610 resultaten.
Deze dagen 1
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 Lelystad, stad van
bruggen en kanalen
van ooievaarsnesten in bedradingspalen
van koolzaad, balsumpopulieren
van meidoorn en je magere vlieren
van paardenbloem en kersebloesem
van sloten vol met droesem
en je zwanen
je luchthaven die leeg wacht
met je banen
het witte riet zo droog
de bereklauw zo hoog
in de bermen
hyacinten en narcissen…
Onvoltooid?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
386 Wie nog tranen over heeft
of daar tegen moet weren,
zal opgaan in een wereldzee,
de witste zwanen deinen met
de zwartste sterren mee.
Als beleven kijken is, wijkt
alles voor het nietig stof, géén
pakkende gelijkenis en verworden
gedachten snel tot geschiedenis.…
Wat doe ik hier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 buik
dacht
wat doe ik hier
in het landschap
ik ging die avond slapen
de maan naast mijn hart
dacht
wat doe ik hier
in bed
in het hotel
van de salon moralist
lag in de nacht
diep te slapen
kon niet denken
want ik sliep
de wereld kende zijn ronde vlaktes
de spirituele dubbelzinnigheden
dubbele bodems van engelengezang
zwanen…
De mooie natuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Een stukje rijden in de prachtige natuur
je ziet geen mens, nou bijna dan
wel koeien, zwanen eenden en meer
in ‘t groen jawel in het groene groen!
Een stukje rijden, in de schitterende natuur
je ziet af en toe een mens,
al groetend vervolgen we onze weg
door ‘t schitterende mooie groen.…
Melkmeisje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 van gespeend worden
Nectarbronnen waar zuivel parelt
Uit twee handvol blanke roomfontijnen
Voorposten waardoor wij worden gesjareld
Welke hotsend op haar torso deinen
Weerstand bieden of zich verweren
Kan geen man tegen deze perzikperen
Zij verheffen wichten tot de adelstand
En spiegelen hun markante achterkant
Zolang er grondelende zwanen…
Schets bij de rivier
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
461 Ergens kronkelen zoete golven
in zacht bewegen op en neer
vissen springen boven water
zwanen stijgen op uit zilverpapier
emoties buitelen over elkaar
penselen schetsen tederheid
van de wind, een lentewind
tussen oorlog en vrede
en haar zijdezachte haar
een landschap vol
met groene oevers
gele lissen en libellen
gloed van een rode…
Toosten op ons geluk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
575 Pas nu
ik uit het raam kijk
en geen gracht zie
met zwanen, peddelaars
en mensen op het terras
voel ik dat het echt is
en ik niet logeer
in dit huis met een trap
en een vreemde wc
Zoë denkt aan vriendinnen
op de andere school
na de vakantie
Coco zet geurvlaggen om de tuin
Roesje mag nog niet naar buiten
en wij zien onszelf terug…
Wat ik tegenkwam 10
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
291 Een eeuwigheids gevoel
na de meditatie
Tijdens het wandelen
in steeds hetzelfde landschap
veranderend van moment tot moment:
In de vrouw op scootmobiel
met haar hondje aan de lijn,
de zwaan roerloos op haar eieren
de visser op zijn stoeltje
in het witte riet dat daar
zo lang maar staat,
het verstopt zich in groeven
en bemoste schorsen…
Koud
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
997 In een plekje van mijn hart
is de tijd stil blijven staan
Is de duisternis blijven hangen
En de hoop stilletjes weggegaan
Is de rivier zijn stroming verloren
In dit ene stukje land
Heeft de winter zijn intrek genomen
Killig koud aan het mooie strand
Een tapijt van ijs bedekt de golven
waar ooit zwijgende zwanen in gleden
Alle sierlijkheid…
DAGJE SKIRDAM
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
577 De watertaxi nam een grote bocht
Om dan te arriveren bij de halte
De kade had ik eerder niet bezocht
In brons, gespierd - een scheepsbouwers gestalte
Het Schreiershuisje aan de boulevard
Werd expositieruimte, afscheidstranen
Geplengd door vissersvrouwen zag ik daar
De Maas met vrachtvervoer en witte zwanen
Een straffe wind klopte de golven…
eenzaam aan 't water
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.537 gezicht
