7766 resultaten.
Haar lied van delen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
499 ik hoorde de muziek
zag haar hand
en een stel ogen
het gezicht
zong met mimiek
een woord van mededogen
de taal verstond ik niet
maar in expressie
klonk het ruisen van de zee
ging mee aan land
dwalend op het strand
aan haar kleine hand
zij bracht mij thuis
in haar lied van delen
de wereld kon me niet meer schelen…
Een leven lang
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
648 om jou te lieven een leven lang
de hoogste toppen mee te beklimmen
drijven op de zee die roerloos lijkt te glimmen
de wereld opnieuw geboren mee zien te worden
te dansen op het ritme van regendruppels
om op te gaan in dichterlijke zinnen
waarin men schrijft over nachtelijk beminnen
zo wil ik zijn met jou mijn lief…
lichturen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 in het maagdelijk ontwaken van
de laatste herfstdag
schijnt zijn rode gloed van enkel
zon te komen
buiten dromen om -een zachte lach
de eenentwintigste dag
begint als windloos verder stromen
op jouw adem, binnenin
een eiland in de zee
verplaatst het water eindeloos
hoe broos is dit begin…
Zeemansliedje
gedicht
2.8 met 4 stemmen
8.442 Toen ik klein was
droeg ik een matrozenpakje
mijn moeder nam me mee
naar de vijver in het bos
daar aan een touwtje
liet ik mijn zeilboot varen
de bomen ruisten
de wind kwam van zee
nu is het vele havens later
en mijn moeder dood
nooit vond ik meer
zo'n veilige ree
-----------------------------------
uit: 'Een oud geluid', 2011.…
verwant
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
541 en de zee
zij zeilde voort
toen in mijn arm gelegen
een droom werd vermoord
nu ligt langs mij het zand
in dichte, witte vlokken
't treurt om eb en vloed
de dagen zo verwant
in mij loopt nu verloren
het kind dat speelt met meeuwen
waar kan zij dan nog tekenen
't hart met zilverzachte rand…
Oceaanschaduw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
564 Het zal de liefde zijn geweest
met indringende geuren en kleuren
in verlangende lente zoals seringenbloesem
op jouw bed
nabij de zee
en ik hoorde walvissen
roepen, kilometers ver
ga je mee
hou je van me
in geluiden
van de branding
alsof ik in de schaduw was
van alles en het woeste schuim
die voortdurende herfstnacht
in de schemer…
Zij brak schoonheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 ik vond haar op strand
ontgroeid aan het zand
en zout van de zee
rankte in onstuimig
vallende golven
met wit bloeiend schuim
ik nam haar mee
maar zij brak schoonheid
in vertakte broosheid
stalde haar uit
op de scheidingsmuur
tussen duin en tuin
maar zij verdween
slechts een spoortje zand
dwarrelde nog op de rand…
De tijd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
519 In de toekomst ligt de tijd verborgen
ongedacht en ongezien
met kleine of met grote zorgen
een helpende hand misschien
De natuur kan zich ontplooien
zonder tijd
geen rol voor de klok
dat is het mooie
Voor ons ligt een zee van tijd
die wij met ons schip bevaren
neem als bagage wat hartelijkheid
deel het uit en niet te lang bewaren…
het oog gaat brandend onder
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
597 waar aan de Kim
de paarsblauwe hemel
vuurrood aan stukken scheurt
helicopterstrepen
verdeeldheid zaaien
drijft een schommelige zee
en in de verte schraapt er traag
nog een bootje langs de einder
op het zand van het strand
spelen licht en schaduw
hun schimmenspel
het oog gaat brandend onder
de kijker ook
en dan de zon…
Door de liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 Door de onpeilbare diepten,
van de zee.
De dapperen zullen ons troosten,
maar niets of niemand,
geen mens gaat met ons mee.
Alleen de liefde in ons hart,
zal bij ons blijven.
