4810 resultaten.
Passanten ?
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
543 Droom op droom te bouwen, de
wolven hebben de nacht gemerkt,
wat eerst op zwarte gaten leek,
sloot zich op in een verbond
als schapenwolken op de vlucht,
in het licht tot het duister
als een klucht geketend door
list met de tong verscherpt,
verwerpt het zuivere wiel van
geest en ziel, absorbeert de
energie tot beelden waarin
de…
Open orakel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
694 Onder de rokken
van dat grote eiland, onder die rokken draag
ik rokken en onder die rokken verstop ik de
kracht van talloze goden, voor jou, dappere
vriend, laat ik graag de rokken vallen, kom
en drink mijn geest uit een eeuwenoude grot,
bemin de lavastromen van mijn tedere kosmos:
Lesbos.…
La morte-saison 1
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
635 mijn geest kent
komkommertijd
niet dat hij bezonken rust
of bruist van
ongedurige verveling
neen, mijn muze is
door derden verleid
waarom vertel ik
u dat zo uitvoerig
omdat dit de
bestaande leegte uitdijt
daar mijn aard
neigt naar complexiteit
zoekt hij troost in
het dichterlijke moeras
normaal toch bron
van inspiratie uit…
Lege lijst?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
622 Mijn geest waart rond
langs vreemde kamers,
passeer de mensen die
ik kende, hun verleden
getekend op onverlichte
muren, daar hangt nu een
leeg raamwerk,waarin een
favoriete droom werd
ingelijst, sta ik op dezelfde
vloer, alsof ik hem zelf
heb opgeborgen in een kist,
die men in de grond liet
zakken, dat moment draaide
knopen in…
WINTER
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.660 Grijsheid voert ge ons voor den geest:
Bloei en stormweêr zij geweest,
Nog geniet zij 't leven;
Tusschen 't sneeuwwit haar
Blinkt haar oogenpaar -
Straks, als 't Nat, versteven!…
Perpetuum
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
2.300 bedrogen
door het toeval en het lot
hier
en daar
geen ruimte zonder tijd
geen tijd in deze ruimte
de zee beweegt op en neer
mijn pijn doet geen zeer meer
meer
en meer
en meer
regels vallen op het blad
dat danst in de regen
herfstkind danst door het leven
heen
dubbel zot
dubbel gek
het is geschreven
op ramen en glazen
proost op
de geesten…
Intercity
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
582 Engelen reizen met ons mee, wegwijzers van de geest;
ze fluisteren ons hun zachtheid en hun dromen in.
Wie als een engel de ogen van de ander leest,
is slechts op liefde uit, nooit op zelfzucht of gewin.
Tot slot bereiken wij 't allerlaatste station.
De treim remt af, alle sporen komen hier samen.…
Intens ?
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
704 Dan is het antwoord heel beslist:
"Zonder deze odyssee, waarin
dichters wel eens overdrijven,
naar ethiek en geest de pennen
blijven slijpen, de taal en teken
in hun voortgang te laten weken,
in het onbewuste te laten rijpen,
maar op het juiste uur geoogst,
tijd en dood kan overstijgen, een
immense reis intens beleefd, blijft
het een…
Naaktstrand
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
623 Jan Wolkers de
Geest zegende hen. De kwallen en krabben
gleden over hun lichamen, terwijl ze
elkaar in het eenzame duister innig
omarmden. Het bejaarde koppel was
verdwenen, opgeslokt door de vloed.…
LE CARNAVAL DES MOTS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
965 Oranje kastanjes die spreken tot druilige droesem,
een Indische drum met neuriënde nagalm in de
onbewuste wateren van je geest, klaterende gedachten
die overdríjven en óverdrijven; ook doorkijkjes
op de uitdijende cijfervelden van pi...…
de alleenheerser
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
586 muze is allang geleden gevallen
ik veeg het roet bijeen
vouw de achterpaden naar het narrenhof open
neem zijn hand in de mijne en breng hem naar de kasteelvrouw
die bij de openhaard het paard van stal haalt
ik zing onder de pilaren nog eenmaal
het refrein van de verlorenen
blaas een en ander om
klink op een goede vriend en drink de geest…
vanuit het schrift
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
681 langs water licht schaduw
ver ster water licht geen
richting recht ster ver
recht richting water ster
geen water langs licht richting
een licht schijnt op dit water
zilver glimt langs water in een schaduw
schaduw licht water lang
geen ster ver weg val
richting
recht richting
het schrift sterft
kus deze geest weg vooruit onderweg…
BIJ SPINOZA’S PORTRET
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.274 Uw geest schiet stralen verder dan men weet:
Gij zelf de zuivere vorm van al dat licht,
Sterk en onschendbaar, boven sterfelijk lot.
Die vol van liefde vóór u staat, vergeet
Uw tijdelijkheid, en ziet in uw gezicht
Het hoog gezicht van ’t Eeuwige, onze God.
-------------------------------
fanal - vuurtoren, lichtbaak…
De gedempte put
gedicht
2.5 met 4 stemmen
3.582 Vee van terrasiena,
de steden geest - naderhand
bleek de intimiteit al geschreven,
opgevoerd voor dovemansoren in de koelte
van de steegjes, en de kleren van Franciscus
waren ternauwernood van nut:
de reis was niet meer zaaks
dan het dempen van de put.