en ook het zwoele zware
middaglicht dat schimmig blinkt
in ’t goud van zon
twaalf uur schuimt in het riet
en ’t kolkt en klokt
uit diepten zijn adieu
’k lig roerloos stil
in ’t vochtig natte
en wil niet luisteren
naar de lucht waar ik jouw ogen vind
en witte wolken fluisteren
tot hen de wind verscheurt
uit flarden dode zwanen…
IJSSELGLIJDEN
gedicht
3.6 met 13 stemmen
10.677 Aan boord van het motorpersoonschip Organza
laven we ons aan uiterwaarden en zicht op gevogelte
zo nemen we waar de eend, de aalscholver, de gans
de meeuw, de zwaan en al wat verder vliegt
over het groene land dat aan dit water grenst
ach, hoe leeg de rivier, hoe ijdel ons vermaak
glijdend over de IJssel van Deventer naar Zutphen
en…
De eerste maandag van het nieuwe jaar
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
979 De eerste maandag
De Zon kwam op, de lucht klaarde blauw,
besneeuwde weide nog wit, niet door vervuiling grauw,
ik liep langs sloten, dichtgevroren,
met een enkele wak en Zwanen, heel verloren.…
IJdele bijstand
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.165 De aanloop naar de finale zweemt grijs
een roerloos pad als laatste weg
de onnutte palen spreken zich niet uit
laten immer door wat verder wil
krijsende vogels verzamelen zich
voor de loop van een vredig monument
het spiegelbeeld bedreigt
de zwaan die nog niet sterven wil
Hier druilen de jaren van bonkige eenvoud
water maalt door vluchtige…
Wat ik tegenkwam
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
598 Heden zag ik hoe twee zwanen
spiegelend in 't blauwe water gleden
Hoe madeliefjes met hun witte sprietjes zich ontdeden van de koude grond
Hoe een onbekende uit een busje naar
me zwaaide alsof we een verbond
Hoe een vrouw haar mobiel uitliet en hond
Hoe hij blij, opspringen wou naar mij
en zij die hem nog net op tijd verbiedt,
zich excuseert…
Rust op een lentedag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 Gedachten steeds weer aan hetzelfde besteed
aan zonnestralen over kabbelend water
aan die zeilboot die daar tussen de oevers gleed
of aan die statige zwaan daar even later.
Daar achter het golvende gekrookte riet
de zwaluwen die over het water scheren
een schilderij waar menigeen van geniet
en de schepper voor te danken en eren.…
Het bankje
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
747 Er staat een bankje in het park
Een bankje dat troost biedt
Onder een grote boom met hangende takken
Aan een water met zwemmende eendjes en zwanen
Hoe vaak heb ik daar niet gezeten
Om uit te rusten
Om het leven te overdenken
Om moed te verzamelen
Om mijn tranen de vrije loop te laten
Om zoveel redenen is het bankje als een vriend
Altijd…
Het beeld schudt en schuift en straalt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
548 De meerkoeten waren wederom aanwezig en niet
om het een of ander de plek verander je niet zomaar,
ze kwamen er al jarenlang als een soort zwanenpaar.
Vaak inderdaad op een en dezelfde plek als je oplet.
Wat kan ik verzinnen als ik over hen wil beginnen.
Ik kan je bijna de eierleider zelf nog laten zien,
waar ik uit voortkwam bovendien.
Ja…
De morgen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
932 Zie ik hoe twee zwanen
het water doorklieven,
gedreven door schoonheid
en een zuidoosten wind.
Deze stralende dag,
ze doet mij beseffen
dat ik zo vaak in mijn leven
voorbij ben gegaan
aan de pracht van de schepping,
die wordt getoond in de morgen,
aan hen die daar even
bij stil willen staan.…
Geluk in het leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
920 als lentebloesem over het land heen strijkt
komen vlinders met rijk aan kleuren
een heerlijk bestaan wordt hun aangereikt
met al die verleidelijke geuren
aan een rand van een meer
zit een zwaan haar toekomst uit te broeden
omgeven met een romantische sfeer
zal ze haar kuikens voor gevaar gaan behoeden
op een bankje langs de waterkant…
Lentesymfonie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
888 Ver van de vernieuwende ooievaar
zweven reikhalzende zwanen
in een lente-oord vol zadendragers.
