1175 resultaten.
modus vivendi
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.277 nu we zelf wat milder zijn
leerden leven met de pijn
en toch vrienden konden blijven
al gebeurt het af en toe
gefrustreerd de hunker moe
diepte in niet te beschrijven
dan de blik hoog want ik weet
de grond word je vlug te heet
vlucht in afstand en stilzwijgen
zie de benu keert niet om
verzamelt kracht uit de zon
om uit zijn as op te…
De vuurdoop
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
676 ik sta in het vuur dat door God is ontstoken
vandaag is 'n heel nieuwe tijd aangebroken
mijn doorns en distels verbranden als gras
van de duisternis in mij rest enkel wat as
nu wetteloosheid de geest heeft gegeven
ontvang ik de vonk van goddelijk leven
vurige liefde ontvlamt in mijn hart
gehuld in genade begint mijn nieuwe start…
Slijpers wiel
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
527 Slijpt de nachten en
de pennen van ieder
uur, onthult de tijd op
slijpers steen, omvat
het drijvend vuur op
verguld papier, omkrult
de verzonnen dag en
lijkt het gesluierd
licht te zijn gedroogd,
waarin de inkt in as
gedoopt, als schrijvers
stem en avontuur worden
gedoogd in ongeduld,
en in de heldere bron
van de morgen nog…
herstel
hartenkreet
2.2 met 10 stemmen
2.779 dacht ik dat het simpel was
zit ik toch wel in zak en as
is het mij nu toch wat te veel
en glij ik toch een beetje af
maar wil ik omhoog
en wel in draf
herstel mijn blik
en recht mijn rug
richt op de toekomst
kijk niet meer terug
gedane zaken nemen geen keer
denk aan mijzelf nu
en relatieveer
ga ik vanaf nu
met frisse moed
door het leven…
LAIS CCXIX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Nu het zich weer in stof en as vergaart
en droog de rauwe brokken haat verslikt,
nu het vonkt als het maar van haar gebaart;
en het op de feiten foute data hikt
en bij de pantomime lacht en snikt,
omdat het weet dat alles toch vergaat,
nu zij in het en overal bestaat,
nu het heet haar vuur door zich voelt varen,
nu is het weer bij doem tot…
als ik ooit terugkom
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.043 als ik ooit terugkom
mag het dan zijn
als een engelse theemuts
mooi en donzig
met altijd een warm theepotje
binnenin me
if I am ever to return
may it be
as a country cosy
lovely and fluffy
with a warm little teapot
inside of me for ever…
Toverfee
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
942 Ik heb vandaag de vrouw gezocht
die mij aansprak met haar zwijgen
toverfee in stille hartstocht
ziel om aan elkaar te rijgen
door de poorten van je ogen
zie ik de pure levenslust
ongebreideld ingetogen
voor onze liefde toegerust
wij zijn levende vulkanen
draaiend om onze eigen as
vruchten van verloren tranen
herboren tot een nieuw gewas…
Allles is inwisselbaar
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
763 Ik zie je dwazer nu,
Dan toen ik je ontmoette
Razernij is afgezwakt
Wat metaforen nu,
Je raapt ze op
en draait ze rond hun as
Ik heb je gezien
In het perspectief
Van wie ze waren
zij die meereisden
Voor een stukje
Soms
te lang,
Maar bijna nooit te kort
Ook jij niet
want ik weet hoe het zal gaan
Als repetitio…
Overschot
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 Mijn molenwieken draaien
in twijfel om hun as.
