6661 resultaten.
LAIS CCXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 Ik blijf erin bestaan.
Jouw lach was nacht, geen zon wil in mij gaan.
Rest mij de nevel in jouw vilten kleed
dat ik tot golemrijk verhef, jouw maan
kent vast mijn naam. Zacht zoen ik het, mijn leed.…
Diffuus licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 vrijblijvend
dragen geluiden
de wereld langs
tuinen en huizen
verliezen volumen
en vullen zich in
onderscheid met wat
hoorbaar overblijft
deze mêlee van
leven en bestaan kent
een vitaliteit die als
dag en nacht samengaat
waar donker en licht
geluiden met seizoenen
kleuren oogst warmte
het schaduw gebeuren
pas als de nacht…
HIER-archie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Twee mini puntjes minder,
boven een kleine letter ë,
bepalen de zinvolheid,
van ons bestaan.…
Mediatransparant
netgedicht
5.0 met 112 stemmen
474 zij sterde in
versplinterd glas
nog voordat zij
geboren was
opende dimensies
waarvan het
bestaan in heden
weer naadloos past
daar waar het
spirituele een
goddeloze dood al
lang gestorven had
het geestelijk
vacuüm al eeuwen
zonder zuurstof een
zieltogend einde zag
wachtend op de implosie
van haar verschijnen
dat alle tegenstand…
Jouw fenomeen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 heel nabij
zacht vibreerde
jouw energie in
confrontatie met
immense pulsaties
van ongekende kracht
in jouw tsunami lach
als aan de grond
genageld heb ik jouw
fenomeen totaal
geabsorbeerd een
schepping die in hier
en nu nog triomfeert
stilte spreidt zijn
warmte in leegheid
zonder grenzen zoals
ook volmaakte liefde
kan bestaan…
Met open vizier
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
489 gevoel van een
ander op afstand
met smalende smoel
waar eerlijkheid
gedijt hoort
kwetsbaar zijn
niet bij de strijd
omdat het een
finaal uitgangspunt
is voor een relatie
zonder haat en nijd
wij betwisten zonder
wapens elkaars gelijk
zijn meester
geworden in het
camoufleren van
onderhuids geweld
alleen al het weten
van dit bestaan…
Onbestemd verlangen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
641 Het verlangen zo dichtbij,
alsof ik het zou kunnen grijpen,
maar zover, zover verwijdert,
van mijn klein bestaan.
Ik kijk en luister,
verlangend, terwijl ik daar doodstil sta.
En eindelijk, hoor ik ijl maar duidelijk.
De klanken van een mondharmonica.…
Staalkaart wit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
464 ieder heeft
een gouden greep
gedaan uit de nog
steeds universele
staalkaart wit
is daarna aan
het splitsen gegaan
welke kleuren het
beste passen bij
zijn dagelijks bestaan
sfeer humor en
emoties verklaren
zich al aardig in de tijd
zo dat er sprankeling
voldoende overblijft
juist die
eigenheid gaat het
subtiele onderscheid…
Haar buitenissigheden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 geen
onbekende voor mij
omdat de ziel- en
harts- verbondenheid
door liefde geringd was
alleen op haar entiteit
kon ik geen vat krijgen
zij leek op een andere
planeet te leven energetisch
verbonden met elkaar
haar buitenissigheden
waren ongrijpbaar
gebleven soms kwamen
wij elkaar toevallig
tegen op de overgang
waar leven en
bestaan…
Mislukte mens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Verdikte water van behoud
De flikkerende buizen, duimel
Een blinkende vloer vol waterspoel
Alles één pennestreek weg van de chaos
Een in het halflicht vertekend oog
Dat door anders brekend glas
Je duister impertinent aankijkt, hatelijk beraamd
Met hoeveel sterk water een mislukt leven vergeten wordt
En of vorm alleen genoeg is
Om van bestaan…
Ankh-teken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 En uit het verzonnen dodenrijk
