8334 resultaten.
Na een herfstig voluitgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 grijs kamt
winters hand
nog witte sporen op
een bijna vlakke zee
de noordooster
dempt de kruinen
temt in koude nevels
zijn gevreesd bestaan
dat uitgewoed is na
een herfstig voluitgaan
verlopen zijn de hoge
golven uit de verre oceaan
toch krabbelt zij aan kusten
de ondergrondse stromingen
zullen strand en land
nooit laten rusten…
loomheid laat de klokken slaan
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
537 vliegen spelen ongestoord
landen en bewegen
warmte is ongehoord
geel vraagt snel om regen
het rechtgekante polderland
de zomer trillend in de verte
loomheid laat de klokken slaan
het zware werken is gedaan
ik koester zachte schemer
als stilte in mijn hand
een vogel kaatst een zonnestraal
terwijl het donker langzaam valt…
monumentenzorg
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
718 wat men mist in dit land
zijn de poorten
naar voorbije tijden
in eeuwige ruïnes
onafgebroken tekens
voor onze nederigheid
het besef dat vóór ons
reeds van alles werd en was
gebruikswaarde is voorwaarde
voor het voortbestaan
van bouwsels als kastelen
men sloopt geschiedenis
als voorbije onwaar
hooguit is er restauratie
tot iets wat nooit…
Oortjespad
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.225 Dit is het meer
waar zwanen klokslag landen,
waar vroege steigers
dampen in de zon.
Een meerkoetpaar
trekt in het kroos hun sporen
en met een sierlijk halsje
duikt een fuut.
Een vissenschool
verschijnt in helder water,
dat keert als spiegel
kijkers weer omhoog.…
Terg niet langer mijn hoop
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
843 Terg niet langer mijn hoop
zelfs de wind verdraagt mij niet
de hemel staat in mijn ogen
als een rimpelig oud geschrift
hoe schromelijk gekleed
mijn gedachten lijken meer
feitelijk zuigt macht hard
Maar er is de zee zonder
conformisme maar schuimend
zij spoelt zout op mijn huid
in een land waar mijn
thuis betwist blijft
ben niet ik degene…
Je hebt me koningin gemaakt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
663 Je hebt me koningin gemaakt
En ik regeer een eeuwigheid
Met strenge hand, over een land
Vol verdriet, gemis, spijt
En op mijn hoge troon gezeten
Overzie ik mijn rijk
En zie de muren hoog gebouwd
Ik zie de muren zo vertrouwd
Gebouwd van bitterheid
Arrogantie is mijn wacht
Haar pijlen haat en nijd
Zo houd ik alles in mijn macht
En voed…
Verstrengelingen.
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
722 De Engel wees me met haar ogen,
ik zag een onzichtbare horizon
waar alles in elkaar over liep
Er was geen lucht
en ook geen land,
er waren geen wolken
er was geen water
alleen herinneringen
aan alles wat mooi was
en beloftes aan wat nog komen zou
Ze lachte met haar ogen
en haar blikken vertelden me
dat er nog meer zou komen,
nog…
ALLOCHTONEN
hartenkreet
3.9 met 26 stemmen
1.600 Ze zijn alleen achtergebleven
berooid van alles
verstoken van huis en haard
weg van het geschonden land
opgenomen in een andere wereld
kunnen zij niet gedijen
losgelaten in het eindeloze
staren ze alleen nog in het niets
en wij maar roepen
en opdrachten geven
wij zijn de gunstengevers
genadeloos in onze uitspraken
het gelijk zullen…
Die lentedag
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
715 toen ik jou zag, op die voorjaarsdag
in het blauw en o zo fijntjes
was ik gelijk geheel van slag
ook al was je maar zo kleintjes
je was een pracht, aan die waterkant
je leek wel een prinsesje
daar langs die plas in dat groene land
in je hemelsblauwe hesje
gaf jij mij kleur, meer dan iemand ooit
meteen floot ik een liedje
die dag vergeet…
Zweem
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
519 Trein/olieverf op doek/1975
Drie stellen
met loc
Zweven door
het land
-------
Over en
in groen
Onder een met
Wolken
Gesloten kap
