8214 resultaten.
nachtzwaluw
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.091 ik leg een zwaluw op mijn mond
en verbreed de zomer
van tuin tot tuin
waar stilte niet zwijgt
noch verwondt
blaadje voor blaadje
en zonder haast
vertraag jij de aarde
voorbij het houten huis
waarin ik jou en mijn dromen
laat wonen
ik raak je aan
juist voor de herfst
als regen valt
wel duizendmaal
jij bent er niet
ook nooit geweest…
Pijn
hartenkreet
4.7 met 16 stemmen
3.245 Tranen lopen over mijn gezicht
ik houd van je
Papa en mama elke keer weer
ik doe niks fout
Elke keer heb ik het weer gedaan
alles komt door mij
Had mij maar nooit gekregen
dan was mijn leven niet voorbij.…
Exit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
599 Jij fluistert hoe
voorbij dit is.
Ik zal dit nu beamen.…
Stromende energie
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
674 Onzekerheid die doet uitbreken
tot ver voorbij de grenzen van het weten
tot waar zien begint en ervaren dat
nooit en nergens alles gezegd is,
alles berekend en ervaren,
alles benoemd en voltooid.
Is leven leven of nog maar
een klein begin van zijn
dat naar veel verder leidt,
naar ex-isteren?…
schipbreuk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
613 Dromen van genot gedragen door hemels geluk
hemels geluk aangedragen door jouw aanwezigheid
en mijn hart dat weet dat het voorbij is.
Contouren van geluk welke vervagen in de mist
wanneer jij weggaat en mij achterlaat
en ik met mijn levensschip onderga in de oceaan van eenzaamheid…
Twaalf graden
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
793 Snotterige twaalf graden
en alleen maar regen
Aquaplaning
op straten alsook
in mijn luchtwegen
De eerste drie maanden
die een Nederlands
jaar sieren
oogt Holland fraai
hoog water
en brede rivieren
De eerste drie maanden
zijn gelukkig voorbij
We leven weer in april
En mijn vriendin is ook blij
want in mijn luchtwegen
is het ’s nachts…
Eerste Liefde
gedicht
2.4 met 42 stemmen
12.356 Want het regent en het waait en liefdes
lopen in een lange stoet voorbij.
Dat gebeurt niet in mijn hoofd meen jij.
Maar dit hoofd is niet van mij.
-------------------------------------
uit: 'Jou willen is je missen', 2004.…
Schone schijn ?
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.711 Al wat hen vroeger ooit
verbond
voorbij.
Ze slapen al jaren niet meer
bij elkaar
Hij ziet het niet als ze een ander
kapsel heeft.
En wat hij doet interesseert haar
niet.
Ze dansen de dans der passie al
zo lang niet meer
Ze blijven bij elkaar en ik vraag
me af: waarom?
wie houden ze voor de gek …
Is het gemakzucht?…
Regen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
911 Wolken jagen, wolken drijven
naar de lage einder toe,
dreigend schuiven ze voorbij,
schijnbaar van het torsen moe.
Dra kunnen zij het niet meer dragen,
lossen ze de regenvloed,
zware druppels storten neder,
zwaar, loodzwaar als mijn gemoed.
