inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Het bloed kruipt…

De zon likt aan graven,
gezichten zijn verdwenen,
bloed kruipt over marmer.

Waar het licht voor staat,
vertrekken boze schaduwen
uit de hangmat van de haat.

Wie z’n sterren telt
draagt het licht in de ogen
van aardkinderen.

Gat in de Melkweg,
waardoor oneindigheid schijnt,
verlicht zere plekken,

worden niet door ons gedicht.

... Illustratie: Bron: Fixstate ...

Schrijver: Pama, 9 feb. 2020


Geplaatst in de categorie: haiku

4,0 met 4 stemmen 27

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)