Alle inzendingen

geboren met een gat in zijn hart dat niet kon helen in stukken geknipt vergeefs aan elkaar geplakt het doorweekte lijf stonk naar een hond in de regen het water was kouder en zwarter dan hij had gedacht het laatste daglicht was uit de lucht verdwenen

Op de trein zit een kind Het moet plots op zijn po Jan is pas zindelijk én dus héél fier Pa zwiert zijn plas met een Felicitatiekreet door ’t open raam en (w)int warm fluitjesbier

...Lonkende pracht in glorie der Perzische, als een gevangene-eis voor vrijheid In een oogwenk even subliem de prelude, van een nooit gesproken zwoelheid Robijnrood van lippen schittert en zwijgt, vreemd om het onbekende te plaatsen De ziel nieuwsgierig door afstand geneigd, in stijl al beg...

Iemand verzint een verhaal iemand bedenkt een symbool en verbeeldt dit verhaal in een vliegende vaan van kleuren en kruisen of met een halve maan in totale overgave aan de macht van de mythe aan de macht van het woord iemand maant in naam van deze machtige mythe de massa hem te volgen ...

Wij zijn onze lichamen niet, die ontstonden uit de aarde. Leven op aarde dankt leven, aan de energie van onze zon. We zijn onze maskers niet, die gevoelens dom misleiden. Wij zijn onze angsten niet, die ons onnodig laten lijden. Achter angst schuilt levensmoed, zoals zonnen doen vermoed...

Rutte stuurt parlement naar huis 225 kamerstoelen blijven leeg de Koning stemde direct toe is het gezeik over zijn stoelen ook meer dan modder-flodder zat het uitschakelen van de democratie versnelt tenminste ook de verbouwing van het binnen en buitenhof Rutte en Willem zijn goede vriend...

Een mooie ochtend met een laagje mist. De zon komt op met haar prachtige licht. Stil is het rustig weer. De zon, een prachtige schepping, dat mogen we zeker koesteren. De ochtend geeft glans. Als mens mag je verder gaan in de dag die voor je ligt. Foto Dick Voogd

De hersenen boven mijn mond laten me op tijd eten twee uitlopers sporen voedsel op en zo is het uit de hand gelopen De ogen lieten de handen lopen naar de oneetbare wereld, en lieten ze extra kamers bouwen om spullen te bewaren Ook ik ging lopen en van tijd tot tijd terug trekvogele...

Dagen met dekens grijs geschilderd, het pallet met bakkebaarden in gebroken wit gestemd de zon hangt aan en in de touwen van het balkon te vroeg uitgerold te reiken tot over de horizon een wolkje adem verwoordt een levende aanwezigheid maakt het vormloze zichtbaar in een eigen tint, stil ...

vandaag schrijf ik de laatste bladzijde van mijn tweede boek natuurlijk kan ik daar in detail over uitweiden; echter dan ben ik niet snel klaar maar indien u mijn eerste werk zou hebben gelezen had u weet van een gevallen doek en thans behoor ik andermaal tot de horde der wezen achte...

ik voel me zo vrij: een vogel ……… afhankelijk van het jaargetij

Want dat vooral is de reden van mijn bestaan; de broze band van het verleden met het heden. Een droom die niet ziet op het dagelijkse verdriet. om het langzame menselijke vergaan, dat slechts met waanzin kan worden bestreden. Een rietstengel die wacht in de wind; meebuigend met het ...

Buiten suist al een zachte bries, een die klinkt als genies, licht gesnotter van vast een bemind hier opgroeiend kind. Ik wandel langs ...

de wind waait herfst door je haren lichte zomerlokken spelen met elkaar op het donkere bed waar schaduw zich heeft neergelegd gebruinde benen stappen frivool gerokt terrasjes voorbij ogen kijken blij op deze dag vol zomerlach toch draalt zon niet meer zoals in lange dag...

We leven in een wegwerpmaatschappij, En repareren raakt uit de systemen. Ik red mij best met technische problemen, Bij Sire zijn ze apetrots op mij. Bij mijn geklus past evenwel een maar: Het hangt hier thuis met touwtjes aan elkaar.

Ik ga mijn leven in orgieën door Van vol muziek en vreugden onuitspreeklijk, Daar 'k ál smart in losbándigheid verloor, Want dít lijf en mijn trots zijn onverbreeklijk; Wijl achter me aan een óp-zich-drommend koor, Heel 't schone lijf bewegend wild en weeklijk, Luid-feestende opt...

