5837 resultaten.
Dageraad...
hartenkreet
4.7 met 73 stemmen
1.477 Ben zo bang voor het moment,
doch hoop het nooit
te beleven,
dat de nacht
de dag niet meer herkent,
en zij vergeet je
terug te geven...
aan mij...…
Kleur
hartenkreet
3.6 met 25 stemmen
1.833 Neem me in je armen
laat me nooit meer gaan
Laat mij in jouw leven
elke dag weer bestaan
Neem me in je armen
streel elke dag en nacht
Koester al mijn dromen
het geluk dat jij me bracht
Neem me in je armen
vandaag, morgen, altijd
Versmolten in jouw liefde
hemels als je met me vrijt
Neem me in je armen
hou van me ieder moment
En voel…
Loslaten
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.043 Alweer een jaar
Ben jij in mijn leven
Terugspoelen, opnieuw afspelen
Daarvoor zou ik alles willen geven
Jou opnieuw
Het leven mogen schenken
Iets mooiers
Kan ik gewoon niet bedenken
De eerste keer dat we elkaar aankeken
Ik jou eindelijk kon aanraken
Waarom mag ik dat moment
Niet nog 1 keertje meemaken
Het zijn herinneringen geworden…
De laatste dagen
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
3.063 dagen van je leven
hier op aarde geteld zijn,
je laatste fase is ingegaan,
je alleen nog in staat bent te knikken,
de kwaliteit achteruit holt,
wanneer je leven hier gedaan is,
je afscheid nemen moet
van al wat je dierbaar is,
je alles achter moet laten,
weet dan dat weliswaar je taak
erop zit en je mag gaan,
maar dat er geen moment…
Hoop
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.784 dat wel vergeten
En daarbij
Flirtte jij ook met mij
Stelt niet zoveel voor
Ik weet het
Maar ergens van binnen
Bouwen ze ook een feestje
Met een reden
Jouw gezicht
Jouw handen
Jouw lach
Later fiets je weg
Met je vriendin
Het donker in
En ik
Loop de andere kant op
Dubbele gevoelens
En met een vage glimlach
Een koestering
Van een moment…
Zomaar een collega
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
7.450 Zomaar een collega
tevreden wat hij had
zijn vrouw, zijn werk, zijn leven
met alles wat hij bezat
Zomaar een collega
letterlijk zei hij op een moment
"als ons wat zou overkomen
dan hebben we een goed leven gekend".…
..........Behalve zij...........
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.315 die zij nog net dragen kon
Het was zo ontzettend zwaar
Om te zeggen dat het goedkwam
Terwijl zij als enige besefte
Daar was nu geen sprake meer van
Hun plaats was verwoest
Wat ooit was komt nooit meer
Dat dit nou gebeuren moest
Toch zei ze nog
Wat er ook gebeurt
We zijn allemaal samen toch
En even was er gelach
Even een vrolijk moment…
In mijn armen
hartenkreet
4.8 met 20 stemmen
1.975 Starend naar één moment van jou,
dwalend in gedachten naar heel veraf,
wetend dat ik zoveel van je hou,
tel ik de nachten zonder jou weer af.
Zwevend in een wereld van gedachten,
denken aan wat de toekomst ons gaat geven
en hopend op miljoenen zulke nachten,
heb ik dit alleen voor jou geschreven.…
Haar kleren
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.503 Soms, totaal onverklaarbaar, gebeurde het weer
- geheel buiten haar schuld, ze was totaal verdoofd -
dan steeg zo een wild verlangen naar haar hoofd
dat alles in haar schreeuwde om vleselijk meer
een moment was ze van al haar kuisheid beroofd
en ging het kokend bloed in het arme kind tekeer
maakte ‘t lijf zich gereed want wie de satan looft…
Valentijntje
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
2.192 Eindelijk weer,
een lekker kusje,
een kort moment,
alleen voor elkaar,
zonder iedereen,
om eens heen,
want het mag niet,
ook dat is waar.