Het wil niet bijster waaien,
sinds er geen wind meer was.…
De haan kraaide twee keer
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
743 de haan kraaide twee keer
en nog eens
de nacht ontsliep in de dag
de zoekende zon achtervolgde
verzengde de nacht
strooit de wederkerende as in
de wassende dageraad
en de dag ontrolt zich langzaam
krom als een oude atlaskaart
tot het moment
dat de aarde zich keerde
tegen de dag
en de titaan haar in liet slapen
vredig in de schaduw…
Herfsttij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 Die kleure verander en die warmste
maand uit honderd jaar verdwyn
as mis, wat sonder wind hang bly
Die maan is aan die kwyn en daar klink
die krake van blad en slakkehuis, dat
in die oorschelpen van mense klim
Dit vorm hom tot kristalle, slaan neer
versamel in verstrengel herinneringe
word vas nog eens uitgebrei vertel…
Oude Kat r.i.p.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.345 Het kwam toch nog onverwacht
Je verloor heel snel je kracht
Kon niet meer op je pootjes staan
En we besloten, je mag gaan
Vanaf vandaag is ons verdriet
Dat jij ons voor altijd verliet
Wat ons nu rest, is naast wat as
Herinnering aan hoe jij was
Toch liet je ons niet in de steek
Toen het leven uit je week
Je mocht net gaan, het was je…
Big City Blues (Sarah en de oude man 2)
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
912 Stof tot stof, as tot as,
zo zal het altijd blijven.
Niemand weet wie je was,
of zal je grafschrift schrijven.
Sarah en de oude man, ik heb ze gekend,
ik zag ze beiden slenteren door de stad.
Waar de straten lang zijn en jij onbekend,
waar een junk nooit genoeg heeft gehad.…
as icke sterfe ( iegene taole)
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.988 As icke meuge sterfe
Ick sieje aol werumme
Ende sie freugt ende piene
In haort ende lieve geprieme
So mien jung, moei kieke
Ungelieke ende so rieke
T'is recht unne gaeve
Hunne siele te laeven
Al dieje mense, o so tere
Gelieke vao ende mien mude
Maoke mien so mere
Icke sou so gere die lefe kere
As icke meuge sterfe
Ende alle werumme…
Zoek mij niet op
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
862 vinden van het vuur dat mijn eigen tranen gedoofd hebben
Maar uit deze as
Zal ik als een feniks herrijzen
En je zal mij herkennen door mij niet te herkennen
Maar tot dat moment
Zoek mij niet op
En mocht ik falen en ten onder gaan
Zoek mij dan niet op…
Uit jouw leven
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
3.011 Morgenvroeg zal ik als een pop
Mij ontdoen van al het oude
Alles wat ik zo vertrouwde
Keurslijf en juk, ik geef het op
Ik ga stad en taal verlaten
Laat vijand en vriend in de steek
Zomaar ergens in deze week
Niemand heeft iets in de gaten
De feniks ontwaakt nu beslist
Zoek mij niet meer, ik ben heen
Slechts as rest vanwaar ik verdween…
lang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 als een gat in de kaart
schoppen aas
als as tot aan maart
als een gat in 't gaas
sirene loeit door wat laatste bladerend verval
jazz speelt in op 'n eeuwige herhalen wie kaatst
verliest de bal
zo rijd de trein langzaam
tot n stationsplein
wat een waarloos systeem
stapeling van jaren
ervaren
laat maar varen
leef
je…
Leven in een zeepbel
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
920 We schaduwen de zon
draaien gedwee om haar as.
Soms wijzen we ergens naar
proberen wat met zinnen
maar meestal zijn het dingen,
gewoon dingen.
Ik blaas mijn passie
omkleurt met breekbaar geluk
en lach in mijn dromen
want de bel ging niet stuk.…
Bergaf
gedicht
2.8 met 44 stemmen
13.065 gordels vast
riep de nostradame
nazomer en de kraaien
kriskras door onze dagen
volautomatisch van
wat moet dat moet
en door naar de finale
grootste begrafenis
stroomopwaarts
met stekeblinde snavels
slagschaduwen over de
blauwbedroefde aarde
morgen as versplinterd glas
morgen zal niets meer zijn
zoals het was - en de kraaien
de kraaien…
met hese stem
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
970 wereld
waar zijn de dingen die gevoed
werden, vertrouwd
zichtbaar
als grijze adem
in het bewierookte gekkenhuis, net buiten
de spiegel en het opzwellen van
mijn buik
waar zijn de ankers
die ik slaafs vasthield en in de tijd gooide
zodat ik ze beleven kon
verzadigd, getroost
dodend
zoals voorbijgangers
met een mondvol as…
lentebelofte
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.073 ik zal geen woorden
schrijven
geen zinnen van schaduw
waarin de wind mijn as
verstrooit
op straathoeken of op witte bomen
in vreugdevolle dagen
je zal me niet zien
zelfs niet wanneer ik naast je
zit
zoals jonge geliefden
die nooit het sluiten van de zomer horen
in de eerste argeloze wolken
ik zal lucht zijn
-nimmer slapend…
De mythe van Orion
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
772 Maar al wat hij vond was as
en sintels van een dovend vuur,
geen Olympische god die hem genas
van deze queeste zonder duur.
