529 resultaten.
Magie van licht
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
526 Geluiden keren zich af van mijn gehoor, het
vergezicht dwaalt tot mijn ogen terug de tong
verdroogd door de spijsvertering van de tijd
in een lege hemel kan ik mijzelf niet vinden.…
Een dagje aan zee.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 Maar ik blijf nog hier en loop verder langs
de vloedlijn, geniet van het mooie vergezicht
vanaf een pier begroeid met zeewier.
En tuur dan naar de einder.…
Beleefde landschappen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 het gras verscholen tussen bloemen
in het scheve landschap
waar ik overdag nachtelijke vlinders zoek
bloesemt een tafel van hout
waar ik dankbaar op ga zitten
in het steengebakken panorama
leefde ik te laat
liep te lang maar ongericht
door gebakken lucht en bakerpraat
zoekend naar een passende ruimte
elders weer
in een klotsend vergezicht…
De metselaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
745 Het vergezicht is onbevlekt.
Ik zie de ruimte,
Aandachtig, scherp kijkend, creëer ik.
Ik, de metselaar, architect.…
uitzicht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
586 denk meer dan je ziet
dat het groene lover
jouw open venster is
laat dat niet betimmeren
pak je kans, spring erdoor
bouw je eigen beelden
zing je eigen zinnen
schilder je schilderij
creëren maakt je blij
zet dreigende luchten boven
glooiende akkers, speel
het spel van donker en licht
maak mooie mensen met
uitzicht op een vergezicht…
ontkomen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
508 binnen
omheiningen
schrikdraad
en hekken
daar is het
waar de afbraak
van vergezichten
zijn grimmige
tentakels uitsteekt
daar huist wildernis
licht en ruimte kunnen
slechts ademen
in de geplaveide
dromen van een man
die met trage tred
de schaduw zoekt
onder een eeuwenoude
mashatu boom
stampende snuivende
gnoes…
Tweede voorschrift
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.579 ga zitten in een nieuw gewelf
en neem een korte, scherpe stift
die voor de drift en 't vliegend weer
van het gevoel niet aanstonds zwicht;
die wachten kan tot 't vergezicht
en 't donker landschap van de ziel
naar alle zijden openligt
onder het koopren avondlicht.…
Stoel met houtworm
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 Roerloos tot de dood vermoeid
Waar de tuinheer niet kan snoeien
Kan geen lelie open bloeien
Waar geheid de tijd de pijn van voelt
Het bloed gekoeld woede innerlijk woelt
Hangt in een mist van tranen
Rotte appels aan de bomen in de lanen
Watten wolken in blauw met strepen en banen
Met chemicaliën bespoten bomen
Het donker groen dicht vergezicht…
Versmelten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
579 Ik voel me zo verloren zo angstig en zo bang
Versmelten met een ander dat is wat ik verlang
k’Heb zulke slappe benen dat ik er niet op durf te staan
Daarom zou ik het liefste totaal in jou opgaan
Jij kunt mij dan leiden op mijn levenspad
Richting vergezichten naar bos en duin en stad
Samen voelt het fijner beter dan alleen
Immers in m’n eentje…
Zuid-Limburg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 Zwerf met mij mee langs glooiende heuvels en door lieflijke dalen,
geniet van prachtige vergezichten.
Zie kronkelende beekjes sloom het landschap aaien,
laat jouw hart door dit schouwspel verlichten.
Proef met volle teugen,
van de zachte G en vriendelijkheid.
Een stukje vlaai is zonder leugen,
’n echte niet te missen heerlijkheid.…
Sonnet van blijven en gaan
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
769 Onrustig verlangen stroomt door jouw bloed,
een redeloos zwerven naar weidse vergezichten
mijn droeve ik weet niet hoe loslaten moet
alleen jij verstaat de kunst van het zwichten.
wij zijn twee koningskinderen onder dezelfde bleke maan
maar lief, jij kunt niet blijven en ik kan niet gaan.…
Achter de horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
279 Achter de horizon eindigt niet de aarde
achter de horizon eindigt niet het licht
daar ligt de belofte die God bewaarde
een nieuw paradijs, een vergezicht.
Daar stromen niet meer de tranen
daar heerst geen angst, daar lijdt niemand pijn
daar mag ieder zich koning wanen
en niemand zal daar nog de mindere zijn.…
Zoekend
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
292 Ik ben en blijf een dromer, geweven uit wat licht,
met sterren aan de hemel als mijn hoogste vergezicht.
Ik adem de betovering van deze weidse sterrenpracht,
waar mijn dromen kunnen schuilen in de luwte van de nacht.
Zo zoek ik naar de warmte, op wegen stil en ver,
waar elke stap mij kan leiden naar misschien die ene ster.…
het hoogste ware woord
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
179 Zij laat zich andermaal afleiden
door wapperende vaandels
door monsterlijke vergezichten
en elke zinderende zinsconstructie
alsof zij schier tot wanhoop wordt gedreven
door overspoelende trouvailles, misleid
door dubbelzinnigheden op dat terras
wat zich verhult achter een mèr-à-boire
Ein Prosit auf das Meer
waar ook de schor geschreeuwde…
Schuimende koppen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.202 Schuimende koppen, een vergezicht,
de wind loeit genadeloos om m'n oren.
Kinderen spelen luidruchtig in 't zand,
bouwen zandkastelen op het strand.
