5861 resultaten.
Wereld oh wereld
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
529 gelaten loop ik door
straten vol met kuilen
vol met gaten
rood het tastbare bewijs
van dood, altijd op de vlucht
levensloos in moedersschoot
harteloos volg ik school, kleurt lesstof broos
nutteloos zo lijkt het want
iedereen is geslaagd werkloos
geweren klinken honderden keren
al lijken kogels mij niet te deren
zal ik blijven of 'm…
Schouwspel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 Nemen dan
hun vlucht
Naar de horizon
Laten zich verleiden
Door de rode avondzon
De dag schemert
De nacht ontwaakt
Het is donker en duister
De wereld slaapt
Gefluister, ik luister
Zie het weerlicht
van de maan
En fonkelende sterren
Ver van mij vandaan
De lucht wordt duister, prachtig
De nacht donker, bijna raadselachtig
Tot…
mijn buurvrouw
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
614 maar ze bleek zo aangeslagen
ze schrok en wou gaan lopen
maar gleed uit op het parket
haar been dat leek gebroken
en dat was absoluut geen pret
ze lachte en ze huilde
wist niet wat ze eerst moest doen
ik hielp ze recht en ze pruilde:
mijn been kleurt blauw en groen
gelukkig was er niks gebroken
en ze vroeg me stil te zwijgen
ik liep rood…
De schuiten hebben de dag volbracht.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
826 Achter de kim ligt de zon begraven
onder de troost van rode pracht.
Wind is er haast niet, maar de sterke vloed
draagt ze vriendelijk, alle gelijk, naar binnen,
de wijde, veilige mond tegemoet,
waar de hoofden hun wachtende omarming beginnen.
Zo glijden zij voor de avondlucht,
de hoge, slapende zeilen geheven.…
Weerspiegeling van de nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
688 De reflectie van de ochtendzon, diep rood en wazig,
stuitert over het gitzwarte water.
De ontnuchterende koude bries steekt als naalden op mijn huid.
Hiaten van de nacht verschijnen.
Plaatsvervangende schaamte weerkaatst in vreemde ogen van een bekend gelaat.
De fronzen van afgunst, trekken diepen groeven in mijn gezicht.…
Scherven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
471 Eenzaamheid en leegte nemen je leven over,
dagelijks vindt de rode stroom zijn
weg naar beneden.
De tijd verstrijkt
Langzaam stopt het bloeden van je hart
Diepe wonden veranderen in littekens,
de herinneringen voeden je ziel
Langzaam vind je de weg terug
en vormen de scherven je nieuwe leven.…
Gave maantjes
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.021 Er was het meisje met de rode laarzen
de neuzen waren versleten maar
de maantjes van haar vingers waren gaaf
En later zat ik aan haar bed
en lepelde vermoeide wijsheden binnen..
een frêle bosnimf op ziekenhuiswit
haar handen roerloos in haar schoot
Het badwater wordt koud nu Billy loom
heupwiegend de kamer binnendanst...…
In jaargetijden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
585 een dunne draad zonder eind
Herinnering aan de winter paars
als een heideveld schaars bedekt
Een heldere droom wordt zelden
een gedicht met zuivere woorden
Herfst lijkt op een bonte vlinder
zomer- en herfstkleuren opgezogen
Een winter wacht met zwart en wit
in een maanzieke, zilveren nacht
Een ader in de neus klopt en klapt
druppelt rood…
Dubbel herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 Het terras is leeg waar we ’s zomers zaten
In de lucht meldt zich de gans als wintergast
Van de takken dwarrelen nu de bladeren
Als veel kleurige vlinders naar de grond
Of drijven op ’t water alsof ze badderen
Maar zwieren eerst nog op de wind in ’t rond
Stil zit ik nog te genieten in de late zon
In de late warme najaarsstralen
Van de rode…
Schouwspel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
592 Nemen dan
hun vlucht
Naar de horizon
Laten zich verleiden
Door de rode avondzon
De dag schemert
De nacht ontwaakt
Het is donker en duister
De wereld slaapt
Gefluister, ik luister
Zie het weerlicht
van de maan
En fonkelende sterren
Ver van mij vandaan
De lucht wordt duister, prachtig
De nacht donker, bijna raadselachtig
Tot…
tijger Tim maakt vriendjes
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
609 tijger Tim is vaak alleen
niemand om te spelen
gelukkig heeft hij een step te leen
zal hij zich niet vervelen
Truus en Co, meestal samen
rennen vrolijk door het bos
plukken zomers blauwe bramen
en zien weleens een rode vos
aan het einde van het pad
vlak bij de kastanjeboom
zit tijger Tim stil op zijn gat
hij voelt zich treurig, voelt…
Gewoon winter
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
614 De witte vlokken
fris
Als bolle veertjes
Dwarrelen ze naar beneden
De mensen lopen traag
Door de straten
Glimlachen naar elkaar
De winter is weder daar
Door koelte
Een rode blozende wang
Daar een sneeuwbal
Of je die effe opvangen kan
Kinderen
Die Spelen
In het zware weer
Met koude en warme handen
Mooie vergezichten in de weilanden…
Zie! waarom mensen dichten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
979 Is het leeslint wel rood,
zoals bindend werd afgesproken?
