7647 resultaten.
Meeuw in een plastic jasje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Vlekkeloze natuur
Schoonheid in
Vleugels gevat
Door meedogenloos
Blik goeddeels
Uit elkaar gereten
Maar je hoofd
Doet het nog,
Je kraaloogjes
Kijken nog vol
Levenslust de
Wereld in, en ik
Die door jou
Geraakt word,
Je behoedzaam
In een plastic
Jasje vlij
En je in
Veiligheid geborgen
Afgeef bij mensen
Die goed…
een open deur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
524 in de kamers van gisteren
huist het gevoel van vandaag
ik had je graag zoveel langer gekend
maar wie je was is als de glans
van kleine korrels liefde, kleurrijk
als het glas
dat zuiver uit schoon zand bestaat
het schittert…
aan het eind van dit decennium
schuurt pijn nog immer voort
en hoort mijn hoofd jouw stemmingsdrang
vrolijk, als…
MEER DAN SMERIG (1)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 En Mao poetste nooit zijn tanden
Zijn tanden waren groen als grassen
Zijn onderlijf werd nooit gewassen
En zij die in zijn bed belandden
Nam hij wellustig onder handen
Waarna ze weer konden verkassen
Hij verder ging met inkt verbrassen
In zijn monumentale panden
De man was goed ziek in zijn hoofd
Zijn laatste vrouw was klein en wreed
Er…
bliksemliefde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 ik struikel over de letters in mijn hoofd als ik je naam lees in je blauwe ogen
je jaagt een leger hazen door mijn bloed
en rilkoorts rolt over mijn huid
ademen is je onweer inzuigen
en je stempelt mijn huid vol vervaldata en streepjescodes in te ruilen voor zachte zoenen
ondertussen wandel ik door de warmte van je naam
en knabbel op de letters…
doorkijkjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 zijn gebroken hoofd draagt nochtans
toch standvastig
duizend sporen van verraad
hoeveel kwaad er was geschied
verkwanselt en besmuikt
waar vrijheid naar de rotting ruikt
van duizenden verdoemden
ach daar binnen
ruist zijn frase langs de schotten van de dood
en in zijn nood verkleurt zijn
blikveld niet- daar achter glas
het houdt zijn…
Mousse van groene teelballen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
973 Toen Mexico eraan zat te komen
paste ik even niet zo op de kleintjes
en kocht bij AH natuurlijke guacamole
Zeg maar in 'un momento dado'
Na rust met 1 - 0 achter
kwam ik aangeslagen in een dip
maar wat ik ook proefde en rook
niks geen avocado
Standaard toch hoofd ingrediënt
maar AH gaat voor 't recht met 0,7 procent
groene teelbal…
La Mort
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 ondraaglijk lijden
zoekt toevlucht tot
gepland
of
ongepland, daar ze
niet van wijken willen weten
in hun hoofd
is 't overvol
genoeg
basta
finito
hoe vreemd is het
als de dood op jouw deur klopt
ben jij dan klaar
of ben je als de dood
ik in ieder geval niet
nog lang niet
geef mijn portie
maar aan fikkie
ook al word ik
niet oud…
De wereld aan mijn voeten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
524 een leven lang heb ik
verleidingen weerstaan
het hoofd in deemoed gebogen
als zij te sterk bleken te zijn
nooit berustend geaccepteerd
maar steeds weer geprobeerd
om ongevoeliger te worden
voor de angels in het venijn
met het inzichtelijker
worden van het leven
bleken de gegevens niet meer
de basis te zijn voor het bestaan
het strijden…
Dwalen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
671 laat mij in je kruipen
ik sla je huid opzij
en duik eronder
nee, ik doe je geen pijn
je merkt er niets van
niet in het begin althans
ik ga dwalen door je lichaam
verken eerst je onderbuik
waar ik vlinders zal ontwaken
in je lendenen het vuur
dat hoog opvlamt en zacht dooft
maar ik zorg dat het niet uit gaat
in je hoofd wandel ik…
Vrijheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
629 opengaat
midden in de nacht
op de grens tussen
Irak en Iran ergens
Identiteit gevangen
op de grens van huid
en ondergoed vastgespeld
Een denkbeeldige lijn
tussen moederland en vaderland
de vrieskou van de woestijn
IJspegels en sterrenlicht
maken de morgen mogelijk
Terug en weg naar Nederland
het hart zucht, klopt traag
het hoofd…
refrein
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
727 en ik denk aan de lente
de zachte nevel die over de ochtend valt
't ongebonden licht
dat als een stukje van een melodie
dagenlang in je hoofd blijft hangen
jij zingt mee, in het midden, nog warmer
dan de wijde rivier die gelijk is aan het moment
waarin het oude wegstroomt
wij aan het onbekende likken
zoals bloesems aan de schuierende…
Lied van de Betuwe....
