7749 resultaten.
Verloren
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
741 En ze valt
alsmaar dieper en dieper
zonder begin en zonder eind
Gestoken steeds weer gestoken
met scherpe messen zonder bloedvergieten
lijkt het als of ze in luchtledige verdwijnt
Gezicht vertrokken van diepe pijn
geeft zich gedwongen over aan het lot
dat haar beschoren is
Zij kan alleen nog bidden om een wonder
echter niemand heeft…
Leidt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
548 het eind der tijd
blijkt een nieuw begin
erbuiten vallen
en wakker worden
er precies midden in
waar zit jij je intussen
straten in verhalen van nu
een woord laat je baren
het is tijd om
uit te varen.…
Milder?
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
789 Levenshonger, ongestild
vertild in beelden die ik
zag, soms oeverloos, ongewild,
tergend achter mij en ziedend
kielzog aan, daarop de woede
te verkwisten, bleef
genoeg te redetwisten,
begroef de nachten in dat
éne woord wat kwijnde, als
milder antwoord schuldig
bleef, beproef de bittere
kruiden tot het einde,
maakt het niet jonger…
Intrigerend
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
734 Geschreven bij een schilderij van de Litouwse kunstenaar Torcque voor zijn boek dat rond eind 2010 zal verschijnen.…
Manifesteerde menselijkheid
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
485 tijdens een feestje
hielp je mij bij de verwerkelijking
van een waarheid, die ons samenbracht
en stevig vasthield in de nacht
die zich manifesteerde om ons heen
met een geroezemoes van stemmen
in herhaling van dromerigheid
als een oneindige dialoog
uit een achteloos achtergelaten agenda
van mensen ontwapend met emoties
op weg naar het bittere einde…
Mijn bijzondere Valentijn
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
973 Pas aan het einde van
die lange dag,
de moed bijna verloren
werd jij, mijn Valentijn
intens gewenst
geboren.…
de zondebok
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
474 toen ook voor hem,
zoals voor iedereen,
het onvoorzien einde
langzaamaan
kwam naderen,
werd hij als zondebok
de woestijn der vergetelheid
in gejaagd.
geen kat keek daar nog naar hem om,
moederziel alleen
is hij zoals een hond gestorven.
zoiets is erger nog dan
god geklaagd.…
Stadsmilieu
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 Vecht zich een plantje
groen met geel
kleur breekt door
de betonnen blokkendozen
zijn niet het einde.
Natuur komt terug.…
Grijs.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
864 wetend dat alles anders wordt
aan het einde voor een nieuw begin
denkend dat veel verloren gaat
uit de verzameling tussen ons in
wachtend op een nieuwe liefde
in het witte schijnsel van verlangen
die het zwart van onverlichte passie
in een grijze kleur laat behangen
de neerslachtigheid beklemt
de lust van hartstocht ontwent
toch zal de…
Uitgesproken
gedicht
3.0 met 31 stemmen
8.251 praat met mij en doe dat
honderduit, vertel me zwijgend
waarover een leven gaat
hoeveel tederheid er nodig is
en adem gulzig tot het eind
spreek dit lichaam zonder
een spoor van schroom, spreek
het, spel het volledig uit
laat me duizelen breng me
in totale ademnood geef je
eindelijk helemaal bloot
----------------------------------…
mijn hart
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.181 Vervliegt zij in de eeuwigheid
of laat ik haar er dan juist in
en is dat geen einde maar een begin?
En als ik mijn handen in de jouwe leg,
de woorden " ik hou van jou" zachtjes zeg
en mij totaal aan jou overgeef
is dat die allesomvattende liefde
die ik nu beleef?…
wie ben jij
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
982 weet jij wie je echt bent,
ben jij degene die jou het beste kent
wat ik wil weten is aan het einde van je dagen,
kan jij jezelf aankijken en vragen
Heb ik naar mijn normen en waarden geleefd,
ben ik iemand waar een ander wat aan heeft.
ben jij dan trots op datgene waar jij voor staat,
begrijp jij echt waar het leven over gaat.…
favoriete Shakespeare-passage van Mandela
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
544 Van alles wat ik me afvraag
over wat ik zoal hoor tot nu toe,
lijkt het vreemdste wat mij betreft
dat mannen bang zouden moeten zijn,
als je eenmaal inziet
dat de dood,
een noodzakelijk einde,
zal komen wanneer hij komt.
