6649 resultaten.
Terug naar af
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 De dagen van alles kunnen
Zijn vermoeiend, gaan voorbij
De tijd die ooit veel voorspoed bracht
Ebt je leeg als een getij
Het besef dat niets voor eeuwig is
Slaat toe in jou en plant haar zaad
Alles lijkt steeds sneller
Tot minder meer in staat
De kleuren van je haar
Je strakke gladde huid
Die mooie witte tanden
Verrimpelen…
Hoor je paradijsvlegel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 wie wil er nu gelukkig zijn
zoals het kind in mij
met een broodje op het strand
een zeldzaam wit puntje met ham
en wit strandzand dat knarst
tussen de tanden
zoals wringen tussen
het eeuwige verlangen
en de bizarre werkelijkheid
in tedere handen
ik wil daar liggen huid tegen huid
en alle droeve ogen naar de sterren
zenden…
de rust van september
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 avondnevels verdoven dagen
dempen het goud van afscheid
bomen verliezen hun pracht
kale takken buigen in de storm
daar is hoopvol leven verborgen
in de kille en donkere grond
maanden van felle verstijving
en sluipende dood trotserend
kiemend in de levenswarmte
van de klimmende lentezon
een nieuwe aarde verwekkend
zekerheid van eeuwige…
Theo Sonnemans : boomkunstenaar (slot serie Paradijsvogels)
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
614 overmand
daar zijn aard
innig met de natuur
is verbonden
wordt hij telkens
door liefde voor
rijzige stammen
naar wat hout gezonden
aan de man van de zon
wordt alsmaar gevraagd
het levende, zo mogelijk,
nog verder te vormen
of de schrale huid
van het dode
opnieuw een geboorte
te schenken
hij verbindt ons zo
met de eeuwige…
Leven en dood
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
777 't Leven, alsmede de dood
staan heel dicht bij elkaar
Ze zijn elkaars reisgenoot
en zijn daarom ondeelbaar
Hand in hand samengaan
zonder angst zonder vrees
Erkennen elkaars bestaan
en zijn soms elkaars logés
Dood is enkel de drempel
naar ons eeuwige bestaan
Stap in de tijdloze tempel
waar ’t aardse is afgedaan
Leven is intens samenzijn…
Er waren eens...
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.438 Het is zo eeuwig lang geleden
tijdens de schoonheid van onze jeugd
liefde was er even, passie vooral
strand, bos en gewone wandelpaden
jouw lippen, een mond vormende perfectie
we spraken over later, ooit… eens zouden we…
toen…we verdwenen langzaam uit elkaars leven
daarna nooit gelukkiger geweest of geworden
nu ben je er niet meer, weg… ziekte…
gefladder
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
894 verdorven gedachten
zacht
ondanks woorden
van een vlinder
in de nacht
blijft haar huid
zacht
raak haar aan
streel en zoen
doe
doe wat je moet doen
haar hart
blijft zacht
zo zacht als
het lila
van de nacht
van de ochtend
toen jij op stond
vergeten was
waarom je
haar woorden las
alsof het voor jou
geschreven was
dag
vlinder
eeuwige…
stop
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
672 stoppen
in de toppen
van jouw vingers
laten me
dwingen
te voelen
te zoeken
in mijn hoofd
op jouw kussen
tussen
de regels
lees ik
een verhaal
verdwaal
in de spinsels
van jouw gedachten
waarop
jouw geest
blijft wachten
in mijn hoofd
tot beloften
beloofd
aan een meisje
met blonde haren
bezwaren
zo klein
verhinderen
in eeuwigheid…
Mijne moedertaal
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.682 O mijn Neerlands, ja mijn Neerlands,
Wees eeuwig mij geprezen!…
Zandlopertje,
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.141 In een oorschelp
ruist de echo van
het eeuwig leven
wat zij ontdekte
in een beweging
met haar hand,
fluistert de zee
wind haar naam
in ieders oren, ze
