764 resultaten.
OUD ZEER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Hoog spatte het water op
Twee vuisten sloegen in
Op elkaars weerspiegeling
Twee monden verweten
Twee ogen uitten smart om
Wat men elkaar voorhield
Zonder dat ze het beseften
Was hij haar, zij hem
Reflecties gingen aan scherven
Zelf gesneden beelden braken
Harde taal ging aan diggelen
Man en vrouw weken uiteen
Om elk een mozaïek…
Spelen met vuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
565 Laat een dwaas maar lachen,
hij mag later de scherven bijeen rapen.
Je mag liever wonen in rust dan te moeten genieten van bitterheid.…
hoop op beter tijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
495 elke dag word ik opnieuw geboren
als de morgen haar gezicht onthult
nog niets te zien en niets te horen
en niets dat mijn gedachten vult
elke avond moet ik eenzaam sterven
gevangen in verstild verdriet
herinnerd aan de vele scherven
die ik op mijn wegen achterliet
hoe vaak zal ik nog moeten lijden
voordat mijn trotse geest verstomt
zodat…
Veeg herinnering bijeen
netgedicht
3.2 met 32 stemmen
4.623 zoveel ballen
zijn er al gevallen
in het tuigen van de boom
weer een droom
in duigen de kinderhand
van toen is nu een oom
raap altijd de scherven
in drukte van belang
veeg herinnering bijeen
en weet hun glans zal
volgend jaar niet erven
maar ik laat ze nooit alleen
zo sier ik mijn boom
met schijnbaar leegte
aan de winterharde…
in fragmenten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
802 ik bloed
als ik mijn dromen zie
de scherven glas
nog platter trap
dat, wat ik eens was
ligt op de grond
gebroken in de regen
glinsters in een plas
jij wilde niet
in transparantie leven
heb jezelf toch aan mij gegeven
maar koos voor eigen leven
in fragmenten
kan ik aan je denken
want lijmen doe je niet
stikt liever dan je mij…
Zoete vrucht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
493 Hier door de mobiel
de echo van woorden spreken van virus
dood en vrijheidsberoving
vreten in lijf en leden
woekeren in het hoofd
rondom de ketens van vuur en verwoesting
het wilde bloed van roofdieren
dat tussen de scherven sijpelt
Tranen en pijn in het hartzeer van het leven
onder de rommel van puin
De uitgestoken hand
een…
lichtsignalen in de taal van bloed
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.423 breek het glas
scherven sturen
lichtsignalen in
de taal van bloed
vampieren zoeken
en verstaan het
onderbreken van de
schaduw donders goed
hangen aan de keel
drinken je gedachten
halen krachten uit
het pulsen van je hart
het ogenzwart
verkleurt tot lijkenwit
en echoot het gebeuren
van de zieleoverdracht
leeggezogen zwerft…
bloemen liegen lente
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
891 stoel is leeg
gisteren ligt in
kruimels op tafel
bloemen liegen lente
bloeien uit voorbij
je kraakt in de vloer
zucht bij het
sluiten van gordijnen
laat jezelf verdwijnen
als ik je nodig heb
je leest vragen
in mijn ogen
ziet het onvermogen
om met jou te leven
ik kan je niet meer geven
je hebt vandaag
mijn beeld gebroken
scherven…
Gevangen verdriet
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.533 Omgeven door muren
liggen scherven op de grond
door tralies gescheiden
van woorden die veel meer zeiden
Niet alleen in woorden verstopt
maar verwijderd als lijkt oneindig
het gevangen verdriet
verstomd als een stil lied
Ze lacht als ze praat
maar spreekt als een traan
met zoveel machteloze pijn
niet wetende waarom hier te zijn…
Polder gedicht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.868 Ik heb de waterkruik
niet laten vallen hoor
maar laat soms graag
de scherven bloeien
mijn zinnen laat ik
met het water stoeien
dat ik op de trappen
heb gemorst
dan wandel ik
op blote voeten
op de stenen boorden
langs de dijken
van de polder
langs de rand
