Alle inzendingen

jij wilde als kind altijd de wind door je haren voelen krullen dansend langs je voorhoofd in opperste verwarring met de ogen dicht dan in de stilte eerst met je vingers voelen of alles er nog is met licht zo kammen dat kleuren weer in zon kunnen vlammen dan pas kijken en s...

Ben in de wolken dezelfde doorluchtige als weer op aarde.

De bruiloft was een daverend succes, Het bruidspaar liep de hele dag te stralen. On-Hollands evenwel was het betalen Voor het gebruik van lepel, vork en mes. “Dat is Toscaanse wijs, Toscaanse eer”, In kort bestek komt het dus daarop neer.

Als ik groot ben ga ik varen, Varen op de ruime zee; Vader vaart al zoveel jaren, Als ik groot ben vaar ik mee. 'k Wil naar verre landen reizen, Kijken hoe het ginder gaat, 'k Wil het zien wat andren prijzen, Wat in mooie boeken staat. 'k Wil door alle zeeën sturen, Oost en W...

Om het Onland, heide met jeneverbesstruik. Ik kroop onder de struik en vond een kind, een baby nog, met wit gezicht. De armpjes opgericht alsof ze iets of iemand wegduwden, afweerden, weerhielden. De handen daarop horizontaal, voetstukken op pilaren. De blik van het kind zei dat het gevaar v...

Op een bankje begroeid met mos ze zat roerloos gefixeerd op de stilheid van haar natuur, haar verloren blik verzonken in spiegeldelen tussen geest en haar frêle gestalte in een wit geklede wattendeken verpakt in de kwaal van het geleefde leven de mond gesloten geen zinnen...

Stoppen met roken is absoluut niet verkeerd; ik weet niet hoe u ooit daarmee is begonnen, maar veelal is het roken je gewoon aangeleerd en dat het slecht is heb ík niet echt verzonnen. Ermee stoppen schijnt niet zo gemakkelijk te zijn. Stoppers zijn met de vingers op één hand te tellen. A...

Het is te horen, 's nachts in die kamers ver weg, of was het ook bij jou onderweg op tonen in de wind ook echt duidelijk te verstaan niet ver hier vandaan. Ik zag het zelf in hun ogen intens bewogen al was en is het in een herhalende flits snel gegaan ik zag in werkelijkheid ook jou weer hie...

Bladeren zo droog in de zomer op het gras. Het lijkt zo wel herfst.

zó kleurloos dikwijls als ook leemte kan zijn met melancholie op de loer en ginds het verdriet oprukkend als een groots vijandelijke leger zó voel ik me soms op verveloze dagen als het bladdert dan verlang ik hevig naar grondverf aangebracht met zachte kwast

De klokken luiden, afscheid wordt genomen Een korte plechtigheid, een vers, een lied De gang naar ‘t kerkhof, nee, die is er niet Ik zie de stoet vertrekken langs de bomen De oude zerken staan hier schots en scheef En ook de houten kruizen, half vergaan Waarop al lang de namen niet m...

In de nacht droomde ik over jou en sliep ik heel zacht. Gelukkig lag je naast mij, maar je hoorde mij niet dromen. In de droom die ik had bedreven we de liefde. Het was zo'n fascinerend spel: je kuste mij en ik kuste jou. Gevoelens had ik voor je, intens tastte ik over ...

Zomerblijheid omringt door al het goede van de natuur. Het geel en groen van de boterbloemen zo schoon en zo puur. De zingende vogels in de bomen. Een vervulling van al mijn dromen. Zomer blijheid haalt mij binnen in een boeiend avontuur. De zomerkleuren zijn zo beeldend en puur. Alles g...

Mijn jeugd is voorbij, maar oud ben ik nog lang niet – o, hoopvolle spijt.

