5143 resultaten.
De dood viel op een dinsdag
gedicht
2.6 met 5 stemmen
5.425 In bad zat ik, ik uitte onderwaterwensen tot ik
happend naar jouw adem mijn bespiegeling te boven kwam.
Piano's sloegen hun vlerken uit en wachtten op vingers,
op de gedachte aan je lichaam die hem in de vingers zat.…
DRACHTENS FLUISTERING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Een hechte rij beuken blaast luchtig en zacht
reine adem over vredige graven,
wil de Burgemeester Wuiteweg laven,
geeft gemoedelijk vloeiende levenskracht.
De luchtstroom uit dicht lover houdt steeds wacht
bij huiskamers en werkgrage zalen
vol mengeling van allerlei talen,
die geheime spraak of openheid betracht.…
0 VAN ' T ONGEREPT ONTROEREN . .
poëzie
4.0 met 2 stemmen
976 0 van 't ongerept ontroeren,
nauw-geboren, ongezeid,
huivrend reeds de pennen roeren
aan de vlerken van de Tijd;
zien, hoe de eigen adem-halen,
klarend voor 't verbaasd gezicht,
schuiven aan de zonne-stralen
als een waas van schóner licht;
proeven, in de diepe groeven
die de roodste Lippe graaft,
hoe het langst en wrangst bedroeven…
Voor onbepaalde tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 -
immers door kort oponthoud
enigszins verlaat,
denderen hongertreinen
aan oogst voorbij
geen tijd; later is nakend,
de uren stremmen,
adem vertraagt
dan krijgen we rekeningen,
het eens van ginder,
het ooit van morgen,
krijgt in deeltijd beslag…
Er klinkt een wijsje,
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
696 Zij ligt op haar bed , een
verstilde pop naast haar
met de ogen half gesloten,
een wilde roos is op het netvlies
geboren, magisch beeld
tussen het alles en het niets
een zacht gezicht verschiet
van tint als ik in haar donkere ogen kijk
als zij in haar droom de pijn verliet
de milde adem vliegt uit
op een onverwachte morgen
waarin…
Dan Zou ik Willen Dat ik Bij Jou Was!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 Als er een witte deken over de aarde ligt,
Nog ongerept en zonder sporen,
Je dampend je eigen adem ziet
En je de stilte over het land kunt horen,
Dan zou ik willen dat ik bij jou was!…
Achter Diek en ' t Hooge Laand. ( Mijn Wad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
513 Hoezo, werveling van lucht en vrees
wanneer de rode adem daalt op het
weke water en verre ogen haar
bewonderen met lens en spleten licht
zij is de dame die buitengaats kolvend
haar jongen voedt met schuim van zee
en overvloedig moed, ze is het vermogen
van mijn drijvend ruim
' k zou in haar willen sterven, me verdrinken
in haar nood,…
Nazomer
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.085 Haar ogen drinken het tot zij ze topzwaar sluit:
dronk zó een ander haar nu tot den bodem uit,
of doofde hij voorgoed de bloemen van haar bloed…
Zo wondbaar is de snelle ademende flank,
alsof een hert in haar de pijlen wederstreeft.
Zij is te moe om nog een deur te sluiten, leeft
als bloedend hert tussen haar eigen bloemen.…
Eindtijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
656 Alle porien van de wereld
ademen bloed en verdriet
het lijkt wel of je nergens
blijdschap meer ziet.
Ik woon in een wereld
krankzinnig van haat
in sommige steden
durf je zelfs niet op straat.
