1811 resultaten.
op een dag
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.135 op een dag na plaatselijk ongemak
is er een gesprek met een tafel er tussen
in een kamer met licht, hout en veel ruimte
het licht wordt dof, grijs en verstilt
de ruimte beklemmend wit
vriendelijke afstand met heldere zakelijkheid
niets is meer zeker
het lijden wordt zichtbaar en fysiek…
Schreeuw
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.012 Ik schreeuw wit
Ik schreeuw zwart
De kleuren zijn vergeten
Die waren er maar even
Ik zou ze kunnen zoeken
Maar dat deed ik al zo vaak
Het enige wat ik vond
Waren diverse tinten grijs
Die kleuren nu mijn leven
Maar vast niet voor altijd
Want ooit zal ik dit vergeten
En hopelijk zeg ik dan:
Die kleurloze periode
was er maar voor even…
Nog zonder weten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
897 zag vingers tekenen
in symboliek
een witte muur
nog zonder weten
het krijt
ben je vergeten
de breuken
wel aanwezig
je dwarsstreept
duidelijk veel
de pijltjes wijzen
naar uiteindelijk
tussen accolades
staan je stellingen
maar in vergelijken
blijft de uitkomst grijs…
Het boek van verleden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
811 in grijs
kleurde zee het
verhaal van je leven
traag rolden golven
je zinnen al
brekend op strand
woorden verwaterden
stroomden als letters
over los zand
ik pakte je hand
we zagen het land en hebben
het boek van verleden gesloten…
De film van je leven
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
566 heb de beelden vertraagd
om de film van je leven
meer diepte te geven
het bruinige grijs
uit die tijd vervangen
door hoop en verlangen
het houterig bewegen
weer speelsheid en
jeugdige onschuld hergeven
opnieuw gemonteerd
met zachte muziek
zo ben je echt en heb ik je lief…
Grijsgallig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Herinneringen (grijs maar goud)
vermalen wat vandaag gebeurt.
Mijn god, ben ik al echt zo oud?
Maar kom toch, jongen, niet getreurd
om dinkytoy en meisjesvlecht.
Drink bier, wees braaf en –ja, hoor- flirt.
Maar iets is in mijn hart gelegd,
waartegen ik weemoedig vecht.…
De stilte kruipt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 jouw ziekte vereenzaamt mij
het houdt deuren gesloten
waar ooit licht onderdoor
glipte blijft stof langer liggen
de leegte verruimt zich
zienderogen doch kruipt
de stilte dichterbij bijna
verstikkend kleurt ze grijs…
Zonnebloem.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Zonnebloem in de nacht
troosteloos en grijs.
Verliest al haar kracht en
pracht.
Terwijl de maan schijnt
voelt zij zich verdrietig
en nietig onder het zwart
hemelrijk.
Maar kijk in de morgenstond
als het al weer licht wordt
en de zon opkomt is zij
reeds in de wolken.
En haar vreugde is dan met
geen woorden te vertolken.…
Schoonheid schijnt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
685 In de late schemering
de avond valt met grijs
notelaar verzamelt schaduw
meer en meer om zich heen
Haar gezicht straalt licht
ik mag hierbij aanwezig zijn
om te zeggen dat zij mooi is
Zij antwoordt met nu het donker wordt
al het lelijks in ongezien verdwijnt
zij verblindend uit mijn ogen schijnt…
terwijl de zon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Terwijl de zon
Met gouden vingers
Bij haar opgang
De aarde streelde
En de lucht
Van zwart naar grijs naar blauw
Het gras naar groen
En het water glinster
Kleurde
Dacht de man
Terwijl dit dagelijks wonder
Zich voltrok
'Waar heb ik toch mijn lief verlaten?'…
heimwee vreemd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
502 als er niks meer zal zijn dan
een lucht waarin
wolken grijs zuchten
bomen met naar beneden
ruisende twijgen
hun laatste streven tonen
stil uitgestrekte schraalheid
waarin de ziel
nog nauwelijks praat
omstrengel mij
heimwee vreemd
en sterker dan de dood…
Stappenplan
snelsonnet
5.0 met 11 stemmen
621 Het einde van de tunnel lijkt nabij,
Wat grijs werd zal voorzichtig weer gaan kleuren.
Er staan weer leuke dingen te gebeuren,
Met mitsen en met maren en tenzij.