Dan komt,
de dag van valentijn,
waarop ik jou,
alles geven wil,
voorzichtig zonder
op te vallen,
niet herkenbaar,
en daarom heel erg stil.…
Rustpunt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
924 Kom maar…, kom maar hier
leg je moede hoofd te ruste
tegen het zachte van m’n borst
vergeet voor eventjes je zorgen
voor ‘n moment ben je geborgen
verlost van de lasten die je torst
Kom maar…, kom maar hier
leg je moede hoofd te ruste
mijn hart klopt in dezelfde maat
gelijk het ritme van jouw pijn
laat dit ’n gevoel van vrede zijn
voor…
Ooit
hartenkreet
3.1 met 21 stemmen
1.764 Tot dat moment blijf ik over jou en mij dromen
Met de hoop dat we ooit nader tot elkaar zullen komen......…
het beloofde landschap
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
836 horen uit
het landschap van kinderen
hen luidkeels het licht noemen
doorheen muren
van de ochtend, naast het park
en de lindebomen
ik zou mijn buik
op houten planken kunnen leggen
en het zachtjes laten waaien
in de eik en in mijn armen
wanneer het snel donker
wordt
ik zou jou kunnen beschrijven
maar wie kent zichzelf
in dat moment…
Tot 's nachts
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
854 dauw
parelt aan het stille leven
een halve zon dichtbij
en een nieuwe dageraad
stel ik me voor
hoe je je ogen opent
glimlachend met dekens speelt
in de waas van afgelopen nacht
's middags
bij dit weer, ontbreken
grauw
wens ik dat je veilig bent
ongeschonden
behouden hebt doorgebracht
's avonds laat
zie ook jij
dat beeld
dit moment…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
704 jouw ijzeren ros wuift
of is de blik
enkel voorwaarts gericht
tussen wanden van geluid
waartussen witte strepen
voorwaarts flitsen
en asfalt de toekomst duidt
wil jij me treffen
en de stoet van wielen
voor even verlaten
of eist de verte
dat ze zo min mogelijk
alleen wordt gelaten
ik zal het gordijn
even lichten
op een ingeschat moment…
Vanuit een grote stad (2)
gedicht
2.4 met 9 stemmen
5.954 Als hij echter een aantekenboekje en een balpen uit de
binnenzak van de jas neemt (wat momenteel ook gebeurt), met iets in de ogen van: 'Goed dat ik er nog aan dacht',
een aantekening plaatst (zo'n korte, kordate aantekening), bestaat de mogelijkheid dat hem niet veel later, waarschijnlijk diezelfde dag
nog, onvergetelijke momenten worden bezorgd…
Het gedicht
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
834 gedicht, snapshot van ‘n moment
waarin de dichter emotie en sfeer
verwoordt en deelt met soulmates
foto’s tonen wat zijn ogen zagen
z’n gedicht verwoordt bijhorende
dimensie van gedachten en gevoel
dichter zijn we door het dichtvuur
om onze sensaties te verwoorden
als gevoel ‘t verstand overweldigt
dansen woorden op vleugels van…
Meer dan stof alleen….
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.149 zon en
maan, naar gelang ze verder of dichter
bij ons staan, een belichaming van
troost, stuwt levenskracht van de
diepste wortels naar een mensenkroon
en omkranst een waardig gezicht,
een blijk van verwondering over
natuur en de trek van vogels in
een laatste vlucht, dat is meer dan
stof alleen, een vertrek wat zich
verstilt in een moment…
Ode aan zomaar een pluisje..
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
581 Een pluisje tederheid
wiegend in de wind
vol verlangen
te wachten
op het moment.
Rust eerst nog wat
op jouw kleine slaapbol
en droom je dromen.
Jij bent wondermooi
Uniek zoals je daar nu staat
te stralen in de avondzon
balancerend op jouw gedachten.