bereed een eigenwijs
dolfijntje over de
golven van plezier,
maar kon daarmee
het tij niet keren.…
de vijfde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
692 het land verlaten
vreemde ogen
staren in de eeuwigheid
die wij langzaam aan verliezen
het gevecht om de geest
is laveloos
tempeliers bewaken de rots vol trots
bedwelmende roes glas rood bloed
het weet je te vangen
zonder handen te klappen
zelfs geen één geluid
gaat boven bidden uit
zoekt duisternis in
lak zakt altijd richting zwaartekracht…
Een geschenk van het licht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
526 aaneen rijgt
in een overvloed
aan zwijgzaamheid
vult hij leed met liefde
Op de tweesprong
van een pril ontwaken
wrijft hij de tover
uit verwarde zielen
Als zijn nectar hun rauwe
kelen verzacht
worden de wijsheid
en lyriek van het leven
in het hart geplant
In de persoonlijke
hemelen van de geest,
in een ontmoeting met het
eeuwig…
Bij vlagen van de wind
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
677 ik zie vanachter mijn raam
de armen van de boom
gewichtig heen gaan
en weer terug
zelfs iets verder dan vooreerst
de bladeren wuiven
naar dode scheuten
die nog steeds,
en dat voelt als eeuwig,
messcherp op mijn
bezielde huid staan
beschermen
al dat in mij ademt
tegen de wereld
in het buiten
het kan ook zijn
dat mijn profane…
Zielsverbintenis
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
1.466 Diep van binnen vertrouwd te raken om eeuwig in het hart te sluiten.…
SILENCE
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
691 Slechts een handjevol mensen
Wacht daar af op wat gaat komen
Eeuwig rust en dromen
Wat valt er nog te wensen.
Het klooster is niet langer
Wat bleef is de rust
De ervaring van de voorbijganger
De pieteit met het leven
Komt hier tot staan
Silence…
Overgang
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
798 Laat me nog even naar je kijken
want de nacht nadert nu snel
het einde is niet meer te stuiten
straks zul jij mijn ogen sluiten
teer in een voorgoed vaarwel
ik neem je dromend met me mee
de verste reis zal ons niet scheiden
voor eeuwig wil ik naast je staan
hoever ik ook van hier moet gaan
mijn liefde blijft jou begeleiden
het duister…
Met dichterlijke vleugel
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
578 Een handvol akkoorden
drijft neerwaarts
als de muze haar lente lispelt
Het is alsof er woorden missen
in de grootte van tegenpolen
Ik herken de eeuwig vallende traan
als nabijheid van seizoen wisselt
en de verte wenkt
in kraters en zwarte holen
Met een dichterlijke vleugel
dek ik graf en kerker toe
Niet zichtbaar voor een oude…
Niburu.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
918 hel
draaiend in planeten banen
spugend met het draken vuur
centrum van je eigen manen
leegte kent geen levensduur
vlammend aan de aardse hemel
brenger van het nieuwe licht
schreeuwend in het hels gewemel
onweer donder bliksemschicht
jij planeet uit vroegere tijden
godenschepper door de lucht
tracht mijn ziel te verleiden
tot een eeuwige…
Hoe ver is het nog?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
818 Verheugd verwachten wij
de komst van ’t Koninkrijk
de dag waarop uw Licht
zal blijven stralen
als teken dat U ons
voor eeuwig hebt bevrijd.
Knielend voor uw Troon
het kostbaarste U gevend
de liefde voor U
die we dagelijks van U kregen
in geuren van Nardus
om ons heen gevleid
loven we in bruidskleed
U in uw Heerlijkheid.…
Stadhuisplein*
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
2.931 Hoe glad en nat is het in deze stad,
waar op het spiegelende stadhuisplein
een vluchtige kus leidt tot eeuwig zijn,
één tel ontsnapt aan wat ik niet bevat.
