1860 resultaten.
Aan twee lieve kleine jongens (1779)
poëzie
3.1 met 25 stemmen
5.443 Ziedaar, lieve wichtjes!
Een bundel gedichtjes,
Vermaak u er mee!
En spring naar uw woning;
Maar... eerst ter beloning
Een kusje of twee.
Door liefde gedrongen
Heb ik ze gezongen,
En wilt gij er meer,
Gij moogt er om vragen.
Wanneer ze u behagen
Komt huppelend weer.…
silhouet
netgedicht
3.6 met 50 stemmen
5.009 Ik leg mijzelf in vaste vormen
mijn handen en mijn kloppend hart
verstilt mijn benen en mijn armen
mijn handen en mijn kloppend hart
het ritme doet mij slechts verwarmen
met tussenpozen soms verward
leg ik mijzelf in vaste vormen
mijn handen en mijn kloppend hart…
Aan J.J.L. ten Kate
poëzie
3.9 met 13 stemmen
3.391 Ten Kate! Ten Kate!
O koning der cantate!
Die hupp'lend in het priesterkleed,
Den lusthof onzer taal betreedt,
De schoonste bloemen plukkend, menglend,
Met bonten zwier ze strikkend, strenglend,
Verenglend 's levens duistre sfeer,
Ons minzaam dichtend naar de Heer!
O, J.J.L. ten Kate,
Wie zou u kunnen haten?
Ten Kate! Ten Kate…
Aan de sonnetten II (1879)
poëzie
4.0 met 23 stemmen
2.777 Sonnetten! nu der mensen oog zal staren
Op u, en elk zal vonnis wijzen mogen,
Die denkt, nu bigglen tranen uit mijn oogen,
Die, in de toekomst, lof en schimp ontwaren.
Daar zijn er, die als schoonheid niet gedogen,
Wat zich als groots hun niet wil openbaren, -
En wijken zie ik reeds, in brede scharen,
Wie 't schone in 't kleine alleen houdt…
Vogels
poëzie
3.8 met 39 stemmen
5.165 Zij gunnen mij gaarne 't geheim hunner tale,
De roodborst zijn snoeren van bloedkoralen,
De merel heur zang als betinkte bokalen,
En vinken hun klink-slag op eedle metalen.
De duif doet de zoetheid van 't troostende kirren
Zacht druipen om voorhoofd en lippen als mirre,
De nachtegaal roert door haar smachten tot tranen,
En hel schalt…
Ik schrijf je neer
gedicht
4.2 met 68 stemmen
34.482 Mijn vrouw, mijn heidens altaar,
Dat ik met vingers van licht bespeel en streel,
Mijn jonge bos dat ik doorwinter,
Mijn zenuwziek, onkuis en teder teken,
Ik schrijf je adem en je lichaam neer
Op gelijnd muziekpapier.
En tegen je oor beloof ik je splinternieuwe horoscopen
En maak je weer voor wereldreizen klaar
En voor een oponthoud in een…
de dichter
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
871 ach mensen help hem uit de brand
laat hem niet suffen achter het papier
maar hou de dichter wakker
waardeer zijn werk met uwe hand
’t is maar een arme stakker
hij slooft en sloebert door de taal
soms hoogverheven
dan weer heel banaal
reikt hij u eerst nog hoge idealen aan
de keer daarop
verkeert hij weer in diepe dalen
hij kon niet dieper…
Facto
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
3.471 Poëzie is altijd onvolledig,
taal die nooit de waarheid vangt.
De ziel geminimaliseerd tot woorden.
De dunne koorden waaraan de dichter hangt.…
Road trip
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
1.703 Het is de weg die tot mij spreekt,
in monotonie van witgestreepte morse
trekt hij banen in mijn hoofd
als eigen stem door velden galmt.
Van dat alles herhaling is zonder einde.
Reizen zonder bestemming.
Bewegen zonder doel.
We draaien de klok op
maar missen de sleutel…
Rondleiding
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
697 waarin je droomnacht
smelt tot kwik zwaar naar
je navel lik het lood tot in je schoenen
strompel 's nachts als schaduw
van een gordeldier de grachten rond
en rond rondom de borsten van de
stegen stad als zilver zwijgen stappen
steen en staal.
liever carrilion vol koper
liever horend doof dan zien
en snuiven aan het net van kopen kopen…
De kunst der Poezij
poëzie
3.6 met 10 stemmen
3.619 Dichtkunst is Gevoel
Mijn vrienden, laat wie 't lust, hier andre gronden stichten!