Uit sterrenstof is hij weer opgestaan,
achtervolgt de Stier als nooit tevoren,
maar tevergeefs tracht hij hem te verslaan:
hij is voorgoed in winters licht bevroren.…
Nu zoals
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
636 Al het loof schoof onder de aren
zes vadem diep
in het Drentse landschap begraven
waar aken
het verleden als lading varen
as, riet, turf, schuld en boete
het zware geweten van het alziend oog
toch, die stijf bevroren was
aan de lijn te zien hangen
verliet mijn oog om het te vangen
is het zo schoon geworden
en worden oud onder je…
WE STERVEN NIET
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.276 mijn as zal de
aarde bevruchten
mijn rook zal zorgen
voor een regenbui
mijn resten zullen ooit
nieuw leven bekoren
zoals oud wordt vervangen
door nieuw beschaven
een nieuwe morgen
zal dagen na mijn
onvermijdelijk sterven
echt we zullen zeker eens
tot het verleden behoren
maar sterven – echt sterven
dat doen we dus nooit
we vervagen…
Water
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 droogte, van water ontheven
uit poriën verdrongen
in kelen geworteld
hongerig, ontbloed
dooraderd met steen
ontbost, verbrand tot as
kringelend in kale rook
tot op het witte bot
water, ontdaan van franje
ontdaan van moleculen
ontdaan van ontdoen
zodat slechts ruimte overblijft
intermoleculaire ruimte
als vloeibare leegte
als onaantastbaar…
Je ogen ontsnapten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
662 je bleef staan
stopte met bewegen
je ogen ontsnapten
je lachte verstild
vluchtig en blij
keek naar mij
schudde ijs
uit emoties
ontdooide je handen
omvatte met woorden
het vuur de pijn
van verbranden
je masker van as
vervloog in
verstikkende rook
angst werd
weer zichtbaar
schuld en de schande
tranen die kwamen
want…
WE STERVEN NIET
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
407 mijn as zal de
aarde bevruchten
mijn rook zal zorgen
voor een regenbui
mijn resten zullen ooit
nieuw leven bekoren
zoals oud wordt vervangen
door nieuw beschaven
een nieuwe morgen
zal dagen na mijn
onvermijdelijk sterven
echt we zullen zeker
tot het verleden behoren
maar sterven – echt sterven
dat doen we nooit
we vervagen…
uit de verte
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
933 uit de verte lijken wij te kijken
naar wat daarbuiten gaande is
oude ruggen tegen de muur
smeulende as rouwend vuur
het boze oog loert door een gat in
het keukenraam van het lege huis
het verliest telkenmale van
de schitterende lente
als iemand de ogen sluit
steelt een ander een kus van de dood
uit de verte lijken zij te kijken…
Stolpersteen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
465 Vesuvius' as
stijgt ten hemel
uit een bijna
dode vulkaan
de laatste adem
vaart in Paradisum
uit de krochten
van het Vaticaan
Een stofwolk van niks?
Françoise Sagan
heeft millionsellers
geschreven
bladzij na bladzij
zeker tien meer
dan achtenzeventig...…
Scheiding
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.649 Nog niet zo lang geleden
Je zat in zak en as
Het leven ging aan je voorbij
Je had het niet eens door
Je liet het allemaal op z'n beloop
Je vocht er niet meer voor
Met alle kracht die je nog had
Zo een jaar of twee geleden
Kon je eindelijk jezelf weer zijn
Dat had je veel te lang vermeden
Nu heb ik wat ik altijd al wilde
Heb ik de pappa…