--------------------------
uit: 'Witte adel', 1991.…
Hemelbed
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
750 stormen jagen water op
tot onstuitbare krachten
tegelijk en niet alleen
in herhalende nachten
komen dromen de ziel bestuiven
vol met opspelende wenken
snellen mijn cellen voorbij
zonder te groeten, te wuiven
of aandacht aan mijn ego te schenken
alsof ze samenspannen
om dwaze geesten uit te bannen
en slechts doelgericht naar
onbevangenheid…
Dubbel Glas
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
678 opgedrongen tunnelvisie
leven zij in wild verband
samen apart
in die andere wereld
ik taal in gebaren
al schrijvend
probeert mijn hart
tot hun hart door te dringen
en spreek woorden
voorzichtig en in omlijsting
bang om te kwetsen
maar ze horen me niet
kijken me alleen glimlachend aan
maar hun ogen blijven dof
lijkt hun geest…
Stilzee
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
3.925 verlangen
en te midden van jouw ijstijd
zonnestralen voor je vangen
zal ik dromen van de vogel, lief
die vuur zo meester is
en in purperrood zal vliegen
ver voordat het zomer is
Zal ik hopen en geloven
dat je vuur wel weer zal komen
dat je toppen zullen smelten
dat je golven weer laat stromen
over voeten, over handen
over wangen van mijn geest…
Aangestoken door eenzaamheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
804 voorbij, viel jij
In het ravijn van de
Eenzaamheid, voor jou een
Onbekend begrip - de jaren
Leken dubbel zo lang te
Duren en heel je menszijn
Deed pijn, aangestoken
Door eenzaamheid; om de
Kwellende pijn te verdrijven
Greep je naar grenzenloos veel
Paracetamol, waardoor langzaam
Maar zeker niet alleen je
Lichaam, maar ook je geest…
Voorbij de kantlijn
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
510 In wat
stilstaat verandert niets,
de sterfelijkheid vergaat,
wordt dan toegankelijk in
verzonnen erfgenamen, geboren
naar letter en geest.…
Dromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
637 hoop
Zelfs als de wind slaapt verwaaid de droom
Want dromen zijn de illusie van het denken
Die zijn aangenomen door herinneringen
Van anderen die ze weer opgeraapt hebben
Een eindeloze droom van onwerkelijkheid
Die als een film voorbijgaat aan de werkelijkheid
De leegte verberg alles van de herinnering
Die voelt als een leeg glas, die de geest…
Arrogant en dominant
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
937 In mijn geest staan vrouwen op: beheerst,
sterk en stevig bestaan wij op de barricade!
Geen enkel ideaal ging verloren,
voor in nieuwe samenlevingsvormen.
Er zouden andere normen komen;
ja, na vele pijnlijke stormen.
Bomen bleven staan, alles wat zich voltrok
had één enkel doel namelijk rok tot rol
doen veranderen.…
De strandjutters tegenover de zon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
565 het wereld vervuilende
zoeken naar zichzelf
Ze noemen het “creatief zijn”
“Behalve die twee strandjutters”,
Denkt de zon,
“Die graven naar vroeger”
Daar staan ze weer
strandjutters
staan te staren
naar de zon
dat brandende lichaam
zonder blaren
En de zon die staart terug
naar wat een “wereld” heet
maar meer een schizofrene geest…
Zwarte lelie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
964 Schimmen verdwijnen in het schemeruur
van de dood, ze staren ons aan, veel
eerder en verder dan we kunnen begrijpen
als het boek gesloten wordt over de klopjacht
naar een waar bestaan, ontsproten in de geest
en ontdaan van alle franje in de teksten.
“Voor een mens die we moesten loslaten“…
Van baarden en borsten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 Als ik mijn ogen toedoe zie ik nog steeds in mijn geest
hoe Jack Ladero, bijgenaamd ~Het Knetterende Beest~,
zijn rondjes draaide in de kuip, tot boven aan de rand
op klapperende duigen van de houten steilewand.…
Verliefd zijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.046 Een symfonie in de geest geboren.
componeren van het ultieme muziekstuk.…
Achter de wolken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
554 Ik heb zo goed als niets meer te vertellen
de fles is leeg, wat rest is zielenpijn
de eens zo blijde geest is knap vereelt
slechts bitterheid komt er naar boven wellen
mijn rijmpjes zijn inmiddels als azijn
De harde bolster van de pit te pellen
vertoont geen blank doch slechts gifgroen venijn
de toverfluit wordt zelden meer bespeeld
wat slagen…
de alleenheerser
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
588 muze is allang geleden gevallen
ik veeg het roet bijeen
vouw de achterpaden naar het narrenhof open
neem zijn hand in de mijne en breng hem naar de kasteelvrouw
die bij de openhaard het paard van stal haalt
ik zing onder de pilaren nog eenmaal
het refrein van de verlorenen
blaas een en ander om
klink op een goede vriend en drink de geest…
In harmonie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 De harmonie ademt vanaf mijn geboorte
door mijn ziel en is verbonden
met mijn hart, mijn geest en handen.
Er heerst magie in dit harmonieus geheel
waarin ik ontdek hoe het aards leven
op evenwichtige wijze geleefd zou kunnen worden...
zal worden, aangezien ik doorzet, vecht voor
een nieuwe wereld, een betere wereld
voor ons allen.…
Oud?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
710 Lichamelijk valt er haast niets te klagen,
de geest vertoont geen sporen van vervagen
en ‘t libido is ook verrassend groot.
Hij neemt zelfs Mien de thuishulp op zijn schoot
die hem met regelmaat zit uit te dagen.
Bij hem verveelt ze zich nog lang niet dood:
drie keer per week, nee haar hoor je niet klagen.…
Het rijpt in as
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 de as van de geschiedenis
door de dolende zielen opnieuw gedolven,
geselecteerd in kracht of onvermogen,
Het is dat lot wat de toekomst in een
inzicht laat herbeleven, opgeschreven
in één karaktercode waarvoor ieder
een sleutel heeft, te vaak onleesbaar
door de huidige gedachten, al staat de dag
van gisteren nog glashelder voor de geest…