7971 resultaten.
Blauwe maan
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.535 Het duurde lang
wij spraken beiden achter glas
voordat ik meer dan klanken hoorde
maar niet meer dan losse woorden:
kou en stil en stof en as.
Hij riep mij uit het diepste diep.
Nog eenmaal riep hij en ik sliep.…
Zij zag mij en groette
gedicht
3.5 met 22 stemmen
8.217 Zij zag mij en groette
alsof het de gewoonste zaak van de wereld
was, alsof zij bloemen plukte
alsof zij al eeuwen lang achter een boom had gewacht
----------------------------------------------
uit: 'Terug naar de apotheek', 2005.…
verloren in eenzaamheid
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.373 Een meisje, vrolijk
lachend naar de mensen
om haar heen
ik kijk naar haar
haar mond lacht
maar haar ogen
vertellen een ander verhaal
een verhaal van eenzaamheid
van angst, van pijn
achter dat lachende gezicht
schuilt een meisje
dat bang is
bang, om niet goed genoeg te zijn
bang, om weer teleurgesteld te worden
bang, om weer alleen te zijn…
E.H.B.O.; Eerste Hulp Bij Onmacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.296 Ogen wazig, glazige blik…
Gevangen in gevoelens die
niet verduidelijken wie
de persoon is achter die ogen, die ‘ik’
Het spoor totaal bijster van het ene
op het andere moment.
Een onbehaaglijk gevoel tot in je tenen.
Je maag voelt aan als met een nijptang omklemd…
Het gevoel kun je niet plaatsen.…
De Radeloze god
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.027 In het landschap is de lucht klaar
maar de einder ligt achter ’t riet,
waarvan de wuivende pluimen
de veerman al eeuwig groeten
op zijn tocht over het ruime
sop in zijn eindeloze route.
Het verre veld blijft uit het zicht
door de god'lijke verboden.…
Zo vreemd, die hunkering...
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.307 Er is iets achter alles wat we hier ervaren:
een vreemde hunkering naar licht en troost,
naar diep geborgen zijn, naar echt begrepen,
maar door ons jachtig leven zelden klaar.…
Ergens..
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
1.348 op een plaatsje
waar jij nooit achter zou komen
daar zit ik
Ergens
op een plaatsje
waar ik heel veel denk
daar zit ik
Ergens
op een plaatsje
waar mijn gevoelens opgekropt zitten
daar zit ik
Ergens
op een plaatsje
in m'n hart
daar zit jij
Zit ik bij jou maar ergens op een plaatsje?…
DENK AAN LATER.
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.671 Toch denk ik vaak aan later
en raak dan helemaal verstijfd
als ik eraan denk dat ooit
één van ons beide achter blijft.…
"Geliefd"
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
2.252 Ik zie je aan de einder
waar de kim zich kleurt
in vale tinten en licht
verdwijnt achter de horizon.
Ik weet dat j'er nog bent
al kan ik je niet vatten
herinneringen zó tastbaar
in glas-in-loodramen gelijst.
Een ónvergetelijke indruk
kleurt de afdruk waarin
jóuw woorden zijn geëtst
zó maakte jij jezelf onsterfelijk...
"Geliefd"…
Uit de kast
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.557 krampachtig nekt een strekken
tot een panisch staken
wat leidt tot lichaamshaken
en een licht ontregeld bekken
het lichaam wijst verkeerde kant
trilt als een zenuwachtige boor
en hoekt van achteren naar voor
zo bewijst de juist ontstane stand
nu scheuren, groeven gaan ontstaan
botten en spieren uit wandelen gaan
en de ribben springen uit…
Weg
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.399 Ik ga nu maar, en trek de deur achter me dicht.
In de verte brandt al weer een ander licht.
Maar toch kijk ik nog even om.…
Ook dit ben ik
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.786 Achter al die vrolijke noten
schuilt een gezicht vol verdriet.
Al zou ik het uit willen leggen
lukken zal het mij niet.
