Alle inzendingen over woonoord

1006 resultaten.

Sorteren op:

Garoet bij Nacht

poëzie
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.855
Drie palmen in het duister, drie palmen in de wind. Gefluister, klein gefluister, klanken die men verzint. De maan is door de wolken bedekt, bedekt: een schicht treft, onder 't zwarte kolken, soms 't hele nachtgezicht. Damars, ketapangbomen zijn angstig saamgeplet, boven wat men hoort stromen, tot een kompakt boeket. Daarachter zijn de…

Houten huis

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 654
IJsbloemen smelten op kwetsbare ruiten tussen muren van het wankele houten huis bij het moeras, is het vochtig winter wonen de kinderen prikken met stokken in het ijs maar het eeuwige dooien is begonnen de wind brengt al lente rond het houten huis komen er weer konijnen tevoorschijn als uit een toverhoed, met allerlei kleuren wild, grijs…
mobar17 februari 2009Lees meer >

Toren

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.556
Gebouw,door mensen bewoond, wolkenhoog, wolkenkrabbend; uittorenend bovenmistig, boven regenbui en dakalkoof. De wind van voren, de wind van achteren: zwiept de toren slechts milimeters heen en weer. Toren boven stadsverkeer, Madurodam…
Benjamin24 februari 2009Lees meer >

Kom, Volken, nader!

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.116
[fragment] Kom, Volken, nader! trots op uw voortreflijkheid! Beklim de rechterstoel! Beslist gij zelf het pleit! Durf vonnissen! en wij, bewust van onze waarde, Wij schromen 't vonnis niet, noch de uitspraak van heel de aarde. Neen Neêrland zwicht niet! In het rijk der Wetenschap Handhaaft zij hare roem, staat op de hoogste trap; Gij, die…

Les 4 Cantons

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
Zondagmiddag, maart een staartje winter, maar de lente staat op springen we gaan een rondje maken zeg je, we stappen in de auto om de 4 Cantons te rijden in de tijd van het 'répas' vandaag en inderdaad, de weg is vrij 'on mange', om daarna zichzelf en kinders uit te laten, 'on se promène' de heuvel achterlangs naar Monflanquin, de…

In dit land is zo veel vochte lucht

gedicht
3.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 6.434
In dit land is zo veel vochte lucht die angstige gebouwen plat op de grond drukt, zelfs in de stad. Zo weinig ruimte dat bedilzucht de mond vult met dikke tong. Diensten herkauwen een taaie norm van vormgeving en voorschrift alsof een aardbeving elke maandag verstoort. Huizen worden tot woningen omgetekend in broodpudding opgediend na de maaltijd…

Scheef

gedicht
4.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 8.484
Een tor bewoonde al een poosje het hulsje van een lucifersdoosje. Totdat een koe een poot verzette en zo de torrenwoning plette. Het hele huisje uit het lood. De kleine tor, nog net niet dood, bewoont nu ietwat uit zijn hum een parallellepipedum. ---------------------------------------------- uit: 'Wis- en natuurkundelyriek', 2000.…

Belgiese zondag

poëzie
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.609
Een gramofoon van 's morgens acht iemand vergeet niet zijn soldatetijd en speelt clairon het bier is flauw limonade UIT ZUIVERE VRUCHTEN Na de hoogmis wast bewondering voor de renners de coureurs 21 7 17 48 83 fraaie hoofdgroep door het dorp Jonge boeren en arbeiders spreken sportliterair citaten uit de Sportwereld Koorknapen…

De val

gedicht
2.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 6.280
De avond valt over de Jordaan De avond valt heel langzaam Langzaam slokt hij al het licht op langzaam slokt hij de gelukkige dag op Al gauw bedekt hij onze versleten ogen die de hele dag open zijn gebleven Het is nacht in de Jordaan kleine geluiden duister geluk Vreemde verveling ----------------------------------- uit:…

Tuin

gedicht
2.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7.532
Van aarde ben ik en de kleur van een seizoen. Omsloten door de hagen en het huis vorm ik een buffer tussen weg en thuis. Men graaft in mij en dekt me toe, snoeit waar ik te uitbundig doe, een pad is krappe oversteek naar wegen waar ik niet van weet; mijn rand is daar slechts mee gemoeid. Geblinddoekt door de heggen en het huis, voed ik de…
Hester Knibbe28 november 2020Lees meer >