Dooreen gemengd het heden en verleden
met het tijdsbesef onpeilbaar vergleden.…
driekwartsmaat
netgedicht
4.6 met 38 stemmen
1.102 zoals zij in elkaars ogen
alleen daar
alleen zij
hun wals
in driekwartsmaat
zo tot de rand van 't leven
tot het uiterste
en verder nog
tot aan 't sterven
van de laatste toon
daar waar de wereld
ophoudt te bestaan
in de laatste maat
waar in ruimte en tijd
een en een drie slaat
elk - een - samen
hier en daar
eindeloos
eeuwig…
Gedichtje voor de wereld
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
666 De wereld is mooi
het leven is lang
er is eten genoeg
en liefde voor iedereen
en daarna komt nog de hemel
voor eeuwig en altijd
maar soms gaat het even mis
maar het komt ook wel weer goed
wel jammer
maar zo is de wereld ook nog eens
goed en kwaad
wit en zwart
geluk en ongeluk
zo is de mens en zo is het leven
het is ongelijk verdeeld…
Overal voor mij
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
1.170 Golvend zie ik jou door mijn eeuwigheid heen
gebarsten in miljarden stukjes.
Jij bent nu overal voor mij.…
luister naar het geluid
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
767 ik weet nog mijn liefje
de dagen van zonlicht
de sterren op je schouders
en het antwoord dat ik schreef
over de bloemen en jouw glimlach
over 't loflied van de zee
op vleugels van een vogel
die ik bewaren zou voor eeuwig
ik weet nog mijn liefje
de reis naar de dood
het anker dat losliet
tussen de stenen op het strand
jij wilde ze…
Gered
gedicht
3.0 met 1 stemmen
12.342 Ontdaan
dacht ik: voor eeuwig verloren.
Ik had, als ik kon, wel op willen staan
maar waarom zou ik mijn ouders storen?
Het was gedaan, het was gedaan.
'k viel in slaap onder stil geschrei,
was bevreemd toen het ochtend werd.
angst begon later te tanen,
vooral toen de meester eens zei:
bekeringen gaan gepaard met tranen.…
Nu hier
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
624 Wij kunnen hier elkaar dit nu geven,
een diep gevoel dat na aan eeuwig raakt.
[gedicht bij onderstaande krijttekening van de Belgische kunstenaar Harald Calle]…
Een verre prinses
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Ingebed in raadsels en eeuwige slaap
Een onderaards mysterie voor zolang als het duurt.
Ik weet het.
Archeologen moeten graven,
opgraven, uitgraven en doorgraven.
Met houwelen, spades en troffels
wroeten zij bevlogen in ondergrondse geheimen.
Alles moet boven aarde komen!
Opgehelderde mysteries sterven een snelle, stille dood.…
Wanhopig gebed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
642 Oh Here van het grootste kwaad
is't waar, oh Meester van't Verleiden
dat als ik U niet kan vermijden
Gij mij dan eeuwig straffen gaat
Ik snap het niet, U bent vast lijp
ik ga Uws weegs - ik ben niet goed
niet braaf, niet lief en ook niet zoet
toch straft Gij ieder godsvergrijp
Zeg Lucifer, wat is de deal
zal ik me als een non gedragen…
Aangeschoten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.222 Het tafellinnen gestreken
Geordend is het bestek
elkaar proostend aangekeken
warm is deze stek
Rijkelijk vloeit de wijn
Gesprekken zijn gaande
dit moet voor eeuwig zijn
Ik houd me nog staande
Oh…groene olijf
met rode piment
‘k word een aangeschoten wijf
die de weg niet meer kent
Kaarsen in de luchter
brandden gestaag door
ik wil…
Vannacht*
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.905 Leraar, Verlosser, Heiland in de strijd
tegen het kwaad; Hem ben ik eeuwig trouw,
volg ik op weg naar meer barmhartigheid.…