Mij is 't gevoel de bron; bij mij 't gevoelen, dichten.
Neen, geen verbeelding, dan ontstoken door 't gevoel,
Is dichtkunst; geen geweld van ijdel klankgejoel
Dat dondert, loeit en bromt, en oren doof doet suizen,
Geen vinding van 't vernuft, geen smaakloos…
de dichter(2)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
681 Jij snijdt een stukje
uit je zachte kern.
Schept er zinnen
mee met een ziel.
Geen mens weet
Waarom.
Laat staan jijzelf
Jij ademt kleuren
en geuren
in je longen
van papier.
Een nieuwe
planeet die
als een komeet
op ons inslaat.…
O VRIJE VLAAMSE POESIS
poëzie
4.0 met 13 stemmen
3.609 o Vrije, vlaamse poësis,
gij sprankel van de dichterziel
die brandend uit de hemel viel,
gij blomme en blinkend veldgewas,
gij orgeltaal, gij wierooktas,
gij... al dat ik niet zeggen en kan,
men kent u niet in ‘t eigen land
der vrije, vlaamse poësis!
-------------------------------------------------
uit: Kleengedichtjes, 28 juli 1860…
Sonnet
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
799 Als ick lees den ghedichten van Vondel, van Hooft
dan voel ick mij stadigh versincken in tijdt,
den daghelijckse dinghen verlaten, bevrijdt.
Of Pieter of Joost mij mijn toekomst ontrooft.
Ik sie dan den wolken waar Breêro van schrijft,
ik ruik dan den lucht zonder geuren van hier.
K’hoor ’t ruisschen der bomen, proef den claeren rivier
en wensch…
hij geeft zich zo graag als dichter uit
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.995 hoor hem nu toch,
de huichelaar.
hij waant zich dichter,
maar heeft nog nooit
in een gedicht
over de zee gerept.
hoe kan hij dan oprecht
de taal in het hart dragen?
in poëzie moet zo nu en dan
dat waanzinnig watertapijt
tegen een golfbreker
te pletter slaan,
dat hoort zo.
alleen zee staat symbool
voor de oneindigheid…
contradictio in terminis
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.039 wat onze toekomst was in ons verleden,
is, ondanks ons voornemen, niet ons heden.
onze geplande dromen werden nijdig
wakker, hebben nijdig het nu vermeden.
wat onze toekomst was, is overleden,
betreuren we slechts in onze smeekbeden.
onze morgenmijmeringen zijn vlijtig
gedood, zijn vlijtig door het nu bestreden.
wat is…
Zwevend op winden waait de zee door 't duin
poëzie
4.1 met 14 stemmen
3.053 Zwevend op winden waait de zee door 't duin,
En 't zout blijft achter in 't diep-koele zand;
Geen bloemengloed, geen groen van sapp'ge plant
Kleurt 't bleke egaal van vér-zichtbare kruin;
Maar 't water, neerfilt'rend, doet, tuin naast tuin,
Laaien van tulpenrood 't wijdvlammend land,
En ruist als bossen op, tot waar de rand
Vaal is…
Van het begin tot en met het eind
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.041 Van het begin tot het eind
Sleep je me mee
In de zoektocht naar jezelf
In de geschiedenis van Argentinië
Alles voel ik met je mee
Woede verdriet pijn en liefde
Ik herken de plaatsen
Buenos Aires, Plaza de Mayo, Punte del Este
In gedachten loop ik naast je
Woedend op de militairen
Ik kan niet van je loskomen
En dan, veel te snel ben…
Lezer
gedicht
3.0 met 34 stemmen
8.690 Waar in de bibliotheek zij zat
te lezen hoe woorden zich laten voegen
en niet begreep hoe een ander
moest lachen om de woorden
van een dichteres en vroeg
wat en hoe, waarom poëzie?
Hij, verbaasd dat niet iedere lezer
begreep waarom die woorden aandacht
trekken door hun muziek en betekenis
begon te begrijpen hoe klein de sekte was.
Vele…
Das Voegelein
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
698 (Neo-Sturm und Drang)
Da bin ich denn: der Meisters Sohn,
ich konnte endlich mich befreien.
Ich singe immer ein andrer Ton,
und werde niemand mehr verzeihen.
Es gibt ja so viele Aussichten
jetzt ins Leben für mich,
das Alte gehe ich vernichten
ich seihe groß in einem Strich.
