416 resultaten.
Kokkerel
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
163 In het roofvuurverhaal
uit de mythologie
over strijd der titanen
van zoons tegen Zeus
is het Prometheus
die potten uit klei
bakt en water
in lood om oud ijzer
laat koken
in pannen verhit boven
sprokkelhoutvuur
en zelf de wijn mengt
in schalen uit kraters
Gedoofde vulkanen
in thermische bronnen
voorzagen veel later
in 't…
De eenzame schoonheid
poëzie
4.4 met 13 stemmen
3.749 heeft het gele geld u bedolven
Onder de klei?
Schudt dan uw boeien! trekt op naar de stranden!
Schoudert uw rij!
Strijdend schoon volk schakelt samen uw handen!
Viert het getij!
Diep duiken de zeeeën, hoog drage' hun kruinen
Een witte sprei!
Vollek van Holland! bestorrem de duinen,
Loop storm met mij!…
Mijn vader
hartenkreet
3.1 met 19 stemmen
2.934 De handen van mijn vader kneedden klei, bouwden (poppen)huizen, wroetten in de tuin, houwden beeld, kookten en schilderden
De handen van mijn vader zal ik mijn leven lang niet vergeten
De lieve handen, de artistieke handen, de sterke handen
De handen van mijn vader.
Mijn vader....Ik hou van jou.…
Zelfportret van mijn buurjongen
netgedicht
3.3 met 34 stemmen
4.432 Toen hij in de wieg lag was het al bezegeld
Ma las een vergeelde gids over opvoeden
Pa had al een huwelijksspaarplan geregeld
Als kleuter liep hij wat te zwalpen
Met stuntelige stompjes
Waaruit een legpuzzel van de Alpen
Kleurpotloden vielen naast klompjes
Van klei waar hij geen vorm in kneden kon
Het was toen dat het falen begon
Een hond…
Vos Krapuelle de Zotte II
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
671 witte baard droogt in de zilte wind
het hol is verlaten, kop – over – kloten
is moervos Snodaert gisteren vertrokken
haar welpen verlieten reeds eerder de
veste, alle speelgerei hangt in de bramen
stilte, alleen aangesproken door suizen
van een constante zeewind, schilderde
een geheimzinnige sfeer, meer nog een
grafstemming, zelfs de klei…
Zwart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
569 Een lege lijkwade het canvas
Als stukken klei onaangetast
Lag het uitgespreid voor mij
Als ooit haar lichaam was
Alle horizonten wentelden
Rondom haar ziel
Zoals de aarde om de zon
De geuren die ik rook en ook
De lucht die ik inzoog
O alwat ik haar leerde was alles
Ik weet, ze gaf me alwat ze droeg
En nu voel ik mijn beide handen Verbitterd…
de tuin in mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
442 er ligt een tuin in mij verborgen
van klei en hoop en ochtendlicht
waar dromen zaden mogen worden
en elke wortel waarheid zoekt
een stukje land, ooit met liefde bewerkt
waar prei en passie samen groeiden
waar ik met aarde werd versterkt
en groenten stille namen droegen
toen viel het stil, mijn lijf, mijn land
de schep stond werkloos in…
Par les soirs bleus d’été
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.021 (naar het gedicht Sensation van Arthur Rimbaud)
Viel de vette klei maar van m’n klompen
Kon ik maar zo dichten als Rimbaud
Waarom ruikt m’n pen naar peen en uien
En zwalk ik meters onder zeeniveau
Nooit krijg ik de kans om lang te zwijgen
En mijn gedachten vinden zelden rust
Zal ik ooit gelukkig met een vrouw zijn
Is er iemand die mijn woorden…
Geen geluid betekent dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 En dan het eeuwige zingen van de branding,
laarzen, zuigend wegzinkend in vette klei,
in de stormwind krakende zolderbalken.…
De Roep
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
279 De wind draagt geur van wilde tijm en natte klei,
raakt mijn wang als vinger van een oude vriend,
en in dat zachte strijken voel ik het trekken
aan het hart dat klopt in ritme van de dageraad.…
Roestige vleugels boven het weiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
214 De ochtend bijt naar natte klei en scherpe diesel,
een tractor brult zich wakker,
bandensporen slurpen regenwater op
dat de grijze hemel kapot weerspiegelt in zwarte plassen.…
De pottenbakker
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.655 door hun machtig schilderij, -
De madelieven flikkren in de wei,
Zwaluwen slieren arabesken snel
Van wolk naar wolk, uiteen vouwt de kapel
't Mystiek wonder van zijn tekenschrift,
Met diamant, op saffier gegrift, -
Dan beeft mijn vinger, wijl de draaischijf snort,
Het blinkend nat over de leemklomp stort,
En onbewust druk ik de weke klei…
Hier in dit land
gedicht
3.9 met 101 stemmen
29.569 Hier in dit land van water en van wind
en wolken die tot aan de hemel reiken,
een pannenkoek van klei en zand en grind,
vol kleine mensen achter hoge dijken,
hier wordt als regel zuinig voortgeplant
en heet de favoriete hobby maaien,
de favoriete stand de middenstand,
wil heel wat onweer tóch nog overwaaien
en halen heel wat levens nooit de…
De schort...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
633 ‘k beleefde alles mee
Van koekjes bakken tot en met het kleien,
en vieze luiers, o nee, o nee.