Gewone Alikruik

gedicht
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 6.322
Zijn verleden is zijn meesterwerk: kalken lagen vormen wenteltrappen, waaiers, slagen. Hijzelf, een paar gram snot zonder gehoor of gezicht, bewerkt zijn tombe: geen dier van groot gewicht. Hard het lot van de heremiet in zijn vochtige toren. Gekookt wordt hij verkocht bij myriaden. Zijn levenswerk is afval, een broze hoorn. Strandwandelend…

Onmacht in gebreke

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 780
Het middaguur vat kalm de trage tijd en weert de stenen schouw uit de ruimte waarin het is gebouwd het stapelbed onwillig en te hoog gegrepen is door de vierde macht vergeten om stil te zijn - heden nacht -…
elze14 mei 2009Lees meer >

Ver van elk bewoond gehucht

gedicht
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 6.575
Ver van elk bewoond gehucht Waakt het huis, geducht, berucht, Dat geen zichtbaar leven bergt Maar elks aandacht vergt en tergt. 't Nachtelijk zwijgen wordt verscheurd Door een stem die gilt en treurt. Niemand, niemand weet er van, Niemand breekt zijn boze ban. Overdag wordt niets bespeurd. ------------------------------------- uit: 'Verzamelde…

Jetayu

gedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.220
Als dorpsjongen, niets gewend, stond ik een keer op de zolder van het Goes Museum oog in oog met Jetayu, de mythische reuzengier. Hij sloeg een vuurwaaier van staart en vlerken open, een werveling van kracht en kleur, en schreeuwde het gotische gewelf vol oosterse triomf. Ooit had ik een oom op Java die uit de sprookjeswereld…
Hans Warren17 december 2020Lees meer >

Verlaten straat

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.309
In de oude straat, waar vreemd de voetstap klinkt, En welig gras, voortwoekrend, ongestoord, In groene lijst de grauwe keien vat, Staat, droef vervallen, 't lang verlaten huis. De ruiten blinken, blauw, in 't licht der maan En staren, stil en strak, met glazen blik, De blik van ogen, die geen licht meer zien, De blik van een, die zich…

Mijn huis, mijn thuis

hartenkreet
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.867
Hoe fijn is het hier te wonen op het mooie platte land waar de echo nog naklinkt hier heb ik een speciale band Waar luchten nog blauw zijn de mensen elkaar nog groeten uit belangstelling een praatje maken niet omdat ze het zo nodig moeten Dit hier is mijn mooiste plekje een eenheid met allerlei mensen hier maak ik nieuwe herinneringen…
moeke24 juni 2009Lees meer >

Het kleine dorp

poëzie
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.637
Laat ik u schrijven, vriend, hoe zalig stil Het dorpje is waar ik nu woon, gevlucht Voor schrille stad en havenend gerucht, Helend mijn ziel en mijn verwoeste wil. 't Heeft weinig huizen rond een oude toren, Om ieder huis een mildbloeiende heg, Geen luide straat, maar smalle zachte weg Van zand waarin geen stappen zijn te horen. De school…

Huizen 1

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 549
Geboortehuis, lentehuis. Herinnering maakt ons weer kind. De dagelijkse rituelen, de geluiden van elk uur, de kleine kamer boven. ’s Avonds hoor je de lentewind stemmen van buurtende boeren verwaaien met geruis van blaren, hoor je geritsel van muizen en moeder die rustig zegt: ‘De kat deugt niet.’, hoor je het schuiven van de grendel en…

Huizen 2

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
Huis van volwassenheid, zomerhuis vol kracht. Een kind, een man, een vrouw, onvermoeibaar in hun dromen. Vreugde, zorgen, toch geborgen. Besef van afgenomen kracht vlugger dan verwacht, kinderen weggedreven in hun werelden, sneller dan gedacht. Gemis, verlorenheid, om te veel lege kamers, in te grote tuinen.…

Huizen 3

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 629
Voor de herfst van ’t leven, nu een huis, doorstraald met lentelicht, waar niets nog dringend moet, er ruimte is en tijd, een vriendelijke groet, een hand die helpt, een troostvol woord, een blije lach. Heerlijk is: ontwaken in ons huis, de geborgenheid van binnen, want er is buiten. De zon schijnt, vogels fluiten, de wind huilt, kerkklokken…

thuis

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.020
het is rustig in de tunnels en op de brug op weg naar de heilige burcht zicht op het pad het licht ruimte vullen met levenskleuren ontwaak en houd wacht de spiraalvlam brand tot diep in de nacht overgang naar dag de dauw als instrument een trompet luid is de kreet ontwaak o luid ruis de dag is grauw maar zon komt toch wel weer…

