3717 resultaten.
VOOR JOU DUS
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
880 Ik heb in het wilde bos
de paden beetje geveegd.…
Droom zwerven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 Het droom zwerven
van mijn deels vergeten jeugd
herinner ik met volle teugen
door een natuur die in mij is
een gevoel van ziel bevrijden
en in de echo van de droomschaduw
slapen er vlinders op paddenstoelen
in het donkerste duister van het bos
heb ik mijn buik vol van herinneringen.…
Met lichtpenselen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
571 het bos heeft jou herkend
geeft met het knappen
van wat takjes de paden aan
die jij gelopen hebt
het toont de mooiste plekjes
de eerste groene stekjes
die zich openend warmen
aan jouw liefdevolle blik
koel kabbelt water
in het net ontwaakte ven
waar al vliegen dansen
in schemerige waaiers zon
het bos geeft jou
zijn doek met lichtpenselen…
De ruiter
poëzie
3.0 met 1 stemmen
979 In vlammenpracht, die pralend hem omvangt,
Rijst hoog de ruiter op zijn donker ros,
De wapperende manen waaien los
Van 't edel dier, dat naar 't gebied verlangt,
Waar reiner lucht het vonkelend omprangt,
Waar het zal dolen door 't fantastisch bos
Van sprookjesrijken, waar met vreemde dos
Onaardse kleur 't onaardse land omhangt.…
Het woud
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.496 Donkre bomen uit mijn kostbaar woud,
Geboren naar de hemel op te schieten,
En uit uw waaiend koepel-dak te gieten
Koelte, waarvan de grijze aarde houdt,
Zoals een orgel zijt gij opgebouwd:
Pijpen van klank en fijne hoge sprieten,
Die uit hun steigering stemmen loslieten, —
Te roepen staat gij, klankenwachtend hout.
Des ochtends komt uw hemelse…
Bosextract
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
532 De zomer laat
met haar vuurrode longen
lijsterbessen, rozenbottels,
en wilde bessen zingen
dwaalt langs de
fluwelen binnenkant
van een beukennotendop
eikels steken een pijpje op
kastanjes tonen hun stekels
het warme brons nog verborgen
tot aan de herfst
in vruchtbaar genot
zwerft de zomer door het bos…
Bekleurenswaardige herfst..
netgedicht
4.3 met 67 stemmen
1.858 Nu de dagen breken met lommerrijk groen,
de zon haar immense kracht verliest,
verkleuren bomen pronkend hun fatsoen,
de wind die stil aan hun bladeren briest.
Oneindige kleuren komen in beeld,
pracht glinstering door ochtenddauw,
roodbruine warmte dat wijds aanbeveelt,
tegen de horizon in hemels lichtblauw.
Fraaie beelden in zoete vlammen…
Hellend vlak
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
556 Struikelend over de ochtenddauw
zweef ik bodemwaarts
naar het universum van het nietige
daar groeien de wonderen
van het onbeduidende
voor haastige passanten
de druppelen zijn er pover
een kristallen kwetsbaarheid
water in kleinverpakking
het duin bedrijft toverij
kneedt zand tot kleur
oude wind tot steel
in dampige sluiers
ontmoet…
Herfstbladeren.
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
785 Ik laat het bos alleen
en ga ontroerd weer heen...…
Vals seizoen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
632 Het zou moeten
sneeuwen als een muur
ijzig ruw over zwijnenvachten
de beek kronkelend bevroren
als een knisperende boskrakeling
scheve schotsen verankerd
in nachtzwarte oevers
glazen vennen in bontkragen
rietpluimen van bergkristal
het meer vol poolijs
de heide naakt en troosteloos
bijna onzichtbaar verstoven
onder verpulverd onbehagen…
TRA
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 Krom gevangen
blijft mijn rug
verlangen
naar het groteske bos
waar mos mijn voeten kust
last berust
in schaduwzijden hars
gespreid met armen wars van schors
waar dorst de zoete heimwee zucht
op zoek naar lucht en kind van toen.…
Bedekt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 Bedekt zijn woorden
Gedekt de kleuren
Die hij koos
Hij moest wel,
Anders werd zíj boos
Ledro, (It.) augustus 2012…
Beziet die boze katte
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.740 Beziet die boze katte, hoe
zij nalijks nijpt heure ogen toe.
Nu mijdt u, muiske meest van al:
die blende katte u pakken zal!
Het muiske en ha’ geen acht en het,
in een-twee-drie, is opgefret
29-08-1897
----------------------------------
Nalijks: bijna
Mijdt u: opgepast
Blende: blinde…
Vol schaamte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
651 Ik leg mijn pen neer
doe mijn camera uit
laat de leegte vol
ontzetting stromen
wereldse tranen vloeien
bij het aanschouwen van
welke moeder houdt 't
droog bij 't lezen over
mannen die (zogenaamd)
onze veiligheid waarborgen
houden onderzoeken tegen
daar gewin in 't spel is
hoe ziek zij wij ?…
Als niemand begrijpt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
840 Als niemand begrijpt
wat je bedoelt
als niemand weet
wat je werkelijk voelt
als niemand ziet
wat stilte met je doet
als niemand kent
hoe 't is als boosheid in je woedt
als niemand snapt
wat ik allemaal hoor
als niemand wil weten
waar ik me aan stoor
dan voel ik me soms ellendig alleen...…
Je maakt mijn hemel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
493 ik wil dwalen in jouw bos
bomen zien in stammen
bladeren die losjes hangen
verloren in de top
lichte banen zon
raken schaduwen op aarde
spelen met het tere groen
uit duizend lentejaren
ik ga met jou
het voorjaar kleuren in je blik
de bosrand langs het land
voor jou weer wijd geschikt
je bent verlost van alles
een vinger van mijn…
leven met gevoel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
623 Boos
Bang
Verward
Zo voel ik mezelf
Zo kijk ik om me heen
Niets is wat het lijkt
Het was een harde les
Nu mijn draai zien te vinden in deze wereld
Het is niet makkelijk
Ergens verder op zie ik een klein lichtje
Als ik dat lichtje volg, ben ik vrij…
Yeux de biche
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
523 Heerlijk dit ritje, toch ?
door het Meerdaalwoud
op die zachte rug van jou...
