1813 resultaten.
De trein van 20:40
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
482 Nu zijn er nog louter de vage contouren
behorend tot het kille landschap
in de iets lichter dan donkere duisternis.
Klaar met vandaag, klaar voor morgen.
Alles verdwijnt behalve de nacht,
en de sterren houden de wacht.…
Licht.
gedicht
3.8 met 38 stemmen
12.083 In duisternis, is hoop onzichtbaar,
liefde koud.....
Omdat niemand, niemand meer ziet!…
De vergetelheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
832 Vergeten,
weglopen van je spiegelbeeld,
de tunnel uit,
de echo voorbij,
geen rozen uit de orgelpijpen,
gespleten hemellicht,
tot duisternis resteert,
slapen in het donker van de vergetelheid,
terwijl het licht je geheugen langzaam verstikt,
en zelfs het ochtendgloren berust.…
VREUGDE BIJ KOU
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Wintermorgen:
blij zingt de merel zijn lied
van de duisternis.
Fijne sneeuw stuift voort:
éven is de wereld wit,
dan grauw als daarnet.
De boer dwaalt en zoekt
op zijn weiland, ziet ergens
nog een witte zon.…
lichter misschien
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
426 hoe kan ik
licht worden
ik ben niet
klaar vergeefs
reikte ik
naar het
waardevolle
schuilt er
schoonheid
in duisternis
is het
een mooie
reis
misschien
laat ik de
herfststorm
los en
vertrek ik
in een
lichte
lentebries
vaar ik
in een
bootje onder
een blauwe
hemel de
zee op
misschien…
In weer en wind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
367 duisternis waait over
de witte huizen
tezamen verbonden
met één hemelzaal
spreekt ze tot het volk
in ‘t suizen
van de wind
dalend en rijzend
naar de blauw zilveren
morgenstond
het zonnegoud
van de Koningszaal
waarvan de zon op
en ondergaat…
Zonsondergang
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
411 als rode wijn
boven de aarde uit
gloeit de zon
daar branden de wolken
in nevel en licht
drinkend uit de bron
de wortels
van de wijnstok
nog voor de ondergang
een glas vol zon
dan wentelt de aarde
zwaar en donker
duisternis…
Rafels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
355 kapotte dromen
gerafeld
stukgeslagen
in het diepste kermen
schrijnende klanken
van onverteerbaar verdriet
ondoordringbaar
verward in kluwens
draden van uitzichtloosheid
scherven
verspreid in
diepe duisternis
verloren in
verlatenheid
verbinding verbroken …
opgesloten
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
904 op deze plek
waar de tijd
seconden
meetbaar wegtikt
dicht zij
in haar hoofd
fluistert zij de strofen
haar verbeelding
stroomt ononderbroken
van binnenuit
haar tijd is la durée
in de duisternis
van haar cel
de echte tijd
het is alles
wat haar beweegt
op deze plek…
Rafels
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
292 kapotte dromen
gerafeld
stukgeslagen
in het diepste kermen
schrijnende klanken
van onverteerbaar verdriet
ondoordringbaar
verward in kluwens
draden van uitzichtloosheid
scherven
verspreid in
diepe duisternis
verloren in
verlatenheid
verbinding
verbroken…
Stilte die spreekt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
312 De duisternis fluistert geen haast,
alleen tijd —
om gehoord te worden.…
Verdwaald
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
983 In het donker was ik verloren
in het donker was ik verdwaald
nooit dacht ik iemand meer te bekoren
jij hebt mij uit het donker gehaald
door jouw liefde werd mijn hart verlicht
de duisternis doorboord
jij hebt mij weer in het zadel gelicht
en mijn verdriet gehoord…
winter
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
715 Dagen lengen
gevoelens verdwijnen
samen met de vervagende zon
Triestheid in de kaalheid van bomen
vrolijkheid achtergebleven in het verleden
terwijl het heden huilt
Duisternis grijpt de macht
de vijand is weer in aantocht
het wordt weer winter…
Extase
netgedicht
4.2 met 53 stemmen
948 Licht zonder duisternis
blijde herinnering
spirituele schoonheid
perfect uitstralende zuiverheid
zonnedruppels schoonheid en kunst
groei
schoonheid in collectieve eenvoud
de toekomst
nieuwe creatie
geduld in gevoel
vreugdevolheid
zinsvervoering in stilte.…
nachtvliegeraar
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
949 piloot in de nacht van blinde duisternis
gedreven door onbestemd verlangen
op vleugels van verwachting
navigeer je door oneindige ruimte
gedragen door het ritme van de wind
die het lied van liefde zingt
zweefvlieger je vol vertrouwen
zachtjes mijn armen tegemoet…
Ben je bij mij...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.239 Starend naar 't leven
sluit ik m'n ogen voor de dood
't Licht van geluk
maakt nu duisternis van verdriet
Zachtjes hoor ik mezelf
in de schreeuwende stilte om mij heen
Je bent niet alleen, ik ben bij jou...
maar jij niet bij mij...…
Omzetten
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
533 Kon ik de toekomst
omzetten om naar
huis terug te gaan met
z'n nuchtere wetten,
ironie in de ogen
van de torenhaan,en
in de nacht die
mij ontbood,
gevangen in de holte
van haar schoot, waar
ik mezelf in veracht,
huiver voor de duisternis
en om wat ik verwacht
en voor de loerende dood.…
Bijna in slaap
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
440 Achter mijn gesloten ogen is
het nu net zo donker als de duisternis
die mij aan zou staren,
als ik niet bijna in slaap zou zijn.
