5517 resultaten.
NOSTALGIE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
640 Wie dicht er nog “Ik ging een keer uit vissen...”?
Martinus Nijhoff heet nu Driek van Wissen,
Rijmt op bestelling slechts... Gaat het gerucht.
Te zichtbaar wiegt in musicals de vrucht
Van Idols nu. En jaren Camaretten
Bracht ons een land vol lichtgewichtvedetten.
Hun humor lijkt gesponsord en geplugd.…
Inspanning
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
946 Dichten, schrijven, tof, ik kan me erin verliezen
Vreemd, blijkbaar mag ik niet bepalen of kiezen.
Dagelijks schrijf ik hier fraaie zaken neer.
Vrienden en maatjes fluisteren: ze deed het weer.
Felicitaties en lovende kreten, meid, jij hébt talent
Op de job was ik perfectioniste, dat werd erkend!…
Heimwee
hartenkreet
4.8 met 37 stemmen
1.114 Dicht afgesloten van de koude wereld...
Veilig in de warme kamer.
IJsbloemen, nu op de ramen.
Moeder is dood....
Ik voel me koud!
Niet veilig en geborgen meer.…
You gets no bread with one meat ball
gedicht
2.1 met 60 stemmen
15.456 donkere wakken
sliep hij de ochtend in
een blote klaarwaterzwerver
een muitende buitelaar
het was zo mooi als een brand om hem heen
o zo lelijk als witte muizen
hij snurkte een gat in de nacht
en liet er een katje door komen
met eiwijze handschoenen aan
en ja daar begon de muziek
de westkust met al zijn chirurgen
kerfde hem open en dicht…
Gong
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
763 In alles
te willen sterven, dicht
bij me als vluchtige
gedachte, als zucht
ontvloot, te willen
schrijven, wat klonk wat
al geschreven was, gevat
in een laatste woord wat
in me overschoot, de toon
bleef zwerven in een vreemde
tongval van de wind en de
verwachting in wat je zong
en daar alles tussen in.…
Afwachten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
531 Vroeger klapte ik alleen dicht voor de bliksem
en de donder. Nu zit ik constant op slot, een
verpauperde burcht is mijn woning, ik zit er
constant en wacht op de regen, de zon heeft
mij blind gemaakt en ik lig naakt in bed want
heb verder toch niks nodig.…
de vijver
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
635 de droom vannacht
kon ik niet sussen
tussen zwarte waterplanten
dwong hij mij om gebaren
over te nemen
aldoor voelde ik de pijn
van ieder bewegend blad, verward
en opzij gedraaid
klokken lagen verspreid
op iedere begaanbare
rimpel
haalden mij
terug
naar de diepe grond
waar lakens lagen, dicht
bij elkaar
met vlekken…
Revanche
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 en laat je door de liefde niet schokken,
ook al zit je nu met alle nare brokken,
jij dichtte met het helderste gevoel
en zij was enkel op aarde en zo koel.…
aan de zijlijn...
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
539 wellicht nog nooit van mij gehoord
ik gaf geen lezingen, ik las niet voor
uit eigen werk op een gala-avond
terwijl ik zo met hen de strijd aanbond,
een strijd die ik dus überhaupt verloor
ik ben niet top: ‘k sta niet op een shortlist
Ik ben een beunhaas, domme neofiet
toch blijf ‘k koppig ,vrij en vrank proberen
misschien valt dat dichten…
Mythe?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
536 De allerhoogste graad in
een zin of regel, die geen
twijfel laat bestaan, van
wat ik zeggen wilde,
daarin zou nog menig
onversneden boodschap
moeten staan om al wat
mee - of tegenzat, uit
losse hand geschreven,
uit ervaring of uit leed
bedreven, met tol en
taal betaald, zich braaf
verhaalt tot het heden
vanuit het gekuiste dicht…
Schobbejak
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
638 gestruikeld en zeven maal geslagen
voor meer geld hetzelfde beleven
de ene hand zal de andere vergeven
en opnieuw om absolutie vragen
verwijd de pupillen achter jampotglas
van huizen de ramen zwart omkaderd
verbergen huiden dicht genaderd
huivert een hoofd in stoppelgras
vergeefs de schuldenaren gezocht
luistert het nauw gezien het verlopen…
Een blocnote is mijn vriend en vijand
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
645 al je ditjes en datjes
heb ik tot me genomen als geen ander
op het ticket van de reis
in overgave van beminde golven
was er één taal en één sleutel op de goudzee
van geborgen harten
tijdenlang dronk ik je woorden
als zoete rode wijn
liet mijn dromen vrij op jouw dromen
ik zal je toonklank bewaren
door m’n zuchten, langs mijn wangen
dicht…
Agenda
gedicht
2.9 met 14 stemmen
4.312 De achtenveertig jaar tussen je geboorte en je dood
liggen in mijn agenda dicht bij elkaar.