Is het schutblad wel oranjegeel,
zoals stellig werd beloofd?
Gelukkig ging alles goed. Zucht!
'ZIE!, waarom mensen dichten'
kan lezers gaan verrassen!
KIJK toch! www.albertweijman.nl,
vliegt als een vogel in de lucht!…
Slaap
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.377 Er is slaap in overvloed,
tot in de benauwdste ogenblikken toe,
maar niet genoeg voor iedereen
een enkeling blijft wakker,
ziet de hemel rood worden,
elke ochtend opnieuw
hij wacht tot er honger komt
en er komt honger, dor en stoffig
en van heel ver weg,
maar niet genoeg voor iedereen
hij is de eerste nu,
hij begint haastig te lijden…
Na het middagmaal
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
870 mijn oma sliep
in een fauteuil naast
de kolenhaard,
vol overgave, ongehaast
zij was mijn uitzicht
als ik opkeek van het
slaapverwekkend gewicht
dat de school voor mij
voor morgen had vergaard
de pendule tikte de stilte vol
terwijl ik steunde op mijn elleboog
en die weer op zo'n zacht tapijt
met een rood-zwart gekleurd figuur
die mij…
lekker wild
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
739 of je gaat volledig in het rood
met wat pep en liters alcohol ,
ga je lekker wild... want
de zwoele nacht die bruist,
laat je elke avond zuipen
zo maar al die jaren aan een stuk.
en wat is dan het uiteindelijke gevolg?
juist...geen geluk maar wel
een onverwachte vroege dood!…
vlam des genode
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 zonder
mensenhanden is ze de kou
die van het genot is ontvreemd
en zie, hij de mens die blaakt
van een wellustig denk patroon
wijl een schapenvacht gelegen
voor het aanstormend vuur zich
ontkreukeld voor het
komend lustig avontuur
en op de hoek van de mantel
floreert een fles wijn met twee
kristallen glazen, altoos gevuld
met een rode…
Hemels blauw
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
432 getrouw van kleur verschoot
nog oogstte wei
zijn volle herfst blij tot
zij vielen door scherpte
aan de voet in hun
dodelijke laatste groet
zonder misbaren
zijn de mooiste aren
door de raapsters van
de oogst verzameld tot
het jaarlijks droogboeket
in felle tekening daalt
ook nu nog felle hitte
op ons neer uit
diepe kleuren rood…
De vijg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
436 kleuren donkeren
in zichtbaarheid van
rood en blauwe rotsen
naar donkergrijs waarbij
het frisse van de vijg
een exquise traktatie blijft
onbereikbaar ben jij
op het tussenpad
waar zendgemacht geen
soelaas meer geeft op
schermen die niet kleuren
op elk nieuw gebeuren
het is de wereld
waar bewegen niet wordt
geregisseerd door emoties…
Geurige sappen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
553 Rode en gele bladeren gieren wild doorheen kleffe plassen
Naakte hoge takken grillig spookachtig schril ook schor
Zwarte droeve onheilspellende wolken kruipen tergend traag
Universum ondergedompeld in kille duistere winterslaap.…
Meegedragen door de wind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
364 ik loop door de laan
en kijk naar de lange rij bomen
in de seizoenen
die komen en gaan
hoe de liefde begon
op blauwe vleugels gedragen
lichter dan ooit
door smalle kronkelige straten
verbonden met de bron
de rode ader van de witte hemelzon
terwijl ‘t lijden kermt uit de ogen
onder de koperen ploert
zonder mededogen…
Laterna Magica
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
582 in de schaduw van
de tovertuin doemt
vergrendeling op
verwonderd peinst de
boer over de os die
plots viool spelen kan
