5637 resultaten.
Herfstwandeling met broeder Lucas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
488 een weldaad doet
zo verlaten we de kloostertuin
herfsttinten strelen onze ogen
je kunt goed zwijgen zegt hij
dat is een kunst van God gegeven
als we stil zijn
is er een wacht voor de lippen
want soms in ons spreken
praten we onze mond voorbij
hoor en kijk toch eens zegt hij
alles spreekt voor zich bomen
bloemen vogels wolken…
wensdroom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
552 bestaat die plek
waar ik vaak ben
waar wolken kleven
waar ik op kan zweven
waar ik niemand zie
en niemand ken
waar de zon
haar warmte deelt
mij laat broeien
en gloeien
en onverwacht
mijn glimlach steelt
waar ik vlieg en vrij ben
als´n gelukkig kind
mee reis over zee
en kalme wind
ik ben er vaak
al klinkt dat gek
maar mijn dromen…
LHTB-vluchtelingen apart gezet!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
491 Ik heb getracht
de zin van het bestaan te zien
en ook die van de mijne
Maar ik zag veelal
donkere wolken, striemende regens,
hagel, sneeuwstormen, ijzel en gladheid
met heel veel vallen en weer opstaan
En dan de wind, die winderige wind
zowel uit oost, west, noord en zuid
snoeihard lang m´n hoofd razen
Maar ook soms een spatje zon
voorafgaand…
Realiteitsvlucht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
415 ontsnapte er een stille zucht,
met haar hoofd achterover hangend
en haar haar in een paardenstaart
Plotseling werd ze opgeschrikt
door het lawaai van vandaag
Ik zag het gebeuren
want ze keer weer omlaag
Ik pakte haar hand,
richtte mijn zicht naar boven
En vanuit een ooghoek
zag ik dat ze mijn blik volgde
Ze staarde weer
naar de wolken…
Gebondenen
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.011 Vreugd is een vogel die woont
Hoog boven wolken, in 't blauw,
Waar ze op het nest zit getroond,
Voedend haar broedsel met dauw.
Wij, door het leed, in heur tuin,
Worden te sluimren gesust,
Schemer en bladeren bruin
Weven de wade onzer rust.…
Het hemelt.
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
963 stil zit de man voorover gebogen
gedwongen houding onder een
grote groene paraplu
blik gespannen en strak gericht
op de hengel en dobber
hij rilt even; heeft zich wat meer
naar ’t hoge riet verschoven
terwijl het vandaag toch stevig hemelt
blauw gele flitsen schieten soms als
pijlen uit wolken naar beneden
de atmosfeer voelt…
De strandwandeling
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.014 hand in hand lopen ze te sloffen
over het drijfnatte strand
terwijl de wind boosaardig om hen
heen huilt en grijze wolken zich vormen
tot een klagelijke massa
regen valt onverdroten neer op
hun reeds doorweekte en
verkleumde lijven
even staren ze naar de golven waar
schuimkoppen zich grauw en ruw bollen om
vervolgens met geweld uiteen…
Op de boot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
579 En ik zag in de verte de duinen
waarin je speelde,
de golven waarin je zwom,
de wolken die je schilderde,
maar vooral zag ik jouw dierbaren
tegen de reling arm om arm als om heling,
hun tranen in bedaren nu,
turend naar het ongrijpbare,…
Regen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
559 Want grote wolken stuifmeel,
benauwden hem het leven.
Want hij wilde haar graag zoenen,
toch scheiden zich hun wegen.
Jammer, zo jammer.
Maar de winter kwam met regen,
toen kruisten zich hun wegen
Want hij wilde haar graag zoenen,
en niets hield hem meer tegen.
Zij kon haar warmte geven.