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
541 Een lied
zingt
zingt door
mijn hoofd
'Eens zal de Betuwe
in bloei
weer staan'
is ons beloofd
Regels en wetten
zijn door
de natuur
aan de laars gelapt
Is het nog
een handvol dagen?
weken misschien?
een kleine...maand?
Voor Lente...
wordt nu pas
-achter de rug
van winter om-
een weg gebaand.…
Uitlokking
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
580 Het is altijd oorlog in mijn hoofd.…
Moederwezen.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
684 We houden
onze hoofden koppig, kijken star en hullen ons in wierook.
In onze handen klemmen we de draagbaar. Zo hard hielden we
nooit , was iets ons meer. Geslagen verdragen we de leegte.
Wij zijn geboren om mannen te zijn. Onze naam met zachte hand
gegrift, met trots. We rechten onze ruggen : wij zijn zonen,
moederwezen.…
In buitensporigheden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
401 het fysieke
van je lach ademt een
intense aantrekkingskracht
in het ontbloten
van je tanden en het
openen van de handen
schuilt plezier
dat twinkelt in je ogen
het hoofd wat schalks gebogen
het is een invitatie
van gevoel dat samen
richting aan emoties geeft
om in buitensporigheden
het nieuwe te ontdekken
in geven en vooral beleven…
O vruchten-lege schaal
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.016 o Vruchten-lege schaal, o flanken rijk aan reuken
die heel de zomer draagt maar niet verzaden zult:
nóg komt een kopp'ge bij uw nodende ijlte beuken
met hoornen hoofd en dom geduld.
Ik ben 't gekorven hout waaraan geen trossen hangen,
tot lucht verijld het hars dat uit de wonden droop.…
Verdrietig afscheid.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.025 Ik zag hoe tranen over
je wangen liepen en je arm
ze wegveegde van je gelaat terwijl
je even het hoofd liet hangen.
Ik hoorde de gesmoorde kreet
van diepe smart.
