1035 resultaten.
Genieten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Dolend op het spoor
Verborgen achter glas
Zie ik kilometers groen
Voornamelijk Hollands gras
De tijd neemt mij mee op reis
De aankomst is bekend
Vertrekken is niet echt mijn ding
Hoewel ook dat snel went
De mensen in de trein
Zijn rustig en gedwee
Wat is de wereld mooi
In zo'n stilte treincoupé…
Kastanjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Dichters verdwijnen eens in het bos,
of vertrekken met de noorderzon.
Gedichten blijven eenzaam achter
en zullen eigen wegen moeten gaan.
Zoals kastanjes doodgaan of ontkiemen,
of door kinderen toevallig worden gevonden.…
Het bloed kruipt…
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
391 Waar het licht voor staat,
vertrekken boze schaduwen
uit de hangmat van de haat.
Wie z’n sterren telt
draagt het licht in de ogen
van aardkinderen.
Gat in de Melkweg,
waardoor oneindigheid schijnt,
verlicht zere plekken,
worden niet door ons gedicht.…
bestemmingsverkeer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
512 het gedicht heeft een plaats op de kaart
met een naam om te onthouden
zo zijn er altijd bermen met haakse akkers
en onderhuidse sloten als traanbuizen
er past een afstand in de tijd tussen
vertrek en de vraag waarheen
nogmaals en met nadruk, op straffe
van verdwalen
een smal pad te betreden, alleen
voor aanwonenden
zodadelijk, op…
Stilte zonder ogen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
641 was de
enige fysieke
reactie van
mensen die
dwaalden in
gedeelde stilte
zonder ogen
niet meer
in staat tot
het leggen
van contact
in een vaag
lijfelijk
benaderen
middels hun
schuifelend
verplaatsen
is de enige
manier om
het bestaan
nog even
te rekken
zonder zichzelf
prijs te geven
aan hen die
gezichtsloos
weer vertrekken…
MADE IN USA
snelsonnet
3.1 met 15 stemmen
1.056 Normaal word je van top tot teen gescreend.
Maar met zijn pasgeboren babyvliegen
Kon hij de zaak tóch makkelijk bedriegen
Een kort succes voor deze dierenvriend.
Want hij werd vliegensvlug van boord gezet
Omdat hij reisde zonder vliegbrevet.…
een vrouw
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.917 '
ik heb geen schaamte voor mijn billen
maar ik denk dat ze zit te gillen
van het lachen na mijn vertrek
'billen met een hondebek'…
Vinden
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
2.088 het is geen huis, nee meer een haven
en niet
omdat ik kom en ga
ik leg ‘r aan, ga er aan land
verzand
in blikken en in woorden
blijf ik komen, zonder gaan
bestaan
wij immers echt
het is een thuis, meer dan een haven
en wel
omdat ik ga en kom
ik blijf vertrekken, maar ook keren
leren
hoe het ook kan zijn
niet te vluchten,…
JIJ
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.236 Je opent mijn ogen
met je fantastische blik
er onstaat een nieuwe wereld
dat geeft mij een kick
je neemt me mee
naar een heerlijk paradijs
we vertrekken met z'n 2
op een misschien eeuwig durende reis
In het leven is er slechts 1 ding dat ik 100% zeker weet
en dat is dat ik je mijn hele leven nooit meer vergeet…
Vergeetachtigheid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.453 Waarom vertrekken
kleurige circuskaravanen
zodra zij binnentrekken
en bijval oogsten?
Waarom loopt de stad leeg
en wonen de vergeten vrienden
in lege televisiekasten
zonder geheugen?