Iets onheilspellends lijkt op handen.…
Kiezels in de mond,
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
571 Ik weet dat de winterkou
mijn keel beslopen heeft,
dat aan elk lied een randje
rouw kleeft , liep te vaak
aan mijn stem voorbij, dan
werd moeilijk ademhalen voor
het wezen dat met mij leeft,
zonder eind, met eigen wil,
wat vervoering brengen zou
verzamel ik ontroering, toch
spreekt het zich niet uit,en
Chrysostomos besloten heeft…
Winter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 De winter is dan gauw voorbij
Iedereen wordt vrolijk en blij
Als de zon weer gaat schijnen
En ijs en sneeuw snel verdwijnen.…
Twee en de zee - Duo gedicht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
526 neem mij op in je golven
beukend, woest
kabbelend, ritmisch
wiegend, overmeesterend
spiegelend, windstil
neem mij mee voorbij de einder
waar dromen mij overspoelen
oneindige dieptes mij naar
ongekende hoogtes tillen
werkt vrije val bevrijdend
spreid mijn geest!…
het kind en de horizon
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
683 moegewaakt
toen Gods woorden vielen
naast het nachttij en haar dode
lichaam
dat in het toegewaaide duinkleed
geen beloftes meer droeg
ik zag hoe hij afstand nam
van haar slaapliedje, nog teder
in zijn lijf
zoals vergetelheid ademt
over woorden in een te korte
tijd
de laatste maal, aarde en stof
stof en aarde
ik zag een boot voorbij…
Niet welkom in de hemel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
546 niemand begrijpt me
gevoelens veranderen
veranderen mij
iedereen is anders
in deze te grote zee
reikt niemand mij de hand
echoën golven tot in de verte
grote dieptes blijven onbereikbaar
drijf onbegrepen naar waar
jij je verborgen houdt
onder water
wil de hemel mij niet
niemand geeft een zier
kabbelt de koude waarheid
aan mij voorbij…
Als de dood roept
hartenkreet
2.2 met 16 stemmen
2.030 Je vingers glijden door de mijne
Woorden vervagen
Het blad valt
Ik geef je een laatste kus
Je wolk drijft stilletjes voorbij
En laat duisternis achter
Maar jouw sterretje,
Dat blijft
Voor eeuwig
In mijn hart…
IN STILSTAANDE HITTE
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
550 in gebroken dromen
overwon ik al rennend
de kou
roeide ik met spaanders
van het voorbije
leven
op de koele onderstroom van
tomeloze mattigheid
kende het verleden geen
zekerheid
en in schaduwen van
stilte
omarmde ik jouw volle
maan
laverend tussen tijd en
ruimte
ontnam je mijn
rusteloosheid
en werden wij de nieuwe wereld…
Eindigt ook de goot
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 gele vogels
blauwe luchten
vluchten in een
pandemonium van geluid
de hoogste tonen
ijlen zo voorbij
wij modderen in de
middelmoot van leven en of dood
waar as en graven
in de diepste
regionen klagen
eindigt ook de goot
ik paletteer en orkestreer
de chaos in mijn kop
daar vliegt de gele vogel
zich ooit in het blauw kapot…
Nog neem je schaduw mee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
559 in het uitzicht
wenkt de verte
om te gaan
weg van het orkest
uit de symfonie
mee op ijle tonen
naar waar
de paden raken in
symmetrie van het bestaan
nog neem je
schaduw mee uit
lengte van de dagen
stuwt zee
haar golven
zonder vragen
ga in het reiken
naar de einder
ook jezelf voorbij
pas in afscheid nemen
en ontmoeten…
Overschrijden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
496 op een lichte glooiing
met eenrichtingsverkeer
Het contrastrijke vervaagt
achter de vloeibare grens
van adem en waden
contouren worden milder
Restanten van late bloei
verglijden nog even zichtbaar mee
het glanzen van voorheen dooft uit
maar het uitzicht blijft bewaard
de oneindige rivier van de slapenden
wist sporen van ons voorbije…
wacht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
841 het gesprek van top tot teen
laat langzaam los
daar sta je dan alleen
het pad leidt je door een bos
een weg die iedereen vroeg of laat
moet lopen
het verlangen koppelt het hopen
nog een laatste vraag
fakkels branden fel in deze nacht
ontwaak
kracht
houdt wacht
figuren symbolen demonen goden
alles voorbij gekomen
dagdromen dromers…
Voor even
hartenkreet
0.8 met 4 stemmen
952 Voorbij de streep van geluk dat niet wacht
dwaal ik naar je ogen en
weet ik dat je teder wilt ontwaken
en gebaren schilderen
met de kleuren die alles vergeven
wat langer duurt dan het volgende moment.…
Afscheid van Japan
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.484 De dag overweldigt de wijd-open ramen
met het morgenlichten der zee;
berglanden, vloten, eilanden zonder namen,
de kersentuinen van Jokohama
stromen en sneeuwen voorbij ...
ik voel mij gesterkt en tot reizen gereed;
vermoeidheid en slaap zijn verwaaid als mist in de wind ...