Liefde zal zoveel sterker zijn,
zoveel sterker zijn dan smart.…
Zij kreeg een gelaat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
560 God schiep de vrouw
weelderig in aanschijn
met intrigerende welvingen
rond haar gehele lichaam
haren als golven der zee
bruisend en dansend
zonder enige bedekking
siert en openbaart zij
in een oogopslag
haar schoonheid
zij kreeg een gelaat
zichtbaar zonder bedekking
zoals zij werkelijk is
toonbeeld als groots kunstwerk.…
gedicht uit juni 1966
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
857 Ik ken een meisje lief
het is een kleine hartendief
met oogjes als kralen
en haar als gouden stralen
ook wangen als appeltjes zo rood
ze is niet klein en ook niet groot
het neusje is noch spits noch rond
en ze heeft een kersenmond
oortjes als schelpen uit de zee
haar handjes daar doet ze alles mee
dikwijls loopt ze aan mijn zij
ja, dat meisje…
De Ruyter
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.691 De Ruyter was een man
Die op de grote zee
En op de Oceaan
Aan zeegevechten dee.
Hij sloeg haast altijd raak
En kwam ook immer rijk
Uit elk gevecht terug,
Een miljonair gelijk.
Maar eens op ene dag
Kreeg hij op zijne boot
Een kogel in zijn maag
En was toen eensklaps dood.
Hij won maar altijd door
En hij verloor ook nooit.…
Bevaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
634 De zee
wil je bevaren
het zeegat uit
voorbij havenhoofden
Het water...
komt er nimmer
tot bedaren
na eb is er vloed
Het zand
altijd prooi
de tanden er ingezet
waar aan geknaagd
De duinen
kijken het aan
nog droge kruinen
't water aan hun tenen
Je wilt....
het oor lenen
aan de monotone zang
van branding.…
even stil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 aan de andere
kant van de
wereld regeert
Aeolus god
van de wind
langs stenen
paadjes
klimmen ezels
over de
verweerde krater
we plukken
de dag in
geleende tijd
verbranden we
de winter
aan een blauw
azuren zee zet
de schoonheid
onze hoofden
even stil…
geleende tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 een zee van lentelucht
voert haar naar een
oud verlangen de
geleende tijd te
leren omarmen
de smalle richel
tussen het rekenen
in dagen en het
vergeefs vertragen van
de woekerende groei
ze opent het venster
nieuw licht valt binnen
in het betraande weten
van haar getelde dagen
in geleende tijd…
Doorleven
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
666 ik wil de zee weer voelen
het zand aanraken
zeven met mijn handen
ik wil met de meeuwen
in een duinpan of
in het helmgras landen
ik wil luisteren
naar de stem
het praten van de wind
ik wil weten waar
ik de nooit gevonden
schelpen vind
-
ik wil het ongewis van toen
ik wist niet wat me
nog te wachten stond
ik wil een inhaalslag…
deze plek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 het meisje moe
van de eindeloze herfstwind
sleept de zoom van haar rok
over het lege strand
de hongerige meeuw
krijst met schorre keel
over de open zee
het meisje hoort
het schrapen van lepels
in lege etenspotten
ze ziet sintels
met de schijn van gloed
op deze plek neem je
maar eenmaal afscheid…
Vluchteling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
611 Achter de horizon heb ik gezwommen
in een zee met bloed en tranen
een afscheid was niet mogelijk
mijn huis en hart zijn stil verbrand
ik kan de liefde niet meer
uit het verband rukken
mijn ledematen zijn moe
van het tevergeefs lopen
en hopen dat de grenzen
opengaan in nieuw verlangen
zodat het leed zich kan berusten
niet langer…
Water
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
454 Dragen water naar de zee.
Wat doen wijzen en wat narren?
Wat doen levenskunstenaars?
Ze houden van verandering.
