566 resultaten.
Zelfs oude schaduwglans is afwisselend een dans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 De vele akkers met het gewas hun wortels kennen en weten
ook boeren de gouden halmen, groene spruiten niet vergeten.
Menige ziel al passeerde langs dat riet waarachter men ziet
ooit aaneen gehecht wat daar als gedachte werd neergelegd.…
Hoop en Vlijt
gedicht
3.0 met 11 stemmen
8.612 De onmetelijkheid van het heelal is te verdragen
op een mooie lentedag in de Beemster,
thuis op deze eenzame planeet vol tulpen
en stolpen 'Gladde akker', 'Hoop en Vlijt'.
Geen zwarte ruimte maar stralende zon
langs de vaart een grutto zonder weet
van leegte tussen manen, sterren, stelsels.…
Oma is de weg kwijt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
2.610 Ronddwalend
in de grauwe kamer
aangezien voor kale akker
is het wakker worden
in de nacht van
zwarte honden
die losgeslagen
voor haar stonden achter
dichte deuren opgegaan
in vlakheid van de muur
onvindbaar voor toppen
wrijvende vingers
haar lach snijdt in het niets
en hoort ze stemmen
onverstaanbaar lispelend
waar haar moeder is…
kopermijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
892 zuigen
aan de punt van een rood potlood
ritselend door lijsten met vage namen
leurt hij langs de diplomaten van Europa
ondertussen
weegt hij een handvol koffiebonen
keurt de blos van de mango
schilt zijn magere bananen
de graaizucht naar koper vraagt een duur offer
de pijpen lozen hun zuur in een bekken van slib
het sproeiwater van de akker…
harde wind
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
975 rok omhoog, als een ballon
stijgt ze in mijn ogen, ze steken
straf en als vliegende vissen gaan
zij over de brug de polder in, alleen
tegen wind, ik ben jaloers, kerdju
zie de jonge twijgen zweten aan
de sleedoorn, het gras ligt al plat
tegen den dijk, nog onbevlekt alleen
scheert een aardhommel langs mij
die mooie meiden gaan op in akkers…
Festijn
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.142 't Werd nog later;
Aan de beek lig ik, drink water,
En mijn laatste makker
Die mijn schande zag,
Wil gaan werken op zijn akker,
Want de wereld wordt wakker
En behoort de dag.…
Morgendeuntje
poëzie
3.9 met 11 stemmen
2.476 Over 't lachend groene veld
't rinkelend klinkend kloksken schelt,
't werkvolk met der zonne wakker
spreidt al over hof en akker.
't Werk begint met bede en lied,
't wordt al leven dat men ziet.…
Palmzondag
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
602 Met weemoed denk ik aan de tijd
toen we in de tuin van mijn grootouders
palmtakjes plukten - hoe meer hoe liever -
om de volgende dag mee te nemen naar de kerk
en in de namiddag van Palmzondag
naar de velden te gaan
en die op de akkers
te planten.…
Mopertingen 1962
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 In de stoffige veldweg liggen ze daar
en in de omgeploegde akkers.
Ja, en bij het beekje in 'Het Broek'
en in vaders tuin waar de seringen
en rijen rozen wachten op bewondering.
Waar, peuzelend aan wat peperkoek
mijn zusjes vrolijk touwtjespringen.…
Dit herfstgeel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 De vruchten op de akker, het fruit, de maïs, alles is weg
maar toch is er nog hoop gebleven, het leven gaat door.
Die weemoed schildert een toekomst die wacht, al
komt er eerst nog het echte duister, de nacht met
zijn droefheid en vragen, onzekerheid, pijn en verdriet.
