6334 resultaten.
1,5m vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 .....je steekt mijn fantasie aan
.....er breken brandjes uit
.....de rook benevelt me
.....en ik wil daverend laaien
.....tot er niets van mij over is
.....en dan herrijzen, opnieuw
.....springen in het vuur
.....van verlangen
.....dansen in de vlammen
.....eeuwig samen gloeien
.....Waar zullen we afspreken?…
Wait a second
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
400 In NU en in alle eeuwigheid.
Mensen wachten op voldoening.
Wachten op geluk dat nu niet is.
Geluk moet wachten, groeien.
Geluk dat later komen moet.
Datgene wat ik nu nog mis.
Gelukkig wachten momenten nooit.
Het NU trilt zinvol in al wat leeft.
In al wat levensrechten heeft.
In planten en ook in dieren.
In broeders en in uw zus.…
Het bankje
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
493 geweldige zomer
op zoek naar
wat stukjes geluk
de bomen kleurden
toen nog in groen
je lach tussen
bloesemende ogen
het herfstig tafereel
toont nu teveel geel
het bankje voor rust
met het kapotte plankje
gaf de smaken weer
terug van hartstocht
en haast liefhebben
ging vaak veel te vlug
waar we ooit in een
wolk van vlinders
elkaar eeuwige…
De tijd als vriend
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
618 tijd staat altijd paraat
Het zorgt voor regelmaat
Dat iets vanzelf overgaat
En dat er weer iets nieuws ontstaat
Elke dag en elke week
Het laat je nooit in de steek
Elke maand en elk jaar
Je vormt je leven lang een paar
Je bent er altijd mee verbonden
De tijd heelt alle wonden
Het maakt een eind aan elke strijd
Een vriend voor de eeuwigheid…
Binnenstebuiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 zacht
de zo gekoesterde tijd ons wacht
stemt ons goed gemoed
alsof Corona er niet meer toe doet
we willen rosé, geen associatie met bier
niet meer, nooit weer
want als de lente begint
het mooiste seizoen
als alles als toen
ooit eerder genoten
de lijven ontbloten
met zand overal
zon, zeebad, het zoute nat
mag het schuren
nog eeuwig…
De roep van het hert
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 Ik rijs vandaag als een boom
in het bos, als een vogel
die verlost is uit z’n kooi;
liefde welt in mij omhoog,
levenslust stuwt me reeds voort
op het eeuwig wilde spoor.
Cernunnos, Ik rijs met U,
nu ik steeds Uw lokroep hoor.…
Een band
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
803 Je hebt zo'n mooie lach
Daarom dat ik je zo graag mag
Je hebt zo'n leuke persoonlijkheid
Daarom ben je zo'n leuke meid
We hebben een hechte band
Niet zo makkelijk weg te vegen als zand
We blijven altijd samen
Voor eeuwig en altijd
Daarvan krijg ik geen moment spijt
We zullen elkaar blijven helpen
Samen aan zee zoekend naar schelpen
De…
Het terras, mijn plateau
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 zo
dat zij herinneringen zullen verzachten
ik zie ze in schemerig groen, in wezen
doorheen de brede hoge heg,
waarin ik het verhaal kan lezen
vaak nog door een rozenboog onderbroken
alwaar het niets een blinde ruimte schept
die mij verstilt, of voor overbrugging zorgt
naargelang de roerende wind in mij waait,
en het onnoembare als eeuwig…
Uit mijn boekenkast
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
508 Ik hou van elke Madonna,
omdat ze, eeuwig trouw,
vrouwgebleven,
moeder is.
Verborgen in gedichten levend,
kan ik niet langer verhullen,
dat ik als jonge dichter,
geen vrouw kan zijn,
maar man.
Nu pas durf ik ervoor uit te komen,
het verlangen bestond al langer,
Ik kocht nieuwe boekenkast.
