Alle inzendingen over wolken

5637 resultaten.

Sorteren op:

Herfstwandeling met broeder Lucas

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
een weldaad doet zo verlaten we de kloostertuin herfsttinten strelen onze ogen je kunt goed zwijgen zegt hij dat is een kunst van God gegeven als we stil zijn is er een wacht voor de lippen want soms in ons spreken praten we onze mond voorbij hoor en kijk toch eens zegt hij alles spreekt voor zich bomen bloemen vogels wolken…
Cor van Vliet30 september 2015Lees meer >

wensdroom

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
bestaat die plek waar ik vaak ben waar wolken kleven waar ik op kan zweven waar ik niemand zie en niemand ken waar de zon haar warmte deelt mij laat broeien en gloeien en onverwacht mijn glimlach steelt waar ik vlieg en vrij ben als´n gelukkig kind mee reis over zee en kalme wind ik ben er vaak al klinkt dat gek maar mijn dromen…
suus401 oktober 2015Lees meer >

LHTB-vluchtelingen apart gezet!

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
Ik heb getracht de zin van het bestaan te zien en ook die van de mijne Maar ik zag veelal donkere wolken, striemende regens, hagel, sneeuwstormen, ijzel en gladheid met heel veel vallen en weer opstaan En dan de wind, die winderige wind zowel uit oost, west, noord en zuid snoeihard lang m´n hoofd razen Maar ook soms een spatje zon voorafgaand…

Realiteitsvlucht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 415
ontsnapte er een stille zucht, met haar hoofd achterover hangend en haar haar in een paardenstaart Plotseling werd ze opgeschrikt door het lawaai van vandaag Ik zag het gebeuren want ze keer weer omlaag Ik pakte haar hand, richtte mijn zicht naar boven En vanuit een ooghoek zag ik dat ze mijn blik volgde Ze staarde weer naar de wolken…

Gebondenen

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.011
Vreugd is een vogel die woont Hoog boven wolken, in 't blauw, Waar ze op het nest zit getroond, Voedend haar broedsel met dauw. Wij, door het leed, in heur tuin, Worden te sluimren gesust, Schemer en bladeren bruin Weven de wade onzer rust.…

Het hemelt.

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 963
stil zit de man voorover gebogen gedwongen houding onder een grote groene paraplu blik gespannen en strak gericht op de hengel en dobber hij rilt even; heeft zich wat meer naar ’t hoge riet verschoven terwijl het vandaag toch stevig hemelt blauw gele flitsen schieten soms als pijlen uit wolken naar beneden de atmosfeer voelt…

De strandwandeling

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.014
hand in hand lopen ze te sloffen over het drijfnatte strand terwijl de wind boosaardig om hen heen huilt en grijze wolken zich vormen tot een klagelijke massa regen valt onverdroten neer op hun reeds doorweekte en verkleumde lijven even staren ze naar de golven waar schuimkoppen zich grauw en ruw bollen om vervolgens met geweld uiteen…

Op de boot

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 579
En ik zag in de verte de duinen waarin je speelde, de golven waarin je zwom, de wolken die je schilderde, maar vooral zag ik jouw dierbaren tegen de reling arm om arm als om heling, hun tranen in bedaren nu, turend naar het ongrijpbare,…

Regen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Want grote wolken stuifmeel, benauwden hem het leven. Want hij wilde haar graag zoenen, toch scheiden zich hun wegen. Jammer, zo jammer. Maar de winter kwam met regen, toen kruisten zich hun wegen Want hij wilde haar graag zoenen, en niets hield hem meer tegen. Zij kon haar warmte geven. Was niet meer zo verlegen.…
Antje19 juli 2016Lees meer >

VOGELS.

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.195
Ik heb slechts die tonen in ritmen te schikken, Dit blinkende kwarts tot briljanten te bikken; Maar ach, hij is stémloos die mij moet vertolken, De sperwer, de sterke, die vonk in de wolken.…

Dierdicht (2)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
‘U zit op een immense roze wolk’ Een witte kaketoe was aan het woord ‘U hebt te zware ladingen aan boord We zullen zinken, dus zeg ik- ontvolk ‘U, tegenstander, bent in winterslaap Word wakker’ ik zeg ‘eigen volkje eerst’ Een kikker kwaakte luid en onbeheerst ‘Die geelkuif is een wolf verkleed als schaap’ ‘Wat een kakofonie, wat een lawaai…

Overpeinzing tijdens strandwandeling

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
als glijd je, verblijd je om een worm en altijd samen, Wolken hoe je met de zonnestralen, ver of dicht, licht doorlaat, alsof er altijd ergens wel een paradijs bestaat, je 't schuim nog witter blinken laat. Branding hoe je slierten zeewier op nette hopen slingert aan het land.…
Ralameimaar20 november 2016Lees meer >

Samen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
Als twee wolken die botsen, barst het gedonder los. De andere kant van je ziel komt los. Een ijzige nevel vult de ruimte tussen ons in. Je rug, als een muur van haat naar mij toegekeerd. Door dik en dun, samen hand in hand. Tree voor tree, naar boven toe.…
Thomas Bast18 januari 2017Lees meer >

Uitzicht/Impressie

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.145
Wolken luchten coniferen een watertoren plastic nog steeds gehaakt aan een tak van een kale boom de voorjaarsstroom strijkt er langs terwijl het strijklicht van de ondergaande zon een plekje verovert op het balkon.…

Jouw naam in mijn rozen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 921
Zelfs de zon verdwijnt en wolken drijven ze drijven langzaam of heel snel je had beloofd nog lang bij ons te blijven maar‘k weet niet – of je nu dicht bent of heel ver.…