Velen gingen je al voor
maar jouw weg is de jouwe
nu nog even verborgen.…
Dat opzien baart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
600 of tien miljoen gaan erven
sneller reizen dan het licht
in de rode gloed
van mars gaan baden of
de ringen van saturnus halen
zonder franje iets unieks
niet om historie te gaan schrijven
maar om even heel bekend te blijven
de voorspelling is er al in
dromen maar hoe het uit gaat
komen is voor mij de grote vraag
of heb ik dat moment…
De pijn is fijn
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
585 je geluk doet pijn
je woorden vangen me
in een ademloos moment
ik kan niets zeggen
hoef niets
te weerleggen
de pijn is fijn
maar keert me om
ineens is alles krom
de waarheid
scherper rood
geluk ontkennen
wordt verwennen
van de dood
ik sluit je in
mijn handen
warm en koester je
je bent zo broos
een streling
door je haar
ogen…
ontvouwen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
578 Ik heb dit over mezelf
afgeroepen
dit tere wachten
op een teken van vervulling
morgen, ergens
de duizenden gaten
die mijn hand zouden vullen
de halve onthouding
opdat het zoveelste moment
naar meer zou smaken
dan gewoon een keerpunt
ik had de weg
moeten opgaan
zonder ooit om te kijken
maar het trekt
om naar dezelfde plekken
terug…
de fluistering van liefde
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
644 naar verleden
omkijkend naar
haar lach en haar traan
dan om even stil te worden
hoopvol
haar kijkers
in de zijne
vol vertrouwen
jij ik wij
samen
doch ook elk apart
onze toekomst
even knipperend
met haar ogen
zag ze een vogel
met zijn kopje scheef
naar de muziek gericht
het voelde of die recensent was
van juist dit kostbare moment…
- De bron werpt de steen -
netgedicht
4.3 met 48 stemmen
605 Aankijken, omvangrijk gebaar
een zoeken naar de kernbetekenis,
voortdurende
karaktertrekken van dagelijks leven
verschrikkelijk belangrijk
het moment,
de blik die alle bronnen kent.
Weten zij die weten dan niet
van kleurrijke illustraties
van het eindelijk leven
als de bron werpt de steen?…
Zelfs al hun liefde
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.308 liefde als leidraad
versterkte hun partnerschap
het verlangen oh zo intens
tot groei naar meer
uitbreiding van hun gezin
bekronen met nieuw leven
hopend om kinderen van ver
hier te laten opgroeien
omringd door genegenheid
was het wachten lang
werd het paar op de proef gesteld
maar toen was het moment daar
vlogen ze hen tegemoet…
Zondeval
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Maar als we de achterdocht, wrok, zwarte gal
door helder en rustig vertrouwen vervingen
– zoveel als maar kan, elk moment, overal –
in plaats van misnoegd ons de handen te wringen,
wie weet of de engelen weer zouden zingen
een vreugdevol lied voor een kind in een stal?…
Menselijke sporen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
867 staan
als razende tekeer gaan
Verdoofd door het lawaai
verblind door de flikkering
van dag en nacht
Verzinken in een schemerig
verleden dat we niet kwijt
raken, ‘t laat ons niet gaan
Door het leven zwalken met
‘n geheugen die niet spoort
lijven die onleefbaar slijten
Is het moment…
verwachtingen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.017 nog niet eens een afscheidszoen
gemixte signalen
maar op het laatste moment
wijs je me af
alsof ik niets waard ben
ik weet dat ik het zo niet moet zien
maar ik vind jou geweldig
en jij mij blijkbaar niet
ik heb nu het gevoel dat helemaal niemand
meer iets in mij ziet.
van al die verwachtingen komt alleen
maar verdriet.…
alzheimer...
netgedicht
4.6 met 42 stemmen
1.602 maar soms, is er een flits,
héél even dat moment,
dan is jouw gezicht,
mij zo dierbaar bekend
héél even maar,
ongrijpbaar als het schemerlicht
en dan gaat de deur
van mijn herinnering weer dicht.
En hoe ik ook roep,
keer op keer,
geeft zelfs de echo van mijn stem
geen antwoord meer.…
Buik
gedicht
4.2 met 12 stemmen
8.279 De tijd werd vastgezet, toen teruggedraaid,
Gestopt op dat moment, de eerste keer
Dat ik je buik ooit zien of voelen mocht,
De vrijgevochten zachtheid die ik zocht,
Verlangend steeds naar alsmaar meer en meer.…