Wat jij voelt

Ze zegt de samenwerking op
en schuift het boek tussen ons in,
dichtgeslagen
als een deur zonder klink.

Ze zegt:
je neemt mijn idee.
Ik hoor het
en zoek mezelf in haar woorden,
maar vind alleen afstand.

Ik zou kunnen spreken,
zinnen opstapelen
tot een bastion van gelijk,
maar wat jij mist
laat zich niet weerleggen.

Het is geen reden,
het is een gevoel.
En wie daartegen ingaat
breekt het
of zichzelf.

Dus zwijg ik.

Niet uit schuld,
niet uit angst,
maar omdat verdediging
je niet bereikt
waar jij nu bent.

Wat jij voelt is waar,
ook als het niet mijn hand was
die het veroorzaakte.

Tussen waarheid en ervaring
gaapt een ruimte
die geen taal overbrugt.

Ik laat het boek los,
niet omdat het nooit van mij was,
maar omdat vasthouden
ons verder
uit elkaar zou schrijven.

... Dit gedicht beschrijft een emotionele breuk tussen twee mensen, waarin misverstanden en onuitgesproken gevoelens centraal staan. De vrouw schuift een boek tussen haar en de spreker in, wat symbool staat voor een gedeelde ervaring of idee dat niet langer gezamenlijk wordt erkend. Het boek wordt een middel om de afstand tussen hen zichtbaar te maken.
De spreker kiest ervoor niet te reageren met argumenten of verdediging, maar erkent de gevoelens van de ander als waar, zelfs zonder volledig begrip van de situatie. Het gedicht benadrukt dat sommige emoties niet met woorden te verklaren zijn en dat de afstand die tussen hen is ontstaan, niet te overbruggen is door logica of redeneren.
In de afsluiting wordt het boek losgelaten, niet omdat het nooit van de spreker was, maar omdat vasthouden aan wat verloren is, de breuk alleen maar verder zou verdiepen. Het gedicht reflecteert de complexiteit van menselijke relaties en de pijn van een verlies dat niet altijd rationeel te begrijpen is. ...

breuk

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.0 met 3 stemmen 118