De afspraak

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
Bladeren vallen zich niet dood ze dwarrelen naar benee hun lichtheid breekt hun val Wolken als lood – zo zwaar vallen nooit maar drijven voort heel tevree water moet stromen en ooit zal het stilstaand in een doodlopende sloot levenloosheid tegemoet dromen licht wordt afgewisseld door nacht tot de nieuwe dag haar weer weglacht de afspraak…
c. ale9 februari 2018Lees meer >

dit alles

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 859
weerleg mijn droefheid niet wanneer het winterlicht langs koude daken druipt naar een stil woord dat langs het raam omhoog kruipt in de lucht staart alsof het de vlucht van wolken wil volgen om vervolgens in mijn oog te breken door een ijzige korrel door jou, door mij onuitsprekelijk verzwegen nu is het duidelijk hoe de tijd aan…

Geurige sappen.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
Rode en gele bladeren gieren wild doorheen kleffe plassen Naakte hoge takken grillig spookachtig schril ook schor Zwarte droeve onheilspellende wolken kruipen tergend traag Universum ondergedompeld in kille duistere winterslaap.…

Mezelf vlooien

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Ik kijk schuin opzij naar de bloemen die ik vanochtend plukte in het bos ze rekken zich uit in de warmte van mijn slaapkamer buiten ruist de regen over het verkeer, de stad gaat schuil achter de zachte wand van de gordijnen het licht van de wolken schijnt ruim rondom de kaarsen op de borden op de grond naast mijn bed mijn huid is glad…
Zywa4 december 2019Lees meer >

Iemand

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
Ik gebruik je om bij te slapen de schouder waarop de hand waarin Iemand die ik kan zoenen om alles te delen te voelen ik gebruik je lijf om te kneden vast te pakken om mijn oude straten en vrienden mee te verbinden om de Seinpost die er niet meer is om de boulevard die zo veranderd om het strand, de wolken en de zon daaronder om…
Ralameimaar8 februari 2020Lees meer >

Het landschap van de straat

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
Als wolken die komen en weer gaan. Ik zie een vrouw met tulpen komen, het papier zit er nog omheen. Toevallig staat ze even bij me stil, en vraagt me hoe het met me gaat. De tulpen zijn straks voor iemand die ik helemaal niet ken. Een toevallige ontmoeting is het. Wij. Zij. De tulpen en de roker.…

Dodelijke voetzool

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 451
verderf ons voor de voeten liep en zijn dodelijke voetzool plaatste op onze persoonlijke vrijheid o dagen van isolatie en onzekerheid moe als bevroren sta ik achter het raam terwijl ik staar naar het rimpelige gezicht van de maan en denk aan morgen aan allen die me lief zijn aan de adviezen en iedere kruising op mijn weg met een witte wolk…

Zon

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 467
Zon, je geeft zoveel warmte en liefde, kom maar door de wolken heen. Wij zitten allen in moeilijke tijden we hebben toch je warmte nodig. Met open armen zullen we je ontvangen. Een dag zonder jouw licht is gewoon zo somber. Als het vandaag niet lukt, hopen we dat je morgen met liefde voor ons zal gaan schijnen.…

Gele planeet

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 611
want het geheim dat deze planeet deelt met fonkelende sterren omhuld in donkere wolken, alsook met alle dode Chinezen en hippe Indianenvolkeren, is dat zon en maan schijnen "in hetzelfde" rare beeld!…

Boerenwormkruid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 479
vlinders, insecten zoemen om dit onkruid je krijgt het niet makkelijk weg maar wat een pracht in wolken uitgezaaid er wordt niet gemaaid het is feest kruidig geurend taaie stengel in ontelbare hordes staat die bengel mooi te wezen me te bestormen boeren gebruikten het om vee te ontwormen maar wel voorzichtig het is giftig onkruid…

Uniek

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
Ik schilder en bezing het levendige kleuren carroussel dat uitziet in droefenis naar de leliebloem de geur van de hoop in de malle molen van het leven zijn lied rondom de tarwevelden goudgeel in het ochtendgloren heen en weer langs ons huis volhardend in de liefde de toekomst melodie van een nieuwe schepping uit de wolken…

Het vuur blijven aansteken

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
Als je stil bent kun je zijn gefluister horen in de wolken en bomen of de struiken deze tonen waar hij nu ook in de nacht tijdelijk wil wonen. Dit om leven ook zo te verdragen nog steeds verliefd op het dagelijks bestaan intens geliefd laat je geliefde je nooit echt gaan.…

Waarom vragen naar waarom ?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 702
Oude dichters dichten spontaan, zoals wolken komen en weer gaan. Dichters blijven alsmaar dichten. Het allerlaatste waaromgedicht, hebben ze nooit geschreven.…

Zielen die vielen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 414
zacht vlaagde zonwarme wind koesterend langs onze huid en legde zomers ontspannen uit waar witte wolken het blauw beperkten zorgde schaduw voor contrast dat heerlijk verkoelend werkte alleen in het spel van onze ogen vonkte de spanning in fraaie met emotie gevulde bogen in een kleurrijk veld vol opgeschoten bloemen dansten…
wil melker9 augustus 2021Lees meer >

Tekent ervaring

netgedicht
5.0 met 59 stemmen aantal keer bekeken 405
ik wist dat jij weer met wolken sprak van de donkere kant naar boven waar het onweer nog wat lading had voordat zij alles aan aarde had weggegeven in de sonore regenval vielen jouw druppels vrolijk spettend in de grote plas waarvan in de resonance jouw echte stem steeds duidelijker te horen was nog rimpelde licht jouw spiegelbeeld…
wil melker14 augustus 2021Lees meer >