met vuur en magische
veer schrijft een nachtelijke
dichter onverdroten voort
kinderhanden tekenen
het ei in de buik
van de rode hen
de lantaarnpaal
neemt de benen
samen met het licht
een man met één voet…
Lichte thermiek
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
370 ik heb
met haar onder
het wolkendek geslapen
de schaapjes hebben
wij later uitvoerig geteld
voortzeilend
langs de wind
zijn wij de einder
voorbij geweest in het
ondergangsgoud naar rood
het lichte wit
kreeg body in de
avond uren zacht
droop condens uit
de donkere kant
lichte thermiek
deed ons weer stijgen
in het overzichtelijk…
Vijfenzeventig jaar geleden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 ik sta daar
waar vele voetstappen
liggen van hen
met bevrijdingsbloemen
in mijn hand kijk ik
of ik haar zie
tussen alle mensen
die hier vandaag zijn
samengestroomd
Jo’s rode haren
wapperend in de wind
een trotse rechten studente
die zich had aangesloten
bij het verzet
liep hier vijfenzeventig jaar
geleden haar laatste stappen
zal…
Mijn patchwork regenjas
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
539 verwachtingen
In een onderpand alles goed zou maken
Het gebeurde niet , zoals ook voorspelbaar
Maar toch altijd onverwacht, waar ze
Met het eerste licht gekomen was, ze
Gaf me een hand en vertrok met de
Laatste strofe uit haar zonneboek
Wat ze duidelijk maakte wie ik werkelijk was
Ik stond op een leeg perron en op het eind
Zag ik de rode…
Wintertijd
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
494 Andere tijden, de originele
Verblijden, oranje, gele
bladeren, bruine, rode vele
Daarover te kwelen
op een grauwe maandagmorgen
Lijkt zonder zorgen
Geen lekken,
geen schreeuwende bekken
Bladstil houdt zich het laatste blad
Alsof ...alsof het nog één keertje bad
voordat het viel
en toch, toch ging hemelen
Wat kan iemand zemelen
Op deze morgen…
Op zonnewind
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
447 onverhoeds het
luchtruim ingedoken
met gedachten als
vleugels en ogen al
de horizon voorbij
eindelijk totaal vrij
alleen de lach
legt beslag op de
koers die wij
willen aanhouden
in de chaos die
ruimte ons biedt met
als baken ga en geniet
vervluchtigd
driften wij langs
stelsels en sterrenhopen
liggen lui op zonnewind
naar rode…
Toen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 Toen iemand zich vrij door de ochtend bewoog
Toen een vrouw niet meer wilde bewegen
Toen een man een smartlap zong
En iemand nooit meer uit bed zou komen
Toen de wijsgeer over de herinnering sprak
En de slager over leven en dood dacht
En zijn vrouw kuiltjes in haar rode wangen had
En de jongen skatend over straten gleed
En het kind met gebogen…
Witte kamer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
581 Jij daar
toen
in die kamer
van het witste wit
hoe jij nog vader blijven moest
en ik
het kind
met nog vele morgens te gaan
maar ik zag
witte angst
in grijze ogen staan
hoe ze bloeiden
daarbuiten
uitdagend en rood, de rozen,
trok augustus
nog één keer
alle registers open
ik wist al
van lege kamers
en dat verdriet
na jaren ook slijt…
in ontmoetende blik
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 ik zag hoe jij straalde
wist hoe je wangen
het warme rood
uit je hart haalden in
het bloeien van je ziel
altijd sprankelden al
je ogen het was
hun gift om ieder
alle goeds te beloven
in ontmoetende blik
jij had niet zomaar
een gezicht door het
curiosum van extremen
waar liefde en het gemene
dezelfde genen deelden
juist in het…