848 resultaten.
poëtische stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.259 de scheve huisjes aan het Hoge Zand
die voor geen slopershamer wilden wijken
de parken met de eeuwenoude eiken
een schone slaapster op het stille strand
de lommerrijke lanen voor de rijken
de krijtstreep van een dienaar van het land
het meisje met een ijsje in haar hand
dat in Madurodam loopt rond te kijken
Couperus die in brons te wachten…
nee niet echt bij
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
720 niet
verdoven
dichtgooien
van kloven
gelijkmatigheid
geeft geen
gevoelens prijs
het rustige gekabbel
van maanden jaren
waardeloos gebabbel
geen geruzie
geen partij
ik was er niet
niet bij
na schipbreuk
van restanten
spoelen de
bekende varianten
van het leven
terug naar zee
het schone strand
doet mijn verdoving wijken…
thea ter graf
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.187 thea kon t niet laten om te zeiken
op andermans deels vrouwelijk falen
haar stokpaardjes doubleerden palen
daar mocht van haar geen lijn van wijken
een stip kon nooit een komma blijken
dat zou leestekens achter halen
ze bleef daar keer op keer op malen
dacht nota bene juf te lijken
door tekst op punten in te schalen
en steeds een eender…
Homerische vergelijkingen I en II
gedicht
2.0 met 76 stemmen
27.958 Hij ontstak in gramschap, heftig als die van
een Amsterdammer aan een autostuur,
die rijdend door rood licht, komend van links,
moet wijken voor een ander, die van rechts
door groen licht nadert, o het schrijnened onrecht
hoe een tweewerf gepriviligeerde
een eerlijk man belaagt... Zo was zijn toorn.…
Ik ken U
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.379 als ik ben, gelijk
de doorsnee mens
en dat ben ik
wijk ik niet af
van uw goed en kwaad
of lief en leed
in luiheid en verboden daad
als ik mens ben
gelijk allen
ken ik u
en speel ook toneel
met geopend doek
kijk dan de zaal in
gevuld met uw zielen
maar door de belichting
blijkt dat een schimmige look
oh zeker, ook ik…
oud geliefd
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
670 Het eens tot glans gepoetste hout
tot liefdeslicht bestreken
verstofte tot wat dof oud goud
met het wijken van de weken.
Haar perzikroze bloemenhuid
verdroogd met diep gerimpel
van taaiig blauw 't geaderd vel
verschraald dit eens zo geurig fruit.…
Obstakels
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
447 angstvallig mijden een te groot entree
of u en iets dat anderszins mij schaadt
van water heb ik mij een baar gemaakt
geslapen in een uitgebeende zee
het land gelaten dat in laatste wee
tot kaken in het eigen bloeden staat
waar woeste hoogten tot mijn navel reiken
ontwaken woorden uit een winterslaap
ik zal van wat ik dichten wil niet wijken…
Doordraaien
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.093 Door het crossen op een pas gezaaid grasveld
Waar agenten de “Zwarte Cross” na deden
Is het nieuwe veldje kapot gereden
Wat weer vergoed wordt door ons belastinggeld
En straks lees je in het politierapport
Dat óók dit slechte gedrag weer beloont wordt
------------------------------------------------------------
…een bewoner in de wijk…
Spreeuw
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
595 .
----
De lucht boven de wijk Hoograven in Utrecht is het toneel van een bijzonder fenomeen. Circa 60.000 tot 70.000 spreeuwen vliegen rond in een grote wolk die regelmatig van snelheid en vorm verandert boven de buurt.…
Finis
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.117 Wij keerden weer tot liefdes wijk.
Als kind'ren van Gods koninkrijk
Zijn wij herboren, sterk en vrij.
God boog de rechte lijn; ‘t begin
Raakt aan het eind, de cirkel sluit.
De hemel heeft zijn zaalge buit.
En - harts verlies blijkt harts gewin.