-------
ONVERWACHT
Op naar het
Oosten
Rechtstreeks
helaas
-------
Met over
stappen
Met en door een
Landschap
Recht toe.…
lentepracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 Toon lenterijp maar aan mijn land, dat met het verwaaien van de kilte je mag gaan pronken met je uitgestrekte schoonheid en ingehouden pracht.…
dan is het
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
651 hij kiest het tuinpad
achterom
weer langs de wilde rozen
zijn blik schaart over land
waar paarden ongejaagd
zoals de stilgevallen vogels
niet laten blijken
dat er wordt gewacht
haar roep die ver
draagt over drassig veen
en stil zwart water
verstomd
nee, als hij komt
is het om stilte
van verloren heimwee
* duogedicht II…
Herinnering aan de es.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
890 Korenbloemen suikerbieten
Karresporen in het zand
Leeuwebekjes langs de rand
Violen en vergeetmijnieten
Akkerwindes wilde rozen
Zwaluwen in snelle vlucht
Leeuweriken in de lucht
Boterbloemen en frambozen
Er resten nog vage contouren
van een haast verdwenen land
in de nevels van mijn geest
die mij stil langs paden voeren
aan een oud…
bij Wijhe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 de molen zonder wieken
komt ineens de vraag
is het onvoltooid verleden tijd
of een kwestie van verval
vooralsnog blijft het gissen
doch molens moeten draaien malen
en kreunen onder fikse wind
een molenaar moet in de weer zijn
met zeilen touwen en ander gereedschap
geluk is een draaiende molen
met wieken die dromen meenemen
naar 't land…
Door de polder
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
721 In het land bij de rivier
volgden wij de polderroute
oude roeiboten aan vergane steigers
stoere knotbomen
aangetast door de zaag
geen nostalgie kon ons bekoren
in wat wij zagen zat een vraag
hoe lang nog in een droom verloren
daar in de polder van vandaag
hoe veel nog om er bij te horen
met vragend dromen in de maag
door de polder…
Schrijf, schrijf dit zeegezicht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
707 stroming van het water
het licht speelt aan de kim
een vuurbal van warmte
schetst herinneringen
in smetteloze wolken
hoor de muze roept:
“Schrijf, schrijf dit zeegezicht,
als een herinnerend gedicht”
een scheepje laveert
zeilen manoeuvreren
bollen op door de wind
meeuwen vergezellen
naar daar, waar de woelige zee
het strand, het land…
Engel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 Ach ik hoop
dat je ooit
bij me nederdaalt
en je hand
liefdevol
door mijn haren haalt,
dat je stem
zoet en zacht
in mijn oren zingt
en je kus
op mijn huid
mijn verdriet verdringt
en ik hoop
dat m'n hand
in de jouwe glijdt
en me brengt
naar een land
nog bevrijd van tijd.…
Onkruidvriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
938 Woeker in mijn dromentuin
als rebel in verloren land
strek jouw berenklauwen uit
maak alles wat te mooi is droef
geef jaloezie een nieuwe glans
naast paardebloem en poezenboot
breng jouw dromen nog een kans
door bloemenzaad en koeienmest
floreer jij mooier dan de rest
vanavond tijdens lentedans
met dwazen die jouw ziel niet zien.…
Wederwaardigheden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
415 zij vertelt mij alle dagen
in jubelen en klagen
haar wederwaardigheden
wij delen het verleden
altijd op pad
naar iedere uithoek
of hooggelegen oord
overal wordt zij gehoord
stuwt met vaste hand
haar bagage vliegensvlug
over zee en land
barrières kent zij niet
geniet soms even
in de luwte van mijn tuin
dwarrelt wat met bladeren
ritselt…
Inundatie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 een kamer verlaat aanwezigheid
zodat gehemelte aan leegte blijft plakken
een lichaam sterft bloedeloos
tot schijndood, verdrinkingsdood
wegen scheiden naar ieders weegs,
naar onderaardse brieven, ongelezen
drenkelingen wandelen in hun slaap,