Drijven met het water mee.…
LAIS CXCVI
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
416 Het wordt een zee die niet wil ebben,
strandt bevroren in een karst van de tijd,
bevrijd van licht en zonder helderheid.
Het staat vernietigd in haar zwarte vuur,
het kent geen waar meer, wat of om welk uur,
want niets vangt er nog als gebeuren aan.
Haar voelen is moment van zulk een duur
dat er millennia tot tel vergaan.…
Schuitje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 Hoe die twee op de boot
Hoe ik met die twee op de boot
Hoe we samen in het schuitje zaten
En hoe we daarna tussen vogelgefluit en geluid
Hoe een zee geel om ons heen
Hoe we langs 't strand in de stilte
Geen kip en geen kraai en geen kwal
Hoe we dan later weer in hetzelfde schuitje zaten…
Haiku's klimaat
hartenkreet
4.4 met 23 stemmen
1.111 Stuurloos
vaart Moeder Zee op zoek
naar een veilige haven.
De ijsbeer
gelooft niet meer
in ijskoud geluk.
Ketting zaag -
bomen vallen
bij bosjes.
Erosie -
het asfalt verbreedt
de natuur versmalt.
Sinds de laatste
klimaattop ijsbeert
hij niet meer.…
Breng me terug
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
416 breng me terug
naar de plek waar ik kon schuilen
onder de vleugels van de tijd
waar ik speelde met de figuren
die de zee achterliet
op het strand
breng me terug
naar de spelonken waar ik leerde
hoe het was in het begin
waar ik luisterde
naar de uitgeholde stenen
die hun verhaal vertelden
breng me
naar de plek waar alles ligt…
Oase
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
443 Lik ik
de Portugese zee
van je olijfbruine huid.
Val ik
In een oase
zonde einde.
Waar tijd
geen grenzen kent.
Verdrinkend in jouw ogen
plant je de zaden
en oogsten wij later
onze eeuwige liefde.…
tewaterlijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
230 er is heel veel verre stilte
die niemand beluisteren kan
buitendijks, in een zee van afstand
er zijn muren die aanwezigheid
weerkaatsen
zoals een lege ruimte begrip bevat
en uiterwaarden naar oevers neigen
zodra de koelkast zich sluit
dooft de binnenverlichting
zo nemen we aan
-ergens koeren duiven in stilte…
Aardbeiensmaak
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
270 Je werd wakker als een warme zee
maar kromp al snel ineen
tot een lichtdruppel
in een donker opslagmagazijn
Je wil graag een sterrenstelsel worden
als je later groot bent
steeds sneller rondzwieren
met die spiraalarmen
in een kosmische polka
Als je voelende licht zo
je eigen helderheid omfloerst
vraag dan niet meer
aan een doofstomme…
Waar geluk de leegte draagt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
809 Ik hoor de stilte
van planeten,
fluitende vogels
in het avondrood
De bruisende zee
die opwaarts golft
en die de hemel
in mijn oren fluistert
Het verlaten strand
waarop mijn voeten
als naaktmodellen
in aquarel geschilderd zijn
Laat mij nog even
één moment verzinken
in gedachteloze stilte
waar…
Zwerfkei
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.358 Boven op een duin
wil ik mezelf achterlaten
in levende letters op steen
Mijn ogen gesloten
onder de wijde nacht,
gedachten waaierend naar zee
Nederig op het zand
toon ik de wereld mijn ziel,
in vogelvlucht, jij en ik één
Heel in de verte hoort
men het deinend gefluister
‘strooi mijn assen in de wind,
nooit ben ik nog meer’…
Weg
gedicht
3.5 met 34 stemmen
44.011 Moeder sprak met de rivier
en wees ook de golven
een weg naar de zee. Ze
was ons zo nabij
als het water
dat haar nazong
en door haar handen
ook de vissen in een school dwong.
Nu ze weg is lijkt zelfs het schuim
niet meer te spelevaren,
dragen bomen herfst,
en vluchten vogels
van de baren.…