662 resultaten.
geld dan vies is van beschaving
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.723 je handen vragen
meer dan ik kan dragen
je mompelt zacht
een dank je wel
maar je ogen kijken weg
zien het land verdrogen
de woestijn had niet gemogen
nu het water tot de lippen komt
ze dringen je hun wijsheid op
met geld dat vies is van beschaving
zetten zo je toekomst op de kop
in hun ontwikkelingsverslaving
ze maken je tot consument…
de ééndagsbloei te vangen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.425 nadat ik met de regen
de woestijn bezoek probeer
ik op mijn schildersdoek
de ééndagsbloei te vangen
het zal er weer om spannen
of ik alle kleuren krijg die
de natuur voorhanden heeft
omdat ze vier seizoenen geeft
slechts uren zal een jaar
gaan duren waarin de lente
zomert en de herfst oogst, de
lange winter alles weer verdroogt…
Afslag naar de hel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Dit is de weg naar de hel
Op jouw reis door dorre armoe
van de woestijn naar de bron
ben je verdwaald, je sloeg af
naar de hel'…
Een reis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
571 Ga met me mee
Naar die verre woestijn
We begraven je verdriet
Als we daar zijn
Ga met me mee
Met je zorgen voor later
We gaan naar een meer
En smijten ze in ‘t water
Ga met me mee
naar dat verre oord
Pak al je angsten
We gooien ze daar overboord
Ga met me mee
We reizen almaar door
Naar het begin van je wereld
Waar je de paniek…
Oases
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
401 te doen
het zijn onze
leef kleuren
net als wij
ons bestaan
vinden in
water en wind
zij hebben
mede ons
karakter
gevormd in
directheid en
recht op de
man af omdat
er geen tijd
voor dromen is
zoals in de
tropen of het
mediterraan gebied
waar warmte
dwingt tot rust
en het snelle
leven uit het westen
onmogelijk is
door woestijnen…
Jan de Rooy
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 De motor waarin damp wordt opgezogen
en zand, veel zand, dat godvergeten zand,
zover het oog kan kijken is er strand,
het zand zit in je neus, je navel, ogen
De Beer draaft door op deze korrelgrond,
rijdt plankgas van Parijs tot aan Dakar,
en héét dat zo’n woestijn is, zonneklaar,
het zweet loopt in je nek, je naad, je kont
Een duintop wordt…
onder de bloemen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
292 Na een staarwedstrijd
met de Narcissus onder de bloemen
besloot ik mij te verzoenen
met een opkomende viool
in twee kleuren stond zijn tulp
bloemrijk open-
gebroken
toen lieflijke margrietjes
voorbij kwamen gevlogen
‘Xanthippe!’
zou geroepen zijn
door de stinkende gouwe
maar het bleek zijn gele neef
een rouwende hoornpapaver…
De rivier
netgedicht
4.4 met 45 stemmen
18.723 Een rivier van geluk
Sprankelend in geluid
Het kan niet meer stuk
De wens komt uit
Poelen van verlangen
Kijken me aan
Aan elkaar hangen
Naast elkaar staan
Moerassen van lust
Zichtbaar beneveld
Je hebt me gekust
Lieve woordjes gepreveld
Woestijnen van gevoel
Liefde als zand
De zon schijnt zwoel
Zet alles in brand
Wouden van aandacht…
maan
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.320 Want bij ‘t draaien rond ‘t zonlicht
draait ie gezellig met ons mee
als een enorm contra gewicht
Zonder maan koken de polen droog
gaat het vriezen in de woestijn
en slingeren we maar wat rond
in de nacht alsof we dronken zijn
De wereld is nergens zonder maan
En jij bent mijn maan.…
Herfst
gedicht
4.1 met 55 stemmen
27.416 .