Nu maakt de stilte geen geluid.
Mijn botten hebben geen gewicht.
Ik ben er bijna niet.
Van binnen raast mijn hart en angst
dat elke slag de laatste is,
als ik niet bijna in slaap zou zijn.…
bijna in slaap (2e versie)
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
511 Achter mijn gesloten ogen is
het nu net zo donker als de duisternis
die mij aan zou staren,
als ik niet bijna in slaap zou zijn.
Nu maakt de stilte geen geluid.
Mijn botten hebben geen gewicht.
Ik ben er bijna niet.
Van binnen raast mijn hart en angst
dat elke slag de laatste is.…
Het palet van mijn dromen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
590 Je zei dat ik groen was
maar ik voelde me zwart
op het palet van mijn dromen
waren kleuren slechts oorzaak
in het vervolg, de nachten blauw
maar dat was voor jou niet genoeg
alles was helder in duisternis gehuld
misschien kon ik maar beter zwijgen
en de bloemen voortaan buiten zetten.…
Spelen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
529 Het spelletje dat je speelde
kende geen begin
en had nauwelijks een einde
het voelde voort uit tijd
en bestond uit ingewijden
soms in die droom
als de duisternis draaide
was je nog dat eenzaam kind
verslagen, onbemind
in de liedjes die je zong
voordat je in de leegte sprong.…
blindganger
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
498 op het rechte pad
naar nergens
liep ik verloren
verblind door duisternis
en wanhoop
ik weet niet meer wie ik ben
of gisteren voorbij is
en morgen ooit nog komt
het 'point of no return'
is bereikt
Verdwaasd
offer ik me
op het
stenen altaar
van haar kille hart.…
Geloven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
596 Ik zie niks meer,
geen licht of duisternis
slechts jouw knieval
jouw haren
jouw mantel, jouw gezicht
door jouw geloof
ontstond
mijn geloof
jouw licht is mijn licht
waarvoor ik kniel
in de grond van mijn ziel.…
Ik zal wel zien
gedicht
3.0 met 5 stemmen
15.840 Ik zal wel zien
in dat rotgebied
van duisternis
of daar nog iets is
of opzettelijk niet;
ja ik zal misschien
nog even pogen
daarheen te kijken
met glazige ogen
net als andere lijken
of als een groeiende kreeft
uit mijn strak huidskelet
naar buiten breken
om wat mij omgeeft
te verlaten, met
wat ik beteken.
-------------------
uit:…
Blaffende honden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
441 De aarde scheurt open
Alsof een landkaart
Wordt uiteen gereten,
Duisternis groeit
Uit de diepte
Waarin het leven
Slechts sporadisch
Nog voorkomt -
Honden blaffen
Alsof hun leven
Er van afhangt
Ze willen redden
Wat er nog
Te redden valt…
Eigenwijs
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 steek je kop maar in 't zand
want er is niets aan de hand
zet je masker op zolang angst regeert
heb je er dan nog niets van geleerd
dat je keer op keer vervalt in oude streken
tot het je niet meer aan durf zal ontbreken
je de angst kunt laten voor wat het is
en je bevrijd zult worden uit deze duisternis…
Breek mij niet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
445 breek mij niet
gelijk een
wervelwind
door inktzwarte
duisternis omgeven
welt er
geen traan
meer achter de ogen
veranderde mijn
ziel in vuur
alleen de
zalvende wind zingt
het lied van
een stralende zon
in de warmte
van mensen
komt zij ons tegemoet…
Opstand
gedicht
4.9 met 63 stemmen
5.942 Er werd gezocht
naar de noodzaak van een leus,
die de duisternis beschrijft.
De opstand zal klagend onderweg zijn.
-------------------------
uit: 'Stemmen', 2013.…
winterstad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
656 Bladstil ligt ze
breeduit te zijn
in het blauwe uur
dat schemert
over haar ijzige lijf
en alle geluiden lossen op
in vallende duisternis
hoe weinig er nu nog is
van wat gisteren was
zoals late zonnestralen
over een nazomerterras
hoe heb verwordt tot had
en ik me wentel
in de intimiteit
van winter
in de stad.…
liefde maakt eeuwig blind
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
961 het licht in mijn ogen raakt langzaam vervuld met duisternis
het spijt me voor dit gemis.....…