1006 resultaten.
Garoet bij Nacht
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.855 Drie palmen in het duister, drie palmen in de wind.
Gefluister, klein gefluister, klanken die men verzint.
De maan is door de wolken bedekt, bedekt: een schicht
treft, onder 't zwarte kolken, soms 't hele nachtgezicht.
Damars, ketapangbomen zijn angstig saamgeplet,
boven wat men hoort stromen, tot een kompakt boeket.
Daarachter zijn de…
Houten huis
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
654 IJsbloemen smelten op kwetsbare ruiten
tussen muren van het wankele houten huis
bij het moeras, is het vochtig winter wonen
de kinderen prikken met stokken in het ijs
maar het eeuwige dooien is begonnen
de wind brengt al lente rond het houten huis
komen er weer konijnen tevoorschijn
als uit een toverhoed, met allerlei kleuren
wild, grijs…
Toren
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.556 Gebouw,door mensen bewoond,
wolkenhoog, wolkenkrabbend;
uittorenend bovenmistig,
boven regenbui en dakalkoof.
De wind van voren,
de wind van achteren:
zwiept de toren slechts
milimeters heen en weer.
Toren boven stadsverkeer,
Madurodam…
Kom, Volken, nader!
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.116 [fragment]
Kom, Volken, nader! trots op uw voortreflijkheid!
Beklim de rechterstoel! Beslist gij zelf het pleit!
Durf vonnissen! en wij, bewust van onze waarde,
Wij schromen 't vonnis niet, noch de uitspraak van heel de aarde.
Neen Neêrland zwicht niet! In het rijk der Wetenschap
Handhaaft zij hare roem, staat op de hoogste trap;
Gij, die…
Les 4 Cantons
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
608 Zondagmiddag, maart
een staartje winter, maar
de lente staat op springen
we gaan een rondje maken
zeg je, we stappen in
de auto om de 4 Cantons
te rijden in de tijd van
het 'répas' vandaag en
inderdaad, de weg is vrij
'on mange', om daarna
zichzelf en kinders uit
te laten, 'on se promène'
de heuvel achterlangs
naar Monflanquin, de…
In dit land is zo veel vochte lucht
gedicht
3.8 met 27 stemmen
6.434 In dit land is zo veel vochte lucht
die angstige gebouwen plat op de grond
drukt, zelfs in de stad. Zo weinig ruimte
dat bedilzucht de mond vult met dikke tong.
Diensten herkauwen een taaie norm
van vormgeving en voorschrift alsof
een aardbeving elke maandag verstoort.
Huizen worden tot woningen omgetekend
in broodpudding opgediend na de maaltijd…
Scheef
gedicht
4.1 met 30 stemmen
8.484 Een tor bewoonde al een poosje
het hulsje van een lucifersdoosje.
Totdat een koe een poot verzette
en zo de torrenwoning plette.
Het hele huisje uit het lood.
De kleine tor, nog net niet dood,
bewoont nu ietwat uit zijn hum
een parallellepipedum.
----------------------------------------------
uit: 'Wis- en natuurkundelyriek', 2000.…
Belgiese zondag
poëzie
4.3 met 9 stemmen
4.609 Een gramofoon van 's morgens acht
iemand vergeet niet zijn soldatetijd
en speelt clairon
het bier is flauw
limonade
UIT ZUIVERE VRUCHTEN
Na de hoogmis wast bewondering
voor de renners de coureurs
21 7 17 48 83
fraaie hoofdgroep door het dorp
Jonge boeren en arbeiders spreken
sportliterair
citaten uit de Sportwereld
Koorknapen…
De val
gedicht
2.4 met 18 stemmen
6.280 De avond valt
over de Jordaan
De avond
valt heel langzaam
Langzaam slokt hij
al het licht op
langzaam slokt hij
de gelukkige dag op
Al gauw bedekt hij
onze versleten ogen
die de hele dag
open zijn gebleven
Het is nacht
in de Jordaan
kleine geluiden
duister geluk
Vreemde verveling
-----------------------------------
uit:…
Tuin
gedicht
2.8 met 18 stemmen
7.532 Van aarde ben ik en de kleur
van een seizoen. Omsloten door de hagen
en het huis vorm ik een buffer tussen weg
en thuis. Men graaft in mij en dekt me
toe, snoeit waar ik te uitbundig doe, een pad
is krappe oversteek naar wegen waar ik niet
van weet; mijn rand is daar slechts
mee gemoeid. Geblinddoekt door de heggen
en het huis, voed ik de…
Gewone Alikruik
gedicht
3.0 met 16 stemmen
6.322 Zijn verleden is zijn meesterwerk: kalken lagen
vormen wenteltrappen, waaiers, slagen.