Geen antwoord
en geen vragen meer
het buitengebied sluit
en alle fietsbanden
zijn leeggelopen…
kerk en café
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
822 de geknevelde gedachten
binnensmonds gemompeld
bundelen de krachten
tot donderende preek
als blindgestaarde dove
kreupel weggestrompeld
probleem vooruitgeschoven
en urenlang van streek
in benevelde vertrekken
en drank ondergedompeld
stokken de gesprekken
zonder begin of end
door uitgelezen zinnen
en volume overrompeld
valt ook hier geen…
Sensorvogeltje
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
592 Op enkelhoogte klinkt
bij het betreden
van de voordeurstoep
een vreugdevolle
vogelroep
te vergelijken
met bouwers
die vrouwen
bewonderend bekijken
het vrolijke geluid
ontlokt aan elke gast
een stralende lach
postbezorgers
zie je opgewekt vertrekken
de kat ligt paradijselijk
zich uit te strekken.…
Ochtendkrieken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
941 ik kus mijn lieve en vertrek al vroeg naar de polder,
nog gehuld in de nevel loop ik in dit schijnbaar
desolate landschap. ik zie mezelf in de onmetelijkheid
van dit doek dat nog geen penseelstreken en kleur
bevat. ik hoor mijn voetstappen in de grijze asfaltlaag
dempen. ik ruik de muffigheid van dit verstild beeld.…
Er zijn mensen
gedicht
4.1 met 18 stemmen
15.622 Anderen willen altijd net vertrekken,
hebben een hand al aan de deur.
Weer anderen liggen in elkaars armen
en denken aan de vijand,
houden soms even hun oor aan de grond.
---------------------------------------------
uit: 'Over liefde en niets anders', 1997.…
Het laatste beschavingsvernis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 het laatste beschavingsvernis
sluit de kist terwijl
nieuwe raketten vertrekken
richting verderf en dood
gedrogeerd en gemanipuleerd
door strategen vechten bendes
en legers hun strijd om de macht
pionnen in het spel van kanonnen
weer raast de waanzin
van oorlog en verwoesting
aan de wereld voorbij en nog even
dan gaat het ook tussen jou…
Omen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
493 we hoorden
de onheilspellende stilte die
de naderende storm in zich droeg
we zagen de gebroken
schuimkoppen op de lege zee
we voelden het zwaarbeladen vertrek
toen de kust zich verborg
achter de avondmist
met gebroken vleugels
stotterden we over het water
we wisten van
het levenloze schip dat diep
op de zeebodem lag…
Kervelsoep
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
755 De warme borden
met zorg en kervel opgediend
wachtten naar de fijne smaak
van haar ogen een leeg bestaan
kon niet lang gevuld blijven
glazen met bubbels verdoven,
het aquarium sputterde nog wel
maar niet tegen mijn vertrek
het leven verloor aan smaak
haar ogen dwaalden opzij
en de katten spinden tevergeefs
een lang gesponnen draad.…
Uit elkaar?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.153 Het vertrek
Het is toch zo makkelijk, het is zo voor mekaar
Je gaat van elkaar af, na zoveel jaar
De jeu is eraf, de pit is eruit
Ik ga ervandoor, dus zoek jij het maar uit
Ik ben ongelukkig ga er vandoor
Na zovele jaren, zoek jij het maar uit hoor
Als ik je op je hart trap, dan is dat helaas
Maar mijn geluk staat voorop dat is mijn relaas…
een vaste burcht (nieuwe versie)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.305 men verhing de bordjes
en nog pronkt hier het voormalige
wapens en namen
wachters bestaan niet meer
ik kan de berg bestijgen
door wijd open poorten binnen gaan
het ongedekt rondeel
waar soms de ommegangen stokken
en men beschroomd de zuil van stilte ziet
het hoog vertrek
de open schrijn
voor wie hier hoort
zonneleen 33 zie…
Ertra
netgedicht
4.3 met 35 stemmen
1.719 of het afscheid
dan een afscheid is
gewoon met een woord
of met iets dat jij niet zeggen zal
dat ook ik niet zeg in een woord van jou
zelfs niet na vertrek of in winterpoëzie
achter ramen verborgen
vol kwetsbaarheid
iemand, die jou zag, nog ziet,
draagt de laatste regels voor
en nog later
als wind de zomervruchten baart
mijn stilte…
De blanke poort
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
698 Rank en lieflijk zijn de klanken
die mijn zintuigen weer wekken
tot een staat van kunnen danken,
kunnen horen zonder spoorslags te vertrekken.