Het zeewater stroomt mij door de aderen, dat weet ik zeker. Ooit was ik in een vorig leven commandant van het gepantserde ramtorenschip De Buffel. Ontelbare keren stond ik er op het dek meedogenloos bevelen schreeuwend naar de bemanning om een vijandelijk schip onder de waterlijn goed lek...

als het leven een soundtrack heeft dan klinken toegenegenheid en liefde doorheen hartstocht en drama klingelt aandacht verfrissend haar bries door teder betoverende klanken die onrust en angst trachten te ontmoedigen dan prikkelen de elan blussende noten van verdriet en melancholie vriendeli...

In de stilte in herinneringen in woorden in die andere taal. Bij mij om me te beschermen dicht tegen je aan en ik na al die tijd toch huil.

wat ik je zeggen wilde verstilde in de taal die ik liefheb grenzenloos vervlogen dat wel het is de beweging achterwaarts in een diep gevoel ja, ik weet dat mijn bestemming verloopt langs die ene weg, een enkeling begrijpt wat ik bedoel ik was nog kind toen het zich openbaarde, maar...

(herfstsignaal) laatst las ik ergens dat herfst 't meest geliefde seizoen is voor de poëzie dit jaargetij leent zich bij uitstek voor melancholie als een bron voor weemoedig vruchtgebruik herfst tergt gevoelens zoals het vallend blad de tijd zal arceren en dichters aanzet tot ...

Op het bord wat leven heet ligt niet altijd dat wat je lust wat je lekker vindt, aantrekkelijk vindt soms krijg je dingen door je strot geduwd die je eigenlijk niet door de keel krijgt maar je moet slikken en doorslikken niet kicken eerst gewoon slikken, later kakken soms is het ook echter,...

Vogels houden me schel fluitend gezelschap, bloemen geuren in een kleurrijk landschap, een hel geschilderd aquarel dit tuingewas. Ik geniet van dit alles op het eenzame terras. Rustig verscholen zit ik uit de sterke morgenzon, mijmer en laaf me aan deze eeuwige oerbron en slurp loos turend i...

diep onder de deken laat ik alles varen mag ik alles even vergeten een plek zonder gevaren hier hoef ik niets te weten hier voel ik me zo beschermd weet ik mij als toen omarmd hier is alles helder en klaar hier voel ik wat zich over mij ontfermd hier klopt een moederhart die mij ervaart ...

Hij kijkt vanaf de dijk naar de stromende rivier en voorbijvarende schepen; alleen hij, blijft hier. Hoewel, z’n geest vaart naar vroeger, naar toen z’n leven nog stroomde, volop in beweging was en hij nog vrij droomde. Maar met het meanderen der jaren is zijn bedding versmald en ve...

In de herfst valt alles terug in zijn plooien en rimpels worden dieper uitgesneden uit opgedroogde levenskanalen kaalheid lijkt onvermijdelijk hoewel weggestoken achter een tooi van bont coloriet. neen op afgehakte boomstronken groeien enkel zwammen of voor wie nog hoop koestert: paddenst...

Decennia lang las ik mijn verwondering, in jouw spiegelschrift, onomwonden, gestreeld door onvolkomenheid, verbaasd over zoveel wederkerigheid, gegrift in het schijnsel van het schoonste uur dat met de liefdesmantel is gedeeld. het sterven herkent zich in de kleine dood van afsc...

1990: bezoedeld werd ons heilige land door een half miljoen ongelovigen om de buren een lesje te leren 2001: we wassen ons met het bloed van vijftien martelaren in het hemelse vuur hoog boven hun stad 2019: het mag nooit, nooit meer gebeuren, vreemde soldaten in ons land, alleen hun wa...

De wind heeft mij gebracht naar de plaats van de Avondlanden. De zon spiegelt de zee rood en goud de witte stranden. Met mijn handen maak ik een gebaar. mij niet bewust van elk gevaar; wenk ik in een poging om te beminnen de onstuimige zilveren zeemeerminnen. De wind heeft mij gebracht n...

soms ontspoort het spel op het slappe koord in macabere scenes waar twijfel danst aan de rand van mogelijkheden toont salto mortale beelden een korte view van actie waar reactie eindigt in de fataliteit van een nog warm lijk toch overheerst de lach realiteit zonder dit morbid...