653 resultaten.
LHTB-vluchtelingen apart gezet!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
491 Ik heb getracht
de zin van het bestaan te zien
en ook die van de mijne
Maar ik zag veelal
donkere wolken, striemende regens,
hagel, sneeuwstormen, ijzel en gladheid
met heel veel vallen en weer opstaan
En dan de wind, die winderige wind
zowel uit oost, west, noord en zuid
snoeihard lang m´n hoofd razen
Maar ook soms een spatje zon
voorafgaand…
Hoog gewaardeerd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
505 nog sprongen
er geen vonkjes
over maar je haar
knetterde als ik
met mijn hand
door jouw
krullen kroelde
je ogen lachten
licht verbaasd
door het geluid dat
statische elektriciteit
bij ontlading maakt
zonder dat er direct
brand uitbreekt
de keurig gekapte
coupe springt daarna
in lichte ondeugd terug
de chaos van het
opstaan maakt…
Levenswandel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
201 Het landschap van mijn jeugd
Kent weinig hoge toppen
Noch diepe dalen,
Met vallen en opstaan
Kon ik de dipjes weerstaan.
Tijdens het rijpen van de tijd
Heb ik diep moeten vallen
En hoge toppen bedwongen,
Om overeind te blijven
In de stormen die woedden.…
Haalt de tijd mij in ?
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
817 Bijna haalt de tijd mij in
zijn wijzers wijzen mij
mijn kronkelende levenspad
laten mij dagelijks wandelen
over vele, ongelijke paden
Met vallen en opstaan
geleefd en veel geleerd
het immer willen delen
van liefde en leven
tikt mijn tijd voorbij
Drie, zes, negen, twaalf
komt nader en nader
de slinger van dagen
gaat steeds sneller
en…
Het vege lijf ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 Ben ik te laf en moet ik opstaan
als het duister de zon overstijgt?
Laat ik mij uit dit lijden verlossen
tot het pleit is beslecht? Ben ik
de laatste vis in een lege oceaan?
Saudãcoes de Lisboa (4) último.…
Och Sint
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
2.432 leven minder zuur
Sta je ook niet meer als vrek bekend
O Sint, wat ben jij toch een lul
Een chocoladeletter en een reep
Dat is toch de reinste flauwekul
Echt iets voor jou dat je me hiermee opscheept
Och Sint, ik kan wel hiermee doorgaan
Maar ik ben bang dat dan de stoppen doorslaan
Loop maar naar de maan
Val dood en vooral niet meer opstaan…
woorden voor altijd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.329 ik woon in woorden
die ik achterlaten zal
zei je toen
toen je wist dat je zou gaan
in mijn woorden zei je
kun je me vinden
altijd
het moeilijk deelbare
woont daar
mijn diepste binnenste
het tomeloze verlangen
woont daar
en het vallen en opstaan
mijn doodse stilte
en mijn snerpende gekrijs
in mijn woorden zei je
kun je me vinden…
Voltooid verleden tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 er is niet zoveel
meer om te moeten
levende voort is er
wel wat uitgewist
en ook toegevoegd
vaak zo ongevraagd
werden stiltes soms
dieper dan gedacht
lijsten van vergeten
namen dwalen ergens
doelloos scherpe randen
verzachten langzaam
in gebroken nachten
gaan dromen van nu
ook in diepte voorbij
steeds sneller komt
met vallen en opstaan…
Een halve eeuw samen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
759 We weten nu wat samen opstaan is.
We weten wat samen balanceren is,
tussen lief en tussen leed.
We houden van onze kinderen.
Van vrienden en vriendinnen.
We houden van elkaar.
Samen onderweg.
Ruim vijftig jaar.
Op weg naar een ongekende horizon.
Waar toeval verandert in bedoeling.
Waar alles opnieuw beginnen kan.…
Vrede op aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
673 Vrede is gekomen,
Vrede in ons hart,
laat het niet bij zingen blijven
maar laten we opstaan en
Vrede brengen op aarde
met wat liefde voor de mens
en een dosis empathie,
van onschatbare waarde.
