Alle inzendingen over bos

3717 resultaten.

Sorteren op:

Droom zwerven

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 530
Het droom zwerven van mijn deels vergeten jeugd herinner ik met volle teugen door een natuur die in mij is een gevoel van ziel bevrijden en in de echo van de droomschaduw slapen er vlinders op paddenstoelen in het donkerste duister van het bos heb ik mijn buik vol van herinneringen.…

Met lichtpenselen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
het bos heeft jou herkend geeft met het knappen van wat takjes de paden aan die jij gelopen hebt het toont de mooiste plekjes de eerste groene stekjes die zich openend warmen aan jouw liefdevolle blik koel kabbelt water in het net ontwaakte ven waar al vliegen dansen in schemerige waaiers zon het bos geeft jou zijn doek met lichtpenselen…

De ruiter

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 979
In vlammenpracht, die pralend hem omvangt, Rijst hoog de ruiter op zijn donker ros, De wapperende manen waaien los Van 't edel dier, dat naar 't gebied verlangt, Waar reiner lucht het vonkelend omprangt, Waar het zal dolen door 't fantastisch bos Van sprookjesrijken, waar met vreemde dos Onaardse kleur 't onaardse land omhangt.…

Het woud

poëzie
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.496
Donkre bomen uit mijn kostbaar woud, Geboren naar de hemel op te schieten, En uit uw waaiend koepel-dak te gieten Koelte, waarvan de grijze aarde houdt, Zoals een orgel zijt gij opgebouwd: Pijpen van klank en fijne hoge sprieten, Die uit hun steigering stemmen loslieten, — Te roepen staat gij, klankenwachtend hout. Des ochtends komt uw hemelse…

Bosextract

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 532
De zomer laat met haar vuurrode longen lijsterbessen, rozenbottels, en wilde bessen zingen dwaalt langs de fluwelen binnenkant van een beukennotendop eikels steken een pijpje op kastanjes tonen hun stekels het warme brons nog verborgen tot aan de herfst in vruchtbaar genot zwerft de zomer door het bos…

Bekleurenswaardige herfst..

netgedicht
4.3 met 67 stemmen aantal keer bekeken 1.858
Nu de dagen breken met lommerrijk groen, de zon haar immense kracht verliest, verkleuren bomen pronkend hun fatsoen, de wind die stil aan hun bladeren briest. Oneindige kleuren komen in beeld, pracht glinstering door ochtenddauw, roodbruine warmte dat wijds aanbeveelt, tegen de horizon in hemels lichtblauw. Fraaie beelden in zoete vlammen…
Andrea en Rob26 september 2011Lees meer >

Hellend vlak

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
Struikelend over de ochtenddauw zweef ik bodemwaarts naar het universum van het nietige daar groeien de wonderen van het onbeduidende voor haastige passanten de druppelen zijn er pover een kristallen kwetsbaarheid water in kleinverpakking het duin bedrijft toverij kneedt zand tot kleur oude wind tot steel in dampige sluiers ontmoet…

Herfstbladeren.

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 785
Ik laat het bos alleen en ga ontroerd weer heen...…
Maria Voerman29 november 2011Lees meer >

Vals seizoen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 632
Het zou moeten sneeuwen als een muur ijzig ruw over zwijnenvachten de beek kronkelend bevroren als een knisperende boskrakeling scheve schotsen verankerd in nachtzwarte oevers glazen vennen in bontkragen rietpluimen van bergkristal het meer vol poolijs de heide naakt en troosteloos bijna onzichtbaar verstoven onder verpulverd onbehagen…

TRA

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
Krom gevangen blijft mijn rug verlangen naar het groteske bos waar mos mijn voeten kust last berust in schaduwzijden hars gespreid met armen wars van schors waar dorst de zoete heimwee zucht op zoek naar lucht en kind van toen.…
JELOU13 januari 2012Lees meer >

Bedekt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Bedekt zijn woorden Gedekt de kleuren Die hij koos Hij moest wel, Anders werd zíj boos Ledro, (It.) augustus 2012…

Beziet die boze katte

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.740
Beziet die boze katte, hoe zij nalijks nijpt heure ogen toe. Nu mijdt u, muiske meest van al: die blende katte u pakken zal! Het muiske en ha’ geen acht en het, in een-twee-drie, is opgefret 29-08-1897 ---------------------------------- Nalijks: bijna Mijdt u: opgepast Blende: blinde…

Vol schaamte

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 651
Ik leg mijn pen neer doe mijn camera uit laat de leegte vol ontzetting stromen wereldse tranen vloeien bij het aanschouwen van welke moeder houdt 't droog bij 't lezen over mannen die (zogenaamd) onze veiligheid waarborgen houden onderzoeken tegen daar gewin in 't spel is hoe ziek zij wij ?…
LadyLove22 augustus 2013Lees meer >

Als niemand begrijpt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 840
Als niemand begrijpt wat je bedoelt als niemand weet wat je werkelijk voelt als niemand ziet wat stilte met je doet als niemand kent hoe 't is als boosheid in je woedt als niemand snapt wat ik allemaal hoor als niemand wil weten waar ik me aan stoor dan voel ik me soms ellendig alleen...…