Wit als sneeuw is de welgevormde mond
die mij nieuwe sagen brengt
en mij leidt, de wereld rond,
mijn droom en dag verzengt.…
Aan het klavier
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.051 Dan spelen
haar vingers vuur, en met een suizeling
van tonen wordt het vertrek gevuld -
Zo kan haar lichaam bezig zijn, nog jong
met wiegende borsten.…
Zomerdroom
netgedicht
4.2 met 49 stemmen
1.411 Vingers plukken stralend zacht
van gitaar bespannen snaren
zomerseizoen melodieën
wekken zegepralend
rozen op stam
dan…
nog één keer zijn gebogen
rozenbloemen heft
stralend lachen naar de zon
maar
na prachtige melodieën beseffen
‘het is tijd wij moeten nu vertrekken
buigen voor de gitarist’
onbetwist illusionist verdwijnt…
Ik verdrink in jouw ogen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.144 Ik zwem in gedachte naar je toe
met alle kracht die ik in me heb
maar ik ben zo ontzettend moe
en ik raak verstrikt in jouw web
De stroom is ineens veel te krachtig
ik probeer me vast te klampen aan jou
maar het wordt me allemaal te machtig
het maakt niet uit waar ik me aan vast hou
Ik voel dat ik lichamelijk vertrek
dat ik geestelijk…
contrast
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
5.135 in koelen bloede
heet zij welkom
ijzig kalm
een warm onthaal
hij komt thuis
en moet vertrekken
de eerste keer
zijn laatste maal
in stil vermoeden
schreeuwt zij namen
scherpe woorden
stompend hard
zijn hoofd vol gruis
haar hart vol stenen
wat trouw begon
bleek valse start…
Gedoofde pit
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.911 hangt nu de duisternis koud
in de hoeken van de kamer
onstoffelijke silhouetten
besluipen intrinsieke wegen
zuchtjes tocht kieren
onzichtbaar infiltrerend
door de schuiframen
kaarsen verlichten nog zwak
de opgebrande avonduren
de dag glijdt als een geest
in de schaduw van de nacht
waar hij wordt overmeesterd
door het ontzielde vertrek…
Gegist bestek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.431 Haar zee en rivier
heeft ze bevaren
onbekend met
aankomst en vertrek
Zoveel meer
stond ze
aan ´t roer
dan vader
Ze wist van
eb en vloed
en kerend tij
en richtingen van winden
Zeldzaam
opgelopen averij
zelden
aan lager wal
of lek
Het laveren
kwam pas na verloop
van rijpe jaren
Ze koerste op
gegist bestek.…
Door het stof
gedicht
3.9 met 15 stemmen
9.119 ik stuif melig door de gangen
die vandaag nog zijn behangen
met wat schamele restjes jou
fladder een stofdoek langs gedachten
aan de afgelopen nachten, nog ver
voor je vertrekken zou
nooit eerder was je deelbaar
zo weergaloos ongrijpbaar
als in het stof dat nu verwaait
dromerig verschoon ik de lakens
verzet met liefde enkele bakens…
Krakers en het maagdenhuis
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
725 ze heien
stampen nieuwbouw
uit de grond waar
slechts één generatie
het bestaan in een
naoorlogs leven vond
ze groeiden
bloeiden in de tijd
van flower power
beattles en de rolling stones
krakers en het maagdenhuis
zijn nu een mooie droom
de huizen
zijn gesloopt waar eens
de muizen op de tafel
dansten bij vertrek
worden nu de duurste…
Broze vreugde
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
552 Grond, gedeukt, geblust,
horizonnen die vertrekken,
een waterige zon lekt.
Randschrift in heuvels,
brokken gebroken licht,
baanbrekend gedicht.
Grafstenen, rechtop
vervreemding van de doden,
geschreven in de zon.
Slagboom van de geest,
houden dromen niet tegen,
in een vloek of zucht.…