1106 resultaten.
virtueel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
728 vertrouwd, teder, zachtaardig
beantwoordt hij mijn vragen
zonder verbazing; terughoudend
voorzichtig met zijn poëzie
kleedt hij mij in zijden georgette
wikkelt mijn verlangen in een jas
van zacht soepele kasjmier
hier is alleen het mooiste goed
geen moeite om mij mee te
delen dat het goed is wat ik doe
ik ben zijn open boek
hij prijst…
Eeuwig verlangen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 Versluierd in saffierblauwe zijde
dwalend in schijnsel van halve maan
spelen broze vingers met licht
rapen droomgedachten bij elkaar
Een stilzwijgend
eeuwig verlangen brandt
diep binnenin haar getergde ziel
Zilveren tranen
verdwijnen in het maanmeer
dat al haar geheimen kent
Zij knielt in dit stil gevallen landschap
strooit rozenblaadjes…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Het is lente, haar lach wordt weer lelie,
haar tred een rijgen van zijde in
het zuchten van lucht, haar evangelie
murmelen de beken de weiden in.
Lijsters bezingen zoet haar blijde zin,
tuinfluiters doen krokussen tuiten:
't is al elysisch feest daarbuiten.…
Mooie ochtendstond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 Zachte bries strijkt door haar kapsel
masseert golven door zilverglans
van zachte zijden draden
die deinen als vreugde dans.
Als tranen van ontroering
hangt dauw in berkenblad,
klinkt door eik en beuk in vervoering
lof in vogelzang gevat.…
wandelaar bij Delphi
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
953 roomwitte parels blonken langs
goudsnoer dat parelmoer glansde
tussen de welving van haar borsten,
haar linkerhand schitterde robijn
haar rechterhand toonde saffier
zijden windsels verhulden
geraffineerd de tere rondingen,
van dat mooie lichaam, gewikkeld
in zachte spinsels van zijderups,
dat alles zag ik duidelijk
in de spiegels van mijn…
Hemel vol raadsels
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
4.150 Arm in zijde.
Gebaar om aandacht te vragen voor een rijwiel.
Hemelfietsers bestaan echt.
Gebel, een dame op een Sparta-met.
Hoe aards zijn hemelse zaken?
Nu rookt een engel een sigaar.
Een klap. Een grap. Het regent
associaties.
En wij maar fantaseren.
Een hemel vol raadsels.…
Loze woorden
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.204 Het heeft geen zin meer,
met jou door te gaan,
aan je zijde te staan.
Je hoeft me niets meer uit te leggen,
Ga nu maar, ik heb je niks meer te zeggen.
Het is over, uit en voorbij.
En komt wel weer een ander voor mij.…
Mijn kleine idool....
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
3.638 Niet lachen, maar
ik heb een heus idool
Dat klinkt op mijn
leeftijd nogal frivool
Maar ik kan haar
charme niet weerstaan
Mijn gevoel voor haar,
is als een orkaan
'k Zou het liefst bij
mijn idool willen leven
Haar vooral mijn
oprechte liefde geven
Dan zou ik niet van
haar zijde wijken
Mijn idool is met
niemand te vergelijken…
beeldvorming
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
820 er is geen keerzijde van de medaille
zij is de leegte in mijn gedachtegoed
de ommezijde komt mij niet eerlijker over
mijn beeldvorming beschreven in het nu
is de realiteit van de dag
waarom zal ik dan keren
mijn toekomst staat open
waarom dan de ontmaagding
van die andere zijde
gedane zaken nemen toch geen keer
mijn dingen zijn grijpbaar…
Hora est
netgedicht
3.8 met 34 stemmen
1.240 de tijd staat stil
zo merk ik ter zijde op
doch mijn stemklank
verraadt enige ergernis,
vertaalt derhalve de onrust
van een aanzwellend
innerlijk ongemak
overeenkomstig
het drammerig gedreun
van een horde aanstormende
paarden in galop
mijn eigene ongeduld
staat voor kenners
merkbaar in brand
zeker als wachten
mij tenteert…
beeldvorming
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
742 er is geen keerzijde van de medaille
zij is de leegte in mijn gedachtegoed
de ommezijde komt mij niet eerlijker over
mijn beeldvorming beschreven in het nu
is de realiteit van de dag
waarom zal ik dan keren
mijn toekomst staat open
waarom dan de ontmaagding
van die andere zijde
gedane zaken nemen toch geen keer
mijn dingen zijn grijpbaar…
De tijd staat even stil
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.389 Ze langs zich heen zien glijden
als zwanen op dat meer,
gevolgd door 'n spoor van schitteringen,
getrokken langs hun zijden.
