9768 resultaten.
Nog raarder dan dat
gedicht
2.5 met 78 stemmen
39.812 Dat je over nog wat jaren
via de prullenmand
bij oud papier belandt
vergeeld, een beau
van oma, geen één
van je opeens extravagante
gepassioneerde onberedeneerde
jongehonderigheden heel.
Geen één voorstelbaar.
En deze regels lezen
nu al vreemden.
--------------------------
uit: 'Bijvangst', 1999.…
Gekapt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
450 De oude wilg is weg.…
ting tang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 als de lucht vloeibaar is
en lucht is altijd vloeibaar
is het niet meer
als een gebaar
laat het los
laat het gaan
boven je de zon
maan
laat het lopen
de rivier
van feiten
plezier
lopen door bossen van goud
van jong tot oud
van donker blauw
tot het eeuwige jouw
vatos loco 4 ever
never forgotten
never remember…
Lieve moeder
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
3.058 Mijn moeder ben ik verloren
Oud en grijs en gek zit ze
Voorgoed in de bejaardentoren
Met mooi weer mag ze naar het park
Voortgereden door een zuster
Als ze zoet is krijgt ze kwark
Me onbewogen aan te staren
Vertel ik vurig over onze jongens
Moet ik me de moeite dan besparen?…
De zwerver
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
857 moedeloos dwaalt de zwerver
langs wegen van zijn geest
etend uit afvalbakken
van ervaringen
het verleden koekt als oud vuil
aan zijn lichaam vast
hij wast zich niet
op zoek naar vergetelheid
drinkt hij zichzelf
een toekomst zonder uitzicht toe
die hem opnieuw doet zwerven
langs wegen van zijn geest
de wereld is zijn dakloos huis…
15
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
921 Zodra oude zinnen
zich herhalen
komen wij overeind
gedragen in schoonheid
vervuild door spijt
samen of
Soms lijkt het gevoel niet te gaan
maar schijn vertaalt zich niet
ik weet het wel maar blijf staan
want zo diep zit alles wat lijkt
een reis of paradijs
waar het in alles eindigt
wanneer is de vraag
hoe zat het ook alweer vandaag…
Toen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.103 Die dijk was soms
wel erg lang
toen ik als kind van zes
's morgens naar de
schoolmis moest
thee in een
eau de cologne fles
in een oude krant
het brood verpakt
waarop letters stonden
je keek er niet van op
en alles werd verslonden
houten bankje in een gang
schlemielen bij elkaar
hufterend van de kou
en niemand vond het raar.…
Bankjes in Edinburgh
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
735 Hoe rozig loop ik met jou
door deze oude stad
over gebutste kasseien
en duizenden sporen
uit een andere tijd
alles proeft hier
anders en tijd
ademt hier nostalgie.