Ik weet het niet, ik weet het niet. Waar is mijn thuis?…
het klooster
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
542 keurig klooster,
later, veel later
ruige ruïne
eenzame pater
heilige ramen
goddelijk licht
akkers en weiden
vruchtbaar gezicht
losse planken
scheef op de brug
“eenvoudig leven”
stond op de rug
dik was het boek
muffig de zaal
vreemde geluiden
vloerkleden kaal
verbrokkelde toren
stinkende gracht
uitgesleten treden
nostalgische…
Een luwtje
poëzie
4.0 met 2 stemmen
974 Nu voelt men warme geuren om zich walmen,
En warmte door de koele bomen wuiven, -
De snelle vliet schijnt moede voort te schuiven,
En in het matte schuiven nog te talmen;
Op de' akker buigen zich de blonde halmen
Ontzenuwd, en beschutten met haar kuiven
't Viooltje, dat geen vlinder komt bestuiven,
En dat de hette tussen 't graan voelt dwalmen…
Boerenpaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
793 Een machtig paard
zoals God dat had bedacht
een werkpaard, een boer’n knol
als helper op het land
Ten dienste van de Mens
trok het paard de kar
de ploeg over akkers
was boer z’n rechterhand
De boer liep mee,
die ploegde voort
had niet die grote kracht
alleen zijn boerenverstand
Toen ik als kind zo’n paard bij opa zag
besefte ik hoe…
Palmzondag morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
534 Met weemoed denk ik aan de tijd
toen we in de tuin van mijn grootouders
palmtakjes plukten - hoe meer hoe liever -
om de volgende dag mee te nemen naar de kerk
en in de namiddag van Palmzondag
naar de velden te gaan
en die op de akkers
te planten.…
Diabolide
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 Die zoon van het land
tussen mijnen en heuvels,
van hem heeft u vast wel gehoord
- al dacht u misschien aan Stijn Streuvels,
diens oogsten van akkers
in één groots verband,
de natuur in diens woorden gesmoord
de tijd stond toen stil,
schreed althans amper voort
en de boeren, die ploegden maar voort -
die zoon in zijn diabolide
-…
Springtijd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 tweeën,
Pyrrus gewin zonder lauwerkrans,
veegt de oostenwind het diepste
zwijgen weg, resten gerijpte druiven
in een eindeloze droom, verdeling
van gestolen buit, de heerser zwaait
met de scepter van geweld, levert
zich niet uit aan de moraal, maar een
springtijd is niet te stoppen, vertakt
de aarde zich in des zieners mededogen,
groene akkers…
Boekweitveen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 boeren groeven
door de leidijk heen
om water uit het veen
te laten stromen
en hun boekweit
tot bloei te zien komen
wat niet ging
de commandant hield
het veen drassig
voor de landsverdediging
een pad van
betonnen platen
door de akkers heen
heet nu Boekweitveen
Over de Dijk
bij Jipsinghuizen
je ziet er geen
mens, alleen twee reigers…
Herfst
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
87 De vruchten op de akker, het fruit, de maïs, alles is weg
maar toch is er nog hoop gebleven, het leven gaat door.
Die weemoed schildert een toekomst die wacht, al
komt er eerst nog het echte duister, de nacht met
zijn droefheid en vragen, onzekerheid, pijn en verdriet.
Ik weet het niet, ik weet het niet. Waar is mijn thuis?…
vergane glorie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.598 tijd geeft geen weg terug
gruis kraakt na tot stof
een spinnekopmolen draait
snijdt klappend
met de wieken
kil dwars door de lucht
wind fluistert een prevel
iets kwelt
verbrand doofstommer het koren
dagelijks
voor het gloren
hoor ik het ploegen
van andere akkers
zo triest zo triest
geen kleine tjilpje
van een gevederde vriend…
WEIDEGEBIED
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.430 het achtergrondkoor van grutto’s
en bonte pieten vult continu
de weidse ruimte van weilanden
akkers verrassend kromme wegen
kieviten soleren nabij bedreigd
bedreigend op hun beurt indringers
in mensengedaante of zwart veren-
pak tureluurs schieten door het beeld
huiszwaluwen zwenken kwetterend
voorbij onnavolgbaar acrobatisch
insecten…
Wintervooravond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
880 Alleen de zuivere regenkinderen,
uit de beschutting van polders en akkers
te voorschijn gekropen, de dijk op-
gegaan met een omhaal van kleding
zeggen het elkaar: hoor!