-------------------------------------------
uit: 'Parken en woestijnen', 1940.…
een grijze oase
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
739 als de woestijn alleen de hitte verdraagt
van dorheid en struiken met stekels
kan ik nog zo hard worden uitgedaagd
en roepen uit een nabije verte
ik zou geen enkele voet kunnen verzetten
of woorden vormen tot vruchtbaar zaad
jouw zinderend zwart zal het beletten
in de schaduw van een grijze oase speel ik
een lied op de gitaar zonder snaren…
De dichter en de dood
gedicht
2.8 met 42 stemmen
23.164 Ik peuter wat en mier verder
in de woestijn is geen herder
de wolf in schaapskleren gehuld
huilt, doch de jager brult
Brult tegen de karavaan
die verder trekt naar Ispahan
brult vanwege de vette kamelen
en de ruiters die ze bevelen
Eén raakt achter, wordt verslonden
wolven vechten om de botten
de karavaan is niet te stoppen
de enkeling…
Gezichtsbedrog*
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.601 Een leegte zo leeg als leegte kan voelen
in niets gelijkend op de barste woestijn
teistert mijn zwaar getormenteerde brein
en doet mij dorstig in mijn bed woelen.
Met droge keel schreeuwt zich een schor refrein
van een klaaglied met vergeefse doelen
raspend naar buiten, niet weg te spoelen
met de beste rode of witte wijn.…
de weg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
611 alles wat wij zijn
is een weg in de woestijn
geen eindbestemming tref je aan
alleen het schouwspel
met in de nacht. met wat geluk, een maan
alles goed, alles wel!
een sleutel draait in 't slot
een deur draait in de muur
regels van lange korte, en lange duur
wie wil er in hemels naam nog mot!…
Het eeuwige leven elixer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 heb kruiden verzameld
van naamloze planten
woestijnen doorkruist
en bergen beklommen
elixers getrokken
uit zeldzame wortels
gevijzeld gedroogd
de hymnen gezongen
riten gevolgd en
spreuken gezegd
stenen in eigen kwartieren
van maanlicht gelegd
de sterren staan goed
het offer bereid als
zon’s eerst straal het staal
van het beulszwaard…
Onwaarschijnlijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
497 Mijn verstand zegt dat alleen het kwaad nog van
zich laat horen en hij weer is genesteld in het
oosten, de woestijn reikt nu ver tot over de
grenzen, zo ook zijn invloed
wanneer laat nu eindelijk het goede van zich
spreken of heeft hij met voorbedacht en rade
alreeds met vele volgelingen en stap gezet
het kwaad te verdrijven?…
Een nieuw nirwana
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
511 het licht van een
beangstigende
flakkerende zon
wordt weerkaatst
door de toplaag van
grote woestijnen
die door reusachtige
windsnelheden
losgelaten heeft van
de eigen domeinen
wat niet kon
hechten is verloren
gegaan in de kleine
luwteplekken die
iedere zwaarte zelf
heeft geselecteerd
naast de monumentale
gladheden van de
hemels…
een laagland zonder dijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
916 ik schep werelden
van pool tot evenaar
kies landen aan de stranden
met een goddelijk gebaar
soms laat ik woestijnen
verdwijnen in de regen
van een ogenblik, in even
lente ben ik al in mijn schik
ik breek de berg tot rots
storm stof door de ravijnen
zorg dat ze verdwijnen
in een laagland zonder dijk
dan heeft de zee het rijk
alleen…
De nacht een nikab
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
492 Overdag schuilend,
verborgen, ontheemd
zijn de rijen vervreemd
van de wens die men had
om zich hier te vermeien
Marsman gaf Holland
de stem mee van water,
hoe vreemd en ontheemd
klinkt een halve eeuw later
de stem van de wind
over steppen, woestijnen
en over de bergen
steunend en zwijgend
onneembaar de rots
van 'n onwrikbaar…
Kapot glas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Grijze splinters glas
strooien as rond
in de woestijn.
Ze weerspiegelen de ruimte
van de kapotte krater
van vroeger.
Pas veel later
slaat alles
wat kapot ging
in.
Wat het losse zand
had kunnen lijmen,
vormt een vaste substantie
onder de druk
van de inslag.