Zelfs jij straalt
vervlogen tijden
en voelt als een
herondekt geheim,
uit dagen die net
zo rozig waren
als nu.…
Automne
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
766 Boven de toppen van de bomen
een blauwe lucht met wolkenveren
en de geluiden van verkeer en
daaromheen vogelgezang
het duurt niet lang of klokken luiden
om mensen naar de kerk te roepen
om stil te zijn en na te denken
te luisteren naar oude wijn
de zon klimt, en de koele morgen
wordt met de oostenwind verdreven
hier zit ik, noordzij van…
Verkiezingen
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
862 De Kameleons
Verschieten in aangepaste kleur
In gebruik graag aangenomen
Profileren zij zich ongemoeid
Voorspiegelend oude dromen
En verzekerd van het volgen
Van de massa in sluimerstand
Hebben zij niets en alles gemeen
Geven zij grinnikend elkaar de hand
Blauwe zetels vier jaren dik beloond
Kleur verschietend progressieve gedachten…
een leeslint van bloemen
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
4.021 hoe kan ik mijn dank
tot leven brengen in deze winterstilte;
oud vanbinnen
tenzij verwondering
een diepere betekenis krijgt in een pas
ontwaakte lichtwereld
vol letters
en zoveel meer
een nieuwe stem, een jaar, duizelingwekkend
blauw
en uitstromend naar alles
wat leeft
beweegt
dieren, bomen, bloemen
een gedicht op…
weet je, weet je nog
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
552 als we terug gaan
aarzelend naar het begin
en hoe het toen verder ging
als we de oude,verraderlijke
paden betreden
en je zegt: weet je, weet je nog?…
Om-armen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
625 Tergend langzaam
is dit tafereel
loslaten van oud zeer
begrijpend lezen
het accepteren
van twee armen
die alles liefhebben
van dit bestaan.…
Kruinen uit hoofde van het helen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
699 Ze zuigt met haar jaren
aan de oude boom
en ribbelt hem eeuwig
in een hard palmen van haar handen
ze offert hem beetjes
leven van haar vingers
her en der riviertjes
bloed ontgonnen in het kozen
'kruintje kruintje' wil ze liggen
want hij begrijpt dat wel
knoestig zinnebeeld
van gerijpte verwondingen
het excuus voor intimiteiten
en…
een andere weg
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
870 wat ik nooit zal overwinnen
zijn de uren die blijven slaan
slechts een drama kan mij vrijheid geven
wanneer morgen mij terug laat gaan
alsof ik wist dat dit ging komen
met heel mijn angst en wees gegroet
ik zal mij kleden als een bruid
voor wie ik zacht verleiden moet
mijn hart is ziek, het feest te koud
ontvolkt de stad, mijn sterven oud…
Afzonderlingen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
639 zeilen gaven een hemel
aan het podium
in een ruimte van lucht
waar stoelen leegte kenden
daarboven
vaak de ouden
van de dag
die nu en dan
de ogen naar
de aarde wendden
beneden zat toekomst
geringd met gerucht
in het gras
lyrische zielen
afzonderlijk
bij elkaar
bij het buffet
leek het even
een gemengd ras…
Vergrijzing
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.182 Grijze hersencellen van oud bloed
maken uit ervaring
van eenzaamheid een feest.
Opeens zitten er dagenlang
anderen mensen op de bank
liggen in het bed
en drinken koffie van de "zaak".
Het keurig voorstellen
aan de meisjes op mijn bank
het is bijna vertederend
om het aan te zien.…
Wat bedoelt het leven?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
656 Het beeld omgeeft wat
Eenzaamheid bedoelt, verdorven tranen
Van wat geslonken zout op de lippen
De kleur van dood is niet wit
Maar roze doorschijnend
Iemand is niemand in de menigte
Die al zoekend zich slenterend begeeft
In het voorportaal van ouderdom
Niets is oud of jeugdig
Vijandschap maakt overuren
De capuchon verkreukelt door…
DE ORGANIST
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.168 Het orgel speelde jarenlang
de klaagzang van de dood
de organist, een oude man
had nooit geluk gekend
de aula was zijn arbeidsplaats
iedere week weer werk
zo somber mogelijk, speelde hij
de trieste nummers van de dood
en door zijn eigen tranen heen
zag hij zijn kist
hij wist het al die jaren lang
geen orgelspel
alleen gezang…
"Rouwen Om Wat Wàs"
hartenkreet
3.8 met 28 stemmen
2.106 In "mijn" oude thuis,
met onze kids.
Daarom huilt m'n ziel,
om mij,
om wie ik was
in jouw ogen
en in jouw hart...