Vol met lieve boeken.…
In pasteltint
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
457 ik heb je
geschilderd met
vele pigmenten
kleine nuances
heb ik kansen
gegeven om met
jou eeuwig te leven
olie en pastel
krijt en het grijs
van houtskool
ook op diverse
ondergronden
hebben wij alles gehad
alleen de ziel ontbrak
jij voelde leeg
koud was de glans
in je ogen er was
geen vermogen
tot contact ook in
je bewegen bleef…
Raap ik schaduwen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 zacht draagt
licht zijn kleuren
over mijn gezicht
in een heerlijk
zonnegloren wordt
warmte geboren
waar jij en licht
jullie eeuwige
passe de deux dansen
raap ik schaduwen
die warm van de zon
roder kleuren om en om
ik leg de avonduren
in een ronde mozaïek
bekleedt zo de aarde
tot wij aangeland zijn
bij de nacht waar alles
in zwart…
Haar pirouette
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 oversloeg
het volume brak
op het onbegrip
van zwart basalt
ze opende
het cordon
van donker
geloken ogen
wierp zand
om het laatste
argwaan niet te zien
sloot handen tot kring
danste haar pirouette
er grafisch midden in
waarbij zij de
blikken aannam
rondde en verrijkte
tot ook zij draaiden
en zacht de mantra’s
van zee in haar
eeuwig…
Blauwe deken
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
461 man die de woorden zoekt
verlaat het huis door het raam
hij voelt de pijn terwijl hij boven
de bomen -verder en hoger-
door het luchtruim zweeft
zijn tijd is niet opgeheven
hij valt niet voor eeuwig uiteen
het moment is nog niet gekomen
laat hem dan opnieuw nog even
pijnloos zweven boven de stad
-verder en hoger-
laat dan…
Het bloesembed van een vroege lente
gedicht
3.7 met 7 stemmen
954 uit de schaduw naar het andere licht
weg van het mogelijk samen verademen
een jonge blos ochtendglanzen in zicht
leidt tot een herhaald lijdzaam ondergaan
van het voorbije dat getekend in mij blijft
slaat de weg vlakbij het slotstuk stilaan
af naar wat is maar nimmer in het heden slijt
Tegengesteld aan mijn eeuwige…
Schistsomiasis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 Als in Egypte mannen menstrueerden
Dan was daarmee hun vruchtbaarheid bewezen
In hiërogliefenschrift valt dat te lezen
Ook hoe zij hooggeplaatsten adoreerden
Wanneer zij bouwden aan een piramide Beschouwden zij dat als de kans vergroten
Op eeuwig leven in zonovergoten Paleizen, zoals Farao's geschiedde
Heel hoge trappen moesten die bestijgen…
Praalwagens
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
463 kleuren van
duizenden bloemen
neer uit de
praalwagens van
het schitterend
jaarlijkse corso
zij overdonderden de
dol enthousiaste en
luid applaudisserende
toeschouwers ook
bij mijn wagen
waarop ik jou in de
bloemetjes heb gezet
in iedere lijn
en welving met
bloemen van liefde
uit van mijn hart is
onze relatie voor
altijd en eeuwig…
Israël
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
539 van de gelofte
Het land ligt als een verscheurde
mantel in het hart van de tijd ; ik denk
aan handen en het perkament verkleurde,
de schrijvers van het schoon geschenk
Wij voelen ons met jullie verbonden
door de Heilige grond waarop we staan
het Woord over de wereld is gezonden
Het beluisteren van elkanders lied
opdracht om de Eeuwige…
Het leven is een kaartspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
955 Het leven is als een kaartspel,
dat eeuwig lijkt te duren.
Met iedere fout pak je weer een nieuwe kaart.
Voor zo lang als het leven gaat.
Tot de stapel op is
En je wijs hebt te spelen,
Met de kaarten in je hand.
Die de tijd en het leven deelden.…
Memento mori
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
670 werk doen
Zie je bewegingsvrijheid ingeperkt
Meer en meer
Hij is je vriend
Een einde aan al je zorgen
Hij is de voorwaarde voor leven
Je kan hem tegenwerken
Maar dat zal, zoals alles, tijdelijk zijn
Onverbiddelijk wacht hij je op
Verwelkomt je in zijn koude armen
Zijn levenloze schoot
Daar mag je rusten
Daar wacht je niets dan de eeuwigheid…
Kranslegging
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
620 looppad op
de graszoden
daar was
het oneindig
leed
rechts de
zeer droevig
uitziende foto's
opdat dit
nare gebeuren
geen mens
ooit vergeet
jij hebt
veel gezegd
door de
prachtige krans
hiermede neergelegd
eens zal
jouw traan
worden veranderd
in een
glinsterende parel
bewaard in
een heilig
doosje alle
narigheid eeuwig…
Het goddelijk universum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 zacht spelen
lijnen hun spel
van begrenzen
en openen in
een universum
dat eeuwigheid kent
tijdloos is naast
oneindigheid
maar wel zo dat
alles hetzelfde
begin pad heeft
en zich stoeit naar
het paradoxale
einde in een
ander continuüm
met vreemde
superlatieven uit
die schepping
wij hebben helaas
de verbondenheid
uit het oog…
Cirkels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
667 Als de eeuwige getijden,
eb en vloed bewegend in een open wond.
