Netgedichten

netgedicht (nr. 88.025):

gefileerd

het leven overstemt
de hobbels van de
vroege morgen die de
de late nacht tracht
te ontvluchten met
gedachten die gefileerd
het gestalte langzaam
laat verteren in een
rosarium beplant met
zwarte granieten
laatbloeiers

het licht is als een dubbel
dicht geslagen boek waarvan
de kaft ontheemd de
vergankelijkheid zonder
vrees omarmt

hoop is als een tolk
zonder stem, pijn
is de oase dat vruchteloos
het woestijn tracht te
voeden met ingelegde
manieren die enigszins
het komisch aspect
van het lijden met
de graadmeter
deels onderschept