Ik wilde dat ik was,
wie jij zeí dat ik was:
"je maatje voor het leven"
dan was dit niet
in tranen opgeschreven!…
Zielsbesef
netgedicht
4.4 met 38 stemmen
1.193 Nu onze dagen zijn geteld
in het bittere vooruitzicht
blijft alles wat je hebt verteld
verstenen in het tijdsgewricht
zielsbesef in krijt gehouwen
uit steile wanden van de rots
teken van fossiel vertrouwen
gebeiteld met genade Gods
wat wij in het leven zochten
verglijdt van bergen in een stroom
eeuwig met elkaar vervlochten
in oude wortels…
Beminde mij zo innig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
569 als een luipaard
zo wellustig
krabde je de oude
wond weer open
striemde rug
met lange halen
liet in je wulpse spel
mijn bloed weglopen
het ging je niet te snel
je dorst was buitenzinnig
je beminde mij zo innig
en wat tikkeltjes te fel
hebben toch het eindpunt
nog gevonden dropen toen
gebroken af alleen je staart
zwiept nog heel…
nachtleven
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
641 een oude vrouw kwam naar me toe
ze zei weet je nog hoe het is je jong voelen
de wijn onbezonnen
ik haalde het meisje van haar af dat net weer zeventien werd
gaf haar door aan een jongen met jouw ogen
wiens vingers speelden met mijn haren
hij vertelde dat hij dood was
en vroeg is het normaal ik lachte deze dagen houd ze vast
het zijn…
reflecties
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
585 overdonderend verstikte zoveel kou
het oude blauw van doorgaan dagen
tot de zon verdwenen was, verdiepte de avond
zich tot warme woorden, kaarslicht
en de zachte klank
van kleine windgeluiden, buiten in de tuin
negenmaal verliep de lamp in blanke traankristallen
-negenmaal kleurde er
een regenboog
van laag naar hoog kroop violet
tot…
in stilte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
739 hoe je zachtjes slaapt en hoe
je zelfs mijn hand niet wilt, wit
en weggetrokken in de waas van niets
rechtop steunt de stoel het oude lijfje
niet veel groter, dan het kind
dat in haar ogen nestelt
langzaam steelt de dood jouw immer grijze haren
uit de wirwar van vandaag
mijn hart bloedt
witte dochtertranen langs jouw stille wang…
Hart voor de natuur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
468 Tussen alle mensen is een stille man
hij wandelt mee in zijn ogen
zie ik een verandering van tijd
bomen die vielen na storm en ontij
bleven destijds echt niet liggen
als bewijs dat de kringloop zijn
oude glans weer wilde hebben
we hoeven nu niets meer te doen
behalve samenkomen met
als prijs dat de wildernis
daar vanzelf wel zal komen.…
Zaagselsporen …. (3)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
600 Portret zoekgeraakt,
jongen met een oud gezicht,
gebleekt morgenlicht
Achter prikkeldraad,
wordt willekeur versneden
tot lappenpoppen.
“ Ieder is het kind van de
rekening zijner daden.”
S.Freud
HTTP://www.pamapoems.nl…
Pronkgewaden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
536 Aan mijn voorzichtige voeten
dwarrelen ze voorbij
sterrenstelsels in schemervelden
ze vallen stralend uiteen
om opnieuw te verrijzen
in het universum van naderhand
Twinkelen past alleen in duisternis
en in witte pronkgewaden
door onzichtbare straalstromen
spatten ze als kiemen uiteen
Het afleggen van het oude leven
om te herrijzen in…
Morgenbrood
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
541 Er lag een woord op de trap
ik zag het
stak het in mijn zak
nu woelt het daar rond
het laat zich niet vangen
er lag een woord op tafel
ik zag, belegde het brood
deelde en at
er lag een zin op de bumper
van een oude auto
ik zag
het sloot zich achter het mijn ogen.…
Mijn snurkende engel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.213 mijn snurkende engel
in een oud versleten slaapshirt
je haren diffuus op het kussen
en ik maak je niet wakker
want je ligt daar zo fijn
in een andere wereld
een engel te zijn
waar men iedere dag
de tijd moet doden
tot jij laat in de avond
weer door slaap wordt ontboden
mijn snurkende engel
zielsblauwe zeeën achter je oogleden
je…