De Tijd slaat Ragnarok, hoor!
Plaatselijke vaarten schijnen
beamend te klotsen tegen beschoeiing,
waar rottend riet door baggeraars
werd neergesmeten.…
Sneeuwlandschap
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
2.330 Aandoenlijk aan een sneeuwlandschap is:
het ongerepte, het verruimende,
en in de grijsblauwe verte
over de boog der Hodonkse akkers
alleen maar de witte daken
als reuzententen op de vlakte.
Of nog:
het grillige lint der Zwarte Nete
met hangwallen van sneeuw
en in het gestolde land
de nu intense siddering
van levend water.…
Bolderkarren
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.071 De bolderwagen rollend langs akker en bos
Over zandgeelbelopen pad, stuifstoffig
Hoofdknikkend paard, de teugels los
Hij weet de weg, sjokkend, sloomsloffig
Warme zomernamiddag, loom en klam
De bak vol met aardappelen en graan
Op de bok zit de boerenknechtenman
Heeft zojuist zijn dagelijkse werk gedaan
Op weg naar vrouw en een bord met grutten…
De reuzenketel
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.247 ‘Ja, wat men toch al vreemde dingen
in Frankrijk heeft,’ zei stuurman Jaap,
‘Zo zag ik daar eens op een akker
een raap, een echte reuzenraap.
Ze was zo groot als… dat huisje,
ik kon er heus niet óver zien,
en om ze van het land te halen,
gebruikte men een man of tien.’
-‘Wel, wel!’ sprak Teunis.’…
Decemberdagen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
865 Ze schilderen het fluwelen wit
vloksgewijs over het grijs
van de kaalgestroopte akkers
de steeg wordt een ijspaleis
terwijl stakkers en andere
stervelingen de uit weelderige
woningen wegsijpelende warmte
behoedzaam en teder oplepelen
Ze zijn scheutig met donkere uren
gierig met het licht van de dag
dragen een mantel van schemer
en beelden…
duo-gedicht: doorzien
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
739 al fluistert het land godverlaten
onder voorbijtrekkende wolken
dat vaagheid dwaalt rond de einder
krijst de eens zo smeuïge aarde
een gebarsten ziltheid van kolkende vuurzee
jouw glimlach blijft
en wanneer ik jou mijn gedachten geef
zal de akker dan, waar wij ooit druiven plukten,
opnieuw in alle heftigheid kleuren mengen
van…
Aambeeld van de poëzie
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
790 Aarde is hij, gestampte vreugde
en verdriet, teelt van verleden
en een toekomst op de akkers
van nog te vormen taal, waarop
hij alleen het onkruid wiedt,
gewassen woorden ontstaan in
trage groei, breekt inspiratie
open, gezaaid in onwelriekende
geuren van bemeste grond in
een bestaan dan komen literaire
knoppen geleidelijk tot bloei…
Harde lijnen ?
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
607 Emoties glijden door sloten de
akkers in, in lekke boten vol
hoorngeschal, stuift zand in
rauwe stemmen, lichamen te
groot voor peddels waar zij
mee roeiden en werden zij
intieme vrienden in de woelige
wateren van de nood, een reis op
beider deugd waarop zij roeiden,
voor jeugd en waterland.…
Waar rozen doornen baren
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
961 De nacht trekt als een schim over verlaten akkers
aan het geestesoog van slapende goudaren voorbij
In het wiegelied van een geruisloze wind
spelen de bloesems met hun bladeren
en wijn morst de tijd in geleegde glazen
als de kerktoren scheidende wegen slaat
Je rekt je lichaam uit tot aan een gedroomde hemel
die alleen leeft in ongeschreven…
Aardverschuiving?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
565 In de wenteling wordt
de aardse zwaartekracht
vermeden en deelt zij
met anderen de passen,
ze zaait de liefde uit de
mand van de natuur,
woestijnen worden
akkers op den duur,
groene weiden spruiten
uit de grond, ze baart
de geur van bloesems
uit ieders mond.…