Alle inzendingen over contact-loos

5043 resultaten.

Sorteren op:

Nooit vergeten

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.084
Samen zittend op een bankje in het welbekende bos dicht tegen elkaar dit liet me nooit meer los. Wat nooit had mogen gebeuren werd de harde werkelijkheid we hebben elkaar nooit meer gezien ineens waren we elkaar kwijt.…

Tempelkinderen

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 625
in het stokoude tempelbos wonen vreemde wezens ze dragen baarden van een meter en hun haren los slofjes van kringloopbladeren en aan een biezen band slingert het hardstenen amulet van de albatros de vrouwen zijn er rondborstig en aanbidden aqua hun watergodin die opstijgt uit een mosgroene wolk boven het borrelend zwavelmeer tussen de rotsen…
Hanny6 augustus 2009Lees meer >

Sonetten II

poëzie
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.279
dat gij goed waart, eind'loos goed, Dat gij uw vijanden vergaaft en bad Voor wie u kwaad doen, dat ge een wet bezat, Die zei, dat ge al wie lijdt, beminnen moet. Gij hebt die wet, ja, maar zo dikwijls doet Ge alsof ze er niet was, of ge 'r woord vergat, Of gij u zélf vergat, want, ziel!…
Albert Verwey30 november 2009Lees meer >

Mei

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 5.183
Hakhout op zode'omsloot ze, zwaar bemost, Daar hingen zoals onder zee in 't bos Koraalbomen, nog dode bladen los, Verbruind. Daarin scheen nog de zon vuurrood, maar in 't gebloemte ging de kleur al dood…

- Onbarmhartig -

netgedicht
4.7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 540
Onverbiddelijk streng en langzaam nam zij bijna stoutmoedig onbewogen telkens weer het woord tekende zichzelf door vele jaren heen als een onbarmhartig synoniem, verscheurd wilde de klokslag overleven los van vorm en richting ondanks puin en nog meer puin, ondanks haast onchristelijke bezuinigingen.…

FLUITSPEL

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.624
En de knaap sprak: 'liefste, luister Wat ligt in dit lied verborgen, Los zich windend uit het duister?' 'Morgen', zong mijn fluitspel, 'morgen'.…

Vurig Verlangen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
waarin we mijmerden rennend door de duinen alwaar het helmgras wuifde maakten konijnen dat ze wegkwamen door 't zand bonkten onze harten als één, ogen die in elkaar opgingen jouw gedachten werden de mijne, zo vergroeiden we totdat wolken samenpakten, de spanning tastbaar jouw blikken feller, mijn woorden grimmiger maakten we ons verwoed los…
LadyLove25 maart 2010Lees meer >

Halverwege Homo Sapiens (prozagedicht)

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 491
We laten dat nieuwe denken en zelfbewustheid nog makkelijk los en gaan op in primitief groepsgedrag; het leven bestaat meestal uit routine en we vallen terug op onze dierlijke voorouders, misschien de reden dat relschoppers aan chimpansee's doen denken.…

DE DIERENTUIN

hartenkreet
2.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.755
die vinden dieren zo leuk nee, wijzelf zoeken bevestiging dat is toch precies mijn collega moet je dat verwaande smoel zien kijk tante Mien op haar best je lacht je rot, lijkt wel een imitatie in de speeltuin vergeten we de kinderen zijn lekker bezig en leven ons uit met gevaar voor eigen leven beklimmen we glijbanen en schommelen er op los…

Elastische veren

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
gezien om een hart als de jouwe twee zomers elastische veren sterk aan ons oor en hart rondom het vuur bekend jij wist mijn verborgen gedachten in elk bloempje waarin het eigen gevoel adem verzachte langs een zonnige weg alsof er geen zorgen waren tussen de bloemen van gelukzalige tijden maar die liefdesroute is weg we lieten elkaar los…

stil leven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
hoort de kleine mond zal niet spreken ze grijpt in het water naar het onvoltooide verleden tot leven moet het gewekt worden ze legt de handen op het smalle hoofd van het altijd zwijgende kind het weet niet waar het hoort als ze ontwaakt ziet ze de leegte, het venster en de zon ze weet niet waar ze is dan zingt ze zacht zingt ze zich los…
j.bakx1 augustus 2010Lees meer >

Een uit de mouw aapje

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 632
De aap komt uit je mouw tevoorschijn, een lief, onschuldig staartaapje zonder naam -vooralsnog- geef het voer en water en het Zal groeien, de richting op die het wil gaan en laat het los, iedereen heeft recht op vrijheid. Al vind ik het verdomd vervelend wat je me Hebt geflikt, wat je mij hebt aangedaan.…
c. paris7 augustus 2010Lees meer >

Gescheurde nacht

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.065
In de smoezelige kamer, brak alles los in bittere tranen Al snel jankte ze mee, als prille tiener koesterde ook zij wanen. Zacht zei ze: ik werk hier voor mijn kleine meid Dat sloeg aan, ook hij leefde voor zijn zoontje, altijd!…
sweetje8 augustus 2010Lees meer >

Gesloopt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
De kogel slingert, puntloos beukt hij erop los Tot splinters, gruis vermorzeld verdoemd tot bulken puin. Gewond zonder dekkleed aan ’t is enkel nog geraamte trillend, onder het geweld trekken haar wortels samen. Ze niest en proest en huilt het hele nest bevuild bij elke stoot ziet ze rood haar statigheid verdwenen.…

gedicht met een knipoog

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 605
*) strenge voordeuren het is koud tussen de huizen, de stegen ademen slechts hier en daar een warme bloem voet na voet bedelt mijn bus wat smartengeld verzameld voor een hoger doel, vergaard uit losse hoeken en een zak vol stof deuren zwijgen tot stilte leeft een snelle blik vergeeft en mijn voorzichtig vragen laat wat ogen…
switi lobi13 september 2010Lees meer >