van de grijze zee
de blauwe lucht
de groene weegbree
waar…
Vragend gebaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 ik schoof
de wereld
aan de kant
maar uit de
spiegelwand vroegen
ogen om mededogen
openden handen
in een vragend gebaar
zonder te eisen
ik keerde me af
voelde het dreigen
door onmacht verhard
zij waren met velen
wilden graag delen
maar moesten langs mij
de scherven voorbij
van een failliete en
destructieve maatschappij…
Kijken naar
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
2.119 Zo ben je een schim en een schaduw die me volgt
op een scherm waar we elkaar vonden maar
bang bleven dat
we samen alleen scherven, littekens en
lege e-mails verzamelden.…
Een aangereikte hand
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
505 een jaar
vol transparantie
maar de laatste
scherven glas
braken zonder kleur
de ooit geroemde
schoonheid af
wij zijn gewond
kelen gesneden
uit naam van
religieuze beden
barbarisme vierde
hoogtij en terreur
kwam plotseling nabij
maar open ogen
vragen mededogen
een plaats om weer
te leven zonder angst
jezelf met hart en
ziel te…
Disques simultanés
netgedicht
3.0 met 37 stemmen
2.632 Une nuit de Mai
zong je in
te verleidelijke kristallen
van mauve
En rood scheurde jij mij
Als een der wellustige Mainaden
in scherven uiteen
als een weerloos
bloot
in een bloedig bed
van bederf
Ik spatte uiteen
in abstracte lusten
zoog beelden
die ik enkel kende uit
een vage
en sneeuwwitte droom
Het kostte je
geen drank…
Vijfde op de schaal van richters
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
809 Raap de scherven van de sokkels uwer heren.
Ontbeer de paleizen waar vrouwen hoereren en breng
mij naar de man die water, vuur, aarde en wind
in zijn lemen handen heeft gegrift.
Laat hem kruiken maken, de beloning zal een overwinning zijn.
Wanneer de lans gebroken wordt in hemeltergend licht
zal mijn leger de ramshoorn blazen.…
Gnomeo & Juliet
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.167 er waren eens twee tuinkabouters
zij hadden malkander zo lief
ze droomden van bloemen en bijtjes
foei, zij had een rode muts
bah, hij had een blauwe
wat je zegt, foute boel
hij woonde in 2 B, zij in not 2 B
twee buurten met haat en doodslag
waar velen gingen "scherven"
Gnomeo & Juliet zochten asiel
in het land van de paarse mutsen…
Gevallen spiegelglas 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 Gevallen spiegelglas 2
Zie in de scherven van glas
teleurstellingen in mijn leven
vervormen van goede wil
door fouten stuk gevallen
spiegelende scherpe splinters
van verraderlijke eigenwaan
dat glas de glans ontneemt
gebroken glas is niet te lijmen
herinnering bewaard spiegeling
nooit zal het ooit weer worden,
en beter ook dat men niet…
Hartslag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
529 bovenkomen en verwekken
als kunstvorm
de aarde als dekmantel
kleur als kapsel
paladijn terzijde
een kort manifest
terug naar het onderaardse
onzichtbaar geduldig wachten
op het onverwachte
diep in mij klopt vandaag
het hart van de cicade
morgen tik ik als halfgodin
mijn stellingen op
matglazen deuren
om bejubeld of vertrapt
in scherven…
Daar boven alles prijkt het leven
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
531 het diepste van alles
boven het alledaagse leven gelegen,
naar trouwe dragers van onmetelijk licht
kijk je op, zoekt men in het aardedonker
met een dorstig hart vol verlangen,
de schittering plots aan diggelen
doet de adem nog verder stoten
naar alle in geluk uitspattende richtingen,
opvlammend genoeg, dooft de liefde met
meer scherven…
Littekens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 ik beweeg mij voort
met mijn littekens, maar nu
zónder scherven!…
Plotsklaps
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
553 veranderde alles
van één op de andere minuut