praten over oeverloos land,
door halfduistere gangen
in wankele spiegeling gloort
een bruggenhoofd…
Zuivergraf
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
993 In jouw sterven ligt het ontwaken van de ochtend
in winterbrons en zomergoud, een dageraad
van eeuwigheid en peinzend denken
aan een land met bergen bij de oceaan
in een bibliotheek vol met gedichten
klinkt jouw naam in waakzaam zwijgen
en niemand die het rijmwoord vindt
in een droom van diep verleden
bij de rivier ver naar beneden
in…
voor Berry
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
705 we hadden het
vandaag nog over je
herinneringen
verhalen over jou
men moet een man
van de winter zijn
om je te begrijpen
en koud in de lentezon
terwijl je stopt bij
jouw landschap en denkt
ik denk dat ik weet
wiens land dit is
terwijl opeens de sneeuw valt
en jouw paardje in Nieuwe Schans
rilt en haar bellen schudt
ver…
de dood
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
580 Ik rook de dood,
een mysterieuze bloemengeur
geen genade, je lot bezegeld
de poortwachter staat er al
geen retour terug
wreed meedogenloos,
een orkest speelde in het ritme van
de duistere nacht, bejubeld door koud publiek
geen wetten, geen genade het roept iedereen
elk op zijn tijd, naar het onaardse land
de duisternis van de nacht…
Naar Java
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
592 Mijn lief ver land onbekend
Oud, het is voor mij te laat
om te zoeken en te vinden
wat even is en verder gaat
Ik ween niet om het huilen
voor allen die zijn gegaan
zij helpen en zij zeggen
een tijd van komen en gaan
is allemaal in ons te vinden
als in de lucht het blauw
gekleed in man en vrouw
Menselijk zijn wij gebleven
beoefenen…
Opus dei*
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Honger opnieuw
Parels van Afrika
droog door de grillen
nukken van natuur
Immer opnieuw
die Afrikaanse landen
zonder consequent
maar zeker doortastend bestuur
Een overdaad aan
verstoorde verhoudingen
met een zinloos bloedvergieten
geen zinvólle aanwas
Groei die ontbeert door droogte
wordt gemist als tijd
toen nog Gods water
over…
Oorlog
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
793 De herfst gewapend met donder en bliksem
verjaagt het zonlicht en de warmte
winter zijn handlanger bereidt zich voor
het land binnen te vallen met zijn vorst en sneeuw
de mens wandelt door
kijkt niet meer op van de oorlog
tussen de seizoenen
hij kijkt lijdzaam toe
hoe de wereld zich keer op keer
een ander kleed toe-eigent
hij troost…
Het valt 7
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
571 Ook ik ben de zee, en ik zwijg
Want ik ben de wind, en ik
Opteer want ik ben het land,
Droog, nat, oorlog, winter.
Honger en gebrek, twijfel
En blindheid, ik ben melaats,
Toch ontstaat het niet, en het
Staat mij niet tegen, ik ben,
En ik heb, en ik val, en het
Valt, en het omgeeft, en het
Spruit, en het staat op.…
trappetjes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 tussen jou en mij slechts de zee
open zoals het vlakke land
weinig te verbergen behalve het
heimwee dat als een schots en
scheve lappendeken ons omzoomt met
ruige heggetjes en rommelige muurtjes in
het glooiende landschap
tussen jou en mij slechts de zee
weinig te verbergen behalve het
verlangen naar trappetjes om
over de ergste hindernissen…
DE LANDMINNAAR
poëzie
1.4 met 33 stemmen
6.541 Kom op ’t land!
Leer eenvoudig leven;
heb verstand!
Natuur wil heil u geven;
neem het uit haar hand!…
reflectie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 niet
om wie ik
ben ik weet
het ik ben
alleen een
spiegelend
oppervlak
voor jou
dat slechts
voldoening
schenkt in de
liefdevolle
terugkaatsing
van jezelf
steeds weer als
je me in de
ogen kijkt
zoek en vind
je een
bewonderend
beeld van
jezelf de
echo van de
weerkaatsing
van een diep
verlangen
op volle
zee waar
het land…