7480 resultaten.
Voornemens
gedicht
3.7 met 491 stemmen
48.346 ik hoor het 's winters van
de uilen die hier schuilen
en van de blauwe reiger
in het riet,
nee, wachten tot de lente
hoeft echt niet
begin vandaag nog met het
keren van het tij
voor het te laat is:
de verandering ben jij!
vlecht dan een krans en
steek de kaarsen aan
en weet dat deze duisternis
voorbij zal gaan.…
Voorbij Grenzen
hartenkreet
4.1 met 39 stemmen
1.647 Jij bent voor mij de wind
Maar bovenal de storm
De snelheid in kwadraat
Vluchtig en toch enorm
Jij bent voor mij de regen
Maar meer nog de tranen
Druppels die verdwijnen
Uit vastgeroeste kranen
Jij bent voor mij de winter
Maar het is vooral de kou
Die de wereld laat bevriezen
Waar ik mijn iglo op bouw…
Cold turkey...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
808 De winter duurt
te lang voor mijn gevoel.
Ik draai, ik woel,
mijn huid schuurt
langs mijn coltrui.
Ik wil de zon weer zien
en voelen op mijn vel,
ik mis haar warmte...
haar straling zo prikkelend
verkwikkend en fel...
ik mis haar echt.
Ik heb afkickverschijnselen;
"Cold Turkey", weet je wel...…
oktober
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.050 ooit fluisterde het in mij
heel even als het trillen van een
blad bewogen door de wind
zo zacht het voelde als de lente maar
nu schreeuwt het diep in mij
het schudt en straft zoals de
wind nog voor de winter waait
ik weet: oktober zal ik nooit
vergeten noch mijn kind
dat met de storm vertrokken is
in stilte…
na het laatste blad
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
657 ze zijn me dierbaar
zowel de doden als de levenden
waar ik nu aan denk
de bomen hebben even stilgestaan
een rij gevormd als een erehaag
maar gaan nu weer hun eigen weg
’t is goed geweest ritselen ze zachtjes
voor een laatste keer
eren koning winter
in een naaktheid die geen mens bezitten kan…
in een volmaakt ogenblik
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
579 wanneer een klare maan
en glinsterende sterren
mij een winterse
morgen verraden
dan weiger ik in te slapen
tot ik zie
hoe weerbarstige kou
zich vastzet op bomen
die ijzig wit
lijken open te dromen
in een volmaakt ogenblik
wolkjes kan ademen
die magie
kortstondig verstrengeld
met de dageraad…
geelgelente
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
626 winter ik schrijf je nu stil
in het stilstaan van een klok
koude kaarsen blaas ik uit
in bevroren hunkering
huil maar, geen overlast
meer van je koude gestalte
wolken strooien lettergrepen
als initialen in basten van bomen
uitgebluste winterzinnen
in geelgelente bloemen
vatten samen in
vroege aprilgeluiden…
Vlinderen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
749 Je raakte me aan
even maar
ik voelde hoe de winter
van mijn wangen vloeide
kijk, zei jij en wees verrukt
een bonte vlinder aan
jouw glimlach was een regenboog
je wimpers dartelende vleugels
in het blauw
blijf, riep ik je schaduw na
tot jij verdween en ik
opnieuw de lente zocht…
een deken van sneeuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 een sneeuwwitte deken
doet al het groen verbleken
wat een hemels gezicht
alles lijkt wel vederlicht
het is een pracht tafereel
takken bedekt met poederzacht sneeuw
ik geniet met volle teugen
deze winter zit gegrift in mijn geheugen
als een levende ansichtkaart
iets wat nooit en te nimmer verjaart.…
Verblindend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
560 het was de zon
die lachte vandaag
kriebelend op de huid
wit ontdooiend
winter en de lagen wol ontstegen
valt de eerste confrontatie tegen
verblindend
zijn de eerste kreten van de
bruinverbrande zonnebankgemeente
maar als thuis de warmte is gesust
zijn de bandjes zichtbaar waarmee
het topje op de schouders heeft gerust…
Onstuimige geesten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
611 Novembermaand al stervend
in bijzonder avondlicht
ontlokt een herfstig diepe toon
nu 't winterse zich neervlijt
in duister en in kou.
Onstuimige geesten
jagen mijn gedachten
vluchtig door 't heelal
als rijkelijk gekleurde bladeren.
Nieuw leven ontstaat
weerspiegeling in evenwicht.…
Droog en transparant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Het najaar
Staat nog in volle
Bloei als de
Eerste winterse
Verschijnselen
Deze week onze
Kant op komen -
Ramen vol vocht
En condens maken
Dat mijn blik
Vaag blijft, nog,
Maar is het de vrieskou
Die de buitenkant
En mijn warme hart
Dat de binnenkant droog
Maakt en helder transparant…
Krimpscheuten
snelsonnet
3.6 met 7 stemmen
831 Er is een forse krimp geconstateerd
U dacht wellicht: de schoorsteen blijft wel roken
Door in de winter minder te verstoken
Maar wat u denkt is faliekant verkeerd
Kom op lui..laat de kachel lekker loeien
De krimp de pijp uit...hup we gaan weer groeien…
TERUGKEER VAN HET LICHT....