(vertaling cornelis van zwaanshoek)…
Mijn werkelijkheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
584 Een wel haast tropische storm
raast door mijn hoofd
ik word ontworteld
van mijn dromen beroofd
als hij weer wat gaat liggen
kijk ik om mij heen en
zie de resten van wat ik eens was
zie de jongeling groen als gras
hij deed ooit een poging
zijn fantasie tot leven te wekken
nu is hij gestrand
het einde van zijn streven
in de harde werkelijkheid…
Computer, Boek, Theorie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Computer
Zacht geruis, zo lang
programma’s afgewerkt
gegevens opgeslagen
naar huis
als het ruisen stopt
Boek
Niet het papier
de kaft en zwarte inkt
de letters en de woorden
maar betekenis
gedachte ruimte
Theorie
Een asymptotisch axioma
die nadert tot het wezen
onvoldoende op het einde
het blijft een standpunt
zweeft net…
Jij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
874 ik vraag mezelf nu wat ik wil in
een leven dat zijn grond verliest,
ga ik nu zweven om niet te voelen
dat pijn hoort bij het langzaam loslaten
van een mooie liefde zonder einde,
die vraagt om vrijheid en evolutie
Ik ga in voeling met het hart
dat verliefd is op de liefde maar
blijft kiezen voor het bijzondere: jij…
Ochtendleed
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Twee vragen roepen mij
naar een eind,
kwam hij zijn bed nog uit
of
wacht hij nog steeds op God?…
Stof
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
536 Het blijft maar neerdalen
zonder oponthoud
langzaam, als parachutisten
en vestigen zich op onze spullen, overal
ze zijn ontelbaar
Wij kunnen er weinig aan doen,
bijna elke dag
proberen wij het,
stof afnemen, stofzuigen
We doen het al jaren
Wij zijn gemaakt van stof
en aan het einde van ons leven
gaan we terug naar stof
Stof is alles…
Trein der traagheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 Ten einde raad heeft men beslist,
hoewel men het al maanden wist
geen nieuw tijdperk in te luiden,
hem terug te sturen naar het zuiden
want hij kan niet tegen sneeuw,
de allertraagste trein der eeuw.…
Oneindig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 Aan het eind waar het licht toont.
Oneindig kan ik met je praten.
De galm die mij nooit verlaat.
Oneindig echoot haar gedachten.
De waarheid die altijd bestaat.
Oneindig dromen over een beeld.
Een illusies zonder tekstballon.
Een oneindig geschreven liefde.
Het is een geschetst eindstation.…
Het lijkt 'n raadsel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 het brein speelt 'n vals spel
de uitputtingsslag ontloken
dagen verruild voor nachten
sinds slaap uit logeren ging
het grote malen gestart
geen begin noch eind
kleuren alle dagen grijs
en vervaagt de scherptediepte
wandelend door dagen
die niet meer de hare zijn
nauwelijks meer waarnemend
verdort zij langzaam…
Huilen de grotten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Tijd is als de
stroom van een rivier
van begin tot het eind
voor altijd in volle vaart
in beweging
weer of geen weer
op weg van bron
naar de tijd van leven
die niet meer telt
terwijl besef verdwenen
is, vliegt de tijd maar door
Gegeven tijd
die wij slechts willen vullen
net als de grotten die
verweven met jouw schoonheid
in de nacht…
MET STILLE TROM
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
517 Eens het donker is en koud
doet de stilte mij vaak pijn
Dan voel ik mij ineens oud
te moe om eenzaam te zijn
Als er stilte rond mij glijdt
lijkt de aarde zonder glans
In mij woedt dan een strijd
dan ziet de dood zijn kans
Eens ‘t eind voor mij staat
dan zie ik nog eenmaal om
Naar het goed en ’t kwaad
om te gaan met stille trom…
Schitterend tableau
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
494 Fiets door het dorp
Zoals zo vaak, zo veel,
Voel de zomerzon
Zijn warmte vooruitwerpen
Over dit vroege voorjaar,
De vogels zingen mij
Hun nieuwe dag tegemoet
En aan het eind van
Dit groene weiland
Dat hier voor me ligt
Zie ik een hartroerend
Schoonheidstafereel
Van de merrie met haar
Jongste veulentje
Die samen zo gelukkig…
Afscheid
gedicht
4.0 met 2 stemmen
27.090 Alle sterfelijke wegen leiden
naar het eind waarvan geen liefde redt.
In het stedelijk duister van de straten
nemen we afscheid - en het drukt als lood,
kijken om en wuiven, reeds verlaten,
slaan de hoek om, en het is de dood.…
En als
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
526 Troepen wolven op zoek
naar de einden van de dageraden
zwerven hongerig
door bodemloze velden
huilend tegen de winterzon
En als de wind
de sneeuwlawine doet verwaaien
verdwijnen zij
in het binnenste van het witte
waar de koude heerst
Ik knipper met droomogen
in verschillende werelden
buiten schijnt een winterzon
terwijl mijn geest…
Tethyszee
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
486 smeltwater verdampt
uit oud zeer
in zachte loomte
aan oerlandse oevers
naar weleer
vind ik het ketelsteen
van mijn ondiepte
waarop ik drijf
als drijvende kracht
als blijvend vergezicht
nee, binnenlijf
alsof morgenochtend
reikt voorbij bakerland
over het water
naar onbetreden kust
een gebed zonder
begin, later
einde en verder…
Ruben 2 Jaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.159 Lieve knul je zit NU een eind weg,
moeten we het even met een kaartje zeggen.
Een hele fijne verjaardag, xxxx…
Een ronde dood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
429 ik heb de cirkel
duizend maal gerond
nooit vond ik begin en eind
speelde strelend
met het oppervlak
op zoek naar de hoek
keek er langs
maar begreep niet
dat rond eindeloos was
tot ik de lijnen van
de weidse polder zag
rechte sloten en het gras
maar aan de horizon
die nauw de aard omsloot
kromde recht een ronde dood…
In vervreemding
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
504 als de schemer
zich verdiept
heeft dat altijd
iets mystieks
hoor ik stilte
voel hoe licht en
donker zich bewegen
in hun strijd om leven
proef droefheid
van melancholie
omdat ik weer
het spijtig einde zie
van wat een mooie
dag ons bracht
aan zonnepracht
in prille lentetooi
nu verduisterd door
het holle van de nacht
in vervreemding…