Op voorhand wil ik niemands vreugde doven,
Maar het is wel éérst zien en dan geloven.…
Zon der Rechtvaardigheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
255 De zon der rechtvaardigheid
laat nog op zich wachten
de week blijft nog grijs
als ik naar buiten staar
zij zal het mensenleed
hier niet verzachten
doch hopelijk gaat zij
als Zon der Rechtvaardigheid
wel blijvend schijnen
in de ogen der gijzelaar
uit elk beider kampen -
Joden en Palestijnen…
een ogenblik
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
533 op de robuuste tafel liggen als
strohalmen zijn smalle handen
de vingers als verdroogde vleugels
in het bruin van zijn irissen
spikkels blauw grijs en groen
hij keert het hoofd naar het venster
een schaduw schuift over
het regenboogvlies
de atlasvlinder buiten aarzelt
een ogenblik…
stad en land-kaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 te voelen op papier
teveel in de vingers te hebben
en verwijzen naar de
weg te gaan:
‘Luchtvervuiling Industrie
Mooi weer winkel paradijs’
meer bruggenbouwers hier
verknoopt in uitgewerkte netten
Landkaart beeld uit
hoe de grens de wijk verlegd
binnen een grijs gebied…
Levende penseel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
561 De vergezichten worden steeds grijzer
herinneringen van haar levende penseel
onder iedere geschiedenis een horizon
achter elke gebeurtenis een likje verf
en ook haar gedachten worden weidser
alsof het landschap van haar denken
zich uitstrekt tot aan de blauwe rivier
om in te zwemmen en te drinken
met haar levende penseel en haar palet
krijgt…
't Is lang geleden (7)
poëzie
3.4 met 25 stemmen
2.591 Nu zou 'k me zo'n konijntje kunnen kopen,
Maar 'k word zelf grijs. Want alles komt te laat.…
Pakjesavond
poëzie
2.3 met 4124 stemmen
173.787 Nu zou 'k me zo'n konijntje kunnen kopen,
Maar ik word zelf al grijs. Want alles komt te laat.…
verdomse dagen
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.027 schoot van het land
wanneer de vossen grijnzen
tussen asem van koebeesten
stoefen over hun wijvekes
dorpen geuren naar elkaar
ik blijf van het grijs houden
zie haar voorbijgaan, deftig
lichtelijk schuw van opzij
waar heb ik haar meer gezien
in ’t rood zoals mijn landschap
kuiert, zwaait in vergetelheid…
Wezenlijk.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Luider wordt de stilte, donkerder het grijs,
duisternis doet dan zijn intrede.
Wezenlijk is alles in en om mij.…
Voortschrijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 ik grijs van het grijs daarbuiten
niet enkel door mistig denken
zo schrijf ik om toch te uiten
immers ik wil wel maar kan niet
naar schichtige wensen wenken
wel zit ik warm. het vel voelt zo aan
er is een haard die brandt
van binnen, bijna in ruste geland
en dan weer plots even opslaand
het lijkt de gang van de maan
onvoorspelbaar boven…
VRAGEN ZONDER ANWOORD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
603 Mijn haar is grijs, lichtgrijs mag ik zeggen;
er is echter iets dat ik absoluut niet begrijp
Iemand moet 't mij toch uit kunnen leggen
op mijn armen en elders is 't blond, 't is lijp
Toch is zulks wat vreemd, vind jij ook niet
is 't dat mijn hoofdhaar meer te lijden had
Vaak sturen ze mij met een kluitje in 't riet
en vragen ze mij ben…
Witte rook
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
231 Ik kijk in prachtige ogen: grijs blauw groen,
ze leggen een brug naar de groene ogen die ik me herinner uit het toen.
Dwaal af naar de plek diep in mij waar ik zolang niet meer kon komen,
voel een hartstocht die in de mist was meegenomen.…
De Don
snelsonnet
3.3 met 10 stemmen
919 Een nazaat van een regentesk geslacht
En zelf bestuurlijk ook royaal ervaren
Mag nu het onderkoningschap gaan klaren
Al was de procedure wel verdacht
Hier rapt Piet Hein zich fietsend vast wat los
Voor eigentijds advies in Huis Ten Bosch…
PERFECT
snelsonnet
3.0 met 45 stemmen
4.389 De neus vrij fors, en adellijk gebogen,
een kleurrijk en zeer pittoresk gebit,
een bril, een snor, grijs haar dat warrig zit
en fraaie wallen onder beide ogen,
zo blijkt het ideaal gelaat gebouwd.
Maar dames, pech, ik ben allang getrouwd.…
windgefluister
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
664 waar de wilde kastanje
stekelig wordt
geelgroene blaadjes
vergaan in bruin
lonkt de herfst
in haar groet naar de winter
duistere dagen
waar grijs overheerst
vergaat elke kleur
in de strijd met zichzelf
het lied van de zon
fluistert de wind…
Cyclus: groei deel 2
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
802 mijn blinde vlek
is wat je ziet
als je naar me kijkt
voor mij
onzichtbaar
grijs
gebied
voor jou
donkere nis
schatkamer?…
Wijs haar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Draag haar last van een grijs
verleden, over de drempel zodat
de schemer kan verdwijnen.
Breng haar terug naar het licht
de maan zal voor haar buigen
als ze weer zal dansen in de zon.…
laat mij mijzelf verhalen
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.154 laat mij
in tinten van aarde en zee
voorbij de honderd kleuren
rusten in het grijs van de avondschemer
en in het zwart van de nacht
laat mij
vanuit het tepelvormige midden
draaiend en cirkelend
in eenvoud
mijzelf verhalen
de zee is mijn oor
en het zand - mijn zinnen
al het andere
gaat mij niet aan…
Een met het laken
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.065 zomers blauw met een groen tintje
bleekt het grijs naar wit zoals
het laken één is met je gezicht,
slechts je mond grijnst nog
in vormen die ik zo goed herken
het lijkt dood te zijn, maar
bewegingloosheid is geen grens
zelfs bloemen blijven mooi
in een storm…