Kende je niet, maar
toch sneed het geluid als
een mes door mijn hart.…
gipskruid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 ergens in de ruimte
dwarrelen woorden rond de mal
van nieuwe vormen
er hoort een glimlach bij
een frons en twintig vaste regels
onder tafel schuift een voet
ze raakt mijn tas vol bundels
het genoegen van een hart,
het vragen in een hoofd
de grond van alle dingen wordt
geloofd
de geur van bloemen kruist oneindig
sluit een pact met wit…
Charlie Chaplin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.249 er warrelt van alles door je hoofd
geloof je bijna niet hoeveel
heeft enige organisatie nodig
twee regels of drie regels
of helemaal geen regels
gewoon wat beelden die verdwaald zijn
en die je weer thuisbrengt door
ze te drinken en te eten te geven
terwijl de sneeuwstorm om de hut
tekeer gaat en de honger toeslaat
kook je een schoen…
Passionele vervoering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
510 als ik je ogen
zie glanzen voelt dat
als samen dansen op
het licht van de maan
waarbij handen
de passen leiden
en vingers in raken
de stijl duidelijk maken
in beroering streelt
wind het sierlijk bewegen
hoofden trots geheven
ontvlambaar in kracht
bij het naderen
van de finale spannen
spieren en aderen tot
een emotioneel offensief…
Ogen lachen dromen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
557 als korte rokjes
shorts en topjes in
het straatbeeld verschijnen
flitst spanning door de lucht
hoofden zijn niet meer
voorover gebogen met
ogen op schermpjes maar
kijken verrast in het rond
om vooral live
het leven te ervaren
dat zich plots in alle
kleuren lijkt te openbaren
er wordt weer
samen gelachen
handen pakken elkaar
in…
Stilte lachte blij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
465 ik was erbij
jij in het bos
een hoofd vol
met herinnering
lage varens en het
zachte groen van mos
ook zij
van grote hoogte
verbonden met elkaar
ze waren daar
gescheiden uitgestrooid
maar nu weer een paar
stilte lachte blij
jij voelde thuis met
af en toe wat licht
van gisteren dat
verleden filterde in
gezichten van vandaag
er…
Ochtendgloren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Met half geopende ogen ontvang ik die melodie
en accepteer ik de ochtendmist in mijn hoofd
om de geïnhaleerde energie te besteden.…
eeuwig leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 geluk zich spiegelen laat
ik hou van mijn leven
het is geweldig
het is magisch
het is wat ik ben
ik hou van mijn leven
dat ik delen mag
van jong tot oud
met de mensen om mij heen
ik hou van mijn leven
het is geweldig
het is magisch
het is wat ik ben
ik hou van mijn leven
met en voor mensen
die ik vieren mag
in mijn hart en hoofd…
De vuurtoren
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.453 En de wind waait door mijn hoofd
En door mijn doorzichtige ogen
Als door een glazen lantaren;
Dichtbij klotsen de golven
Van het frisse schuimige leven -
- - - - - - - - - - - - - - -
Zie het is dag!…
Moeder
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.785 Zal ik nederknielen mogen voor uw voeten
Met mijn hoofd in uwe schoot……
Maar wat dan? Wat zult gij tot mij zeggen,
Bij het ver gegons van de engelenschaar,
Als ge uw jonge, blanke hand zult leggen
Op dit oude grijze haar?…
Vogels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
606 Gedachten door mijn hoofd,
Nooit zal ik ze vangen,
Terwijl ze steeds harder razen,
Loopt er water over mijn wangen.
Daar bij die boom stopte het,
Langzaam ging het weg,
Eén keer zag ik mijzelf nog,
Kijkend over de heg.…
Moeder
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.891 Zal ik nederknielen mogen voor uw voeten
Met mijn hoofd op uwe schoot...
Maar wat dan? Wat zult gij tot mij zeggen,
Bij het ver gegons van de engelenschaar,
Als ge uw jonge, blanke hand zult leggen
Op dit oude grijze haar?…
'Paardemeisje'
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
650 Zij aait 'n paard
nog niet toe
aan jongens aaien
Zij wil 't paard
met klontjes suiker
paaien
Zijn hoofd
met haar voelen
in z'n ogen kijken
Zij wil
nog -geen seconde-
van hek en draad wijken
Waardoor zij
gescheiden zijn
als die de benen
heeft genomen
na ontelbaar rondjes
draaien 'in de bak'
alleen in
zijn omgeving…
Verdwaling
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
745 Ze begon zich te herhalen
meer en meer te verdwalen
in zichzelf en de omgeving
af en toe het besef van verlies
verdriet vermengd met boosheid
over haar hoofd dat niet meer wilde
steeds meer overgaand in wat leek
een soort berusting in de emigratie
naar een voor ons onbekende wereld
aangevuld met allerlei fragmenten
uit haar verre jeugd…