Eerst sterf je. Daarna word je geboren.
--------------------------
uit: 'Veerstraat', 2001.…
alzheimer...
netgedicht
4.6 met 42 stemmen
1.602 maar soms, is er een flits,
héél even dat moment,
dan is jouw gezicht,
mij zo dierbaar bekend
héél even maar,
ongrijpbaar als het schemerlicht
en dan gaat de deur
van mijn herinnering weer dicht.
En hoe ik ook roep,
keer op keer,
geeft zelfs de echo van mijn stem
geen antwoord meer.…
Klaprozen in wildgroei
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
547 (Een koude nacht)
We zweefden van liefde
maar verdronken in glas
We dichtten het eiland
Vormden de dagen in
Water dat glinsterde
van genot.
De hitte
van de kade smolt ons
IJs in de coupes.…
en geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 in zwart raak jij dit licht
radioactiviteit in een testbeeld
het zwaard valt vlak naast ons beiden
zwaar weegt dit omgedraaide glas
zonder inhoud leef je
niet echt is nep gedimd water
dus het sterven is een zege
weet jij dit zeker weten
doen wij de deur dicht
en de beat beukt door
hersenspinsels versplintert verteerd
omhulsel gelukkig…
Achterhuis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 Westertorenklok
toe sla nu even niet
door de verscheurde stad
luister toch en fluister
dicht gespijkerd bonzend hart
in doodsangst strak gesloten daken
muren en plafonds
ademtochten wasemen
langs geblindeerde ramen
schaduwen passeren
kapot getrapte deuren
er schrijft een meisje
met gesloten ogen:
dat haar dagboek lief is…
In Venetië
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
660 Dat ik
zo dicht bij de 'Vier jaargetijden' kwam,
schokte mijn tere ziel. Ik ontplofte.
Na twee flessen witte wijn daalde ik af
naar een romantische aanlegsteiger, waar
ik met twee Duitse schoonheden diepzinnig
omarmd op de foto ging. Ze straalden als
de zon, waren liefdevoller dan dat,
anoniem mijn grootste muzen.…
Slakkengang
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
704 Waren wij traag als slakken
ook vrij van alle ongemakken
en kenden we klok noch tijd
dan leefden we dicht bij d' eeuwigheid
Dan werden we door licht gedragen
hoefde geen God ons meer te schragen
we kropen voldaan naar de ontknoping
zonder kennis van wat ons voorging
Doch deze gang willen wij niet gaan
hunkeren naar snelheid in ons bestaan…
Liever...
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
564 Ik kom daarom niet
verder dan 'hallo' en soms een snedige
opmerking, er gaat heel wat liefde en
vriendschap aan mijn dichte deur voorbij.