Zoals zeebeesten zich nestelen
aan het strand vinden hoogpotigen
hun plek in weidsheid van land.
Lichtzinnig scheppen wij ruimte
bedden ons in onder een hemel
en planten nieuwe troostzaden.…
Lentesymfonie
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.433 Ver van de vernieuwende ooievaar
zweven reikhalzende zwanen
in een lente-oord vol zadendragers.
Zoals zeebeesten zich nestelen
aan het strand vinden hoogpotigen
hun plek in weidsheid van land.
Lichtzinnig scheppen wij ruimte
bedden ons in onder een hemel
en planten nieuwe troostzaden.…
ONBEWUSTE AVOND
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.980 Van 't lauwe kroes doorgeurd ligt om de vijver loom de lucht
Op de vondel staat een late zwaan
Zo eenzaam is niet één van ons en roerloos
Niet één van ons laait zo hartstochtelik een vlam
zich toewaarts als dees' rode beuk
Van 't gipsen beeld dat tans in de schaduw staat
- alleen een gipsen garve…
zo ik iets ben ...
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.351 die oude stad waar jij ooit bent geboren
is op je tochten zwijgend meegegaan
je waant je mijlenver bij hem vandaan
bij tijd en wijle vind je toch zijn sporen
hij speelt met jou een spel van ‘zwaan-kleef-aan’
men kan de wieg nog aan je tongval horen
de nestgeur is wel vaag, maar niet verloren
zijn wortels zitten diep in elk orgaan
in welke…
Brief
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
686 .-
Vandaag geen krant gekocht, maar wel geluisterd
naar zwanen op het meer, naar wind die jaagt,
naar klankrijm van een vrouw die vraagt
of ik langskom in gedachten als het duistert.
Vandaag iets dicht gemaakt dat niet bestond:
een gat in mijn geheugen met verdriet,
zoals je oude dingen weggraaft uit de grond.…
wonen voor een autist
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
2.745 Ik krijg daar een huisdier,
een sneeuwwitte zwaan.…
Noorwegen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
751 Terwijl wij in de stilte zitten,
brood delen met de zwanen,
aan de overkant houten huisjes
op de radio noorse klanken,
iemand vraagt of we geloven in Odin!
Uit de zee verrijzen vanzelf vage gestalten,
trollen en dwergen lopen door het bos,
terwijl kraaien, sommigen al 100 jaar oud,
een plekje zoeken op het zachte mos.…
Eeuwenoud begrip
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
708 ongrijpbaar soms het woord
als tekens aan de wand
of in bloemrijke taal over
liefde en het oud verhaal
het oeverloze lettermengsel
als leeftocht voor de ziel
danst als buigende zwanen
op krakend witgewolkt papier
geurend gekleurd beschrijft
het wonderschone schrift
in talloze minnewoorden
het mooiste liefdesdicht
somtijds achteloos…
Wie nog tranen heeft…
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
560 Wie nog tranen over heeft
of daar tegen moet weren,
zal opgaan in een wereldzee,
waar zwarte zwanen leren zich te
spiegelen met de sterren mee.
Als beleven kijken is, wijkt
alles voor het nietig stof, géén
pakkende gelijkenis en worden
gedachten snel geschiedenis.…
LANGZAAM GAAN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
585 Het schone morgenstrand
ligt blank en leeg
onder een vlucht zwanen
laat hun zingende vleugels
schuchter weergalmen
steunt die weemoedige stem
van teer wellend verlangen
naar geheime verte
de witte vogels
vliegen tussen doffe zee
en vroeg wolkengrijs
vol onvoorspelbaarheid
die rustig wacht
waar hemel en water
elkaar ontmoeten
verdwijnen…