In avondkoelte zag ik je zwoele loensen aan voor koortsigheid.

je lachte altijd als de ander keek in een stukje geluk dat brak uit het star van emotieloos grijs nooit wilde jij praten maar ik had wel in de gaten dat jouw contacten met hiernaast werden aangehaald nog was je bij ons in de dagelijkse sfeer maar je gedachten vlogen steeds vaker...

Een trompet met geluid vibreert het leven, alle tonen als som geteld, in geleefde tijd vergeven als medeklinkers van het alfabet, schrijdt vrijuit door cultuurtalen gered. geluidsdragers van lopend vuur, trommels verkondigen wat bewaard werd in een zandloper van de natuur, door haar on...

De ochtend wordt de dag Het is 40 graden Donkerder was het nooit Al het verdwenen poolijs Kruiend samen in mijn ziel Altijd kansloos deze strijd Zij verschijnt vanuit de duisternis Voert deze weg De lichte tred van haar lichaam ook van haar woorden Ik klamp mij vast aan haar Het is mee...

Men had je alles mogen breken. Maar niet je stem. Ga nu niet spreken van verre pijn maar leg me zwijgplicht op. Een klankloos woord bijt in mijn keel, breekt af in mij in lettergrepen. Ga liever dood dan nu te spreken. Bloed, laat hem niet stollen. Aarde kruip nog niet op hem maar mors zijn ...

Er heeft weer iemand mensen neergeschoten, Toch draagt de dader zelf daarvoor geen schuld, Nee, ánderen die al dan niet verhuld, Hun mening gaven, krijgen op hun kloten. De slotsom treft je hard in het gelaat: Blijkt dat de vrije wil tóch niet bestaat.

Uw aanwezigheid vandaag, in deze oude kerk, is voelbaar. Afwezig bent U in verweerde stenen. In versleten letters van de wet. In schuld en in verdoemenis. U leeft in componisten, die organisten doen herleven. U trilt in eeuwenoude orgelpijpen. U stroomt in eeuwig zonlicht, dat door gekl...

Zere kaakspieren na bezoek lachgaswinkel, patroon van leegte.

Uren, dagen, maanden, jaren heb ik, ik zweer het, ik schrijf het nu op onder ede met vanzelfsprekende reden gewerkt aan vrede op de aarde in de mensen een welbehagen maar oorlog is wat men, met name de man trekt de mannelijke oudere regeringsleiders voor de 250ste maal is in de VS het...

Waarheid is vluchtig, je ziet haar half verschijnen – en half verdwijnen.

De zonsondergang brengt een mooi zonneharpenspel tussen de lichtblauwe wolken. Een duistere sluimerende avond begint steeds vroeger. Zomeravond met gevoel, je moet dankbaar zijn dat die er is. Met rust in de aanloop naar de nacht, is het prachtig dat de zon op een mooi...

als jongetje veegde ik de snot aan mijn sok of onderkant schoen zoals zo veel jongetjes dat doen en ook schreef ik daar met m’n vinger al de waaromvragen die ik had voor God waarop ik een antwoord wilde toen en toch en toch ondanks al de vragen waarop steeds geen antwoord zou ...

Ze kunnen mij niet dwingen, wanneer ik mijn geluk vind in de eenvoud van de alledaagse dingen; te vinden het geluk dat ik in mijn dromen niet verzon! Om niet te genieten van het moment dat ik alleen kan pakken in het blauwe schaduwspel onder de warme levensbron! En wanneer ik houvast vin...

zij zag de ziel van mensen die haar stralend aankeken voelde het intense golven van hum emoties door verdwijnende schaduwen die jaren van stress en spanning hadden achtergelaten als tekens van leven op hun huid ik heb ze niet zien verjongen maar wel zijn hun grauwsluiers van zorgen...

met nog een uur te gaan vastgelegd in de genen van tijd stokt een adem na alles wat is gezegd over voortgang en bij tussentijdse evaluatie blijft er nog een open veld wachten op bewolking op het volstrekt helder onvoltooide waaronder ons eigen gelijk verder geen nieuws en telt n...