8758 resultaten.
Hierna
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
716 Stil zal ik samen met u rusten bij
het parelwitte strand, omzoomd
met 't eeuwigwuivend groen en
de zachtmoedige zomerzee.
Pas dan, zal mijn ziel die haven
zien die zolang onzichtbaar was.…
Pardon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.284 Het binnenoor doet me stil neigen
Richting de grond onder de voet
Die in m'n mond was blijven steken
Zodat ik eventjes zou zwijgen
Waarna ik weer wat lucht kon krijgen
En fluisteren wat ik nog zeggen moet
Met een lief woordje dat precies voldoet
Aan wat we dagelijks bespreken
In de verhalen die ooit dromen leken
Over bestemming van de vijgen…
Op de heupen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
2.564 liever hadden zij zich thuis
in de bank geboord bij hun
vermoeide kont
zij gaan niet vaak naar feesten
maar er zou dans zijn en bekenden
dus wie weet werd het wat
droge wijn aan de rand van de zaal
waar het ritme begon
was die kont niet stil te krijgen
moesten zij wel die voeten volgen
naar die vloer, werd alles wakker
konden…
Sorry
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
2.535 Wind regen en het is kil in huis
De deur blijft gesloten ik ben thuis
Wachtend op dat bekende op de trap
Dat belletje die herkenbare voetstap
Doch het blijft stil en mijn eenzaamheid duurt
Toen weigerde ik dom trots en was verbolgen
Die paar simpele woorden sorry ik heb spijt
Niet beseffend de verschrikkelijke gevolgen
En als ik mij spiegel…
Kleinkunst
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
822 bellen
vullen zich met buitelende
woorden, dansen speels
rondom nieuwelingen voor
ze fragmentarisch uiteen
spatten in een kring
ze verdampen langzaam
maar niet, nee niet voordat
ik ze met zin heb geproefd
ze kietelen mijn gehemelte
en prikkelen mijn papillen
smaken naar meer dan
een vliegensvlugge hap
tussen hongerend publiek
ik stil…
Onnadenkendheid
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.523 Hij zit stil voor zich uit te staren,
denkt even aan de tijd dat zij nog samen waren,
zo aan de tafel met op de hoek,
zijn verzameling in ’t postzegelboek.
Dan kijkt hij met vermoeid gezicht,
naar de brieven, niet aan hem gericht,
maar toch, hij gaat even later,
de postzegels weken boven ’t hete water.…
En toch zal ’t lente worden
poëzie
3.1 met 11 stemmen
2.251 Al zijn de velden doods en stil,
Ik blijve welgemoed,
En roep gelijk de vogel doet:
En toch zal ’t lente worden!
------------------------------------------------------------------
uit: Liederen voor groote en kleine kinderen (1879)…
Twaalf graden
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
793 graden
en alleen maar regen
Aquaplaning
op straten alsook
in mijn luchtwegen
De eerste drie maanden
die een Nederlands
jaar sieren
oogt Holland fraai
hoog water
en brede rivieren
De eerste drie maanden
zijn gelukkig voorbij
We leven weer in april
En mijn vriendin is ook blij
want in mijn luchtwegen
is het ’s nachts eindelijk stil…
Liefde
netgedicht
3.8 met 26 stemmen
1.259 En altijd weer het lied van liefde,
de nacht doorleefd tot waar
een mens een stil gebaar,
een liefde eindeloos mocht vinden.…
wind
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
982 wind waait
takken tegen de ramen
zon aait
met zijn warme stralen
langs mijn gezicht
wind-stil
mensen die buiten spelen
wat ik wil
is iemand om mij niet te vervelen
zodat ik blij ben
stormende wind
mensen vechtend tegen hem
zielig kind
wint niet van hem
strijdt maar redt het niet
snijdende wind
pijn, overal waar hij komt
ik vind…
Tot zoet geluk
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
664 ik zocht de liefde
steeds in het rose/zachte violet
verstrengeld dicht
vlak naast mij in stil verbond
zeer bemint
zoals een dromerig kind
blijft hartstocht groeien
tot zoet geluk
in hoopvol verlangen
wat zegent
zocht je troostende lippen
die liefde dragen blij begroetend
wat mijn hart verlangt
‘k heb je lief
liever dan mijzelf…
ceremonie
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
687 laatste woorden scharrelen zich
rond weggeworpen
stof
alles houdt zich stil
in dit hartbrekend ogenblik
wanneer ik mijn naaktheid
in jouw zwarte handen
afleg
als een kleed van verlangen
om een rivier te worden
naar die oneindigheid
waar vlinders
de waarheid
aan geliefden hangen
leugens slechts een poëtische
haarwrong…
de Nacht
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
775 De nacht zij kan zo mooi en stil zijn,
zo fijn om wat te praten.