— waar gaat gij heen ?…
lui
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 de zon draait haar ellips
in een transpirerende ruimte
en het veld golft
in vermoeide cadans
vee herkauwt schaamteloos
de dag
voorbij een horizon
verjaagt een anonieme hond
het geluidloos uur en schaduwen
strekken zich lui
van boom naar boom
waar vogels schuilen die zien
hoe de avond het vuur
vergeet
dan sluit ik de vensters
ga…
tijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
518 de tijd loopt snel en lacht
kijkt blij en recht vooruit
praat in zichzelf
knikt
blijft dan weer staan
denkt na
kijkt achterom en wacht
hij peinst en trekt zijn plan
gaat verder
aarzelend en met zichzelf in overleg
en in een flits versnelt zijn pas
beslist besluit genomen
ik kijk vanuit mijn bovenraam
de tijd gaat over mij
en mij voorbij…
Psychisch ongeschikt.
hartenkreet
2.2 met 22 stemmen
1.716 De dagen schuiven voorbij
waarin ik besef dat geluk
een ver van mijn bed show
is geworden.
Stilletjes kijk ik steeds vaker
uit het raam - iets wat me zegt
dat de kracht niet te vinden is soms
zoals vandaag.
Mijn hoofd speelt een spelletje
met mij en ik speel mee
door de chaos er maar opnieuw
te laten zijn.…
Voetstappen helder in de vrieslucht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
606 Voetstappen helder in de vrieslucht,
zon die alles blij maakt en kleurt
al is de winter niet voorbij, de regen
is nu weg en stemmen lachen.
Dit kleine hart is plots weer daar
en voelt de weemoed krimpen.
Liefde blijkt toch meer dan enkel
maar een woord; er is vergeving.…
Cirkelgang
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
805 dode grond bevat geen kiemen
en zal opnieuw verwaaien, het stof zal steken
in ogen van drooggelegde haaien
blauw van de nachten drijven dagen
als makke schapen voorbij, de avonden vallen
aan, hun bek vol van een stuiterende maan
wekken ze de schijn te keren wat weder komt…
Schaduw van de schemer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
445 Er gaat geen dag voorbij,
nou vooruit,
geen week zonder springvloed
aan onvoltooide tijd.
Het is niet nodig om een standpunt
in te nemen.
Het volstaat ergens lukraak
te beginnen.
Noem het maar de schaduw van de schemer,
die valt over de schouder,
of het licht van de zon
dat in mildheid smoort.…
Wat sfeermuziek
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 speels klinkt
wat sfeermuziek
in het azuurblauw van de lucht
vleugels vegen wolken
naamloos glijdt geluk voorbij
in zachte zuchten wind
idyllisch is ontmoeten
in het openbaren van de geest
intiemer is het nooit geweest
het serene samenvloeien
tot geheel
genereert begrijpen van gods taal
bestaan en eindigheid
zijn aardse termen…
Als mijn vader weg is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 Als mijn vader weg is
hangt zijn sfeer nog in de dingen
Alles is stiller, maar vredig-stil
Stof dwarrelt in de zon
de radio speelt zacht
en mijn moeder die neuriënd
haar werk doet
draagt de gloed nog van
zijn zinnen
ik speel wat op de grond
Voorbij het venster ligt het weiland
en de weg waarover soms
een auto rijdt
er zijn wat straatgeluiden…