Krakende paadjes, stekende winterzon,
een schuchtere ree kruist ons pad,
de buizerd lacht...
Jij bent mijn vriend
gehoefd, niet getrimd,
vrij zoals het hoort...
in lichte draf of galop
zo lopen we het jaar in,
wij op kop...…
de bomen, ze vallen één voor één
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
734 zoeken vertwijfeld naar het licht
de kale plekken worden ingenomen
terwijl ze uit het niets tevoorschijn komen
herstelt het bos hand over hand ’t evenwicht
en zo verglijden uren, dagen, weken
alleen de stilte heeft hier recht van spreken…
Leger aan zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
579 De vage grens is hier even breed
als de tijd
breekbare lijnen hullen zich in dekmantels
uit zuivere nevels gevlochten
de wind die naakt maakt
slaapt achter weggedoken dijken
het gewas wacht met wuiven
totdat de vroege voorbijganger
sporen trekt door de ontzegelde dageraad
de stilte smoort elk gegeven commando
gericht op weg naar deze…
alleen wat raar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 het is koud buiten. ze murmelt
halfluid voor zich heen
warmt zich aan de lach van een
verliefd paar,
mensen vind haar raar.
ze lacht soms hardop, schrikt van zich
zelf. ontbrekende tanden zichtbaar
ze weet zich bespot, mensen griezelen
van haar,
gluren en zijn erg op hun hoede.
je weet immers nooit met deze mensen.
dat hoeft heus niet…
Zelfbevruchting is een sleur
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
594 hij groeit als boom
takt reikend
naar de hemel
in verloren droom
bladert vreemde kleuren
in verdelen van het licht
groent voor zuurstof
ruist ‘s nachts lichtjes wit
bloemt mager
in eenzijdigheid
bekent geen kleur
zelfbevruchting is een sleur
hij boomt als een autist
wil van het bos niets weten
vereenzaamt op een open plek
die door…
bosklappers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
417 Van Gogh-je met gemengde technieken
aquarelletje om van te genieten
broos brokje in de wind
herkenbaar windekind
uit een zwarte krioelende wirwar
mierenfeest gelijk, heel bizar
ploppen de poppies kleurrijk open
als zijden rode doekjes onverdroten
heerlijk rood op wit met zwart
pentekening van een gebroken hart
rode stippen neergedoekt…
Onneembaar onderhout
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
486 ik zie de bomen groeien
struiken dichten donker
in onneembaar onderhout
op open plekken
grijpen groene vingers
in snel tempo licht en zicht
schaduwen
schieten omhoog
reiken naar het nachtelijk duister
angstaanjagend is de stilte
geluidloos het gillen
als ik langzaam ingesloten word
zal nooit meer een bos betreden
want ik ken…
HOU(T)!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
561 Naast mensen
hou ik
het meest
van
hout!…
Grensgebied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 van de dag
de nacht
en de maan
we komen niet
verder dan het grensgebied
van dromen
lachen ons suf om retoriek
van onze zelfreflectie
bekijken elkaar kritisch
zoals ook anderen
dat naar ons zullen doen
je lacht soms wanneer ik slaap
nabij een horizon
die iets vertelt over het verleden
in ons land
op een stoel
in een bos…
Dierenbeulen en mensenmeppers
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
494 Ik maak me boos en ben een beetje blij,
boos om die idioten en blij om het geredde kind!…
Uit sprookjes van weleer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
663 bomen ruisen groen
stammen kringen statig bos
wuiven met hun takken
eens per jaar de bladeren los
die dwarrelen een
kleurig herfsttapijt dat
in de winter modder wordt
en het geluid van passen smoort
niet alle bomen maken bos
ze hechten niet aan struiken
vervlechten moeilijker met
sfeer uit sprookjes van weleer
ze staan wat afgelegen…
Dingen hebben hun geheim
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
622 Tussen de morgen en de avond
dwingt het rietland mij naar vurige oorden
daar geraak ik op bospleinen
waar op binnenplaatsen van dakloze vertrekken
kleurig bluswater zich schuilhoudt
daar wacht ik op de oordelen
die vonnissen met zich meeslepen
en als bliksemschichten inslaan
daarbij de vlammenzee verder mijn land opsturend
ik wenk het vocht…
Tlaloc
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
517 Hector smeet lappen vlees
op de wegwerpbarbecue
en goot bellen whisky in de
truttige of treurige koffiemokken
van z’n stiefma -
ik knik, keek en kloof aan een peuk -
Alles uit zijn kern kwam met een
klompenmotoriek de wereld in;
Bot en bars en vaak verpakt in geblaf;
“Ja! Godverdekanker…” of
vunzig-gulzig smakkend
gewoon voor de lol…