6320 resultaten.
dorp in lentestemming
gedicht
2.4 met 24 stemmen
9.106 Nu de wijven
Schutteldoeken uit het telraam
Van hun mager a b c
Hoe innemend de haat kraait, de vliesdunne wrevel
Bij donker alleen met de rook
Het gebaar voor de spiegel
De baltsende vogel vergaat
In het vuur van haar bloot
Ah de muis in haar hand de beminde
Die klautert en klimt
In haar adem
Het lichaam staat groot…
Zwanennacht
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
510 van treurwilgen
blauwe reigers loerend naar lust
midden in de vakantiezomer
de zwanennacht
onze nachtelijke oertooi
zelfgemaakte liefdeswapens van eenvoud
verstrooide ratio in regenjassen
toen de maan achter een wolk dreef
zoals dromen wolken manen doen schuilen
nam ik jouw trillende tepel tot mijn mond
en blies een sprookje in jouw lichaam…
Leeg
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
918 leeg
ik voel me leeg
mijn lichaam een huls van vlees
mijn binnenste verslonden door een beest
waarover ik niks weet
geen gevoelens
alleen leegte
ik ben alleen
leeg
ik voel me verlaten
verlaten door hetgeen dat mij vulde
verlaten door hetgeen dat mij mij maakte
niet wetende waarom
alleen gelaten
alleen
en verlaten
leeg
ik voel…
DOORRIJDEN A.U.B
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
657 De lucht is lichtblauw
met schaapjeswolken
op mijn rug liggend
val ik in diepe slaap
de hemel opent zich
een lange weg met helder licht
lokt mij, de eerste stap
zet ik trillend,nu zweef ik weg
zie duizenden mensen
ze zwaaien en roepen
doorzichtige lichamen
uiterlijk vol met aardse tekens
ik kom nu in een bundel licht
die mij doorgloeit…
Loslaten?
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.405 Ze glijden van mijn schoot
het ruime water op in boten
waarvan de kiel al vroeg
werd neergelegd, gebreeuwd,
door nieuwe tijden, het geluk
gekozen waarop de scheephoorn
door mijn leven weg zal vloeien,
hun lichamen schieten weg als
mijn vermaledijde schaduw
te dichtbij komt, verstomd
de stemmen als ware het
bevriende mensen, sinds zij…
tel tot
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
849 je gezicht
als het mooiste gedicht
de zachtheid
van je mond
je neus
je profiel
de tederheid van je ziel
de blik in je ogen
nog zo vaag
de klank van je stem
melodieus laag
de gedachte
aan de streling
van je hand
zo warm
jouw arm
jouw lichaam
dicht
tegen mij aan
jouw geur zweeft
in mijn dromen
van vergeten
gewiste beelden…
Nachten vol tranen.
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.430 Lichamen geketend door zonden.
Nu in de diepe nachten en het zijn er zoveel in de gevangenis.
Huilen deze gevangen mannen en schreeuwen ze van de pijn in een potdichte cel zonder vaas met bloemen.
Alleen op blote voeten in een hok en achteer tralies.
Dag en nacht.Ze verlangen naar moeder.