24-04-1934…
VERSCHEIDEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.150 Een aarzlend reiken
Naar de overzij,
Een angst, een wijken,
Een: neen niet míj,
Nog één gedachte,
Een snelle droom,
Over het zachte
Van bloem en boom,
Een laatst verlangen
Naar akkerland,
Hoe de appels hangen,
Het najaar brandt;
Dan…
Verbouwing
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
811 Waarom moet wat is steeds maar weer wijken
op elke lege plek worden huizen gebouwd
en bomen gehakt,het zijn iepen of eiken
want dan zijn ze ziek of anders wel oud.
Nieuwe gebouwen moeten daar dan verrijzen
dikwijls een bank en vaak een kantoor,
ze krijgen dan het uiterlijk van grote paleizen.
Men vraagt zich af, hoe lang gaat dit door.…
Slapen met open ogen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
463 Ben al dagen wakker,
Lichaam en geest
Die van geen wijken
Willen weten -
Slaapverschuiving,
Zegt de professor,
Helpt om de depressie
Aan banden te leggen,
Het licht weer toe
Te laten waar het altijd
Donker was -
Dan slaat de vermoeidheid
Genadeloos toe, de slaap
Dreigt toch te komen;
Als ik mijn ogen met
Tegenzin sluit…
Guns tegen rozen ( Parijs )
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 Lange
haren, snoeiharde gitaren wijken
niet zomaar voor de wapens
van de religieuze extremist.
Het geweld van de guns tegen de
rozen met boerka dwang tegen het
vrije muzikale verkeer; in een
schreeuwen om een islamitische
revolutie tegen headbangers stuit
men altijd op het harde leer.…
Licht bewolkt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 vandaag lopen de
sporen niet naar
behoren zij wijken
zover wij kunnen kijken
bloemen reiken
hun mooiste kleuren
maar deinzen als
wij ze willen keuren
zelfs het licht
heeft iets onbestendigs
in licht bewolkt schijnen
lijkt blauw te verdwijnen
mijn woorden raken
jouw snaren verkeerd
laten stilte weer dansen
op vermeende dissonanten…
Mijn dochter en ik
gedicht
4.3 met 3 stemmen
10.810 Niets kan ik doen, opdat zij zal bereiken
wat ik, amper gevonden, weer verloor;
geen vindt van het geluk méér dan een spoor,
ook zij niet, en ook zij zal het zien wijken.
Ik sluit het boek. Wij zitten naast elkaar;
geen woorden tussen ons, slechts, even maar,
de glimlach van de een tegen de ander.…
Fietspaden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Fietspaden
door de Sellinger Bossen
alle remmen los en
je e-bike vliegt, zweeft
Bont Zandoogje
als had je als vlinder geleefd
Groot Koolwitje
op dat fietspad zit je
Oranje Zandoogje
waar fietspaden kwamen
kregen ze vlindernamen
Bruin Zandoogje
in versnelling vloog je
helling af helling op
in de bocht noodstop
tegenliggers die niet wijken…
Jansum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Tidde Wyneda
de dwarse hoofdeling
weigerde te dijken
waarna al zijn land
ten onder ging
bij Jansum 1413
braken de dijken
hij moest wijken.