Was niet meer zo verlegen.…
VOGELS.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.195 Ik heb slechts die tonen in ritmen te schikken,
Dit blinkende kwarts tot briljanten te bikken;
Maar ach, hij is stémloos die mij moet vertolken,
De sperwer, de sterke, die vonk in de wolken.…
Dierdicht (2)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 ‘U zit op een immense roze wolk’
Een witte kaketoe was aan het woord
‘U hebt te zware ladingen aan boord
We zullen zinken, dus zeg ik- ontvolk
‘U, tegenstander, bent in winterslaap
Word wakker’ ik zeg ‘eigen volkje eerst’
Een kikker kwaakte luid en onbeheerst
‘Die geelkuif is een wolf verkleed als schaap’
‘Wat een kakofonie, wat een lawaai…
Overpeinzing tijdens strandwandeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 als glijd je, verblijd je om een worm en altijd
samen,
Wolken hoe je met de zonnestralen,
ver of dicht, licht doorlaat, alsof er altijd
ergens wel een paradijs bestaat,
je 't schuim nog witter blinken laat.
Branding hoe je slierten zeewier
op nette hopen slingert aan het land.…
Samen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
603 Als twee wolken die botsen,
barst het gedonder los.
De andere kant van je ziel
komt los.
Een ijzige nevel
vult de ruimte
tussen ons in.
Je rug,
als een muur van haat
naar mij toegekeerd.
Door dik en dun,
samen hand in hand.
Tree voor tree,
naar boven toe.…
Uitzicht/Impressie
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.145 Wolken
luchten
coniferen
een watertoren
plastic
nog steeds
gehaakt aan
een tak
van een
kale boom
de voorjaarsstroom
strijkt
er langs
terwijl het
strijklicht
van de ondergaande
zon
een plekje
verovert
op het balkon.…
Jouw naam in mijn rozen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
921 Zelfs de zon verdwijnt en wolken drijven
ze drijven langzaam of heel snel
je had beloofd nog lang bij ons te blijven
maar‘k weet niet – of je nu dicht bent of heel ver.…
De afspraak
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 Bladeren vallen zich niet dood
ze dwarrelen naar benee
hun lichtheid breekt hun val
Wolken als lood – zo zwaar
vallen nooit maar drijven voort
heel tevree
water moet stromen en ooit zal
het stilstaand in een doodlopende sloot
levenloosheid tegemoet dromen
licht wordt afgewisseld door nacht
tot de nieuwe dag haar weer weglacht
de afspraak…
dit alles
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
859 weerleg mijn droefheid niet
wanneer het winterlicht langs
koude daken druipt
naar een stil woord dat
langs het raam omhoog kruipt
in de lucht staart
alsof het de vlucht van wolken
wil volgen
om vervolgens in mijn oog te breken
door een ijzige korrel
door jou, door mij
onuitsprekelijk verzwegen
nu is het duidelijk
hoe de tijd aan…
Geurige sappen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
553 Rode en gele bladeren gieren wild doorheen kleffe plassen
Naakte hoge takken grillig spookachtig schril ook schor
Zwarte droeve onheilspellende wolken kruipen tergend traag
Universum ondergedompeld in kille duistere winterslaap.…
Mezelf vlooien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Ik kijk schuin opzij naar de bloemen
die ik vanochtend plukte in het bos
ze rekken zich uit in de warmte
van mijn slaapkamer
buiten ruist de regen
over het verkeer, de stad
gaat schuil achter de zachte wand
van de gordijnen
het licht van de wolken
schijnt ruim rondom
de kaarsen op de borden
op de grond naast mijn bed
mijn huid is glad…
Iemand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 Ik gebruik je om bij te slapen
de schouder waarop
de hand waarin
Iemand die ik kan zoenen
om alles te delen
te voelen
ik gebruik je lijf om te kneden
vast te pakken
om mijn oude straten
en vrienden mee te verbinden
om de Seinpost
die er niet meer is
om de boulevard
die zo veranderd
om het strand,
de wolken en de zon daaronder
om…
Het landschap van de straat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 Als wolken die komen en weer gaan.