Maar het kon niet anders gaan,
‘k zat met mijn neus vooraan.
Maar op een zekere morgen,
ik hing nog aan het haakje.
Bestelde ze de voddenman.
Hij sleepte met volle zakken.…
Traandamp
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
851 Laat de mens natte klei zijn
of vaardige vingers die de klomp kneden.
Maan en zon worden een saaie vertoning.
Ik ontsnap aan de vrede van mijn schuilkelder
waar een vaal vocht van de wanden druipt.
Hoor je de stampende pomp,
werveling in de woestijn?
Water spoelt mijn nieren,
blust de sintels van verlangen.
Een milde toekomst lokt me.…
Tocht langs het meer
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
618 Ontsnappen
aan het verleden kan niet, wij bestaan uit
herinneringen en begeleidende gevoelens,
reden dat door werkelijkheid achterhaald
mijn lyrische bevlogenheid in de loop der
tijd verdween, begraven in de klei waar
ik zelf eens uit te voorschijn kroop.…
Zwevend Hoofd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
219 Leren door mijn tenen in de klei te voelen.
Het is tijd mijn lichaam wakker te kussen.
De strijdbijl begraven en zintuigen te scherpen.
Ik hoef weinig te veranderen, alleen anders te kijken
Vol aandacht, verwondering en dankbaarheid.
Dit zijn alledaagse processen.
Met de huid luisteren is niet vies.…
Vrienden, Romeinen, landgenoten, leen mij uw oor
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.327 Kwatongen zeggen dat hij sliep met boerendochters
en wijzen op het standbeeld in de voorhof van Katrien,
van mest en klei gewrochten, zo ook Brutus.
Maar vrienden! Geen tweedracht mag nu onze harten breken,
nu is de tijd om Caesars wil te kennen!
Naar Bachten de Kupe wordt versleept: een renbaan,
het colosseum en een Griekse lier.…
Aan Joke van der Veen
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
913 de zon die door het hoornvlies brandt,
de klei, het veen, het water en het zand;
het landschap neemt veel ruimte in,
veel meer dan de persoon die ik bemin.
De onrust en de woede
en het domme wachten
en alle onuitsprekelijke gedachten,
want ongenadig slaat de liefde toe,
bijtend als een zuur, wat ik ook doe.…
Oktoberfeest; Rubiks Kubus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
94 laten we maar haar gang beschrijven
de nieuwe burcht moet niet meer zo nodig
een emmerende vogel der duistere nacht
gevlogen als elke rooflustige missionaris
de herfst die onvoorstelbaar brozer is
hoe driest de witte vliegers in het veld
het afgevinkte lijstje dat meedansen wil
en om de hoek wordt de dichter gemaand
met blote poten in klei…
DE RIJMELAAR
poëzie
4.2 met 8 stemmen
3.226 Hij is een wijsheidsbeul, een slop der
dichtkunstslopers,
Een rakkert voor de taal, een vloek voor
boekverkopers,
Een walgdrank voor ’t verstand, een galgplank voor ’t gevoel,
Een allemans-verdriet, een vuile kikkerpoel,
Een beeld der razernij, maar uit zijn nis gebroken,
Een ongelikte beer in ’t dandy-kleed gestoken,
Een kleien Sint-Niklaas…
Dorpsbegrafenis
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.070 - Nevens 't kerkhof
Ligt de akker glanzend in 't verschiet,
Waar 't door zijn hand gezaaide koren
Reeds welig door de kleien schiet.
Daar was het eng toneel zijns levens.
Daar heeft zijn zweet, als uit de lucht
De dauw des hemels, mild gedroppeld,
De erfelijke grond bevrucht.…
AKKERLEVEN
poëzie
4.1 met 16 stemmen
4.341 Als een boer zijn hijgende ossen
't Glimmend kouter door de klont
Van zijn erfelijke grond,
In de luwt' der hoge bossen,
Voort ziet trekken, of zijn graan
't Vet der klei met goud belaên;
Of zijn gladde mellekkoeien,
Even lustig, even blij
Onder 't grazen, van ter zij,
In een bochtig dal hoort loeien:
Toon mij dan, o arme stad,
Zulk…
Hier en daar
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
420 Drs.P relativerend met een glimlach en een enkel gebaar,
verwoordt het betrekkelijke, van hier en daar
Wissel van kant dan wordt, hun - onze, zij - wij,
met de voeten in de klei
kijk ik naar het zand.
Een streepje geel onder blauw een betoverend strand.…
Het dorpje.
poëzie
3.9 met 10 stemmen
3.295 Met volgeladen kropjes
Vliegt hier en ginds een zwaluw
Naar 't kunstig kleien nestje,
Dat zij met gul vertrouwen
In dak en schuren hangen:
Hun vrolijk kunstloos zingen
Vergroot de lieve eenvoud
Van 't landelijk toneel.…
Het Duister
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Seizoenloos, kruidloos, boomloos, manloos, levenloos -
Een dode klomp - een chaos van harde klei.
Rivieren, meren, zeeën lagen roerloos,
Niets meer bewoog nog in hun stille diepten;
Verlaten schepen rotten weg op zee,
En een voor een vielen hun masten neer.…