is een Rozenkruiser opgestaan,
hij plant een nieuwe, heilige eik,
vertakt met een Hoger Bestaan,
zoals in Egypte en Atlantis,
de versmelting van mensen en goden,
want de Godin is nooit in extremis
en doorziet alle aardse coden.…
Deze pastorale
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
511 bij toen
een vreemde aan
kwam hollen en ik
hem niet kon scrollen
het achterland gaf
geen verband wel
de boerderij dichtbij
met koeien in de wei
die naderbij kwamen
ze loeiden hun namen
droegen overvloedig
hun nog geuierde melk
en sluierden het lange
gras tongstrelend binnen
dit voelde als werkelijk
in een bijna al postuum
bestaan…
Het deficit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
487 ik hoorde in
haar schreeuwen
de holle klank
van wanhoop
uithalen van
vragen om
aandacht door
gehoord willen
worden in een
menselijk bestaan
niet alleen
als partner
maar ook in
het verwachten
van het samen
delen van de
existentie in
het hier en nu
zonder een
hypothetische
claim van gelijke
verdeling naar
juist de persoonlijke…
De boost
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 ik heb
haar stralen
gemist in
licht en warmte
op huid
en gezicht
waar zomer
altijd het
uitbundige
spel speelt
van vrijheid
en plezier
verkoelt het
winters wit
ons bestaan
door schuil te
gaan in dik
warme kledij
vandaag is het
helder de snerper
heeft even
afgedaan omdat
hij adem tekort
kwam in zijn
met vocht
bezwangerde…
Ik wil meer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
379 Ik wil erheen of een film
erover zien: de steppen
het oerwoud, de Himalaya
ik wil mijn licht laten schijnen
in diepzeetroggen, alles wil ik
kennen, hanteerbaar gemaakt
zodat heel de wereld de mijne wordt
en ik een echte wereldburger, nee
ik wil meer, een kosmoburger zijn
tussen geesten, engelen en goden
voor altijd bestaan, ik wil ruimte…
Eigenden gezicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 buiten te laten zien
we wolkten
substantie
zonder gewicht
lach en plezier
eigenden gezicht in
komend herkennen
bij het nieuwe spel
van communicatie
zonder aardse
zintuigen dat ons in
eenvoudige algoritmes
werd geschonken als
eigen leven
lijkt ingewikkeld
maar zit opgeslagen
in de genetische
aanleg en kwaliteit
van zijn in bestaan…
Kosmisch Raadsel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 Mijn Hoger Zelf, Geweten meer dan heilig Ik heb je leren kennen in mijn jeugd
Door rituelen zo vertrouwd en veilig
Een bodem voor menslievendheid en deugd
Ooit werd je God genoemd en ook wel Vader
En daar waar rook is, is nu eenmaal vuur
Indien ik je bestaan als volgt benader
Dan ben je toch een teken aan de muur
Er was een tijd waarin…
Puin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
531 en verloren
ze scheppen modder
in een onaards landschap
zoekend naar hoop
met angst voor wat ze vinden
in een uiteengevallen gemeenschap
puinresten, puinhoop
wanhopig biddend
naar Allah of God
in zinderende hitte
is angst kouder dan ooit
vechtend tegen het noodlot
stenen en modder zijn
overgebleven resten
waar 'gisteren' een bestaan…
NAMUR
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
553 Adem
was begeerte, gedeelde lust
naar eenvoud van bestaan.
Er was te veel dat het haar zeggen wou,
de kracht ontbrak om te beschrijven
wat het zag in haar.
Sterren waren ogen
binnen handbereik, zee
was waar het strandde, land
verraad van het deinen
in de volmaaktheid
van hun tijdelijk bestand.…
ATOL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 Banden ontbinden, ankers vergaan:
het kan alleen in het als het bestaan.
Het is atol, zijn aders zijn koralen.
het is een wegen op het wiegen
van de zilte zee, onmachtig drijven
in het oog van de brullende zon.