Aber Gründe werd’ ich nie finden,
da gibt ja edoch keiner…
toen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.423 wat vroeger was,
zal altijd zijn.
ik leef nog steeds toen,
toen ik niet leefde.
ik adem in,
uit.
ik ben slechts lucht
die het voortbestaan
vervuilt.
morgen is gisteren
en vandaag onbestaand.
ik leef
herinneringen.
wat voorbij is,
is nooit voorbij.
------------------------------------------------------------…
hommage aan Laurens W.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Woorden vouwt hij open
tot de juiste betekenis
en past dan alles
in elkaar tot een zin
die zinnen zijn zijn plasticine
hij schept werelden
aan de lopende band
in papieren scheepjes
vaart zijn gevoel nader
en zet ons in traan en vlam
niet alleen met woorden
is hij groot
maar ook van hart…
Schijn bedriegt
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
700 Er liep een man op een verharde weg.
Hij liep daar snel en overdacht zijn leven.
Hij zag het als een pasgeknipte heg;
steeds recht en mooi. Daar liep hij, 't hoofd geheven.
Er liep een man op een heel oude weg.
Hij liep daar traag, 't verleden in zijn ogen.
Hij zag het als een wildgegroeide heg;
verkeerd en slecht. Daar liep hij, 't hoofd…
Aan een te zedige Schrijver
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.485 Waarom uw Boek aan 't licht onttogen?
't Verschijn' gerust, al is 't niet groot:
Wordt Eikenschors bij 't pond gewogen,
Men weegt Kaneel bij 't Lood.…
Moeilijke woorden....
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
2.763 Als je voorgoed naar een ánder land vertrekt,
heet dat immigratie,
wanneer je belt of schrijft met iemand,
noem je dat communicatie.
Als je het niet meer ziet zitten,
noem je het een depressie,
wanneer je 'gezichten' kunt trekken,
heet het expressie.
Als men belust is op ándermans ellende,
heet dat gewoon sensatie,
wanneer je een hekel…
Den Haag 1863 - De Steeg 1923
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
838 we vonden het verleden rond zijn zerk
een grijze gids sprak wonderschone woorden
die bij de ons ontvallen schrijver hoorden
ontstegen aan zijn nagelaten werk
in trance zag ik de zware steen bewegen
en trage klanken rolden uit het graf:
‘het was te kort, m’n taak was nog niet af
dus luister nu, ik heb te lang gezwegen’
‘vertel ze wat ik nooit…
Ik ben niet dood,ik ben slechts naar de andere kant.
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
13.989 De dood is niets
Ik ben maar aan de andere kant
ik ben mijzelf
Jij bent jijzelf
Wat we waren voor mekaar
zijn we nog altijd
Noem me zoals je me steeds genoemd hebt
spreek tegen mij,zoals weleer
op dezelfde toon
niet plechtig,niet triest
Lach om wat ons samen heeft doen lachen
Bid, glimlach
denk aan mij
bid met mij
Spreek mijn naam uit…
Poëzie
gedicht
3.9 met 41 stemmen
14.294 Zoals je tegen een ziek dochtertje zegt:
mijn miniatuurmensje,
mijn zelfgemaakt
verdrietje, en het helpt niet;
zoals je een hand op haar hete voorhoofdje
legt, zo dun als sneeuw gaat liggen,
en het helpt niet:
zo helpt poëzie.…
In sonnetvorm komen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
6.600 Sonnetvorm, sonnetvorm, alweer een sonnetvorm
kwam ik daar maar vaker een goeie van tegen
helaas is dat een genoegen zeer zelden aangelegen
‘t zijn zandtaartjes, windhaantjes, glazen zonder storm
Sonnetvorm, oh net vorm, ik kan er niet meer tegen
te vaak blijk je bagger, da`s modder zonder kluit
het slijk van de aarde pust hormonen in je uit…
Graal Ridder
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
775 Ik hechtte mijn Roos aan het Kruis
En ben op reis gegaan.
Ik was vroom en kuis
En hoopte niet te vergaan.
Mijn weg was wild en doornvol
En ik werd uitgeput.
Maar ik bleef maar hoopvol
Ook al was ik ver van mijn hut.
De Graal was mijn doel en moeten,
Ik wist dat Hij bestond.
Da Vinci Codes routen,
Dan Browns wereld rond.
Ik hoor al…