Ver weg verstopt
glas
onder woestijnzand.…
als ik jouw liefde niet had
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 liefde niet had
zou de zon nooit schijnen
als de zon haar licht
zou ik alles verliezen
eindeloos en donker
zou mij het leven zijn
als ik jouw liefde niet
zou geen ster nog schijnen
bitter en guur de wind
mij de adem benemen
koud en diepgevroren
zou mij het leven zijn
als ik jouw liefde niet had
bleven bomen bladerloos
was de zee woestijn…
gefileerd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
301 tracht
te ontvluchten met
gedachten die gefileerd
het gestalte langzaam
laat verteren in een
rosarium beplant met
zwarte granieten
laatbloeiers
het licht is als een dubbel
dicht geslagen boek waarvan
de kaft ontheemd de
vergankelijkheid zonder
vrees omarmt
hoop is als een tolk
zonder stem, pijn
is de oase dat vruchteloos
het woestijn…
Remedia Amores
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.024 Raad mogen verordeningen geven
maar uw remedia staat hulpeloos
Sedert het beschrevene mij verkoos
word ik in afzondering verdreven
Zelfs zonlicht heeft verlaten dit gelaat
verloren heeft elke uitweg mijn pijn
Zoekend naar wat zand in deze woestijn
betreur ik alleen mijn verbannen staat
Verhoor mijn woordenloze gebeden
haar bijzijn doet…
Zandloper. Scheepsrol.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
803 Zandloper
Stemmen zijn in de schemering verstomd,
de handen die hem keerden zijn vergeten:
woestijnen tijd in zandkorrels gemeten.
Het uurglas in zijn onaantastbaar weten
mat fluisterend hun laatste maten rond.…
De stomme rebel
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.074 Maar stom is hij, woestijn en zeebodem.
Hoe het begon?
De vonken spatten uit een steen
drijven de schade op, luid, luider geknetter.
Een teder oog, een streling is voor de ander bestemd.
Ik hoor iets, de aanzet van een woord.
Laat maar
Deze rebel is stom.
Het begon met de twijfel, het virus dat door lucht reist.…
Een nieuw geheim
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
498 Aan de soldaten overgeleverd
is hij geofferd aan wie anders
dan Uzelf, hij moet dus wel leven
ook al ligt hij in een grafkamer
Verblijft hij misschien als eerste
in een heel nieuwe wereld
nog leeg zoals de woestijn
waar de zondebok vrij is?…
DAME VERLIEST REPUTATIE
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.328 je hebt zo van die wieven
die zien ze vliegen
op de Amsterdamse Meeuwenlaan
was er vorig jaar mei één
die zag twee grauwe kiekendieven
zij werd een roepende
in de woestijn
deze breed gevleugelden gesignaleerd
in bij voorbeeld Doodstil Usquert
Robbenoord of Oosterwijtwerd
het was nooit zo ver gekomen
ze was serieus genomen
had zij in…
schots in de karavaan
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.199 de tocht in de karavaan
door eindeloze woestijn
met een stokkie slaan
op de platte trommel
nergens groene oase
water en geitenkazen
wel vaak fata morgana
een bar in Barcelona
waar wij ons subito laven
verschonen en beschaven
over de drukte verwonderen
als het dan gaat donderen
zoeken we veilig heen komen
om in de droogte af te stomen…
Schalt het oosten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 hoor hoongelach
zie de saters in
hun ogen verdampen
zij hakken hoofden af
nog rijgen snoeren
gebeden aaneen
rult heet zand
woestijn onder voeten
schalt het oosten
roept op tot gebed
in de zinderende ruïnes
van moskee en minaret
in strijden voor de leer
moeten ongelovigen
verdwijnen zoals weleer
in allahs naam en eer
we zien het…
Eens zo
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.325 Je ogen streelden als een bruine oase
de eenzame woestijn van mijn wezen
en in je overspelige armen vond ik vrede,
alsof ik nooit geboren was en eeuwig
bij jou sliep, tedere duivelin,
ver van de bewuste wereld.…