29672 resultaten.
Het poëzieparadijsje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
467 weggedragen
ballonnen opgelaten
voor het grote feest
deuren stonden open
tafels gedekt
van heinde en verre zouden zij komen
voor de bundel van mijn dromen
maar in de ijzige wereld van toen
sneeuwde het uren
geen snelweg of trein bleef gespaard
een kleine groep had de heenreis geklaard
wij hebben samen
het poëzieparadijsje gezien
de hemel…
Horizon in oker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 Met een horizon in oker
boort de zon een gat omlaag
tot diep in de einder
't Skelet van bomen tekent de
hemel meer dan magnifiek
Met een vlies bovenop 't water
keldert temperatuur traag
Diep onder de spiegel
daar gaat het leven volop door
weliswaar gestáág verder
terwijl de ondergaande zon
contouren voor het plaatje
fotogeniek aanreikt…
Grote en kleine schoenen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 Wees nu stil en ga liggen in het gras;
je kijkt naar de hemel die toen bestond.
De schaduwen strijken over de grond.
Je bent nog steeds het kind dat je ooit was.…
Nog even
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
547 mogen
met mij willen slapen gaan
ze zal zeker ruiken
naar late herfstrozen
en haar borsten
willen een lentebloesem tonen
het zijn mijn lippen
die naar tederheid dorsten,
kon ze maar in mij wonen
zo draagt mijn grijs
nog een jeugd op handen
al is het ademen
steeds minder diep getint
toch zal mijn liefde
in haar hemelse…
Biertje?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.052 Zonlicht brandt voorbij gordijnen
zonder enig mededogen,
spijkert kleuren achter ogen,
hemels vuur vol helse pijnen.
Het licht vliegt aan. Nog uren later
op de bank in plaats van sponde,
met een kop als een rotonde
proef je nog die dooie kater.…
Het fluisterend leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 jij pakt wat wind
en met een brede regenboog
bestormen sterren de hemel
windt wolken
om je slanke vingers
tijdens hun vlucht door de lucht
armen dirigeren het licht
van de zon in schaduwen
die komen en gaan
jij maakt ruim baan
door het fluisterend leven
jouw sprankelende stem mee te geven
met je lach
beziel je ons hele bestaan…
Straffeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
552 Langs wolkenzomen en hemelse gewelven
flaneren mensen vermomd in sluiers
als decorstukken
onverwacht de ontmoeting
met vleugelslagen van vurige tijden
Geen vangnet of blinde strik
geen kleefdraden van kale woorden
slechts een subtiel dwaalspoor door
het geheugen van de nevels
Wat doet de wind
als hij niet waait?…
Vorstelijk
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
750 als je speelgoedtrein
maar Alex vond dat mopje flauw
en zei: dat is geen gein
al was mijn bloedkleur rood-wit-blauw
ik wil geen koning zijn
en Bea dacht: wat een tiran
die uitspraak is gewaagd
wat moet ik met zo'n jongen dan
het is toch godgeklaagd
maar Alex werd een wijze man:
al was hem niets gevraagd
hij vindt zijn plicht een hemels…
Last van list
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
828 Zij is niet langer de boom
waaraan jij je
na doping zou verhangen
hij is nooit meer de droom
waar je op jouw fiets
naar zou verlangen
droeve helden van weleer
gaan in de hemel tekeer
met helden van vandaag
en stenen in de maag
droom niet, verzin niets, verlang niet meer
de begroting van de tandarts
doet evenveel zeer
als een verleden…
VOORTSCHRIJDEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 In de laatste jaren
wellicht afgelopen eeuwen
verdwijnt het noemen van God
langzaamaan
uit het dagelijkse leven
maar
als allerlei onzichtbare
heilzame microben
die leven en werken
binnen geperste druiven
met zijn allen
het edele sap
doen gisten en rijpen
tenslotte
de verlangde wijn scheppen
dringt
Zijn hemelse wil naamloos
door…
De koelte voorbij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 hij wuifde met palmen
de koelte voorbij
waste de voeten
van jou en van mij
zacht kleurden de kleden
rust in zijn huis
kou van de nacht
brak het ijs bij hem thuis
maande de nacht
tot kristalhelder schijnen
voedde ons stilte
liet spanning verdwijnen
tot de schemering kwam
zijn hand ons verfriste
met het ragfijne dauw
uit zijn hemelse…
de eerste woorden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 taal
waarschijnlijk nog net geen taal was
maar ergens ook wel, die overgang
denk ik vaak over: van geen betekenis
naar betekenis, die kleine stap
zien we al bij andere dieren, maar
die stap verder naar taal, alleen bij ons,
evengoed verlang ik naar het gekwetter
van de vogels, die schuilen in de regen
onder een prachtig bewolkte hemel…
Droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 Onder het teken van de Kleine Beer
blijft er eigenlijk niets meer bij het oude,
een sterrenhemel die ik toen aanschouwde
kijkt 's nachts bij heldere hemel op mij neer.