Zwart en wit,
angst voor het donker.
Heftig wanneer je er alleen mee zit,
wachtend op dat ene kleine wonder.
Waar je soms vanuit de verte eventjes naar mag kijken,
een dartelende vlinder ronddansend in stralend oogverblindend licht.…
Uitbundig leven
netgedicht
3.4 met 76 stemmen
329 attractieve
vrouwen en een
lach om te stelen
laat in je
ogen af en toe
een blik zien
die ooit het
hardste staal
heeft gebogen
en jij hebt
juist daar
waar de cirkel
volmaakt rond
lijkt je atractiviteit
vergaard
waar jij ook
verschijnt spreekt
lichaamstaal een
open uitnodiging
is jouw bewegen een
intiem welkom heten
om het eeuwig…
Stilte melodieën
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
1.037 Laat het met rust
er is geen gedicht
nodig, de beelden komen vanzelf
fluistert jouw eigenwijze stem
in de stilte van jouw
gekoesterde heimwee
op het vorige maand gedolven graf
waar jouw uitdijende schoonheid
slaapt onder smeltende sneeuw
is er een eenzame muziekdoos achtergelaten
om je te vergezellen op jouw reis
naar de eeuwige…
Landtapijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
248 lege wegen
naar elkaar
De windberg steekt er boven uit
en veel, veel hoger nog begrenst
een lichte lijn het landtapijt
Lente, en nog sneeuwt het
boven de mierenmensjes
Wat leven ze toch snel
Eens zo hoog, onaantastbaar
zwevend boven alles
het witte ijs
Dan pas de altijd blauwe lucht
waarin ik mij laat vliegen, veilig
onder de eeuwigheid…
Onbegrensd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
362 De jongen,
Kind nog zonder verleden,
Denkt vader God te zijn,
Zonnetje altijd schijnt,
Beren altijd uit de weg geruimd
Toekomst lijkt ’n eeuwig heden,
Verdriet door moeder weggekust,
Pijn in ’n oogwenk weggetoverd,
De hele wereld in één oogopslag,
Zijn bedachte wereldbeeld,
Waar bergen tot de hemel reiken,
In badkuip oceanen oversteken…
Nageest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
204 Dan fluistert mijn hart,
een zacht lied in eeuwig zwijgen,
een traan die beweegt
door de leegte die alles omarmt.…
‘Mijn dagen, met haar op grote afstand’
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
140 Mijn dagen, met haar op grote afstand,
Verlopen vlotter dan verwacht, lichter,
Te rap om uit te voeren wat de stand
Rechtvaardigen zou van de verdichter,
Die eeuwig twijfel najaagt en verjaagt,
Die ik meen te zijn; op haar achtergrond,
Waar de zon vrijer, door de tijd vertraagd,
Spel heeft, beklom zij rondom morgenstond
De berg.…
pijnboomschrammen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
252 Eeuwig ploetert hij door
dit verschraalde woud van
terging en pijnboomschrammen
het zweet gutst hem van het hoofd want
hij zal zich dit godenleven lang niet
zomaar laten kennen
soms probeert hij zelfs te vliegen
tegen zijn eigen wijzere weten in
En de wind die
dreigt of zwijgt van alle kanten
zoals hij immer gewend is geweest…
Dagen op aarde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
136 Zo gaat het leven
van dag tot dag voort
tot het laatste uur slaat
en in de verte
de eeuwigheid gloort.
Dan zien wij het zonlicht
stralen over de glazen zee
zitten wij op blanke stranden
koesteren in warmte
van de Liefde en de vree
voelen Zijn beschermende handen.…