Je maakt mijn hemel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
ik wil dwalen in jouw bos bomen zien in stammen bladeren die losjes hangen verloren in de top lichte banen zon raken schaduwen op aarde spelen met het tere groen uit duizend lentejaren ik ga met jou het voorjaar kleuren in je blik de bosrand langs het land voor jou weer wijd geschikt je bent verlost van alles een vinger van mijn…
wil melker23 november 2010Lees meer >

leven met gevoel

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 623
Boos Bang Verward Zo voel ik mezelf Zo kijk ik om me heen Niets is wat het lijkt Het was een harde les Nu mijn draai zien te vinden in deze wereld Het is niet makkelijk Ergens verder op zie ik een klein lichtje Als ik dat lichtje volg, ben ik vrij…
Sam24 december 2013Lees meer >

Yeux de biche

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
Heerlijk dit ritje, toch ? door het Meerdaalwoud op die zachte rug van jou... Krakende paadjes, stekende winterzon, een schuchtere ree kruist ons pad, de buizerd lacht... Jij bent mijn vriend gehoefd, niet getrimd, vrij zoals het hoort... in lichte draf of galop zo lopen we het jaar in, wij op kop...…

de bomen, ze vallen één voor één

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 734
zoeken vertwijfeld naar het licht de kale plekken worden ingenomen terwijl ze uit het niets tevoorschijn komen herstelt het bos hand over hand ’t evenwicht en zo verglijden uren, dagen, weken alleen de stilte heeft hier recht van spreken…

Leger aan zee

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
De vage grens is hier even breed als de tijd breekbare lijnen hullen zich in dekmantels uit zuivere nevels gevlochten de wind die naakt maakt slaapt achter weggedoken dijken het gewas wacht met wuiven totdat de vroege voorbijganger sporen trekt door de ontzegelde dageraad de stilte smoort elk gegeven commando gericht op weg naar deze…
Kees Keizer6 februari 2014Lees meer >

alleen wat raar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 617
het is koud buiten. ze murmelt halfluid voor zich heen warmt zich aan de lach van een verliefd paar, mensen vind haar raar. ze lacht soms hardop, schrikt van zich zelf. ontbrekende tanden zichtbaar ze weet zich bespot, mensen griezelen van haar, gluren en zijn erg op hun hoede. je weet immers nooit met deze mensen. dat hoeft heus niet…
fairouz17 februari 2014Lees meer >

Zelfbevruchting is een sleur

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 594
hij groeit als boom takt reikend naar de hemel in verloren droom bladert vreemde kleuren in verdelen van het licht groent voor zuurstof ruist ‘s nachts lichtjes wit bloemt mager in eenzijdigheid bekent geen kleur zelfbevruchting is een sleur hij boomt als een autist wil van het bos niets weten vereenzaamt op een open plek die door…
wil melker23 februari 2010Lees meer >

bosklappers

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 417
Van Gogh-je met gemengde technieken aquarelletje om van te genieten broos brokje in de wind herkenbaar windekind uit een zwarte krioelende wirwar mierenfeest gelijk, heel bizar ploppen de poppies kleurrijk open als zijden rode doekjes onverdroten heerlijk rood op wit met zwart pentekening van een gebroken hart rode stippen neergedoekt…
fets11 september 2014Lees meer >

Onneembaar onderhout

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
ik zie de bomen groeien struiken dichten donker in onneembaar onderhout op open plekken grijpen groene vingers in snel tempo licht en zicht schaduwen schieten omhoog reiken naar het nachtelijk duister angstaanjagend is de stilte geluidloos het gillen als ik langzaam ingesloten word zal nooit meer een bos betreden want ik ken…

Grensgebied

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
van de dag de nacht en de maan we komen niet verder dan het grensgebied van dromen lachen ons suf om retoriek van onze zelfreflectie bekijken elkaar kritisch zoals ook anderen dat naar ons zullen doen je lacht soms wanneer ik slaap nabij een horizon die iets vertelt over het verleden in ons land op een stoel in een bos…
mobar14 december 2014Lees meer >

Dierenbeulen en mensenmeppers

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Ik maak me boos en ben een beetje blij, boos om die idioten en blij om het geredde kind!…
An Terlouw2 januari 2015Lees meer >

Uit sprookjes van weleer

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 663
bomen ruisen groen stammen kringen statig bos wuiven met hun takken eens per jaar de bladeren los die dwarrelen een kleurig herfsttapijt dat in de winter modder wordt en het geluid van passen smoort niet alle bomen maken bos ze hechten niet aan struiken vervlechten moeilijker met sfeer uit sprookjes van weleer ze staan wat afgelegen…
wil melker22 september 2009Lees meer >

Dingen hebben hun geheim

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
Tussen de morgen en de avond dwingt het rietland mij naar vurige oorden daar geraak ik op bospleinen waar op binnenplaatsen van dakloze vertrekken kleurig bluswater zich schuilhoudt daar wacht ik op de oordelen die vonnissen met zich meeslepen en als bliksemschichten inslaan daarbij de vlammenzee verder mijn land opsturend ik wenk het vocht…

Tlaloc

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
Hector smeet lappen vlees op de wegwerpbarbecue en goot bellen whisky in de truttige of treurige koffiemokken van z’n stiefma - ik knik, keek en kloof aan een peuk - Alles uit zijn kern kwam met een klompenmotoriek de wereld in; Bot en bars en vaak verpakt in geblaf; “Ja! Godverdekanker…” of vunzig-gulzig smakkend gewoon voor de lol…
Peau Pilosa7 november 2020Lees meer >