Maar ik wil blijven geloven
in liefde en recht,
want niet alle mensen
zijn oeverloos slecht.…
Het blijft fraai.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
458 Dagen met dekens grijs geschilderd, het pallet
met bakkebaarden in gebroken wit gestemd
de zon hangtin de touwen van het balkon, te
vroeg uitgerold te reiken tot over de horizon
een wolkje adem verwoordt een levende aanwezigheid
maakt het vormloze zichtbaar in een eigen tint, stil
verbonden raakt in de compleetheid van een kind
wat oogcontact…
Verslavingen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
828 het leven
mooi en fijn maakt,
zelfs dat niet
(want een volgende dag
is datzelfde niet meer mooi en fijn
en doet het alleen maar pijn
dat we het niet meer mooi en fijn vinden),
vooral niet verslaafd raken aan
whats appjes,
piepjes, toontjes
en icoontjes
ergens ben ik afgegleden
aan
die warme armen
die nog vaster willen,
die warme adem…
Een subtiel verkleuren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
536 er zat verandering in de lucht
ik bespeurde een subtiel
verkleuren van de horizon
door het fletser worden van
de schetsen die ik altijd zag
trad een vervreemding op
donker rollende wolken
kwamen als uit het niets geboren
stemming maken in dreigende vlucht
ademen ging allengs trager
door de hoge vochtigheidsgraad
temperaturen stegen…
Via anima
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 Langs gevensterd gevel enerverend
Kruinen vederbomen buiten eigen adem
Longen van de straat op zomerdagen bol.
Aan de polsslag van het schaduwvegen
Hangt met dwarrellicht het loofterras weldadig
Samen palmgesteld een takkendoolwoud vol.…
Alles
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 In de beslotenheid van adem
is het leven als een heraut
die spot met eenzaamheid
zijn hoongelach tekent een frons
op het eindeloze voorhoofd
dat de horizon voorstelt
een god is nimmer te bespeuren
de enige aanwijzing is een plek
die overal en ergens is
waar men nooit op zoek naar gaat
daar waar men denkt te vinden
wordt op ongeloof…
Ben ik een verslaafde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
635 ik praten
naar jou wil ik staren
mijn hart voor jou heeft slagen
jouw hand vraagt naar mijn haren
een kus en we zijn samen
die lust is er al jaren
dus ik zucht en vlucht
in al mijn dwalen
neem rust en het lukt net
het te verdragen
kom haar tegen
op mijn paden
maar wil haar wegen
niet verzwaren
ik schrijf dus
iets liefs en adem…
Onmacht
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.322 Ik weet het niet wat van mij worden moet
Na al dit rustloos pogen, nimmer slagen;
'k Heb vruchteloos een beeld in mij gedragen,
Ik heb de adem niet die 't leven doet.…
Alleen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
539 vandaag was ik alleen
neen, niet alleen,
maar met mijn gedachten
ik was op weg
naar beelden in het verwachten
dichtbij een einder
die ook best nog veraf kan zijn,
dat is aan de machten
ik volgde de hoop in haar facetten
zij voedt de aderen
kan de geest verdraaien
de toekomst achteruitzetten
met de wind meewaaien
de adem pletten
maar…
ontkomen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
508 binnen
omheiningen
schrikdraad
en hekken
daar is het
waar de afbraak
van vergezichten
zijn grimmige
tentakels uitsteekt
daar huist wildernis
licht en ruimte kunnen
slechts ademen
in de geplaveide
dromen van een man
die met trage tred
de schaduw zoekt
onder een eeuwenoude
mashatu boom
stampende snuivende
gnoes…
Nachtchat
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 Soms zwijg je dagenlang, wekenlang en hap
je naar adem in andere werelden, waar je met
muziek, stuff en sterke drank vertroosting
zoekt. Ik snap dat heus wel, witte fret,
sprookjesprinses zonder sprookje, arm ding,
want mijn taal is zoals altijd ontoereikend
en digitale troost is verdomde frustrerend.…
Krediet Crisis, dood en rood!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Ja, ja, ook ik had dollartekens
met dagelijks startende ondernemers
die veelal voor het grote geld gingen
als voorlichter bij de Kamer van Koophandel (1977-2007)