Het dorp Jansum
tussen Oosterreide
en Wilgum
verdween in het wijde
en diepe Jansumer gatt
opmerkelijk dat
naast die geul
op een kweldereiland
nog ruim een eeuw
vee bleef grazen.…
Schrille crescendo'S
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
475 In slinkend duister
aan drempels van licht,
de rossige gloed van Aurora
In een roerloze
spiegel van water
door ijle dampen
onttrokken aan 't zicht
wijken ragfijne
nevelkristallen
over verblekende ganzen
Het dons van de mist
houdt hen eendrachtig gevangen
instinct is wat hen samenbindt:
hun nog te voltooien gezangen
Gesmoord…
Polderen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
661 waterschapsbestuur is van ons allen
Van boer en burger, stedeling incluis
Geborgde zetels horen daar niet thuis
Die feodale trek dient te vervallen
Het is van groot belang voor de natuur
Dat waterstanden in de bodem stijgen
Om rijkere schakeringen te krijgen
En ook weer vogelrijkdom op den duur
Dus kies partijen die daarvoor gaan strijden
Niet wijken…
Ritmisch onbekend
netgedicht
5.0 met 83 stemmen
792 terwijl ik
in de spiegel
keek begon
het hart wat
vreemd te kloppen
ritmisch onbekend
maar nog geen
noodsignaal of
benauwdheden
op de borst maar
wel anders dan
ik was gewend
trok wat rare
bekken en
een paar gekke
gezichten maar
het vreemde
wilde niet wijken
groeide zelfs
in spanning en
ruimte die het
wilde gebruiken
om…
Twoseater
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
547 In mijn hiernamaals incarnatie
is mijn karma rond misschien
dan scheur ik in mijn glansbolide
van zestienhonderd paardenkrachten
in wat luttele seconden
van nul naar honderd, kan niet wachten
een losgeslagen projectiel
van wijk bij duurstede tot tiel
niet als james dean maar juist solide
langs dorpen weiden berg en dal
waar het…
Landtapijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
248 Akkers, gras en wijken
langs de lange slang -
de rivier die alles verbindt
de ruggengraat van de lapjes
aan de overkant omzoomd
door stapels driehoeken -
kale kammen, bekrast
met brede lege wegen
naar elkaar
De windberg steekt er boven uit
en veel, veel hoger nog begrenst
een lichte lijn het landtapijt
Lente, en nog sneeuwt het…
Sporen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.094 De straten zijn donker,
evenals de voetstappen die
hard rennen door de straten
van de wijk.
Griezelig zijn de contouren,
die opduiken op plaatsen waar
je ze niet verwacht met een even
sinister gemompel.
Platgedrukt tegen de muur,
ontloop ik het gemompel met
een bang hart en helemaal alleen
raap ik de moed op die viel.…
Kussen
poëzie
3.4 met 19 stemmen
4.377 Rode lippen, blanke leden
Wijken uit hun eng omhelzen
Naar de koele heldre grenzen
Waar zich oog en oog ontmoeten
In der ziele kus.
Als de diepe blauwe heemlen
Duren over zee en landen,
Duren over dood en leven, -
Over liefdes dood en leven
Duurt der zielen kus.…
Hebben en zijn
gedicht
3.8 met 188 stemmen
45.070 Zijn is de ziel, is luisteren, is wijken,
Is kind worden en naar de sterren kijken,
En daarheen langzaam worden opgelicht.
-----------------------------------------
uit het werk van Ed Hoornik (1910-1970)…
HERFST
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
954 Het onomkeerbaar wijken voor eeuwenoude wetten.…
Heer J.Cruijff van Watergraafsmeer
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
972 ook wij vergeven aan de nemers van Uwe percenten
Leid ons niet in balverliefd thuis verblijven,
Maar verlos ons door schenktax als tirannie te verdrijven
SAMEN
---------------------------------------------------------------------
Toelichting: Cruijff is kwaad op de Haagse schenkersbelasting voor z’n Foundation die voor voetbalveldjes in de wijken…
Nieuwe vriendschap
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
6.119 Oude vrienden, lang uit het oog
duiken plotseling weer op
"bijpraten" blijft onwennig
achteraf blijkt het een flop
Eigenlijk is er niks meer te vertellen
interesses blijken af te wijken
geen band meer zoals ooit
of iets wat er nog op doet lijken.…
POORT VAN HET NIEUWE JAAR
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
2.355 Niet achterom
kijken
Beslist niet
achterom kijken
Januari al
een enkel etmaal oud
Decemberdagen met
feesten afgerond
Wisten even niet
van overgave
Wisten even niet
van afscheid
Wisten even niet
van wijken
Op klokke twaalf
gingen we de stadspoort door
De brug over
van het vergeten
En kijken nu,
kijken onze ogen…