Het spreekt zichzelf niet langer tegen,
het mengt zijn daden door het woord
en laat de zangen opgaan in de stroom.…
Menselijke aberraties
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 aberraties dat
drukkere tijden
dan ooit meemaakt
gelegen aan een
onbegaanbaar pad
met tal van zijwegen
waar iedere richting
zijn eigen realiteit
in luguber een
gestalte kan geven
zelfs in de obscuurste
spelonken van het
dark net is stilte
gefaseerd heter
dan hel waar
de hitte van
vagevuur spel is
waar normen
en waarden niet
bestaan…
ZEKER WETEN, DAT VREDE DAN NADER KOMT!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 De mensheid heeft een enorm tekort
aan vredesvitamines
Vredesvitamines de meest
vitale vitamines voor een
oer-menselijk vredig bestaan
Wat zou ik dan ook graag
als VredesDichter
dat tekort aanvullen
Het zijn maar kleine
witte pilletjes
maar met een enorm resultaat
Ik zou ze massaal willen
droppen in de oorlogsgebieden
om in te nemen…
Waarom?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
596 Waarom hielden jullie op met te bestaan?
Waarom blijven mijn tranen vloeien?
Waarom voel ik iedere dag nog het gemis?
Waarom is het zo moeilijk om uit te leggen,
hoe leeg mijn leven zonder kinderen is?…
Hun stervenspijnen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
428 onbestendige
tinten grijsden
met angst
ons bestaan
er waren geen
rustpunten in
de hectiek
van vluchten
met vrees en
schrik in weten
wat ons en ik
gaat overkomen
in het slechtste
samenraapsel van
onze dromen die
we ooit beleefden
het waren de
hoge uithalers
in de muziek die
opborrelden uit
aarde waar modder
drab en verrotting…
Gesprek met mijn moeder
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
523 goed brood is
en over echte liefde
Toen zei ze:
'Zelfs als de passie weg is,
blijft de liefde'
De twijgen begonnen wild te schudden
Ze zei iets over samen wandelen,
over samen eten prepareren,
en ook iets over wijn
Ze klonk verward
Dat dacht ik althans
Iets over als alles wegvalt
Iets over er blijven zijn
Iets over naast bestaan…
Angst psychose
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
482 is er nog
iets echts
dat je kunt
vasthouden
voelen of het
warm of koud
is er iets dat
communiceert
contact maakt
ons het gevoel
geeft dat we
leven en nog
steeds bestaan
vooral het
weten dat wij
niet alleen zijn
die angst is
een psychose
aan het worden
te horen en
zien in alles
om ons heen
dat steeds meer
aandacht vraagt…
Kalahari
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
548 O kamertje, kamertje in mijn huis
Is er dan geen doorkomen aan
Waarom blijf je gesloten als een kluis
Mag ik dan nooit naar binnen gaan
De gang is een weg naar bestaan
Om woorden te zoeken, te blijven dolen
Want reizen is twijfelen, te denken aan
Wat onbereikbaar ligt verscholen
Het dorsten lijkt wel het doel
Niet slechts het water
Zo…
Een laatste stop
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
385 het is daar
waar de mensen
inhaken en
de pijn langzaam
voelbaar wordt
die levens verwoest
omdat zij zich in
een zwak moment
lieten raken om het in
delen lichter te maken
door een andere
kijk op het leven
waar in de etalage
van bestaan zoveel
onbereikbaars staan
het is de winkel
van geven en nemen
waar ieder bepaalt
wat voor…
Ali bn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
453 Het snelsonnet van vandaag,
van de hand van Bart A.,
laat over de werdegang van Ali BN geen enkel misverstand bestaan. Immers, getuigen verklaarden
voor de rechter afdoende
wat hij hen heeft misdaan!…
Voedzame grond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 uit haar as haal ik mijn innige wens
zoals ze is verstrooid het gazon begroet
de herinneringen drapeert doet mij goed
en is wonderschoon maar tevens ook intens
dat ze is ontsnapt uit het vluchtige bestaan
die haar niet met fijne strelingen voeden
maar haar voorzag van barre tegoeden
was mij overduidelijk niet ontgaan
vroeger kleedde ze zoals…