En ik, ja ik investeerde toen uiteindelijk ook
in vette gezette gebakken lucht(kastelen)
die echter direct opklaarde met mijn laatste adem
waardoor mijn oorspronkelijk haarkleur…
Shorttrack
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
590 Het daasde
voor mijn ogen, maar toen de twee Koreanen
ten val gingen, zag ik je nog meer groeien,
ik hapte net als jij naar adem en enkele
ronden verder zag ik je over de finish gaan
en had je goud te pakken!…
hoe kaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 in dit ongerepte
woud waar
Thanatus waart
met botte bijl
en kettingzaag
kondigen
lentevogels de
barre winter aan
voor reuzen van
het bomenrijk
waar onbewogen
stammen met
lange adem
zwijgend naar de
hemel reiken
het bladerdak
murmelend ruist
vingertoppen tasten
naar diepe barsten
in de schors
in dit onbetreden
woud…
Tempel
gedicht
2.0 met 19 stemmen
5.137 Keer deze tempel de rug niet toe
hier strijken talrijke goden neer
van ademende waarheden is deze tempel vergeven
hier bespreekt het brein het brein
bezingt wonder wonder en tegenwonder
hier wordt de beul bestudeerd en de bij
er staan heelallen op de planken
droefenis stelpende alfabetten
de letters der ketters vliegen klapwiekend op
de rede…
Mantel?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
662 Ik ween niet over wat
verloren is, nu haar
transparante adem op
de golven van de winden rust,
oprijst naast de leeuwerik
in een eindeloze klim naar
dat ene streepje licht,
stipje op de horizon
onttrokken aan de duisternis,
waarop ik ben gefixeerd
een tijdloze lampion
een aubade op de toekomst
zoals die zou moeten zijn, een…
Winterstille maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 De maan gaat ongezien
voorbij het sterrenlicht
zacht, maar zo ver weg
warmte geeft hij niet
ik voel me weer een nacht
weer een nacht
een nacht
ik voel me weer een nacht
alleen, een zwarte maan
een zwarte maan
zwarte maan
waar niemands licht op schijnt
Ik adem ja en nee
of morgenvroeg de zon
zal schijnen in mijn tuin
of er iemand…
Mijn hart gegeven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
748 Mijn hart voel ik kloppen
en ik ga gelijk blokken
Ja ik ben nog steed verliefd
jij die mijn hart stal als een dief
Mijn adem gaat sneller
mijn zintuigen worden feller
Ik voel je en bent er niet
zeer zeker is er geen verdriet
Nee want ik ben zoveel een met jou
ik voel me echt jouw vrouw
De telefoon gaat en je zegt
ik ben al naar…
Herfstoon.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
403 Dagen met dekens grijs geschilderd, het pallet
met bakkebaarden in gebroken wit gestemd
de zon hangt aan en in de touwen van het balkon
te vroeg uitgerold te reiken tot over de horizon
een wolkje adem verwoordt een levende aanwezigheid
maakt het vormloze zichtbaar in een eigen tint, stil
verbonden raakt in de compleetheid van een kind
wat…
Levensgrap?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 Je gaf kleur en vorm aan een
onbegrijpelijk avontuur, waar ik in vol
verstand naar adem moest happen om
niet op dood-spoor te worden geparkeerd
onduidelijk waar ik was beland,
als ik dacht je niet meer tegen te komen
en in de verte te zien verdwijnen, werd ik
door je lust tot leven gegrepen, als een
lopend vuur, vlucht ik in je armen onbegrijpelijk…
Houdbare tijd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 dag
weer heeft opgericht, Ik zag
je roerige wijzerplaat op je
slapen, een kloppend bewijs
van een gevoelsstroom in
ontembaar bloed, ondeelbaar
in een oceaan van overvloed,
waar de bloem der tijden van
dromen, in een nieuw ornaat,
een bonte stoet om het beste
van wat we kunnen te gunnen in een
alles omvattende zin om in een adem…
Holle retoriek?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Het doek gaat op en neer op de
bühne van de beeldspraak zonder
naam, acteur van onverrichter zaken,
de antiheld achter de coulissen, een
ontmaskerde ridder zonder faam,
goochelt met teksten in overvloed,
ruikt de hete adem van z’n souffleur,
tovert gouden bergen uit zijn hoed,
door geveinsde verontwaardiging,
het dunne koord van het…