zijn en
onvoorwaardelijke trouw
in korte tijd schiftte
twijfels…
De rol van mijn vader
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
943 Dus staat mijn vader nu in twijfel
want wat moet hij doen? Ach, laat
Sint en Piet die 2 weken van het jaar
zoals altijd iets in de kinderschoenen
doen!…
Schoonheid in kwetsbaarheid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
665 In het bewonderd worden om
de glamour van een mooi zijn,
die voor een even niet aan een
twijfel lijdt.
Die voor de schijn van het
tijdelijke in een zelfverzekerdheid
verkeert. Die zolang waarde heeft als
de uiterlijke houdbaarheid door een
ander wordt gewaardeerd.
Schoonheid in kwetsbaarheid is
als de vlinder van één dag.…
Mensenpaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
679 haast radeloos
de vrouw
vervuld vän twijfels
Het daglicht
schamel .....
waar de herberg?
waar het haardvuur?
Het uur van baren?…
Rondgang
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
618 het blauw van de winter
tekent zich zo mooi
over de kale bomen
een kraai vertelt
in krasse taal toch
alvast zijn lentedromen
wat koude poedersuiker
legt een maskerende deken
over het onbewogen gras
vanuit mijn glimlach
tekenen zich asemvlaagjes
met genoegen vertraag ik mijn pas
voor even verban ik
de twijfel naar de verte…
Conversatie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
600 Er is geen noodzaak of urgentie
om de twijfel te verdragen
in innerlijke angst gevangen
proberen met elkaar te praten
zelfde toekomst in het verschiet
niet projecteren, geen projectie
we blijven het proberen
jouw stem klinkt helder
ik luister en ik fluister
alle geluiden klinken vaag
ik probeer je te ontwijken
in dezelfde nuchtere boekdelen…
Thuis
netgedicht
5.0 met 44 stemmen
441 rustig leken
de dagen
voorbij
te glijden
door een
zachte traagheid
scherpten kanten
geen pijn
het moet
of hoort zo
te zijn zonder
irritaties
maar het
discontinue
van de waarheid
geeft onzekerheid
in navraag en
herhaling met
handenvol
twijfels steeds
het ontbreken
van verbindingen
vergroot het gevoel
van alleen…
Ik loop van je weg
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
519 Aarzelend
Onrustig voelend
Kijk ik naar je
Ik kijk je aan
Maar ook weer weg
Langzaam
Mijn hart bonst
Bijna pijnlijk
Hard gaat het tekeer
Ik beweeg
Twijfelend mijn lippen
Maar er komt niks
Hopend
Op een bemoedigend knikje
Kijk ik in je ogen
Mijn hart stopt
Met bonzen
Even voel ik niks
Mijn mond beweegt
Ik praat
En…
NIETS EN ALLES
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 De zeer bijdehande
en wijze Tom Poes
laat tijdens gesprekken
met zijn vriend Olivier
dikwijls een eenvoudige
neusklank bij gesloten mond
voor zich uit gaan
die eentonig klinkt
maar iets onvoorstelbaars
mag bevatten
twijfel na een kloeke uitspraak
van de trotse heer Bommel
dubben over een plan
waarin wellicht gevaar schuilt
tevreden…
Patatcafetaria
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
575 PRETGEDICHTEN
the place to be
for all kinds of poems
by amateur poets
like you and me
voor lyrische schrijfsels
en dichtconterfeitsels
voor muze oralia
eroticalia
beeldetalaria
quantummechanica
metamorfosica
prozapoëtica
langdurige twijfels
in rijmauditoria
kortdurende blijfsels
als snelsonnettaria
maar liever nimmer
kul…
laagland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
594 in het laagland
terwijl de zon
twijfelend
het hooglied
van de zomer
voor ons zingt
- wij spelen
en dansen
als een kind -
beloert ons
liefdevol
de donkere vogel
van het verdriet
zijn klauwen
ingetrokken nog
zijn vleugels
nog niet uitgespreid
de kraaien blijven krassen
maar vallen hier en daar
al uit de lucht
en de nachtegalen…