De nacht zij kan zo koud en lang zijn
als mensen moeten lijden.
De nacht zij kan vol melodie en zang zijn,
als men elkander kan verblijden.
In zo'n nacht kan ook een moment zijn
waarin levens eindigen of juist ontstaan.…
Cantate Corde
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.207 herhaaldelijk
drinkt ze haar koffie
met een klein suikermondje
terwijl ze een boek leest
stil genietend
soms met een glimlach op haar mond
omdat er woorden zijn
die raken het gevoel en denken
ze bedankt de boekenkast
van geheugen
tussen heren en mevrouwen
die doen leven
aan je eigen ervaring
in ‘t handschrift
van samenzijn, wat…
Verdriet
hartenkreet
2.2 met 23 stemmen
2.455 De echte kinderen smaalden, dat stukje komediant
Je was ook zeer gesloten en stil, zowat mijn zielsverwant.
Watermannen, weet je, slim en passioneel
Deze mensen zijn écht, voor hen dus geen toneel.
Je bent een mens van goud, waar ik zielsveel van houd
Een kus op je voorhoofd, je voelde nog niet koud.…
VERLANGEN
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.926 Dat leerde ik uit uw ogen:
Die deden stil-spontaan
Bloesems van jong begeren
Wijd open gaan.
Zó hebt ge, zonder woorden,
Aan mij 't geheim verteld
Hoe de ene mensenziele
In de andere smelt.
Want als ik, schoon van liefde,
U lang in de ogen schouw,
Voel ik mezelve worden
van kind tot vrouw.…
Triest
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
1.138 bliksemsnel verdwijnen je woorden
ze ebben weg als beeldsporen
achter de geslotenheid van je gezicht
ik durf het niet te vragen
wat je nu precies hebt gezegd
ook al verstond ik je niet zo goed
ik verloochen niets
maar ik heb geleerd dat
stenen en sterren niet opdringen
en bloemen stil zijn
de wind blaast mijn verlegenheid wel weg
ik…
standvastig (A. Gormley)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 in deze uitgestorven kustplaats
zie ik je staan op het strand
je tuurt -vastgenageld- over het water
een laag roest bedekt
je naakte, harde huid
de deinende golfslag valt stil in je hoofd
het wassende water dat niet van wijken weet
maakt je weerloze kop kleiner
het tandenknarsen van de tijd
de zeewind tart je zilte huid
een albatros…
in mij
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.224 lichtend water
verblindt ogen
blauw gekleurde
open luchten
schijnen helder
stromen vol
lieve woorden
zachte gedachten
klinken stil
door lanen
takken wuiven
bossen vol
groen blad
in de wind
beroeren eenzame
rode wangen
vangen sterren
van dromen
vol verlangen
van een kind
diep verborgen
in mij…
Ruis
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
774 verdween
een laatste kus
van zout op steen
Mijn voeten vinden
weer vaste grond
toch hoor ik soms
het heimwee ruisen
in het hart van een schelp
die jij voor mij vond
dan spreekt de tijd
zo licht als vlinders
keren woorden terug
naar hun fluistertaal
vertel mij nog één keer
een oud verhaal
van vroeger, in zinnen
zo zacht en stil…
De rode zomerjurk
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
812 nog zie ik aan de wand
een verschoten beeld
van het meisje met de
rode zomerjurk
was ik weer kind
ik sloot mijn ogen
duizendmaal
telde de treden die
steeds luider kraakten
oorverdovend
dan stil
alleen
de zwijgende boom
die met koude handen
wonden groef
ijzig, zoals
het laatste licht
door mijn vingers glipte
ik voelde…
Van pennen en papier
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
587 het was