wie wil dat niet een keer?
Waarom nog langer kniezen,
blij wordt ieder die dat wil,
omdat hij zoveel mooie dingen
beleven mocht en kiezen,
de tijd valt daarvan stil.…
O vrouwe
hartenkreet
3.3 met 16 stemmen
1.443 getogen
in het land van Breughel,
van milde regen,
zoete tranen
die vallen
over mijn droefheid
Maar ach,
misschien is liefde
niet meer dan dat :
een vrouw
die in een willekeurig treinstation
uit een wagon stapt,
enkele seconden lang schittert
en dan opgaat in de naamloze nacht
Dat is het lot
Nooit zal je de mijne zijn
aan deze zijde…
Sawasdee
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
726 De weemoed naar Thailand
kan soms als scharlaken zijde
op me neer dwarrelen.
Ik zweef dan opeens, gesluierd, door de
schemerige wereld van hier noch daar
en alles draagt het zegel van het Oosten.
Hoe kan de wind van zó ver,
de geur van wierook
naar mij dragen?…
zoen
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.118 neen Edith,’’je ne regrette rien’’
het moet nog beginnen zie je
de zijden kousen waren er op tijd
mijn mantelpakje hangt al klaar
en ik mocht de warme krullenset lenen van Stella
ik hoop maar dat er geen wespen zitten
het is wel een romantische plek zo’n boomgaard
maar die rotbeesten hebben het altijd op mij gemunt
die lotion gaat…
aards tranendal
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.246 even was hij weg gegaan
gevallen en dan terug
gestuiterd, ongewenst als hij was
daar aan de andere zijde
waar zijn licht te fel nog
gaten brandde in het behang
blijven moest hij nog
een halve eeuw en 1 jaar
zoeken naar het doel
waarvoor hij werd toegevoegd
aan het zieltogend bestaan
de eeuwige rust, de jachtvelden
het zijn flarden van…
nachtlezing
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
797 vaak
houd ik mijn ogen
gesloten
om de nacht te ervaren
wanneer hij aan mijn zijde slaapt
om te voelen wat hij voelt
zonder begrensde ruimte
of, opnieuw, een andere dag
mijn vingers aarzelen
willen overhellen naar het ongeschonden zwart
dichtbij de reis van vroegere dromen
de verbinding met een volle zee
en de vele onsterflijke…
VROLIK LANDSCHAP
poëzie
4.0 met 4 stemmen
3.436 Ochtend vroeg hemel klaar
er zijn aëro's van alle zijden
aëro en nog een aëro
lieve lieve aëro
puf puf
blauw
klaprozen in koren staan
er zijn nog zovele bloemen
blauwe vesten in de velden
en er is een rooie rok
rood op blauw en blauw op blauw…
Hoezo
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
2.051 Al die lieve mensen in mij
zet ze op een rij maar jij,
openbloeien in de straling van je zijn als nooit,
geschenken rondstrooien
me boven alles geliefd voelen
even dat voorrecht van uniek
en vervuld zijn
warm en onmetelijk uitbreiden aan alle zijden
tijd en ruimte doorstralen
moeten is mogen en vrijheid blijheid.…
LAIS CCLXXXIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
500 Ik kan 't ermee doen,
een vet verhaal dat eindigt in een zoen,
vrouwentongen om te likkebaarden,
passie tussen roeiers van het galjoen,
zijden kousen die haar openbaarden.…
Wiegzang en de dood
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
1.254 een overgave aan verre verten
de opvlucht van ganzen
alleen zij weten waar ze gaan
in het vroege licht
de tijd kruipt voort over
het barre land
om in oeverloze leegte
te verstuiven in de wind
het uit donker geboren
lied van het koude hart
diep verborgen
in een winterjas
een engelenstem zweeft
aan zijden draden
tussen zomerwind…
Laatste adem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 G. of d. aan jouw
Zijde. Nou?