.…
Eenzaamheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.084 heengegaan
God koos voor haar een lange levensbaan
al moest zij die kille eenzaamheid verduren
dag na dag zag zij in afwachting vergaan
verscholen tussen vier vergrauwde muren
zij had levenslang aan dienstbetoon gedaan
maar nu werden het lange en doelloze uren
vroeger kon zij haar leven zegenrijk sturen
- daarom zal zij in Zijn liefde weer opstaan…
Vrijgesnoeid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 We leerden vallen en opstaan.
We leerden leven met de dag.
Bitterheid veranderde in liefde.
Wat pijnlijk leek bleef zoet.
Wat we gezaaid hadden zien we,
gelukkig weer, ontkiemen.
Zoals een oude rozenstruik,
die niet meer wordt gesnoeid,
blij verwilderd groeien kan.…
De vlag van de vrede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Onder de vredesvlag
is er de meeste vrijheid
om de oorlog voort te zetten
verwijzend naar bepalingen
in het vredesverdrag
Er is altijd een verhaal
te vertellen over vroeger
een tijdperk te kiezen
waarin besloten lag
wat verloren is gegaan
een Gouden Eeuw
waar het volk recht op heeft
en in zal opstaan: alles komt goed
als je maar het…
Angst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
736 Ik lig in mijn bed
en wil opstaan.
Mijn hand tast naar
de rollator voor mijn bed.
Hij staat er niet,
wie heeft hem weggezet?
Eerst het licht maar aan.
Ik trek aan het touwtje
boven mijn bed, geen licht.
Ik trek nog weer, geen licht,
alles is donker en zwart.…
EENZAAMHEID
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
976 heengegaan
God koos voor haar een lange levensbaan
al moest zij die kille eenzaamheid verduren
dag na dag zag zij in afwachting vergaan
verscholen tussen vier vergrauwde muren
zij had levenslang aan dienstbetoon gedaan
maar nu werden het lange en doelloze uren
vroeger kon zij haar leven zegenrijk sturen
- daarom zal zij in Zijn liefde weer opstaan…
Dwangrijm
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
491 .
__________________________________
DWANGRIJM
Ook poëzie is peinzen, prakkizeren
Met vallen en met opstaan uitproberen
Om schrappend op je schreden terug te keren
En schud dan puzzelend iets
uit je veren
Wil men idee en woorden appreciëren
Verkoop dan niet de huid,
schiet eerst die beren...…
Zonderling
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
462 De eenzame zonderling
bleef een beetje
achter in die andere werkelijkheid
een lieftallige droomwereld
zonder klagende vrouwen
en verziltende zangknapen
trommelende winkeliers
en achterdochtige agenten
corrupte politici
hij groef zijn eigen kuil
nooit voor een ander
met vallen en opstaan
in zijn eigen leven
klom hij omhoog
uit de…
Het wordt avond
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
370 angst van zinsneden
Omgangsvormen in klokken luiden
Zwak weerklinkende woorden
't Onweer staat klaar
Hagelstenen vallen
Vernielen levensmoed
Onrust kiest het hazenpad
't Evenwicht strooit
Leed dragen
Ziekende verhalen
Aftakelen
Zinspelen
Het is avond
Alles lijkt dood
Zovelen in nood
Inslapen
Opnieuw ontwaken
Leven
Genezen
Opstaan…
Elke keer weer!!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.249 Zit met m'n hoofd in het zand
af en toe kijk ik om me heen
of niemand ziet hoe erg
ik de fout in ben gegaan..
Elke keer weer, eventjes op adem komen
en dan weer die verdomde fout.
Steeds weer & weer.
Iets wat me elke keer weer
wil laten leren van m'n fouten
maar wat niet lukt.
Vallen en weer omhoog krabbelen.
Elke keer weer, nooit…
Menno Vloon vliegt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 Menno Vloon is hoogvlieger.
Menno past veerkracht toe.
Vloon weet wat winnen is.
Menno weet wat verliezen is.
Weet hoe je klimmen leert.
Hoe je hard kunt vallen.