Ik wil wel schreeuwen van de daken
hier sta ik; KIJK naar mij.
Maar ze zullen doorlopen
en allen gaan aan mij voorbij.
Ook ik heb wel eens behoefte
aan een liefdevolle arm om me heen.…
Haar geur wordt alles
gedicht
3.1 met 30 stemmen
14.564 Achter ons raast nachttrein
door een weiland - wij kwam van ver,
op verhaal, staan met lange jassen
in de gang, herhalen enkele gebaren.
Wij weten weer hoe deze vrouw ons
soms niet meer kon zien wanneer zij
door de grote kamer ijsbeerde, vlammen
van zich afsloeg, onverstaanbaar werd.…
Jij verdween
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.769 de druppel die de emmer liet overlopen
viel dit keer niet op de gloeiende plaat
jij keek een gegeven paard in de bek
en spande het achter de wagen
mijn hoge bomen vingen veel wind
jij zag het bos niet meer
ik wilde de eindjes aan elkaar knopen
jij had het einde al in zicht
ik wilde water bij de wijn
jij droeg enkel water naar zee
jouw…
Bon vivant
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.133 achter berken klimop en rozen
grazen schotse hooglanders
hun liefde uit het dorre gras
ze meten hun krachten
met de natuur
die bollenland was
koesteren hun kalveren
steken de koperen zon af
van de noordzeeplas
ineengehurkt in de verkoeling
van het meer van eigen tranen
sombert de man verdord in het gras
rimpelend komt de zon uit…
schizofrenie, ik en mij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
813 Mijn naam wordt nooit genoemd
wanneer de wortels worden gesnoeid
en ik ontdaan mij verschans achter de
bladeren van mijn schizofrenie
Twee gezichten hand in hand
het sterven als een mokerslag
dichtbij, noem mij de snelheid
van het uur als ik voorbijraas
en me verkijk op de dichtheid van de muur
Dwaas maar onafhankelijk
behang ik huiden…
" Commedia del mondo "
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
955 Omdat we blijven lachen,
gelaten huilen we tuiten,
vallen er gaten in harten en
gezichten, verscholen
achter maskers in een
strak mimme, biggelen
tranen over de wangen
van de tijd,gesoufleerd
in een dramatisch slot,
uitgebeeld in een
onvoorspelbare acte
van een geënsceneerde
remedie, is de juiste plot
in deze wereldse komedie
nog…
mijn stervende hoop
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.301 intens zwart was de nacht
terwijl de maan achter de wolken riep
ga niet ga niet op weg
in je droom die verloren is
sinds gisteren aan de horizon
gezonken was in het zilt
het bed was koud
en de winter liet me weten
dat vluchten geen zin meer had
en zodra ik het verloor van de slaap
kwam ik terecht op de gletsjer
van vervlogen dromen
en…
Aan kinderen
gedicht
3.2 met 20 stemmen
9.435 Hoe moet ik uitleggen
dat op een roze kussentje
met vier roze kwasten
in ieder interieur
ieder konijnenhok voor mensen
tussen oude meubelen
en tussen nieuwe meubelen
achter de tralies van ramen en deuren
een hondachtige zit en groeit en meegroeit
met behagen en zekerheden
met het wel geloven en vergeten
wachtend vadsig wachtend tot ze
zo…
Als een vogel zo vrij
hartenkreet
4.8 met 15 stemmen
2.885 zet ik alles opzij
kijk uit naar de dag van morgen
Als een vogel zo vrij
zweef ik op de wind
Over bergtop en vallei
waar ik rust en vrede vind
Als een vogel zo vrij
spreid ik mijn beide vleugels uit
Vergeet al mijn tobberij
voel de frisse wind op mijn huid
Als een vogel zo vrij
vlieg ik de horizon tegemoet
Het oude leven ligt ver achter…
FANTASEREN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.151 stapje na stapje
omhoog klimmen naar de bestemming
achter de horizon zonder grens.