Natuurlijk, Dagobert Duck is mijn vriend,
maar die vindt me geen eurocent waard,
vraagt me steeds wanneer ik eens echt
wat ga verdienen met mijn poëziegedoe.…
kraal
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.166 adem in en uit
meer is er niet
nooit gelooft in realiteit
daarentegen is nooit bewezen
dat het schrift zichzelf verweeft
in draden vol waanzin van deze
dagelijkse routine waarin
wij slaven zijn beland
en alles gelooft in niets
heelal is een weg vol melkflessen
en testen maar raak
muisje
spuit na spuit hot spot
nog een shot vol
dicht…
De oorsprong van verdichting
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
579 Geboren in onweer
ontlading en donderslag
de flitsvereniging van twee
vuurstenen, de ene rond -
vol, de ander lang en fors
is zij een verzinsel
mannelijk begonnen
is hij sindsdien
onvermoeibaar bezig
met uitvinden hoe een
en ander in elkaar steekt
het gat te dichten valt
jaagt hij haar achterna
krast en tekent hij
spijkert, pint haar…
TRANSFORMATIE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 luiken voor de ruiten
Daar dat kans op genezing biedt
Er ligt nog zoveel in ’t verschiet
Daarom sluit ik je voortaan buiten
Vanbinnen staat een stel op sprong
Elkaar een soort jawoord te geven
In stilte, heb begrip daarvoor
Boven het puntje van mijn tong
Wil langer niet openheid zweven
Over wat innerlijk bevroor
Te open gaat een bundel dicht…
Klaas Vaak
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
926 In die open ogen nachten,
of dichte net wat je wilt,
lig je op iets te wachten,
wat slaaphonger echt niet stilt.
In dat soort nachten,
wakker en wel,
schieten er beelden over mijn netvlies,
met een bloedvaart zo snel.…
Enfin
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
539 mijn haar
nog immer lang,
over oren op weg
naar schouder
verdunt in allerijl,
havens komen in zicht,
op het slagveld
ruist het voorlaatste riet
het wordt er kouder
is het vizier
op mijn zwanengezang
gericht
raakt dan ook
de geest gekweld,
wordt mijn kijken
naar nog meer staren overgeheld
dicht ik almaar dichter dan verlicht…
Muzisch ontmoeten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
718 schoonheid van klanken
in de dierbare kunst
van een gelezen gedicht
het willen horen
proberen te vangen
hetgeen het leven biedt
de tastbaarheid, het verlangen
te zijn als het bloemenhart
de contouren van de blaadjes
in het kleurige schetsje
opgetekend door een mond
belevend een toonzetting
ruisend als vogelvleugels
plooiend, open, dicht…
Schot*
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
2.380 Al woon je zoveel mijl bij mij vandaan,
in gedachten ben jij heel dicht bij mij.
Denkbeeldig zie ik je hier voor mij staan
en als de warme zon maak je mij blij.
Slaan buiten sneeuwvlokken tegen het raam,
van binnen sta ik helemaal in brand.
Een liefdespijl van een God trof voldaan
mijn hart. Is een pijl ook bij haar beland?…
Woordgeboorte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 Van onder het dichte wolkendek
dat laaghangend tegelijk een deken is
waaronder de tijd kruipt als een slak
die glimmende sporen achter zich laat glijden
perst zich een woord met moeite naar buiten
waar het gewikt wordt en eindeloos gewogen
uiteindelijk te licht bevonden
om zin te geven aan een volzin
waarop het zinloos sterft als onzin
Kom…
Rotterdam ontwaakt.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
994 Rotterdam ontwaakt, verkeer komt
langzaam op gang in een dichte mist
die gestaag optrekt.
Een stad nu met een ziel van glas,
terwijl het beeld van Zadkine
herinnert aan een verleden zoals
het was...…
Vlam*
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
3.344 De deur trok jij knalhard achter je dicht,
toen ik jou in openheid gezegd had
dat ik het niet meer wist. Uiteengespat
jouw droom, ons vuur in een vonkengericht.
Hoe hoog laait de smart op in deze stad,
verliefdheid die grote verwarring sticht,
de liefdeloosheid aan mij toegedicht,
met ’t licht dat weer kwam toen ik tot jou bad?…