Zacht moet landen.
Vloon is levenskunstenaar.
Menno is uitzonderlijk..
Vloon gewoon.…
Dit is mijn land
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.209 ik wil slapen op rivierbed
en opstaan met de geur van mest
lopen op werkeloze dijk
of wat er nog van rest
ik wil de wind in m’n hoofd
want m’n stadshart is bevuild
ik wil de regen in m’n ziel
want m’n stadsgezicht huilt
een meeuw geeft geluid aan de lucht
een kerkklok zweeft op de wind
een boom neuriet zachtjes mee
alsof Brel het…
Hjemve
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.475 andersom
Zoals mijn chalcedoon verloor ik jou
Op straat
Nu is de herfst begonnen
Mijn hart hardnekkig zwaar bewolkt
Regenbuien schuilen niet meer voor zichzelf
Laten onbeschaamd de zielen vallen
De mijne klettert op de straat erbij
't Is koud in huis, nu zonder jou
Zeg uit pure armoe
Al mijn planten goeiemorgen
Omdat de stilte bij het opstaan…
gebakken lucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 klieven de schedels der onwetenden
ze hakken in hun hersenpan
het laatste restje waarheid
kan zich slechts stil verschuilen
achter een welgeklede leugen
de beste van alle werelden
het antwoord voor de massa
die alleen maar waarom vraagt
en dan verder met het leven gaat
zonder zin, zonder punt
gebrabbel en gestamel
vallen en weer opstaan…
17-06-1988
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
2.094 Langzaam wil jij opstaan...
Het lukt niet meer.
Dat ogenblik doet mij pijn.
Je zucht en valt neer...
Nog even tover jij een glimlach om je mond.
Liefste..o..liefste...
je hebt je leven mooi afgerond.…
plotselinge groei
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
581 stoppen met die lessen op maandag
waarvan ik – plotseling – weet
dat ik daar al jaren minder zin in had
gaan fitnessen
om te werken aan het buikje
dat ik eigenlijk nog niet heb
plotseling weten
hoe ik die receptie ga doen
die ik anders wilde laten zijn
één nacht was het maar
waarin ik dacht dat ik
doodmoe zou zijn bij het opstaan…
'K ZAL MIJ VAN TE DICHTEN ZWICHTEN
poëzie
3.4 met 14 stemmen
4.307 Dan ja, zal ‘k genezen wezen,
opstaan en, gespannen fel,
of ‘t een klare snare ware,
dichten ende deunen wel!…
Goede morgen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
774 Goede morgen, denk ik bij het opstaan
Als de nacht weer voorbij is gegaan
Dan ben ik blij dat ik er wezen mag
En genieten kan van de nieuwe dag.
Deze dag is mij weer gegeven
Om dankbaar te zijn voor het leven
Blij zijn met de zon, die warmte geeft
Met de natuur en alles wat er leeft.…
Op zijn kale kop
poëzie
2.8 met 12 stemmen
3.979 Bij 't opstaan zuchtte ik dat mijn haar grijs werd,
En dat het uitviel bij het slapen gaan.
Mijn laatste lokken koesterde ik als kostbaarheden,
Nu zijn ze weg en ik ben opgelucht.…
Wat jonggeboren lof
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
723 Gewapend met de geneugten van de nacht
nog in mijn lendenen
volg ik jouw opstaan als een horige, die van de
duisternis had gesnoept
zoete eigenaardigheden herinnerden mij
dat jij het kind was
van een teler aardappelrooier
spruitenplukker en rooms-katholiek
en jouw moeder die niet schroomde
om met gejank mijn feestmaal
te verpesten en ‘…
Luctor et emergo ( 2 )
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
922 schijn, benen en boezem
van gepromoveerde ego's van de straat
ik zie mezelf derhalve uitvergroot
in andermans denken, praten en gelaat
het is weinigen gegeven
de eigen ik te doorgronden
zo is nu eenmaal het leven
de werkelijkheid is vaak
aan emotie en lot gebonden
of door dierlijke instincten gedreven
ja, alles is tevens met
vallen en opstaan…