Hijzelf, een paar gram snot zonder gehoor of gezicht,
bewerkt zijn tombe: geen dier van groot gewicht.
Hard het lot van de heremiet in zijn vochtige toren.
Gekookt wordt hij verkocht bij myriaden.
Zijn levenswerk is afval, een broze hoorn.
Strandwandelend…
Onmacht in gebreke
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
780 Het middaguur vat kalm de
trage tijd en weert de stenen
schouw uit de ruimte waarin
het is gebouwd
het stapelbed onwillig
en te hoog gegrepen
is door de
vierde macht vergeten
om stil te zijn
- heden nacht -…
Ver van elk bewoond gehucht
gedicht
2.6 met 14 stemmen
6.575 Ver van elk bewoond gehucht
Waakt het huis, geducht, berucht,
Dat geen zichtbaar leven bergt
Maar elks aandacht vergt en tergt.
't Nachtelijk zwijgen wordt verscheurd
Door een stem die gilt en treurt.
Niemand, niemand weet er van,
Niemand breekt zijn boze ban.
Overdag wordt niets bespeurd.
-------------------------------------
uit: 'Verzamelde…
Jetayu
gedicht
3.1 met 9 stemmen
6.220 Als dorpsjongen, niets gewend,
stond ik een keer op de zolder
van het Goes Museum oog in oog
met Jetayu, de mythische reuzengier.
Hij sloeg een vuurwaaier
van staart en vlerken open,
een werveling van kracht en kleur,
en schreeuwde het gotische gewelf
vol oosterse triomf.
Ooit had ik een oom op Java
die uit de sprookjeswereld…
Verlaten straat
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.309 In de oude straat, waar vreemd de voetstap klinkt,
En welig gras, voortwoekrend, ongestoord,
In groene lijst de grauwe keien vat,
Staat, droef vervallen, 't lang verlaten huis.
De ruiten blinken, blauw, in 't licht der maan
En staren, stil en strak, met glazen blik,
De blik van ogen, die geen licht meer zien,
De blik van een, die zich…
Mijn huis, mijn thuis
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.867 Hoe fijn is het hier te wonen
op het mooie platte land
waar de echo nog naklinkt
hier heb ik een speciale band
Waar luchten nog blauw zijn
de mensen elkaar nog groeten
uit belangstelling een praatje maken
niet omdat ze het zo nodig moeten
Dit hier is mijn mooiste plekje
een eenheid met allerlei mensen
hier maak ik nieuwe herinneringen…
Het kleine dorp
poëzie
3.7 met 12 stemmen
2.637 Laat ik u schrijven, vriend, hoe zalig stil
Het dorpje is waar ik nu woon, gevlucht
Voor schrille stad en havenend gerucht,
Helend mijn ziel en mijn verwoeste wil.
't Heeft weinig huizen rond een oude toren,
Om ieder huis een mildbloeiende heg,
Geen luide straat, maar smalle zachte weg
Van zand waarin geen stappen zijn te horen.
De school…
Huizen 1
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
549 Geboortehuis, lentehuis.
Herinnering maakt ons weer kind.
De dagelijkse rituelen,
de geluiden van elk uur,
de kleine kamer boven.
’s Avonds hoor je de lentewind
stemmen van buurtende boeren
verwaaien met geruis van blaren,
hoor je geritsel van muizen
en moeder die rustig zegt:
‘De kat deugt niet.’,
hoor je het schuiven van de grendel
en…
Huizen 2
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
517 Huis van volwassenheid,
zomerhuis vol kracht.
Een kind, een man, een vrouw,
onvermoeibaar in hun dromen.
Vreugde, zorgen,
toch geborgen.
Besef van afgenomen kracht
vlugger dan verwacht,
kinderen weggedreven
in hun werelden,
sneller dan gedacht.
Gemis, verlorenheid,
om te veel lege kamers,
in te grote tuinen.…
Huizen 3
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
629 Voor de herfst van ’t leven,
nu een huis,
doorstraald met lentelicht,
waar niets nog dringend moet,
er ruimte is en tijd,
een vriendelijke groet,
een hand die helpt,
een troostvol woord,
een blije lach.
Heerlijk is:
ontwaken in ons huis,
de geborgenheid van binnen,
want er is buiten.