Ik zie een vrouw met tulpen komen,
het papier zit er nog omheen.
Toevallig staat ze even bij me stil,
en vraagt me hoe het met me gaat.
De tulpen zijn straks voor iemand
die ik helemaal niet ken.
Een toevallige ontmoeting is het.
Wij. Zij. De tulpen en de roker.…
Dodelijke voetzool
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
451 verderf ons voor de voeten liep en zijn
dodelijke voetzool plaatste op onze
persoonlijke vrijheid
o dagen van isolatie
en onzekerheid moe als
bevroren sta ik achter het raam terwijl ik
staar naar het rimpelige gezicht van
de maan en denk aan morgen
aan allen die
me lief zijn
aan de adviezen en iedere kruising
op mijn weg met
een witte wolk…
Zon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Zon, je geeft zoveel
warmte en liefde,
kom maar door
de wolken heen.
Wij zitten allen in
moeilijke tijden we
hebben toch je warmte
nodig.
Met open armen
zullen we je ontvangen.
Een dag zonder jouw
licht is gewoon zo
somber.
Als het vandaag niet
lukt, hopen we dat je
morgen met liefde voor
ons zal gaan schijnen.…
Gele planeet
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
611 want het geheim dat deze planeet deelt
met fonkelende sterren omhuld in donkere wolken,
alsook met alle dode Chinezen en hippe Indianenvolkeren,
is dat zon en maan schijnen "in hetzelfde" rare beeld!…
Boerenwormkruid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 vlinders, insecten zoemen
om dit onkruid
je krijgt het niet
makkelijk weg
maar wat een pracht
in wolken uitgezaaid
er wordt niet gemaaid
het is feest
kruidig geurend
taaie stengel
in ontelbare hordes
staat die bengel
mooi te wezen
me te bestormen
boeren gebruikten het
om vee te ontwormen
maar wel voorzichtig
het is giftig
onkruid…
Uniek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
433 Ik schilder en bezing
het levendige
kleuren
carroussel
dat uitziet in droefenis
naar de
leliebloem
de geur van de hoop
in de malle molen van
het leven
zijn lied rondom de tarwevelden
goudgeel in
het ochtendgloren
heen en weer langs ons huis
volhardend in de liefde
de toekomst
melodie van een nieuwe schepping
uit de wolken…
Het vuur blijven aansteken
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
525 Als je stil bent kun je zijn gefluister horen
in de wolken en bomen of de struiken deze tonen
waar hij nu ook in de nacht tijdelijk wil wonen.
Dit om leven ook zo te verdragen
nog steeds verliefd op het dagelijks bestaan
intens geliefd laat je geliefde je nooit echt gaan.…
Waarom vragen naar waarom ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 Oude dichters dichten spontaan,
zoals wolken komen en weer gaan.
Dichters blijven alsmaar dichten.
Het allerlaatste waaromgedicht,
hebben ze nooit geschreven.…
Zielen die vielen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 zacht vlaagde
zonwarme wind
koesterend langs
onze huid en legde
zomers ontspannen uit
waar witte wolken
het blauw beperkten
zorgde schaduw voor
contrast dat heerlijk
verkoelend werkte
alleen in het
spel van onze
ogen vonkte de
spanning in fraaie met
emotie gevulde bogen
in een kleurrijk veld
vol opgeschoten
bloemen dansten…
Tekent ervaring
netgedicht
5.0 met 59 stemmen
405 ik wist dat
jij weer met
wolken sprak
van de donkere
kant naar boven
waar het onweer
nog wat lading
had voordat zij
alles aan aarde
had weggegeven
in de sonore
regenval vielen
jouw druppels
vrolijk spettend
in de grote plas
waarvan in de
resonance jouw
echte stem steeds
duidelijker te
horen was
nog rimpelde licht
jouw spiegelbeeld…