Ze houden gelukkig nu van Maria en Jezus en Jozef.…
lange adempauzes
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
562 boom
vruchten die ik niet had mogen eten
jij snoeide niet terug, maar liet
de akker het koren rijpen, pelde
mijn behoeftes aan eens mijn gegeven belofte
en traanden je wangen op mijn lege kussen
nu september ik naar de herfst en sterf
in mijn nachtelijke adempauzes steeds weer
dezelfde dood wanneer ik met mijn gebeitelde
handen jouw lichaam…
De vloek van verlies
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
619 Hij is weg,
komt nooit weer,
de gedachte alleen al,
vult mijn hart met zeer,
dan overweldigt de leegte mij,
ogen zonder blik,
woorden zonder betekenis,
lichaam zonder ik,
hij is dicht bij me,
en toch zo ver weg,
ik wil erover praten,
maar ik weet niet wat ik zeg,
een traan op mijn wang verraadt
mijn intense verdriet,
de zon laat hem glinsteren…
Zonsondergang in Leiden
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
742 De zon zakt achter de hoge bomen
duiven vangen het laatste, blinkende licht
vleugels zoemen door de lucht
Jij zweeft hier ergens rond
woorden, die je sprak, zinnen, die jij
zorgvuldig formuleerde, waarbij jij mij
diep in de ogen keek, alsof daar ergens
iets ontweek vanwege dagen zonder lichaam
De geuren die je droeg zo vol van jou
het…
Bijna dood
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
624 Een warm gevoel wat soms overvalt
Een onbewaakt moment terug naar weleer
Spanning in het lichaam, blijdschap
Hoe mooi de eerste echte liefde
Onbereikbaar tot het bereikbaar werd
Weg de onschuld, hier realiteit
Het moment waarop ik volwassen werd
Door een tunnel van echtheid
Niet door de daad, maar door de redding
Kwam liefde op mijn pad…
Bespiegeling
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
640 Jouw kennis verlaat
het koude lichaam dat ook snel vergaat.
En vader die ooit op moeder deinde
kon nooit bevroeden, het ongerijmde
feit, dat onsterfelijkheid niet bestaat.…
afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.262 Zo stil en bestorven
het stoffelijke opgebaard
de ziel verdwenen
lichaam zonder haard
sereen, onwezenlijk
en toch echt
de levendige herinnering
je lach, je humor
zorgzaam mens
betrouwbaar en oprecht
het gevecht was hevig
je streed als gladiator
vanuit je diepste wezen
moedig en fier
je wilde door
echter, het leven zei
tot hier…
De honingmuis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
705 het is toch niet waar,
delen wij nu een lichaam met elkaar?!…
vliegtuigongeluk
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.096 Ik houd jou omhoog
zoals mijn ribben mijn hart omhoog houden
dan kunnen wij vliegen naar het nog niet ontdekte
over bergen, beekjes en bomen
wij zullen landen op een boom
die ons dan omhoog houdt
en een tak zal mijn lichaam doorwonden
ik zal de engelen horen zingen
en ik zal dood zijn
zoals jij al bent
samen zullen wij op een pegasus…
GEBROKEN LEVENSDRAAD
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.727 Kraaien bij het ochtendgloren
‘t laat mij, mij eenzaam voelen
Tranen lieten vele diepe sporen
die mij nog altijd overspoelen
Tranen al bij de morgenstond
om die gegaan is, te betreuren
Haar lichaam zakte in de grond
onder bloemen die teer geuren
Stilte beheerste de nieuwe dag
’t hanenkraaien klonk zo schril
De dag die zij niet beleven…
mijn muze
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
1.100 Ik hou van je lichaam en van je gezicht
je bent mijn muze, mijn minnedicht.…
Romantische herfst
gedicht
1.9 met 21 stemmen
9.265 schimmig vanavond jaagt die mist de velden
de maan sluipt terug in dodelijke bomen
nu is de grote rafelaar gekomen
een herfst een doodgaan een gekwelde smeekstem
hoor... ademend beweegt de aarde van heimwee
om mensen te bezetten met een adem van verdriet
om koeien zwaar en zwijgend in zich vast te zetten
als schepen, vastgegroeid aan het lichaam…
het kruispunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 moeizaam ontlast de houder
zich van het offer, woorden
van wierook galmen door de stille kamer
het schreeuwt – het is hier overbevolkt, mijn
dood heeft geen wensen
in de kieren van zijn adem en ontnuchtering
zetelt de wens die dan toch ongenoeglijk
maar duidbaar de kans creëert door hongerige
staven te scherpen die het lichaam zullen breken…
Afgedankt conservenblik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
615 ik kan mijn lichaam niet spreiden
tegen het beeld van zwarte magie
woorden ketsen als vreemde wezens
tegen de sterren uit het heelal
mijn vingers krommen in de nacht
wanneer het bezetene me drijft en verjaagt
en ik moet klimmen tegen horizontale vlaktes
zonder enige vorm van inhoud
nog brandt het restant in een afgedankt
conservenblik…
Grafschrift
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.738 F. ligt 't lichaam in dees kas;
Die veel van rook en damptuig heeft geschreven.