Afscheid

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.198
Nog eenmaal wil ik gaan door open weiden tot waar de zee van ‘t onbewogen licht de val ontvangt in wiegelend evenwicht en vlied en vloeit naar ‘t golven der getijden. Nog eenmaal waar de landelijke wegen elkander kruisen in het lage veld, de holle wilg over het water helt en ruine pluimen in de wind bewegen. En waar het stadje rijst boven…

De geur van bloed

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 645
Lemok hoorde de vrouwen die achter de omheining van het mannenhuis behoorden te blijven, zacht zingen. Hoeveel weken was hij hier nu al ? Duizend sneetjes in een volmaakte huid, hij en de andere jongens waren samen met hun Vaders, Ooms en Dorpsoudsten het mannen- huis binnengegaan. Als jongens wel te verstaan….Als man kwamen ze er vandaag…
fairouz4 augustus 2009Lees meer >

Stedum - Harar

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
(voor Hans van Pinxteren) Het kleine dorp in de kleiwoestijn met de kronkelige sloten rond de sompige weilanden met hier en daar een rauwe boer. Als kind ging ik er naar de kleuterschool, in de pauze stootte iemand per ongeluk een hark in mijn kop, het litteken is nog zichtbaar boven mijn linkeroog. De wond in mijn hart ook, dat mijn vriendje…

de zorgvraag

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 731
de rauwkost is te grof gesneden klaagt hij vandaag niks beter dan de afgelopen week tomaat te bleek 'k probeer opnieuw: -en als je het zelf wat kleiner snijdt? hoe zo, met dit soort messen? zelfs een konijn zou dit niet fressen puree te flauw en veel te droog -wat zout of jus misschien? mijn favoriete stamppot niet te eten 't stampen…
annabel10 augustus 2009Lees meer >

Van oude kerken als kreuken in hun heuvel

gedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.310
Van oude kerken als kreuken in hun heuvel kende de klankenverliezer het gebed. Een klamme echo een akoestiek een gesuis dat ragfijn geel onophoudelijk de muren in rinkelt. Van oude kerken waar schellend zijn stem voor de adem op fresco's een sleutel vroeg herhaalde hij het bezoekuur. Een vraag brandde in des klankenverliezers koudvuur en nu…

Zuiderzeeballade

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.457
Van de Drom tot aan Stavoren kon men zeemansliedjes horen die hij speelde op een trekzak met zijn zonverweerd gezicht door zee gebikt zijn oude handen flink gezouten schippersarmen ruwgebonkt en hard als staal twee ankers bovenaan gelicht Hij speelde slepend aan de kade er zijn zuiderzeeballade zong van schermerwind die opstak over zilt…
jan haak17 augustus 2009Lees meer >

De Vecht

poëzie
3.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 7.708
Er ligt een landhuis aan de stroom, verlaten; Verbleekt, met donkre luiken, staart het blind, En laat de stroom, die eenzaam voortglijdt, praten En luistert niet naar 't fluist'ren van de wind. Maar vroeger, toen Hoogmogenden der Staten Daar in de zomer poosden van 't bewind, En staat en krijg voor…

Dorpje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
Lieflijk dorpje van weleer waar is je charme gebleven? Je moest wel met je tijd mee maar is er niet wat overdreven? Je groene weiden zijn veranderd in grote, drukke wijken, je paadjes in betonnen banen waarlangs 'fermettes' prijken. Het kerkje bij de lindeboom was ooit je middelpunt. Nu wordt jou zelfs pastorij of kroeg niet meer gegund…
Frans Vanhove19 augustus 2009Lees meer >

stad

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 648
oma, zei ze weet je waarom de huizen zo dicht bijeen staan in de stad ze zijn verliefd en willen elkaar knuffelen met scheve schouders steun zoeken een regenboog van mensen bergen de nek uitsteken om het lied te horen van de stroom die het hart van de stad doorklieft welvaart brengt maar ook verlangen…
rietvr23 augustus 2009Lees meer >