Of was er iets wat mij toch benauwde
en stel ik mij misschien nodeloos te weer?
Ik vraag deze nacht echt niets meer
dan alles,zo als het nu is, te behouden.…
Ik was weer mens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
611 Het ik gevoelloos
Zo lang, te lang,
Emoties die zich
Niet meer lieten
Kennen -
Afgevlakt gevoel
In een mens die zichzelf
Verliest aan een wereld
Verloren in schuld
Asgrauwe hemel overdag
Ondoordringbare nacht
Een lange tunnel
Zonder vluchtstrook
Onbewust biddend
Dat er aan het eind
Van de tunnel weer
Licht mag zijn…
Vissenbier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
488 Fiets met het hart
Vol licht en de
Longen vol buitenlucht
Langs het water
En geniet van alles
Om me heen -
Meeuwen vieren hun leven
Met prachtig zweefwerk
Aan de kleurrijke hemel
Beschenen door de zon
Die zich niets van het
Wolkendek aantrekt -
En zie dan op eens
Ook extra kleur in
De sloot - het lijkt
Er op dat de vissen…
Verzen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
577 Tegelijk gaan ze open
de zevenhonderd vensters
bijna onhoorbaar een eerste wiekslag
de hemel opeens een geopende bundel
waaruit alle gedichten wegfladderen
witte verzen, zwarte verzen
over vrijheid en ruimte
en sterrenbeelden die elke seconde
van betekenis veranderen
het zwerk rijmt eindeloos
onnavolgbaar het ritme
van kwetterende zinnen…
Het mes er in gezet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 er waren takjes
die niet wilden groeien
bloemen die wel knopten
maar niet gingen bloeien
ondanks zijn trotse stam
kreeg de bast veel te verdragen
liep kwetsuren op die
levenslange tekeningen gaven
hij heeft de pijn gedragen
in het steeds hoger schragen
van de hemel en bewaken
van zijn eigen veilige plek
eindelijk het mes er in gezet…
Het eerste licht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
553 ik bied je vannacht
mijn vuurwerk aan
door bij je te zijn
in een magnifiek gebeuren
zullen stralen en bogen
de hemel doen kleuren
maar ook met de pijn
en onzekerheden waaraan
wij samen hebben geleden
in vuurspuwers en draaiers
dansen licht en beweging
hun eeuwig komisch spel
alles ging snel
in een jaar vol hectiek
over bergen door…
Wij sprokkelen samen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
538 we zijn gaan lopen
ver van flitsen en knallen
in de rust van het bos
hebben gesproken
over alles wat in het oude jaar
is gebroken en laten dat los
we sprokkelen samen
tussen takken en mos
structuren om verder te gaan
de hemel is boven
in vele geloven maar
wij willen die nu al op aard
niet na ons leven
maar met nemen en geven…
Sarabande
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 Hoor, in de hemel speelt Bach mijn sarabande.…
De beeldbedenker
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 De beeldbedenker die vorm geeft
Aan gedachten die zo maar opkomen
Als de taal met woorden en klanken
Te kort schiet, het volledig af laat weten,
Die een zilveren spiraal maakt
Die tot in de hemel reikt,
En de diep doorleefde druppel door hem
Gehouwen uit doorzichtig albast
Dat met zijn gefilterde licht
In de voren van moeder aarde…
Haar blauwe gasten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
462 jij raakt de bloem
die zich in vorm en kleur
geurend aan jou overgeeft
koestert haar
met warmte en liefde
terwijl zij wiegend bloeit
een samenspel
zonder afhankelijkheid
in woordloos groeien
jij weet het koren
zonder uitgesproken woorden
tot grote hoogte te bewegen
brengt zelfs
haar blauwe gasten
in het geel tot hemels leven…
Electriciteit
gedicht
3.5 met 4 stemmen
2.745 Maar in werkelijkheid zijn ze alle
(contant of met winkelkorting)
uit de hemel op aarde gevallen
en min of meer self-supporting.