Degene die gaat over
Onz' laatste adem
Heeft kennis...…
Als adem verdwijnt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.049 leeg van binnen
het opstandige legt knopen
zo wringend vult een alles jij
Was maar licht gaan verwaaien
ik had gelopen in witte sneeuw
zonder weerkaatsend beeld
Je hand is door mijn haar gedwaald
en eindeloos vielen plukjes mond
in mijn poreuze aderen ‘s nachts
met blijven van het vergane moment
je sloeg mij open tot barsten
de scherpe zijde…
Licht is mijn bestaan
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
744 ik was erbij
toen hij de wereld schiep
ik heb me er niet in verdiept
of hij er eerder was dan wij
hij stak de zon aan
tussen maan en sterren
ik schrok en zocht vergetelheid
licht wilde mij kwijt
ik donker in de liefde
hang zwaar aan stil verdriet
een lichte zijde heb ik niet
wel zorgen over morgen
duister heeft mijn licht…
Gebroken hart
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.520 zomerzon
glansde in haar ogen
Eindeloos ver
verbleef haar blik
vertoefden
haar gedachten
Eenzame roos, zo
onbereikbaar dichtbij
In haar hart schrijnde
een traan
een smart
die niet wou wijken
Ze vertrouwde het me toe
op een avond
in het amberschemer
van een bruine kroeg
Verloren voelde zij zich
Broos en weerloos
als een zijden…
IJskristallen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
652 Gewoven zwevendzachte zijde
omplooit vervagend schaduwrijk
gefluisterd valse beloftes vervliegen
als slechte dromen van gisteren
lichamen vervloeien intens
zoeken grenzen in liefde
illusies bouwen kastelen
vluchtige luchten het fundament
rozen bloeden zwarte schaduw
in maanlicht ijskristallen koud
diepe haat wortelt in liefde
en bloesem…
DES WERELDS VUIL IS UITGESTORT
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.702 Van alle wezens wijd en zijd
is in verguizingslust en nijd
het mensdom bovenaan.…
Papavers bloeden zolang ze bestaan…
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
910 In plat geschoeide velden
klappen rozen open, bewijs
van argeloze plicht, de wereld
zich met het licht zal voeden
van te vroeg gestorven helden,
waar de koppen blijven bloeden,
om gemorst zaad een kans te geven,
te aarden aan beide zijden van een
tere grens, zich steeds weer
de ultieme wens te beleven
en hoop te laten ontkiemen…
Avondwandeling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
493 Weer loopt zij datzelfde zanderige pad
waar aan beide zijden grenzen vervagen
hervindt ze haar verleden in taal gevangen
zo graag zou zij vandaag nog willen vragen
even raken, even aanraken, zoals jaren geleden
maar na die ene laatste wanhopige blik
terwijl harmonieus zwijgen vele vingers vlocht
vervloog haar jeugd en hield zij op te bestaan…
Dag
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
709 Het zonlicht breekt door als een zachte hand
die voelt als zijde.
De nachtdieren kruipen weg, de dagdieren
worden langzaam wakker en bevolken de heide.
Het belooft een mooie dag te worden.
Een soort dag zoals Shakespeare het eeuwen terug
met zijn scherpe dichtersogen al zag.…