Die steeds met rook geleek 's mensen leven,
't Geen als een rook verdwijnt en wordt tot as.…
Pointer Sisters
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
731 Ik deed de radio nog even aan
ik hoorde "Fire" van de Pointer Sisters
en daar zag ik je weer staan
met je perfecte lichaam
Ik heb lang niet aan je gedacht
maar dat lied heeft alles weer teruggebracht
je had zo een aantrekkingskracht
Nu weet ik het weer
die verliefdheid deed zeer
jij zag mij niet staan
Ik was nog een broekie
die…
Liefde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
908 Liefde sloopt mijn lichaam.
Van binnenuit brandt het op.
Brandend als een vlammenspel,
Dansend in het vuur van liefde
Los ik op in rook.
Liefde, hoe vaak verloren.
Niet gezien, niet gevoeld.
Zonder hoop op liefde
Word ik levenloos.
Geven, nemen, ontvangend.
Waar is diegene die mijn liefde blust?
Vele malen het gevoel gevolgd.…
Volle maan.
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
900 Ogen tranen van geluk bij het één zijn
Lichamen trillen heel intens door het samenzijn.
Elk grassprietje luistert eerbiedig
De aarde ademt stil en aandachtig.
Het kleinste bloemetje bloeit open
Een miertje hoor je lopen.
De hemel straalt warm en fel, zomer
Lippen snakkend naar adem en prevelen om meer.…
Spiegelingen - Poëzieprijs Hilvarenbeek 2000
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.268 In die dagen
leek je al een eeuwigheid weg
Hoe lang al was het niet
dat je mijn naam vergeten was
en je lichaam het enige
dat overbleef
Nu lijk je soms heel dichtbij
een geur
appeltaart met rozijnen
of een muziekje
pianospel dat door de muren klinkt
en een naaidoos
vol speldeprikken en lapjes herinnering
De draden zijn voor altijd losgemaakt…
UW WIL GESCHIEDE, JOUW WILSVERKLARING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.296 dat met grote mate
maar
denk ook na
met mindere mate
maar wel af en toe
over je dood
na je sterven
na je heengaan
En dan met name
aan je nabestaanden
aan de achterblijvers
voor wie 'het dag' blijft
"Zij zetten je niet bij het grof vuil"
Geef hen handvatten
regel dus de uitvoering,
vervoering van je uitvaart
regel je lichamelijke…
Voltooid maar niet gevonden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
786 Een schaduw van stof en nietigheid
in gedachten
zonder een verlossende ontmoeting
of een gebaar dat de trieste sporen uitwist
van het wachten
dat ze niet meer vroeg
of wilde dragen
met haar lichaam dat alleen nog sprak
in een taal van een onzichtbare koude pijn
en een stille wanhoop van
omkerende momenten
en een wakend…
achter de bocht van vloed
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
656 wij zochten regels
die we ademen konden
een waanzinnige liefde om
afstand te dragen, ons staande
te houden in elkaars lichaam, en uit
zoals de slaap van vogels naar zee
die nooit afscheid nemen van poëzie
van zon en uur, almaar meer
hoe verzonnen wij de echtheid
het ruiken van de duinen, de vele manieren
van gemis en hoe je het litteken…
Verboden vrucht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.004 Jouw muziek in mij,
te zamen met de twee vochten
van lichaam,
verwekten een rijpe vrucht:
zij heeft lucht en ruimte nodig
die ik niet kende.
Ik had haar nodig om voortaan
te herkennen.
Echter, de verboden vrucht smaakte niet het lekkerst.…
Digitaal doodgaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Het nooit meer zeker was
Of ze ooit nog mijn eigen
Ik zouden kunnen vasthouden
Of dat ze zeer waarschijnlijk
Mijn identiteit zouden verkopen aan de
Hoogstbiedende digitale fraudeur -
Kom ik aan het eind van mijn
Levenstijd toe aan het verlangen
Ook digitaal dood te mogen gaan -
Alleen bytes die versnipperen
Zonder dat pijn of lichaam…