Daar wentelen we ons vredig
in het wilde steppegras
staren sprakeloos naar
zoete wolken
en fantaseren samen
een sprookje naar de hemel.…
"er bestaat geen medicijn
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.034 "er bestaat geen medicijn
tegen oud en eenzaam zijn"( H v Veen)
ze zaten daar getweeën
zo langzaamaan
een beetje dood te gaan
in het stille huis
als't goed ging
hand in hand
als 't slecht ging
achter de krant
samen haast
twee eeuwen oud
geërgerd om het falen
van hun geest en organen
wijl in het hoofd
herinneringen malen
houden…
schaduw echoot mijn beweging
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
629 de voordeur laat me uit
galmt vriendelijk geluid
van kettingen en sloten
vrijheid die zij buitensluit
tralies zijn nooit echt gebroken
ramen kijken op me neer
donker in hun blikken
ogen zullen nooit verschijnen
alleen een trage armzwaai
gezichtsloos achter de gordijnen
het vage licht valt vuil
verzuipt de kleur van klinkers
die…
scherpe kant, botte rand
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.689 eindeloze pad
koos hij teveel voor
richtingloze deuren
tijdloos balancerend
op de botte rand
van het scherpe mes
in te harde realiteit
in zijn dromenwinkel
ruilt hij oude idealen
voor verse dromen
van een mooie stilte
tegen redelijke prijs
niet bang meer zijn
voor lonkend leven
duistere gedachten
over koude dood
die wegsmelten
achter…
bevroren maanlicht
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
646 achter het vroeg gesloten raam
bedrijf ik onverschillig de liefde
met roestbruine windvlagen
die dode vogels laten vallen
tussen bewust verzwegen verzen
het huis kreunt niet langer meer
om de lege kamer, waar doden
’s avonds wederkeren om
slapeloze nachten te vergezellen
naar een koud beslagen vlakte
de verte duizelt op mijn huid
en ik…
Daar gaat ze
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
3.826 haar lichte ernst verbergt ze
achter stralend jonge ogen
achterstevoren op de fiets
lacht ze nog een laatste zwaai
ze rekent op haar verstand
om haar een handje te helpen
en taalt vandaag even niet
naar spannende smsjes
ze gaat de wereld veroveren
de geschiedenis overwinnen
laat de natuur haar gang gaan
streept zich naar de toekomst…
verroest
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.022 losgehoest
ze moeten erg woest
geweest zijn
om aan te horen
zo kwam mijn hoofd
toch indirect
nog bij mijn voeten
er kwam kramp
in het scharnier
bij mijn tenen
ik dacht terstond
verroest
ik ben echt verroest
het kon zo niet verder
mijn bel dan maar
potjandrie de vingers
deden het niet
er klonk wel gezang
spring maar achter…
En je blijft
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
649 een aap
de grond te kussen
geeft een giraffe
drinken uit jouw hand
is als spelen in het zand
en onze jurken trillen
worden doorzichtig
in de optrekkende geilheid
verliezen we het zicht
op een omhelzende werkelijkheid
en zweven samen zachtjes
op het ritme onzer dromen
naar het land van warmte
waar we verlangend smelten
achter…
Energie gemorst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
523 Verstrikt me
in mijn nachtbedrog,
de waan als korte droom,
heb ik mijn schroom
in reine slaap verkocht,
het blind zijn als
een tweede klacht,
de eerste verschuilt
zich in beloften, en
achter maskers, van
aangezicht, in lot
volbracht, te mogen
troosten aan je borsten,
die vind ik in
mijn lege dromen,
verzadig mij met
het verloren zijn…
Zeven kruiken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
569 Struikelend over
onverharde wegen
draagt haar hoofd
weer een volle kruik
een glimlach,
spontaan opgevangen
door het kleine kind
dat aan haar rokken hangt,
verdwijnt langzaam
achter opstuivend stof
kleurrijk is haar kleed
dansend om lange donkere benen
en wanneer wanhoop die avond
even haar ogen raakt
maakt elke pas nog steeds muziek…