stapte je in een film, waar je helemaal
nooit in had willen zitten
niet dat je 'n keuze kreeg
wat een uur geleden nog normaal was
lag nu in duigen, de fundering
onder jouw bestaan weggevaagd
wat rest zijn ontelbare scherven
waarin jouw leven uiteen geslagen ligt
stukje bij beetje veeg je het…
Déconfiture
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
477 nog nooit behield het huis
zijn witheid van muren
het glas zijn geveinsde ruiten
noch de eenheid van scherven
er hangt een lucht van
toekomende leegstand
met het breken van de huid
kraken de cellen hun wanden
langs de draden van schimmel
krimpt de resterende adem
die met vertraging verdrinkt
in oliedampende klei
in het aardegrijze…
avondgevoel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 zeewater, onverwacht uitéén gevallen
in talloos spiegelende scherven
rood en purper roepen ze
de ondergaande zon
een noodkreet lijkt het
dit uur vertrekt nu,
bijgelicht door wat
er onder grijze wolken door
verschijnt
roze sfeer
drijft lichtend verder, kleurloos
rolt de maan vanachter grauw
het schouwspel
schijnt volmaakt door
schoonheid…
Koketteerde afscheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
742 ik vond je beeld
gedeeltelijk in scherven
je benen nog intact
lang en verleidelijk
ze liepen uit op ruzie
je lichaam schreef
haar lijnen in mijn handen
borsten strak vooruit
je buik was zachtjes rond
waar ik mijn leegte vond
je ogen braken
als ik naar je keek
je blikken zeiden niets
op je gezicht de scherpe
trekken in graniet…
je bent van glas
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
803 spiegelen mag
je kaatst in lijnen
die geen einde kennen
mijn handen warm ik
aan jouw oppervlak
ik zoek naar je begin
een naad, een draad
die ik kan volgen
open maar, ik wil erin
versmelten met jouw beeld
je transparantie proeven
maar je bent gaaf, geen
barst of kleine groeven
wanhopig is mijn smeken
ik zal je moeten breken
in scherven…
Vrijheid Zweeft Voorbij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
533 verscholen in een kelder
voor de leugens van de mensheid
vrijheid gelijkheid broederschap
en zoiets als naastenliefde
leugens waarvan de scherven
door ramen en in deuren slaan
en zelfs soms bevolkte gebouwen
niet weten te laten staan
en door een kiertje
ziet hij de blauwe lucht
waaraan de witte wolkjes
gelijkelijk en gebroederlijk…
De prinses is gestorven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.334 Als scherven van beloftes krassen
de kraaien in het stille winterland.
Ik pluk de laatste adem van je lippen.
De prinses is gestorven.…
Eerste liefde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.181 verdrinkend
in de knal vol melodie
Ontzield,
beschreven en bewezen
uitgevoerd als schoolvoorbeeld
voorgedragen
voorgelezen
Naar binnen toe bewogen
gevoelloos afgedaan als les
herhaling
zonder vragen stellen
zonder voegen of vertellen
Trefwoorden raken niet
ze zwerven
vast aan de enkeling
die ‘t vallen na
ten onder ging
Toch in scherven…
Jij bent soldaat
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
503 wie zijn wij
anders dan de
blik in onze ogen
met de sprankeling
van perspectief en zoete
streling van ik heb je lief
de vitale duiding
van de woorden
in onze stem
die weerbarstigheid
doet scherven om
warme liefde te erven
het werk van
noestige handen dat
langzaam de wereld verandert
gestaag in het ploeteren
binnensmonds foeteren…
Vergeten woorden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
555 nog heb ik ze lief
de vergeten woorden
zij zullen stenen
bloeien op mijn graf
ze waren van glas
in transparant blond
dat in zachte vioolmuziek
zijn eerste kleuren schonk
waarin zonlicht
liefde speelde tot wind
pas opgestoken
ondeugend je haren vond
nooit heb ik ze
zien breken tot ik
scherven in mijn handen
hield zonder het…