Alle inzendingen over afgrond

404 resultaten.

Sorteren op:

De tocht naar de ster

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.275
Diep is de geul waar uw benen door trappen, Vast is het zog, dat zuigt om de stappen Van uwe steigerende voet, - Lijk het heir in de afgrond dier sterre aan dwergen: Bouw uw nobele geest als een burcht op de bergen. Het rijzende licht tegemoet: - Geen blikken zien terug naar beneden, Wij graven zelve de treden, Voort! voort!…

Arcanum XV De Duivel

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 626
in bewegingloos evenwicht op de hoogste klip onbevreesd voor de afgrond overschouwt de steenbok de wereld zijn machtig hoofd torst kunstig gedraaide horens die naar de hemel priemen in de karbonkels van zijn ogen smeult het licht zijn machtige kloten bengelen wellustig, zonder schroom, gezwollen van lust en kiemen van leven triomfantelijk…

Lamot, bevlekt met regen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 298
De maan hangt als een gebruikt servet boven de daken van het Lamot, bevlekt met regen die nooit opdroogt en ik lig hier, een ei dat nooit brak, tumble tumble naar beneden in de smalle kloof tussen jou en de afgrond mijn moeder noemde me een geschenk maar vergat de naam zoals de wind vergeet waar hij de botten liet van alle…
Sylvia10 maart 2026Lees meer >

Ter Levenszee

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.405
En, razend schier van spijt en smart, nog eens de blik omhoog gericht, dan, met een laatste zielebeê, in d'afgrond neer der levenszee! Maar, zie! Een flikkring toont hem land; de redding schemert voor zijn blik; een reuzenstrijd brengt hem aan strand, maar henen is zijn laatste kracht!…

Mijn vriendin

hartenkreet
4.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.052
Zo leek onze vriendschap zo stevig te zijn, dat wij niet doorzagen dat we aan een afgrond stonden. Dat alles zo breekbaar was geworden. Ik durfde niets te zeggen, uit angst iets kapot te maken, uit angst de poten onder mij weg te schoppen, terwijl ik zo graag wat dichter zou zijn. Ze kreeg een vriend, en ik voelde mij bedrogen.…
L20 oktober 2002Lees meer >

Sprookjesprinses

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
Het was al een godswonder geweest, al die tijd met hem samen, de lange nachten en de verre reizen, zijn wankele positie langs de randen van de afgrond. Jij was zijn diepste geluk, maar ook zijn grootste gevaar, omdat liefde hem psychotisch maakte, hem de hel van zijn trauma's in schopte.…

leven smaken, smaken rozen, leger spreiden, spreiden zacht,

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 158
, lieflijk goed, goed lachend, aards weelde, overvloed, geen dwaze zinnen, zinnen beminnen, nee, kracht, levenskracht, strijden vrolijk, hopend lijden, lijden geduldig, kinderlijk verblijden, Hemel tegenlacht, tegenlacht met gloed, hoger gloed, vrome borst blakend, stervensmoed, vaste moed, kalme moed, wie geen moed, derven leven, afgrond…
dabda15 april 2026Lees meer >

DE GAAF DER POËZIE

poëzie
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 7.441
Geen and're zege geev' hem glans, Dan die op d' afgrond is bevochten! Geen Mensenblaam mag hij ontzien! Hij moet hun ongenade dragen! Niet strelen moet hij, niet behagen, Maar overwinnen! Maar gebiên! Hij dwing' met reuzenovermacht De geest der eeuw terug te treden! Hij lere ons zinnelijk geslacht De weg tot hoger zaligheden!…

DE FORELLENVISSER

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.058
Als mot en vleermuis rond u zwermt, Een oboe krijt van ver, Gediert uit bos en kreken kermt, - Vergeefs zoekt ge éne ster, - Rust dan in hem: hij brengt u wel Langs afgrond, kolk en kaap, - Ge zijt uit op de vangst van de grote Forel En ge vangt hem, half in slaap. En ge vangt hem, half in slaap.…

De zee

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.734
Eilaas, Reeds huilt de stormwind; de oceaan verheft Zijn waatren, met gebulder; duisternis Omhult het diep; het raatlend zwerk verdooft Des scheeplings angstgejammer; toomloos vliegt De kiel ten hemel; schiet ten afgrond neer; Botst krakend tegen 't rif; en is niet meer!…

zaterdagavondnostalgie

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 617
Je hebt hem niet gezien, in pijn en smart voorover buigend naar de afgrond, tot hij bijna valt en zich slechts recht houdt door het wonder van het schamel halmpje hoop dat je nog ooit eens onbevangen in zijn ogen kijkt.…

Het Duister

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
Ze sliepen in een afgrond zonder stroming - De golven en getijden waren dood, De maan, hun minnares, was er niet meer; De wind beroofd van kracht in stille lucht, En de wolken vergingen; Het Duister had geen behoefte Aan hulp van hen - Hij was het universum.…

ZWART

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 192
In December stond ik op de afgrond, ze duwde me naar de rand. ‘Eigen verantwoordelijkheid’ zei de kille hand. Zes weken later, alleen creperend, kwam uit haar strot ‘Wij zijn er voor je’. Stop met alle “hulp,” was mijn laatste keuze. Maar ik was opgeslokt, door de zieke ggz.…
Lian10 november 2025Lees meer >

DRIE STUDENTJES (1853)

poëzie
3.8 met 39 stemmen aantal keer bekeken 6.214
Want breken wil hem het zijne, Als hij denkt, hoe oneindig veel groots De klauw der wereld reeds smakte In den killen afgrond des doods. Nam ze ook niet zijn dichtersdroomen Wreedaardig bij een been En sloeg hun de hersens te pletter Tegen den werklijkheidssteen?…