de diepte niet
waar ik zo’n angst voor had
maar dat ongewisse
het onpeilbaar
zwarte van dat gat
waar anderen mij de vleugels
reiken van pennen en papier
sta jij naast me vraagt blijf hier
zij wenken
aan de overkant
met zon en paradijs
jij kunt niet vliegen
zeg je stil
en neemt mij bij de hand
samen zijn we weggegaan…
en iemand die nog hunkerde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
521 die namiddag liepen we
hand in hand over de boulevard
langs het meer
hees fluisterde je van liefde
van immer samen
fragiel elk woord
stil je adem
kabbelde water
en ik zweeg
met laag de zon
nog lager
rilde je
in mijn armen
terug bij Fritz
jij een Kafee Lutz
ik een whisky
en extra viltjes
voor mijn woorden
maart was koud…
Kijk dan!
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
521 Ik wilde dat de wereld stil stond, echt heel even maar,
of schuilt nou juist daarin het gevaar,
van alles teveel te willen?
Maar toch: zou ik de wereld graag door jouw ogen zien,
misschien dat ze me vertellen,
dat in oorlog en liefde alles geoorloofd is?…
Herfstdag in Den Haag
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.162 (voor Bob)
de hemel grijzig blauw
'k waai met de wind en bladeren mee
over het stil bekende pad, naar jou
in de verte het geluid van verkeer
een hond blaft, jij rust
ik kniel voorzichtig bij je neer
pluk dorre blaadjes weg
vertel je van mijn wel en wee
daarna ga ik terug en verder
en ook al laat ik je hier achter
je gaat in alles…
Sporen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
804 Gelaten zit hij daar met handen
in zijn schoot werkeloos en stil
zegt woorden die in niets verloren
gaan niet meer worden gehoord.
Het leven heeft zijn sporen achter
gelaten met het tikken van de klok
verglijdt de tijd en berust hij in een
vaag weten van zijn hulpeloosheid.…
Droombeeld
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
865 De zin beschrijft ze als een wens
Gewekt in de val van de gedachte
Uit de slaap ontwaakt een mens
In wat hij in zijn leven stil verwachtte
Duidt dit beeld op een ware zin
Van wat reëel is, werkelijk bestaat
Het enige wat ik zo zeer bemin
Waar mijn hart in wezen naar uit gaat
Dit slapende symbool daagt mij uit
Wakende haar ook te vergezellen…
Als mijn vader weg is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 Als mijn vader weg is
hangt zijn sfeer nog in de dingen
Alles is stiller, maar vredig-stil
Stof dwarrelt in de zon
de radio speelt zacht
en mijn moeder die neuriënd
haar werk doet
draagt de gloed nog van
zijn zinnen
ik speel wat op de grond
Voorbij het venster ligt het weiland
en de weg waarover soms
een auto rijdt
er zijn wat straatgeluiden…
zuster Ursel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
761 (in haar glimlach zweefden vlinders
ze braken één voor één uit hun bescheiden glans)
in haar handen blinkt een steen
zacht gemaakt door broze woorden
op een dankbaar stuk papier
buiten
waar de vogels al mijn loflied hoorden
bloeide warmte
over alles heen
en ik ben klein, ik draag een stil gebed
dat vastgezet door haar belofte
als…
COLLEGA-CONDOLEANCE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.704 Collega,
Bij een overlijden van een ander
word je toch wat stil
en zeker voor de nabestaanden
als ze bekender zijn dan zo maar
Jij bent voor ons zeer bekend
en vanuit die betrokkenheid
het samen werken, ons werkleven
condoleren wij je met het verlies
van je dierbare....…