Haard en herfst

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 718
In de herfst verzamelen wij de zon jij diep in de kleren ingepakt en ik wat luchtiger achter de rolstoel aan Met de venkel is het haast gedaan proeven voorzichtig de zoetheid van het blad In de hof plukken wij het groen van de pisseblom voor de hoenderen in hun ren, zij kakelen als altijd bij het zien van ons er lustig op los Ik…

Bloemen

gedicht
3.2 met 36 stemmen aantal keer bekeken 16.938
Op het water dreven bordkartonnen blaren, De vlinders vielen uit elkaar tot losse vlerken En van geur verdorden alle perken Als alle mensen eensklaps bloemen waren. ------------------------------ uit: '262 gedichten', 1974.…

Overal liefde

hartenkreet
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Los of we teleurgesteld, somber of gefrustreerd zijn. Of dat we nu boos zijn over het verleden of angstig over de toekomst. De liefde blijft binnen in ons én onze omgeving.…

JEANNE & AMEDEO

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 722
Wegkwijnend naakt, dat lijdt aan verlangen Soepele lijnen, poëtische kleuren Hash, brandewijn, om zijn kijk op te fleuren En Montparnasse in zijn doeken te vangen Filosofie en gedichten aanhangen Verzen vergarend om zich op te beuren Tedere zuilen uit steen los te scheuren Steeds in gezelschap van Maldoror-zangen Zwijn zijnd plus parel…

Mijn vriend, de blonde dood

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 561
opborrelende woorden kruipen nabij als opstijgend maagzuur, verankerd als een kankerende hoest, die niet verdwijnt met een slok water, maar terugkeert, als gele urine, keer op keer, sterven, vanochtend, bij het naar bed gaan, was ik moe, ik keek in de ogen van de dood, en kende geen schroom, de dood bemint zij die vrezen, maar ik laat niet los…

arend

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 589
Hij brandt het op zijn netvlies en laat het niet meer los. Laat zich dragen op de handen van de windstroom. Zijn adem kan hij sparen voor zijn onvoorziene duikvlucht. Wanneer weet hij niet misschien straks of later. Zijn blik staat op scherp hij is er voor gekend. De wolken zijn aan hem gewend hij klieft erdoor.…

Weg in de massa

netgedicht
4.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 598
Maar met een onuitgesproken lach rond haar mond lieten haar lippen los en verdween ze in het fotogeheel.…
Katty22 juni 2011Lees meer >

De ruiter

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 979
In vlammenpracht, die pralend hem omvangt, Rijst hoog de ruiter op zijn donker ros, De wapperende manen waaien los Van 't edel dier, dat naar 't gebied verlangt, Waar reiner lucht het vonkelend omprangt, Waar het zal dolen door 't fantastisch bos Van sprookjesrijken, waar met vreemde dos Onaardse kleur 't onaardse land omhangt.…

Eiland

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 562
Flarden van verlangen hinken op een gedachte van leven oeverloos verder niet ziend Spoelen grondzeeèn de bodem los van bestaan het wit slechts als schuimkoppen Op grauwe golven doet monotoon motorisch geweld het scheepsdek verlangend trillen Patrijspoorten kijken schimmig van binnen naar buiten slechts achter druilerige regengordijnen…
frans schuit10 september 2011Lees meer >

Voorhoede

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 607
In de hitte van de strijd los van andere haat en nijd dezelfde kant opgaan. uitkomen op hetzelfde plein, een eendere taal spreken. Zonder uiting of woord in de bepalmde tuin van het witte huis onder een getralied balkon staan, blakerend in de voorjaarszon.…

Tandenfee/ gebit van Opa

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.661
Weet je Oma, mijn tand zit los, ach mijn kind, nu ben je de klos je verliest je tanden maar voor even, krijgt er grotere voor terug daarmee doe je dan je hele leven, is de bedoeling maar doe maar vlug je verloren tandje onder je kussen, want dan komt de tandenfee die laat een muntje voor je achter en neemt in ruil je tandje mee.…

Tjukurpa (droomtijd)

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
en dan begeef ik mij zomaar als witte austraalneger in eigen droomtijd mijn wispelturige haren dansen rond in kleuren over eigenhuidse stammenwet oerkracht is hoorbaar beschilder mijn huid als verloren mens met witkalk en aardse mystiek daar waar geboortegeesten wenken op de heilige Uluru ontwakkering slaat woeste tranen los…

Niet zo bedoeld

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 678
De mensen sloegen trapten en gilden maar de herder liet het beestje niet los de baas kwam aangesneld, brak de bek open en het witte hondje, vluchtte, richting bos.…

Nu al?

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 550
en schreef een heftig treurdicht, waarin bizarre rijmen de losse eindjes lijmen. Terwijl ik verzen ploegde en op het ritme zwoegde en in de woorden woelde en me steeds beter voelde, leek de deur minder dicht. Er kierde zelfs weer licht. Ik stond op van mijn werk en blikte in het zwerk, een luchtig archaïsme.…

de bidsprinkhaan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 498
Een bidsprinkhaan uit Stellenbosch, die bad er altijd flink op los. Dat gaf hem voedsel elke dag, maar ook een heel geruste nag. Hij bad ook voor de arme mens, zowel eigen Sint Nic`laas wens. En aan het einde van de week, voor dominee`s catechismus preek. Zo bad hij ook voor de regenten en verdwenen belastingcenten.…
wim rhebergen6 september 2012Lees meer >