Laatst kreeg ik zo'n kreng op mijn voet:
hij snorde en dronk van mijn bloed.
-------------------
uit: Tirade, 1974.…
avontuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
799 maar dat heb je nu eenmaal
dat het koud is in die gebieden
belt er iemand mij
of ik meega naar de Zuidpool
je weet wel met die pinguins
die zo bij elkaar schuilen met hun eieren
dat we daar dan heen gaan
liefst op de fiets natuurlijk
dat you tube filmpje
van die donderende storm
dat je denkt daar wil ik zijn
kijk naar de hemel…
de ziel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 Je kijkt nog uit
over verre velden
maar je herrinnert je
niets meer van die enkele blik
die zich steeds herhaalt
Ze zit aan bij het avondmaal
op de dag van het lijden van Christus
Ze heeft altijd gedacht
dat haar ziel naar de hemel ging
Misschien is dat wel zo maar
waarom heeft haar ziel haar nu al verlaten ?…
Mauvais temps.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
929 weer laat niet met zich spotten
hemel kleurt thans grauw en grof
eenzame zonnestraal schiet omlaag
tussen zwalkende wolken
kleurt voor even het land beneden
als een aards paradijs
na zorgvuldig schuiven en draaien
is de wolkenmassa hecht gevormd
neemt het zwerk de vorm aan
van een blauwgrijze kwal
siddert de atmosfeer na een
flitsende…
De vlieg
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
797 Vandaag pleeg ik een moord,
eerlijk heus en echt waar,
jij klein pest beessie vertrekt naar,
de vliegen hemel, pats!…
donderteken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
453 donder wentelt het mes
op de wetsteen flikkert
de wolk gedrenkt in
voorgevoel van wat
wordt voorgeschreven
onder het soepel buigend
lemmet keert een witte
siddering runentekens
heet staal ritst aan
de donkere hemel
voorteken dat de aarde
moet lezen
het brengt een kentering
aan de lauwe adem van
de avond het schrift
scheurt…
Een nieuwe dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 In het vroege morgenuur
als alles nog sereen is en puur
zweven wolken
als witte watten
spelend met de zon
in het hemelse blauw
het gras nog nat
van de morgendauw
nog geen geluid de stilte verstoort
maar wel het zingen van de vogels dat bekoort
ontwaakt langzaam
de dag uit de nacht
en de aarde zich laat strelen
door het prille ochtendlicht…
Overgeplant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Nee geen dode gedachten
over ons kind
dat is zo fout en verkeerd
hij is als een levende bloem
die is overgeplant
door een goddelijke hand
bloeien zal hij
in hemelse kleuren
als ons huilen weer begint
verdriet ons wil verscheuren
spreken we samen af
noem steeds zijn naam want
die zullen we nooit vergeten
hoezeer ons hart…