De zon schijnt,
vogels fluiten,
de wind huilt,
kerkklokken…
thuis
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.020 het is rustig
in de tunnels
en op de brug
op weg naar de heilige burcht
zicht op
het pad
het licht
ruimte vullen
met levenskleuren
ontwaak en houd wacht
de spiraalvlam
brand tot diep
in de nacht
overgang naar dag
de dauw als instrument
een trompet
luid is de kreet
ontwaak
o luid
ruis
de dag is grauw
maar zon komt toch
wel weer…
Afscheid
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.198 Nog eenmaal wil ik gaan door open weiden
tot waar de zee van ‘t onbewogen licht
de val ontvangt in wiegelend evenwicht
en vlied en vloeit naar ‘t golven der getijden.
Nog eenmaal waar de landelijke wegen
elkander kruisen in het lage veld,
de holle wilg over het water helt
en ruine pluimen in de wind bewegen.
En waar het stadje rijst boven…
De geur van bloed
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
645 Lemok hoorde de vrouwen die achter de
omheining van het mannenhuis behoorden
te blijven, zacht zingen. Hoeveel weken was
hij hier nu al ?
Duizend sneetjes in een volmaakte huid, hij
en de andere jongens waren samen met hun
Vaders, Ooms en Dorpsoudsten het mannen-
huis binnengegaan.
Als jongens wel te verstaan….Als man kwamen
ze er vandaag…
Stedum - Harar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 (voor Hans van Pinxteren)
Het kleine dorp in de kleiwoestijn met de
kronkelige sloten rond de sompige weilanden
met hier en daar een rauwe boer. Als kind
ging ik er naar de kleuterschool, in de pauze
stootte iemand per ongeluk een hark in mijn
kop, het litteken is nog zichtbaar boven mijn
linkeroog. De wond in mijn hart ook, dat mijn
vriendje…
de zorgvraag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
731 de rauwkost is te grof gesneden
klaagt hij vandaag
niks beter dan de afgelopen week
tomaat te bleek
'k probeer opnieuw:
-en als je het zelf wat kleiner snijdt?
hoe zo, met dit soort messen?
zelfs een konijn zou dit niet fressen
puree te flauw en veel te droog
-wat zout of jus misschien?
mijn favoriete stamppot niet te eten
't stampen…
Van oude kerken als kreuken in hun heuvel
gedicht
4.1 met 11 stemmen
4.310 Van oude kerken als kreuken in hun heuvel
kende de klankenverliezer het gebed. Een klamme
echo een akoestiek een gesuis dat ragfijn geel
onophoudelijk de muren in rinkelt.
Van oude kerken waar schellend zijn stem
voor de adem op fresco's een sleutel vroeg
herhaalde hij het bezoekuur. Een vraag brandde
in des klankenverliezers koudvuur en nu…
Zuiderzeeballade
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.457 Van de Drom tot aan Stavoren
kon men zeemansliedjes horen
die hij speelde op een trekzak
met zijn zonverweerd gezicht
door zee gebikt zijn oude handen
flink gezouten schippersarmen
ruwgebonkt en hard als staal
twee ankers bovenaan gelicht
Hij speelde slepend aan de kade
er zijn zuiderzeeballade
zong van schermerwind die opstak
over zilt…
De Vecht
poëzie
3.6 met 25 stemmen
7.708 Er ligt een landhuis aan de stroom, verlaten;
Verbleekt, met donkre luiken, staart het blind,
En laat de stroom, die eenzaam voortglijdt, praten
En luistert niet naar 't fluist'ren van de wind.
Maar vroeger, toen Hoogmogenden der Staten
Daar in de zomer poosden van 't bewind,
En staat en krijg voor…
Dorpje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
603 Lieflijk dorpje van weleer
waar is je charme gebleven?
Je moest wel met je tijd mee
maar is er niet wat overdreven?
Je groene weiden zijn veranderd
in grote, drukke wijken,
je paadjes in betonnen banen
waarlangs 'fermettes' prijken.
Het kerkje bij de lindeboom
was ooit je middelpunt.
Nu wordt jou zelfs pastorij
of kroeg niet meer gegund…
stad
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
648 oma, zei ze
weet je waarom de huizen
zo dicht bijeen staan
in de stad
ze zijn verliefd
en willen elkaar knuffelen
met scheve schouders
steun zoeken
een regenboog
van mensen bergen
de nek uitsteken
om het lied te horen
van de stroom
die het hart van de stad doorklieft
welvaart brengt
maar ook verlangen…