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
758 twaalfde maand
maand van winter
weghollend licht
Hoop,
dat mijn gedicht
u allen bijlicht
in deze donkere dagen
Geniet
van de balletten
die tegen het vallen
van avond
tegen het decor
van hemel
zich afspelen
met in de hoofdrol:
zonlicht en wolken.…
gesprek in de schemer
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
757 nu de tuin niet meer in het licht
drijft
en de winter aan lage schaduwen hangt
windstil
als wit papieren vogels
met gevouwen vleugels
voel ik het eindeloze gedicht
waarin mijn stem zacht en zachter wordt
de ogen geduldiger
rondom de sneeuw die valt
zorgvuldig door de stilte
beschreven…
Zwijgende man
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.216 Wie wat wil zeggen
heeft winter nodig
kale takken zonder blad
Spoor van vogels niet
hun fluiten water
ongenaakbaar hard en glad
Wie dat wil
heeft in zijn ogen iets gespaard
dat kijken heet
Wie dat kan
weet in zijn zwijgen
wat hij zegt
het best bewaard
------------------------------------------------------
uit: 'Achter de rug…
Sneeuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Eigenlijk duurt het te lang,
eer de winter in retraite
gaat.
Foto Marjan Jacobi…
XLV - media vita - 1933
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 te kunnen zeggen -
het is even tussen stilten
heel luid geweest
in bezinning
overkomt een kloppend hart
het kille kikkerdril
over het kerkhof
gaan zilvergrijze schimmen
geluidloos schreeuwend
bijna paranoia -
somber met mijn sombrero
in de regentijd
bij het bosbeheer
begint werk ook in de winter
voor de dageraad…
Epiloog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 Hoe dagen nu worden uitgelicht
de stad in nieuwe dimensies baadt
leven net ietsje trager gaat
terwijl winter zich nog verschuilt
achter decemberzon en blauwe hemel.
Hoe over alles heen
dat wachten op...
op klaarte die straks gaat komen
hoe toen en gisteren worden opgelijst
als in een oud gedicht.…
Lente
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 Winter maakt plaats voor lente
ga naar buiten
zie hoe vogels hun nestje bouwen
hoor hun getsjilp
ruik zachte bloesem
voel de zonnestralen op je huid
ruim op
keer naar buiten
ervaar
dompel je onder
in de sensaties
de lichtheid
van het moment
het is voorjaar
leef…
Topklimaat
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
609 We moeten minder energie verspillen
Dus deze winter er flink tegenaan
Een standje lager en een truitje aan
Het kan: alleen we moeten het wel willen
Als buiten het een graad of twee gaat stijgen
Gaan we het straks vanzelf weer warmer krijgen…
bitterzoete nacht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
626 toen het licht ontvouwde
stuurde een woordvogel jou op pad
je plukte blauwe bloemen
je plukte de witte maan
winter vroor in je hart
reis door ondoorgrondelijk water
naar de overkant
een klapwiekende vogel
nam alle dode woorden mee
in een bitterzoete nacht…
koude maan
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
423 hij danste met de dood
tot hij abrupt in het duister sprong
sprakeloos liet hij haar
met scherven achter
het verlies was een zwaard
tussen haar schouderbladen
een stilte huilde diep in haar hart
in de namiddagen van eenzaamheid
het werd winter
de tijd kwam tot stilstand
de koude maan toonde
haar heldere gloed…
Het Kind op de Berg (Begin van de winter)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
168 Het ritme van de seizoenen
houdt mijn hartslag in balans
als ik er in meega
en me s winters niet lui
in een gemakkelijke stoel
vergrijp aan de voorraden
maar een jas aantrek
en eropuit ga, over bergen
of weiden voor uitzichten
zonder muren
met een warme zon
in het centrum
van mijn lichaam
die mijn geest verruimt
met het landschap…
Winterschreeuw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
311 Een laatste winterschreeuw verstomt
in wit, grijs, grauw
De lente wacht geduldig
ze lacht, al gauw verschijnt ze
In volle glorie zal ze stralen
je ziet het aan de bomen
je ruikt het in de lucht
De winter zucht
plaatsmakend, van binnen tot buiten
stromen zijn laatste snikken over de ruiten…
Beloof je lente
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
870 mag ik je
toch warmen
daar waar
eerlijkheid
vertrouwen
moet omarmen
in samen
lijden wij
de pijn van
nooit eens in het
echt bij elkaar
te kunnen zijn
beloof je lente
weet dat jij ooit
zomer geeft want
virtueel hebben wij
de vruchten van
de herfst al beleefd…
winterstrand
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
915 rustig ademend vlijt zich de zee
tegen het koude land
wil zich de wangen koelen
diep verzinkt de stap
in het vergeten van een zomer
drijven bikken in een grijze verte
daar aan die oeverrand
waar vlokken in het onzekere landen
vinden zich onze lippen.…
Wat een eiland!
snelsonnet
4.0 met 22 stemmen
1.596 Wij hebben er genoten van de mensen
En hielden het een zomer lang niet droog.
Wij komen daarom dit jaar graag weer terug.
Tot spoedig weerziens! De familie Mug.…
Een verbena
poëzie
2.4 met 9 stemmen
2.345 Een bloem bloeit aan de wegen
bleek in een zon van jaren her,
rood - haar laaft de regen
die viel in een zomer, al ver.
Spokende zomergnomen
mengen de beker en breken het brood;
haar drenken verre dromen,
zij bloeit zo bleek, zo rood.…
les coquelicots
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
962 (l'important c'est la rose)
ik dicht een schilderijtje
'een zomers taferel'
met een handvol warme woorden
doch geen zin teveel
het zonnetje zal er op schijnen
de hemel moet strakblauw
en het weiland vol klaprozen
schrijf ik speciaal voor jou…