Schuimende koppen, grijsgetint licht,
de zilvermeeuw laat zich duidelijk horen.
Ik laat voetsporen achter in 't zand,
de zee overspoelt woest het land.…
Minnelied
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
911 Duizelend, zoals dat ook gebeurt
wanneer ik dronken ben, of staande
op hoge gebouwen de stad bezie
die zich tot een woestijn ontwikkelt,
zwelg ik in vergezichten.…
je brak geen uren open
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.056 ik zie je in een vergezicht
waarin emoties laaien
de klokken sneller draaien
tot de wereld openbarst
jij hield van morgen
want vandaag was je teveel
je brak geen uren open
liet de tijd maar liever heel
je kijkt vooruit om niet
te voelen waar je staat
je zweeft gezichtsloos door
de dagen stil en zonder vragen
je hebt de strijd verloren…
Juli
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
707 Als ik weer buitenkom
en weer oversteek
als het bijna regent
maar windstil is en fietsen
landerig in de rekken hangen
in de verlaten straat, mis ik dan
de vergezichten die opdoemen ?
de woedende menigtes
rennend over het grote plein ?
de grote woorden gezaagd uit
het triplex van de geschiedenis ?…
Schooltje?
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
3.278 gebladderde plafonds
waarin het venster van de wereld
verkleind werd door geblindeerde ramen
ver weg van de lentezon en het
uitnodigende groene gras
die lonkten aan de verkeerde zijde
van dat weerbarstig glas, schemerig
verlicht door matglas bovenlicht
in de schaduw van de hoofdcipier
die met puntige vinger een einde maakte
aan dat idilisch vergezicht…
ik noem je naam
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.291 tijden heen
als ik je bij je naam noem
je ogen vertelden van toen
van nu en wat verder komt
met kleuren van zon en zee
waar wij allebei van houden
van rode wijn op een schaduwrijk terras
en van nog veel meer
van lang voordat
en dat het nooit verdwijnen moet
als ik je bij je naam noem
en verder niets
alleen je ogen
met het mooiste vergezicht…
De Tuin van Eden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.144 Er was vers water en dieren van het veld
en vergezichten over het land.
Maar achter de hoge hekken
blaften steeds vaker de valse honden,
met tanden die glinsterden in de zon
trokken zij aan de kettingen van hun meesters.
Lang konden we ze buiten sluiten
en waren wij veilig achter de poorten.…
Misschien
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.235 Niemand die nog iets van me verwacht,
Zoals ik niets meer van de vergezichten.
Ik voel me niet ongelukkig, maar vlak,
Of anders, hoe moet ik het verwoorden?
Ik ben een zoekende, misschien niet,
Of toch … kwam ik als stof tot rust.
Het levensritme, het is niet meer strak,
Maar klinkt bijna als zoete akkoorden.…
Windstil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
662 Het wandelen van de avond geeft verstilde impressie
Belevenissen van deze dag leggen zich murmelend neer
Met iedere stap verwijdering van dingen zoals ze zijn
Langzaamaan valt verloren geheugen fel op haar plaats
Duisternis dekt toe, wat ik zo zoet, alleen voor lief nam
Opent blind een vergezicht aan wat ik niet wilde weten
Met steevast ritme…
je ogen dromen vager
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
633 ik zie je in een vergezicht
waarin emoties laaien
de klokken sneller draaien
tot de wereld openbarst
jij hield van morgen
want vandaag was je teveel
je brak geen uren open
liet de tijd maar liever heel
je kijkt vooruit om niet
te voelen waar je staat
je zweeft gezichtsloos door
de dagen stil en zonder vragen
je hebt de strijd…
CRUCIFIX
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.042 en het ivoren Lichaam van de Man
tussen twee zwarte kruisen wordt een vlam,
die het beslagen duister diep doorlicht:
een weergaloos, doorschijnend vergezicht:
over een woest, ontembaar bergland, groot
en weerbarstig, het donker randgebergte van de Dood,
klimt langs een wankel gemzenpad
een man naar het verborgen ontoeganklijk hart…
Uren van geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam je emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in…
Uren van geluk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
671 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam je emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in…
Reservaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 Met de eenvoudigen woon ik
als een schamel struikje
aan de boorden van het verstand
de oude bomen hier
overheersen het bospaneel
ze broeden op slangeneieren
langs het lome pad
zijn de dagen verlaten stranden
verschroeid zand vol littekens
soms, heel even, tilt
een milde regen van herkenning
mij in het ritme van de vergezichten
veegt…
Sacramenten des gehuwden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
720 voor het leven, liefde en onrust
de begeerte naar de daad drijft mijn
wil over strak gespannen prikkeldraad
ik dood en bederf het samenzijn, het hart
struikelt over ontspoorde ideeën, wil
vluchten naar het niets met in mijn
handen de inhoud van mijn kruis
doedelzakmuziek met op de achtergrond
een koor vol spirituele beginselen, een vergezicht…
Vlakbij zijn de woorden
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
543 Vlakbij zijn de kluisters, de gedichten,
vlakbij zijn de oude vergezichten,
een witte Kerst en een groene loot,
een vers uit de Bijbeld dat uitzicht bood,
en plots weer de ster die verscheen.
Een heel goed, gezond en gezegend Nieuw Jaar voor iedere lezer(es).…